Je zal het altijd zien, organiseert een mens een studiedag, gaat de NMBS spontaan aan het staken. De lijst van events die wij al hebben moeten verplaatsen om wille van stakingen wordt langer en langer. Omdat het aanlooptraject naar deze studiedag al zo moeizaam verlopen was, besloten we ditmaal voet bij stuk te houden en de staking te trotseren.

We contacteerden op voorhand alle sprekers en deelnemers met de vraag of zij ook zonder de NMBS vrijdag in Brussel konden geraken. Het merendeel antwoordde hier gelukkig positief op en dus hakten we de knoop door: de studiedag kon doorgaan zoals gepland.

Voor mij persoonlijk betekende dit opstaan om 6u. Wie mij een beetje kent, weet dat dit met veel gezucht en gekreun gepaard ging. Mijn vriend spoorde mij tot spoed aan, maar uiteindelijk vertrokken we tien minuten later dan gepland (6.40u). Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik geen ochtendmens ben?

Dat we niet de enige vroege vogels waren, werd al gauw duidelijk. Veel volk op de baan richting Brussel. Al bij al raakten we redelijk vlot tot aan de rand van Brussel. Het stadscentrum inrijden bleek echter andere koek. File, file, file. Verschrikkelijk. Ik kan niet begrijpen dat er mensen zijn die dit dagelijks doen. Ik durf al wel eens sakkeren op de NMBS en haar vertragingen, maar in de file staan, is nog honderd keer erger dan twintig minuutjes rechtstaan in de trein (ik word misselijk in de wagen van al dat starten en stoppen).

Uiteindelijk nam ik afscheid van mijn vriend toen we bij zijn werk aankwamen en stapte ik de resterende afstand te voet verder naar mijn werk. Een frisse ochtendwandeling van zo’n twintig minuten. Onderweg redde ik nog een verloren gelopen Hogeschoolstudente die volkomen gedesoriënteerd was omdat ze deze dag uitzonderlijk met de tram was gekomen.

En zo kwam het dat ik al om 7.40u achter mijn bureau zat, terwijl de studiedag pas om 10u begon. De studiedag zelf verliep gelukkig vlotjes. Niet iedereen raakte er op tijd, maar de belangrijkste spelers waren aanwezig en zorgden voor een bijzonder geanimeerd debat. Zelden meegemaakt dat er zoveel reactie vanuit de zaal kwam.

Hét moment van de dag was toch wel de vertoning van de kortfilm Unwatchable (opgelet, deze film is zeer choquerend, gevoelige zielen zijn gewaarschuwd) in het midden van een gortdroge presentatie. De aanwezigen in de zaal (waaronder ikzelf) waren even in shock na deze onverwacht zeer gewelddadige beelden. Een dame vlak achter mij zei zelfs letterlijk: “Was dat nu nodig?”. Wat mij betreft niet, alvast. Ik weet dat de werkelijkheid gruwelijker is dan we ons kunnen voorstellen, maar zulke beelden blijven op mijn netvlies gebrand staan.

Om 16u rondden we de dag af. Moe maar tevreden. Tijdens het napraten werkte ik de laatste overschotjes van de lunch weg. Een hele opoffering, dat zullen jullie wel begrijpen.

Zo rond 16.50u waren zelfs de laatste nakaarters de deur uit en contacteerde ik mijn vriend om mij te komen ophalen. Bij nader inzien bleek dat niet zo’n strak plan, want hij kwam in een monsterfile terecht in het centrum van Brussel. Uiteindelijk was hij pas om 17.30u te plaatse. Zonder verkeer zou hij over die afstand met de wagen zo’n vijf minuten doen. Dat is toch niet normaal meer? Hoog tijd dat er maatregelen genomen worden om Koning Auto aan banden te leggen.

Bij het naar huis rijden ging het niet veel beter. De files op een vrijdagavond blijken niet van de poes te zijn. Vanuit de wagen bestelde ik via Just Eat een Indische afhaalmaaltijd voor twee bij New Holy Cow. Al een geluk dat ik had aangegeven dat wij de maaltijd zelf zouden afhalen, want ik zag de minuten wegtikken terwijl wij geen millimeter vooruit kwamen. Rond het geplande afhaaluur stonden wij nog altijd in de file. Dus belde ik maar met de vraag ons eten nog even warm te houden. Geen probleem!

Gelukkig werden we even later getrakteerd op een prachtig blinkende imec-toren. Ik vind de toren zelf niet bijster geslaagd, maar zo in het avondzonnetje kon hij mij wel bekoren.

Uiteindelijk waren we rond 18.45u bij het restaurant en konden we vervolgens vijf minuten later van onze welverdiende maaltijd genieten. Oef!