Yet another babybezoek

‘t Is lang geleden dat er nog zoveel baby’s in mijn vriendenkring geboren zijn! 2019 kondigt zich alvast aan als een vruchtbaar jaar, met maar liefst vier baby’s geboren in de eerste drie maanden. Na het bezoekje aan mijn nieuwe neefje op zondag, fietste ik maandagavond naar Heverlee om de kersverse zoon van mijn studievriendin te bewonderen. Ik heb nog nooit twee mensen zo gelukkig gezien. Het was hartverwarmend. Geheel begrijpelijk natuurlijk, want na het verlies van hun eerste kindje was de kans op een volgende zwangerschap zo goed als onbestaande. Maar kijk, deze beer van een baby heeft de statistieken moeiteloos verslagen. Braafste baby ooit!

IMG_0060

Yet another fire alarm

Brandalarmen zijn heel de rage tegenwoordig. Na een (vals) brandalarm vorige donderdagochtend om 8.45u (!) (mijn collega en ik werden toen onderweg van het station naar het werk onderschept door collega’s die het gebouw op dit ontiegelijk vroege uur geëvacueerd hadden), was het deze namiddag opnieuw prijs. Midden in een evaluatiegesprek. Weer vals alarm, natuurlijk. Kunnen we meteen de verplichte brandoefening voor dit jaar van het programma schrappen. Al was er enige verwarring over de exacte plaats van samenkomst, niemand klaagde over het feit dat we verplicht een kwartiertje buiten in de zon moesten staan. Wat een zalig weertje! Een mens zou nog fan van climate change worden…

Op babybezoek in de Lavendelstraat

Yep, twee dagen na mekaar naar Antwerpen gespoord. Ik had me misschien beter een hotelletje geboekt, dan had ik zaterdagavond kunnen gaan stappen in Antwerpen. 😉

Na een omweg langs mijn voormalige woonst in de Joe Englishstraat, belandde ik een beetje later dan gepland (geen velo’s beschikbaar in het velostation) in de charmante Lavendelstraat, onlangs opgefleurd met het prachtige street art kunstwerk Koningsstuk van Joachim. De weergoden hadden zich duidelijk van seizoen vergist, want het was zo aangenaam warm buiten dat we de ganse namiddag zonder jas in de doodlopende straat konden doorbrengen, terwijl de buurtkinderen rondom ons speelden en er nu en dan een verdwaald badmintonpluimpje op mijn hoofd landde.

En oja, mijn allernieuwste neefje is ook goedgekeurd! Blue eyes still going strong!

Wiki loves heritage

Het is mij nog altijd niet helemaal duidelijk waarom er per sé twee prijsuitreikingen georganiseerd werden voor de wedstrijd ‘Wiki loves heritage‘. Maar hey, een feestje sla ik nooit af. En als ik daar bovenop ook nog eens een preview van de nieuwe tentoonstellingen in opbouw in het Fotomuseum van Antwerpen kan meepikken, dan is die zaterdagse treinrit naar Antwerpen een kleine moeite. Gigantisch veel volk op de Meir trouwens, de zalige winterzon (of moet ik zeggen: lentezon) had massaal veel kooplustigen naar buiten gelokt. Zoveel dat ik amper opschoot met mijn velootje, slalommend tussen het volk.

In het Fotomuseum aangekomen, voegde ik me bij een aantal collega’s voor een, naar mijn bescheiden mening, ietwat te korte rondleiding. Maar het was wel leuk om een blik achter de schermen te werpen.   De tentoonstelling Photobook Belge sprak mij persoonlijk wat minder aan, maar ieder zijn ding, zeker?

IMG_1684

IMG_1685

Warm aanbevolen: Restricted Images van Patrick Waterhouse (een tentoonstelling die zwartwitfotografie mengt met de kleurrijke stippelkunst van de Warlpiri uit Centraal Australië):

IMG_1691

IMG_1692

IMG_1693

IMG_1694

En Hotel Solaire van Sébastien Reuzé. We hadden zelfs de gelegenheid om even een babbel te slaan met kunstenaar Sébastien Reuzé, een zeer gemoedelijk man, druk bezig met de opbouw van een bijzonder indrukwekkend en kleurrijk kunstwerk:

IMG_1695

IMG_1686

 

Na deze preview was het tijd voor de prijsuitreiking, waarvan jullie de winnaars hier kunnen bewonderen.

IMG_1696

We sloten de avond af met een fijne receptie met bubbels en overheerlijke vegetarische hapjes. Cheers!

Japanse finesse bij Kamo

In wat zo langzamerhand een traditie begint te worden, trokken mijn collega en ik naar ons volgende sterrenrestaurant in de rij. Japans restaurant Kamo stond al een paar jaar op mijn lijstje van te bezoeken restaurants, maar om de één of andere reden kwam een bezoek er maar niet van. Wellicht omdat het restaurant niet echt op wandelafstand van mijn werk lag. Gelukkig zag mijn collega mijn voorstel (en de bijhorende tramrit) helemaal zitten en lieten we ons een avond lang meevoeren op de heerlijk verfijnde golven van de Japanse keuken.

Moloukhiya shitaké carrote oeuf au sésame, mousse d’asperges vertes, tempura d’eryngi farci aux dorades hachées, coque à la vapeur, poulet fermier sauce prune salèe:
IMG_1661

 

Sashimi du jour:
IMG_1663

IMG_1665

 

IMG_1667

 

Pigeonneau cuit à basse température:
IMG_1669

IMG_1670

 

Dessert:
IMG_1672

 

Matcha!
IMG_1674

 

Absolute topper!

Lang leve maaltijdbezorgdiensten!

Neen, echt goed bekken doet de term maaltijdbezorgdienst niet, maar zeg nu zelf: hoe fantastisch is het niet om met een paar klikken op je smartphone een gevarieerd tapas menu aan huis geleverd te krijgen? Dat huis was in dit geval het huis van Goofball en haar gezin. (Te) Lang geleden dat we nog eens samen gegeten hadden. De jongens konden de tapas van Los Flamencos niet echt bekoren, maar mij smaakte het heel goed. Al kan het gezelschap daar natuurlijk ook voor iets tussen gezeten hebben!

Ontbijten bij Life Bar

De zondagochtend eerlijk uitgeslapen na onze culinaire uitspattingen bij Hop Gastrobar. Die luchtmatras heeft zijn nut al meermaals bewezen!

Omdat ik niet veel in huis had om mijn gaste een ontbijt aan te bieden even fabuleus als haarzelf, trokken we Leuven in. Onze eerste poging bij Nosh liep uit op een teleurstelling: er waren slechts een tiental wachtenden voor ons. Onze knorrende magen gaven aan dat er weinig ruimte was voor geduldig aanschuiven, dus liepen we verder naar Le Pain Quotidien in de Parijsstraat. Helaas, ook hier troffen we een veel te lange wachtrij aan. (Tip voor jonge ondernemers: start een ontbijtgelegenheid in Leuven die open is op zondag, succes verzekerd!)

De derde keer bleek gelukkig de goede keer te zijn. Bij Life Bar was er wel nog plaats. Een gezond veganistisch ontbijtje gaat er altijd wel in. En jawel de speltpannenkoeken met vers fruit waren heerlijk! En vormden een gezond tegengewicht na de uitspattingen van de dag voordien. Guilty free breakfast. I like!

IMG_1646

Hop Gastrobar

Zaterdagavond had ik afgesproken met mijn vriendin uit West-Vlaanderen. Ergens was er een klein miscommunicatie ontstaan, want zij dacht dat we afgesproken hadden dat zij zou blijven logeren in Leuven, terwijl ik mij daar initieel niet op voorzien had. Gelukkig is zo’n zelfopblazende luchtmatras op een paar minuten slaapklaar en heb ik meer dan genoeg kussens, donsdekens en bedovertrekken in de kast liggen.

We wandelden samen door nachtelijk Leuven naar de vaartkom om ons culinair te laten verwennen bij Hop Gastrobar. De gesprekken waren soms zwaar en donker. Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en maneschijn. Mijn vriendin en haar gezin hebben de laatste jaren zoveel miserie te verwerken gekregen dat het amper te geloven is dat ze nog rechtstaat. Een bewijs dat mensen vaak veerkrachtiger zijn dan ze zelf denken. En een glaasje wijn helpt natuurlijk om zoveel tegenspoed door te spoelen.

En oja, het eten mocht er ook zijn:

Heerlijke garnaalkroketjes:
IMG_1620

Noordzee / krab / aardappel / bruine boter / karnemelk:
IMG_1621

Pompoen / pesto / Griekse yoghurt / pistache:
IMG_1624

Tartelette / oude kaas / witloof / hazelnoot:
IMG_1625

Bosduif / pens & appel / spitskool:
IMG_1629

Spiering / Duroc d’Olive / olijf / spinazie / vinaigrette van gepofte kerstomaat:
IMG_1630

Risotto van bloemkool:
IMG_1631

Sjoeke nog ééntje: chocolade / specerijen / karamel:
IMG_1638

Na het diner keerden we terug naar mijn appartement om daar nog een afzakkertje (of twee) te drinken. Ik hoop echt dat mijn vriendin deze moeilijke periode binnenkort achter zich kan laten en met frisse moed aan een nieuw hoofdstuk in haar leven kan beginnen. Duimen!