Afscheidslunch bij Humphrey

Toch handig zo’n blog. Dankzij de zoekfunctie kon ik pijlsnel achterhalen dat ik een kleine vier jaar geleden ook een afscheid vierde met collega’s op het terras van Humphrey. Ditmaal zat ik echter met drie andere dames aan tafel om afscheid te nemen van een sympathieke collega die ik in het verleden nog zelf geselecteerd heb. Ondertussen al vijf jaar geleden, niet te geloven… Ik zie haar nog zó voor me zitten tijdens dat sollicitatiegesprek en nu slaat ze haar vleugels uit en kiest ze resoluut voor een andere richting. Mooi om te zien hoe ze gegroeid is de jaren dat ze bij ons gewerkt heeft.

Het weer zat niet echt mee, gelukkig hield de terrasoverkapping ons droog terwijl de regen over Brussel neerdaalde. Ondanks het feit dat er amper drie tafeltjes bezet waren op het terras, moesten we bijna drie kwartier (vijfenveertig minuten!) wachten op ons eten. Om dan te moeten vaststellen dat mijn collega’s amper drie asperges op hun bord gekregen hadden (en neen, ze hadden geen voorgerecht besteld). Was ik blij dat ik vis had besteld, want met drie asperges heb ik echt niet gegeten… Helemaal op het einde van de maaltijd kwam de ober vragen of mijn tafelgenoten nog wat extra asperges wilden. Euh, ja, uiteraard! Heel zuinigjes kregen ze elk nog één asperge. Sorry, maar voor zo’n minimaal gerecht is 22 euro echt te veel aangerekend, zelfs al kregen mijn collega’s daar een fancy broodje bij. Ik denk niet dat ik nog snel zal terugkeren naar Humphrey…

Tijdens de lunch volgden we met een half oog en oor het vragenuurtje dat ons bedrijf via teams organiseerde. Het was een ietwat saai onderwerp, dus veel misten we niet… We haalden herinneringen op en klonken op het succes van onze collega, die vooraleer aan haar nieuwe uitdaging te beginnen, eerst nog een taalcursus in Barcelona gaat volgen. JALOERS!

Gelukkig vulde de pasta van Convento Food die mijn vriend en ik ‘s avonds aten een beetje meer dan deze ietwat magere lunch.

Gastronomisch Wakkerzeel

Zo, zo, zo blij dat we opnieuw terrasjes kunnen doen met vrienden! Deze moederdag voelde het zelfs even alsof de zomer aangebroken was, met een aangename 25 graden Celsius. Een zwoele zomerdag, inclusief stevig onweersbuitje. Gelukkig was het terras van Dumon onweersbestendig en hielden we het droog onder de terrasoverkapping.

En ja, wat genoten we samen met onze vrienden van dat heerlijke eten vergezeld van uitstekende wijnen. Ook fijn om te zien hoe de uitbaters en het personeel ervan genoten om weer klanten te kunnen ontvangen. Fijne babbel ook met de jobstudente die rechten studeerde. Respect voor zoveel motivatie! Naar goede gewoonte sprongen de zonen van onze vrienden na het eten in het zwembad en sloten we de (late) namiddag af met een glas rosé in de lounge in de tuin van onze vrienden. (De kater de dag nadien namen we er graag bij.)

Appetizer:

Sint-Jacobsvruchten – groene asperges – zeekraal – radijs – Shoshone kruiden olie – oesterblad:

Asperges – Noordzee garnaal – ei – krokantje – aspergejus – zure room:

Lamskroontje – aardappelmandje – gratin bloemkool – wortelzalf – portosaus – tuinbonen:

Frambozenmousse ‧ vanille aroma ‧ cremeux en jus van rood fruit – chocolade:

De heerlijke Portugese wijntjes:

En iets lekkers voor bij de thee:

10.000 stappen: fail

Sinds 3 mei doet ons bedrijf mee aan No steps no glory, een actie om minstens tienduizend stappen per dag te halen. Omdat ik tijdens de werkweek merkelijk minder beweeg dan vroeger (al die verplaatsingen van de ene naar de andere vergaderzaal vallen weg), schreef ik me enthousiast in voor dit initiatief. Voordeel is dat ik tegelijkertijd mijn stappen ook kan laten meetellen voor De Roze Mars.

Vandaag had ik mijn één uur middagpauze nodig om een vergadering voor te bereiden waarvoor de stukken pas zondagnamiddag (!) waren doorgestuurd, dus kon ik geen middagwandeling maken. Om dat te compenseren trok ik vanavond welgemutst mijn wandelschoenen aan om een aantal meter verder te stranden op het Martelarenplein, alwaar ik twee collega’s op een terrasje aantrof. En tja, wie kan de lokroep van een terrasje met sympathieke collega’s weerstaan? En die arme horeca moeten we toch ook steunen, nietwaar?

In plaats van te wandelen, zat ik dus anderhalf uur op een terras. Zo gaan we nooit aan die 10.000 stappen per dag geraken, he!

Als uitsmijter de zonsondergang van vandaag:

Oesters en kreeft van Bistro Tribunal

Nadat ons voorgerecht wat gezakt was, lieten we de drukte van het stadscentrum achter ons en keerden we terug naar ons gezellige appartementje om te genieten van een simpel avondmaal van Bistro Tribunal. 😉

Because: why not?

En als uitsmijter nog maar eens een fabuleuze zonsondergang:

Het eerste terrasje van 2021

Dat moest natuurlijk bij l’Etoile d’Or zijn, de brasserie waar we onze laatste cocktail dronken vlak vóór de eerste lockdown. Aangezien we al een take-away maaltijd besteld hadden voor ‘s avonds, hielden we het op een voorgerechtje en twee glazen cava. Welverdiend na ons bezoek aan de Abdij van Park.

Lang leve het aspergeseizoen!

Om ons voorgerechtje wat te laten zakken, trokken we de stad in om de sfeer op te snuiven. Dat veel mensen uitkeken naar hun eerste terrasje in zeven maanden, moge duidelijk zijn. Het was zelfs zo druk op de Oude Markt dat de politie het plein moest afsluiten. Duimen dat we het virus nu definitief onder controle hebben en we met zijn allen onbezorgd kunnen genieten van een frisse pint van ‘t vat, een cocktail of een lekker glaasje wijn.

Als de Bliksem. 900 jaar Norbertijnen in Abdij van Park

Deze zaterdag brachten mijn vriend en ik een bezoek aan de tentoonstelling ‘Als de bliksem. 900 jaar norbertijnen’ in de onovertroffen Abdij van Park. Zonder overdrijven, de mooiste erfgoedsite van gans Leuven. De tentoonstelling draait rond het leven van Norbertus, de stichter van de orde der premonstratenzers (beter gekend als norbertijnen of witheren) en de geschiedenis van de orde en de abdij, beide onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De tentoonstelling biedt de mogelijkheid om de pas gerestaureerde refter, bibliotheek en de zuidvleugel met de salons en vertrekken van de abt te bewonderen. Bewonderen is trouwens een understatement. Ik herinner mij nog levendig hoezeer ik onder de indruk was, de eerste keer dat ik de unieke stuccoplafonds van de hand van Jan Christian Hansche zag. Wat een genoegen om deze ongelooflijke kunstwerken uit de 17e eeuw opnieuw in hun oorspronkelijke glorie te kunnen bewonderen.

En de plafonds zijn niet de enige schatten die de abdij te bieden heeft: de 20 virtuoze glas-in-loodpanelen in de pandgang uit de 17e eeuw uitgevoerd door de Leuvense glaskunstenaar Jan de Caumont, zijn op hun eentje al de moeite van een bezoek waard. Door de naweeën van de Franse Revolutie verkochten de norbertijnen de waardevolle glasramen in 1828 aan de rijke Brusselse industrieel Dansaert. Doorheen de jaren raakten de glasramen verspreid over verschillende locaties, over de hele wereld. Na grondig speurwerk konden 20 van de 41 glasramen terugkeren naar de abdij en zijn ze vandaag erkend en beschermd als Vlaamse Topstukken.

Een kleine impressie:

De Heilige Norbertus:

Voogdijprivilegie voor de Abdij van Park door keizer Frederik I Barbarossa (Dortmund 17 juni 1154):

Stamboon van de Norbertijnenabdijen:

De glasramen vertellen het verhaal van de Heilige Norbertus:

De stuccoplafonds van Jan Christian Hansche:

Onze-Lieve-Vrouw met Jezuskind en Johannes de Doper (Antoon van Dyck atelier):

Besloten Hofje:

Sint-Anna-ten-Drieën:

Martyrologium (Walter van Calmont):

Kazuifel met taferelen uit het leven van Maria uit de Abdij van Averbode:

De kruisdraging (Michiel Coxcie):

Bewegend Jezuskind in de kribbe:

Leuven bereidt zich voor…

Op terrasjesweer!

Amai, ik kijk ernaar uit!

Chocolade en puzzels

Door ongelukkige omstandigheden zag ik mij genoodzaakt last minute de voor mijn moeder bedoelde chocolaatjes thuis te laten leveren. Spijtig, maar ik denk niet dat ze er momenteel veel plezier aan gehad zou hebben.

En ja, die puzzel vordert gestaag:

De Foodbag oogst van de week

Rundsteak met gebakken radijzen, tzaziki en zoete aardappel:

Kip met groene groenten en kikkererwten in Oosterse jus (mét extra spinazie):

Oostendse aardappel met prei, garnalen en bieslook (mét extra garnalen):

Sushi dinner!

Na de laatste vergadering van de dag, die maar liefst van 17u tot 20u uur duurde en niet bepaald over één van mijn favoriete onderwerpen ging, vond ik dat ik wel een heerlijke sushischotel van Kintsugi verdiend had! Met dank aan mijn vriend om de bestelling te plaatsen én af te halen zodat we ons vlak na het einde van mijn vergadering op de sushi konden storten.

Yet Another Blog

Life on my side