Wat is er leuker dan het verlengde weekend inzetten met een goed glas rode wijn en een fijn gesprek onder vrienden? Wij haalden voor onze kameraad wat flessen uit onze voorraad #garagewine boven en waren het er roerend over eens dat deze flessen absoluut een goeie aankoop waren, gedaan op de culinair hoogstaande en bijzonder wijnrijke tasting bij Taste Leuven.
Want ik mag dan al tonnen zeevruchten gegeten hebben in Japan, er gaat toch niets boven échte Zeeuwse mosselen uit een authentieke mosselpot.
En daarmee legden we meteen ook een fond voor het bezoek van onze vriend, de wijnliefhebber later op de avond.
With the best colleague! Alleen jammer dat de sushizaak waar we wilden gaan lunchen gesloten was wegens vakantie (niet dat het hen niet gegund is). Zo belandden we bij Khai Mook, een Thaise street food zaak. De pad thai was zeker lekker, maar echt gezellig zitten was het niet meteen. Al maakte het uitstekende gezelschap van mijn collega dat natuurlijk meer dan goed!
Om de eerste werkdag terug op kantoor na een geweldige vakantie toch nog een beetje het vakantiegevoel te behouden, zei ik volmondig ja toen mijn collega’s me vroegen of ik zin had om hen tijdens de middagpauze te vergezellen naar de tentoonstelling Khorós van Berlinde De Bruyckere in Bozar. Ik had al veel afbeeldingen van haar werk gezien, Berlinde De Bruyckere is uiteraard een gevestigde naam, maar het was de eerste keer dat ik in direct contact met werken van haar kwam. Khorós is de eerste grote solotentoonstelling van Berlinde De Bruyckere. En amai, indrukwekkend. Ook het productieproces achter de werken is bijzonder fascinerend. De kunstenares gebruikt materialen zoals textiel, dierenhuiden, haar, takken en metaal door mekaar. De meeste van haar werken stralen een soort melancholie uit die bij de keel grijpt. Knap.
Met dank aan mijn collega’s om me mee te vragen.
Opnieuw genoten van het uitstekende ontbijt in ons hotel.
Vandaag staat de street art et patrimoine à Saint-Esprit tour op ons programma. De tour vertrekt om 10u aan het DIDAM gebouw, waar we onze sympathiek vrouwelijke gids ontmoeten. We zijn met een niet al te grote groep en de gids doet haar best om tegelijkertijd uitleg te geven over de street art en de geschiedenis van Bayonne.
Aan het vertrekpunt van de tour valt het ons op dat de buurt wat verloedert is en er veel daklozen rondlopen. De hoogdagen toen Bayonne een belangrijke rol speelde als tussenstop in de slavenhandel van Afrika naar de Verenigde Staten liggen duidelijk al een tijd achter ons.
De rondleiding duurt in totaal anderhalf uur en we komen langs werkelijk prachtige street art. Bayonne organiseert sinds 2017 het Points de Vue festival, een beetje vergelijkbaar met The Crystal Ship in Oostende. Daardoor neemt de hoeveelheid street art in de straten geleidelijk aan toe.
De wandeling is zeker boeiend, maar mijn vriend en ik vinden dat de gids soms te lang op dezelfde plek blijft staan. Iets meer street art en iets minder uitleg zouden we zeker geapprecieerd hebben. We eindigen de tour bij een prachtig kunstwerk bij een lavoir (een publieke wasplaats), dat volgens onze gids nog tot op vandaag gebruikt wordt door oudere dames om hun beddengoed te wassen. Het water in het grote wasbekken wordt voortdurend ververst. Eén gedeelte is bedoeld om met zeep te wassen en een ander gedeelte dient om te spoelen. En ja, er staan effectief waslijnen vlakbij om je was te drogen. Wellicht wordt deze plek ook gebruikt door de vele daklozen van Bayonne.
Vandaag starten we de dag opnieuw met een uitstekend ontbijt met veel variatie. Ik ben een grote fan van de hartige cake met fetakaas, tomaten en olijven, yummie. Alleen de scrambled eggs ontbreken om het helemaal af te maken.
We zijn extra vroeg opgestaan (om 7.30u) om de hitte voor te zijn. Ze voorspellen vandaag immers 38 graden in de namiddag in Bayonne! Hopelijk zorgt de zeebries in Biarritz voor wat afkoeling.
Na een vlotte rit van een twintig minuten parkeren we onze wagen in parking Grande Plage, letterlijk vlakbij het mooie zandstrand van Biarritz. Bijzonder handig. We laten de strandspullen achter in de wagen en wandelen eerst naar het strand om een tent en strandstoelen te huren. Helaas zijn we al te laat voor de strandstoelen, maar een tent huren lukt nog wel. Het is echt té warm om in de vlakke zon op het strand te zitten.
Maar voordat we ons neervlijen in onze strandtent gaan we eerst op verkenning in Biarritz. We wandelen langs de mooie kustlijn met goudgele stranden afgewisseld met ruige rotspartijen. Tot onze grote verbazing komt er opeens geheel onverwacht uit het niets een mistdeken alles bedekken. Wat aanleiding geeft tot bijzonder sfeervolle foto’s.
We slenteren verder langs le Port des Pêcheurs, een gezellig haventje met een aantal restaurants, dat er redelijk authentiek uitziet. Terwijl we onze wandeling verder zetten naar Rocher de la Vierge wordt het steeds mistiger. Echt een bizar fenomeen, zo’n zomermist. Het is nog steeds aangenaam warm, maar de warmte is nu veel draaglijker en in niets te vergelijken met de hitte gisteren in Bayonne. We lopen over de voetgangersbrug tot aan het uitkijkplatform aan de achterkant van de rots met het mariabeeld.
Omdat het vandaag zondag is, hebben we wat langer uitgeslapen en genieten we op het gemak van een lekker uitgebreid ontbijt in ons gezellige hotel in Bayonne.
Na het ontbijt gaan we op verkenning in het historische centrum van Bayonne. Onze eerste indruk van Bayonne is zeer positief. Door de twee rivieren, de Nive en de Adour is het water altijd vlakbij en ik ben een fan van de mooie statige rijhuizen met de kleurrijke luiken. We bewonderen het oude kasteel langs de buitenkant (een bezoek is niet mogelijk, want het gebouw heeft een militaire functie) en verkennen een gedeelte van de oude omwallingen. Spijtig genoeg is de Botanische tuin gesloten.
We passeren tijdens onze verkenningstocht een grote apotheker, die we meteen binnen lopen om extra zonnecrème in te slaan. Wij verbruiken zonnecrème aan een hoog tempo. Ik koop meteen ook een reservezonnebril, want ik ben de mijne thuis vergeten.
Verder naar de kathedraal die helaas in de steigers staat. Binnen genieten we van de prachtige kleurrijke muurschilderingen en schitterende glasramen. Echt een bijzonder mooi religieus bouwwerk. De moeite van een bezoek waard.
Deze ochtend wat op het gemak gedaan, waardoor we pas rond half elf vertrekken naar onze volgende bestemming: Bayonne. Bij nader inzien was het wellicht verstandiger geweest om vroeger te vertrekken, want het is een zaterdag en er is al filevorming op Île de Ré zelf. Dat belooft voor de rest van de route. De verwachting is inderdaad dat Frankrijk een rood verkeersweekend tegemoet gaat. Omdat ik toch niet veel anders te doen heb, kijk en luister ik in de wagen naar de ontroerende afsluiter van de Olympische spelen door Céline Dion. Een echte grande dame.
We maken een kleine omweg langs Fouras omdat we daar vanaf de kustlijn in de verte nog eens Fort Boyard kunnen zien zijn.
Onderweg lunchen we bij Les Saveurs du Monde, een gigantisch familierestaurant dat idd een menukaart heeft die verschillende werelddelen samen brengt. Bijzonder, maar goed. Ik bestel brandade van witte vis, niet helemaal wetende wat dat is. Blijkt brandade een soort puree van vis en andere ingrediënten te zijn. Onverwacht lekker.
Na de lunch belanden we in een gigantische file rondom Bordeaux. We tellen minstens twee ongevallen op onze route. Gelukkig blijven wij zelf gespaard van ongelukken.
Pas rond iets voor 19u zijn we in Bayonne, hoofdstad van Frans-Baskenland. We parkeren onze wagen in Parking Belfort, omdat ons hotel Ibis Styles Centre Gare geen parking heeft. Het hotel is echt een meevaller. De kamers zijn versierd met Frans-Baskische motieven en vanuit onze kamer hebben we een prachtig zicht op de Pont Saint-Esprit.
Voor het avondmaal reserveerde ik bij La Table de Sebastien Gravé. Baskenland staat bekend om zijn smakelijke keuken, dus ik heb hoge verwachtingen. En die worden volledig ingelost. We krijgen een leuk tafeltje op het terras met zicht op de rivier de Nive toegewezen en het eten is werkelijk subliem. De tartaar van tonijn is fenomenaal lekker en de Merlu de St Jean evenzeer. Wat een feest! Extra pluim trouwens voor de zeer charmante en attente bediening.
Gazpacho:
Tartare de Thon:
We genieten opnieuw van een heerlijk ontbijt in de mooie tuin van ons hotel.
Vandaag brengen onze elektrische fietsen ons naar Ars-en-Ré. En jawel, jullie raden het al: er was hier een grote markt aan de gang. Aangezien ik het altijd leuk vind om op zo’n markt rond te lopen. Zetten we onze fietsen op slot op een plek waar al honderden andere fietsen geparkeerd staan en kuieren we door het gezellige dorpje. Ondanks de overvloedig gesmeerde zonnecrème van gisteren, ben ik verbrand geraakt rond mijn haarlijn. Da’s zo’n plek die je typisch niet goed genoeg insmeert. Ik pas een hoedje op de markt om mijn hoofd te beschermen, maar besluit het toch niet te kopen. Ik sta echt niet met hoeden.
We bezoeken de Église Saint-Étienne d’Ars-en-Ré, een mooie kerk met een zeer opvallende zwart-witte toren, die vroeger dienst deed als oriëntatiepunt voor vissers. In de kerk treffen we twee modellen aan gemaakt van schelpen. Heel mooi!
Na ons bezoek aan Ars-en-Ré fietsen we verder naar Saint-Martin-de-Ré, waar we onze eerste avond op Île de Ré de zonsondergang bewonderden. We genieten van de prachtige fietstocht die ons voor een deel over een dijk leidt, waardoor we op een gegeven moment langs twee kanten omringd zijn door water. Het ver weggetrokken water door de getijdenwerking hier blijft indrukwekkend.
Lunchen doen we bij le Tout du Cru, het restaurant dat we gespot hebben tijdens ons eerste bezoek aan Saint-Martin-de-Ré. Uiteraard ga ik voor de zeevruchtenschotel met oesters. En ja, als je dan toch decadent bezig ben, waarom niet de maaltijd afsluiten met een champagne gourmande? Heerlijke bubbels met zoetigheden, wie kan daar neen tegen zeggen?
Na onze ietwat te lang uitgevallen middagpauze (het ziet ernaar uit dat we opnieuw niet de door ons geambieerde kilometers zullen halen), bezoeken we de kerk van Saint-Martin-de-Ré en beklimmen we de kerktoren. Die toren is niet bepaald hoog te noemen, maar doordat alles zo plat is, hebben we toch een mooi uitzicht op de omgeving.
Vandaag geen ontbijt op bed en we daar zijn we allebei blij om! Het is immers zeer mooi zitten op het aangename terras van ons hotel. We hebben een tafel met zicht op de tuin met natuurlijk zwembad, dat we hopelijk straks kunnen uitproberen!
We genieten van een uitgebreid ontbijtbuffet: spek en eieren, charcuterie en kaas, Viennoiserie, pannenkoekjes en heerlijk vers brood. Echt een meevaller! Het contrast met ons ontbijt van de dag voordien kan amper groter zijn.
Omdat Île de Ré bekend staat om zijn geweldige fietsinfrastructuur huren we bij ons hotel twee elektrische fietsen voor twee dagen. Op Komoot zoeken we een fietstocht die ons toelaat zoveel mogelijk van het eiland te verkennen. Île de Ré is uitgerust met prachtige, brede fietspaden, die volledig gescheiden zijn van het autoverkeer. Het eiland zelf is heel vlak, wat fietsen sowieso aangenaam maakt en al helemaal als je een elektrische fiets hebt.
Het is vandaag prachtig fietsweer. De zon schijnt volop, dus we halen de zonnecrème boven. We hebben ons in het verleden al iets té vaak mispakt aan de sterkte van de zon. We fietsen langs talrijke zoutwinningen. Overal langs de weg staan standjes waar je zakjes met natuurlijk zeezout kan kopen. De standjes zijn onbemand: je moet gewoon geld achter laten in een bankje en that’s it. We genieten van de tocht door een prachtig natuurgebied met veel vogels. Alleen vervelend dat Komoot ons soms langs een route wil sturen waar je niet mag fietsen.
We passeren verschillende stranden: Plage de l’Anse du Fourneau, Plage du Lizay en Plage du Petit Bec. We fietsen door het charmante stadje Les Portes-en-Ré, waar we alweer een marktje tegen komen. Voor de lunch belanden we op het terras van restaurant L’Excuse in Saint-Clément-des-Baleines, waar het aangenaam zitten is aan het zwembad en ik een lekker stukje vis eet en een colonel als dessert.
