KMSKA door kinderogen

Gisterenmiddag spoorden mijn vriend en ik naar het mooiste station van ‘t land, aka Antwerpen-centraal. We hadden immers een bezoek aan het schoonste museum van ‘t land, aka het KMSKA, gepland met Goofball en haar gezin. Goofball en Jan hadden met de jongens in de voormiddag al de Antwerpse zoo bezocht, dus spraken we af om eerst samen te lunchen in de Chinese wijk alvorens naar het KMSKA te wandelen. En voor wie het zich mocht afvragen: ik ben het KMSKA nog lang niet beu gezien!

Ik had telefonisch een tafel voor zes personen gereserveerd bij Bai Wei, al was daar even lichtelijke verwarring ontstaan omdat ze verkeerdelijk vijf personen genoteerd hadden in plaats van zes. Gelukkig loste het probleem zichzelf op en werd er een tafel voor zes personen voor ons vrijgemaakt. De reden dat ik restaurant Bai Wai had voorgesteld, is omdat ze hun noedels ter plekke maken. Leuk entertainment voor de jongens terwijl we op ons eten wachtten. En ja, natuurlijk is het eten daar ook gewoon heel lekker. Echt authentiek Chinees, al moet je erbij nemen dat al je gerechten op een ander tijdstip komen. En ik was ook even vergeten hoe gigantische groot de porties daar zijn. 😉

IMG_5131

IMG_5133

IMG_5134

IMG_5136

IMG_5138

IMG_5140

Na het lekkere middagmaal wandelden we te voet van de Chinese wijk naar het KMSKA. Het was ondertussen al stevig warm, dus we deden ons best om zoveel mogelijk de schaduw op te zoeken tijdens onze wandeling. Gelukkig werkte de klimatisatie in het KMSKA uitstekend. En ook de lockers stribbelden deze keer niet tegen, zodat mijn vriend en ik zonder problemen ons reiskoffertje veilig konden opbergen. We werden ‘s avonds immers op een verjaardagsfeestje verwacht en hadden voor de gelegenheid een hotel in Antwerpen geboekt.

Het deed me alleszins veel plezier om te zien hoe de jongens genoten van ‘De Tien’, de artistieke interventie waarbij Christophe Coppens tien details uit de tentoongestelde werken uitvergroot en zo jong en oud uitnodigt om meer in detail naar de kunstwerken te kijken. Blijft een dikke hit! Het opdrachtboekje dat bij ‘De Tien’ hoorde, vond ik eerlijk gezegd wat te moeilijk, maar het verzamelen van de doordrukstempels in de verschillende zalen vonden de jongens wel tof. En ook de VR-ruimte en de immersieve ruimte met gigantische projecties van details uit kunstwerken spraken hen aan. En natuurlijk mocht een familiefoto in de instagramwaardige installatie van Boy & Erik Stappaerts niet ontbreken. Al denk ik dat vooral het klimwerk op de kamelen van Rubens de jongens het meest zal bijblijven. 😉

IMG_5147

IMG_5156

IMG_5158

IMG_5161

IMG_5163

IMG_5165

IMG_5168

IMG_5172

IMG_5174

IMG_5186

IMG_5188

IMG_5191

IMG_5192

IMG_5195

Na het bezoek gingen we nog even langs de museumshop, alwaar Goofball en Jan een tekenboekje kochten voor de jongens en ik mezelf een magneet cadeau deed van mijn favoriete kunstwerk in het KMSKA: Grote zon van Otto Piene. We namen nog snel een gezinsfoto voor het in het prachtige zonlicht badende museum en gingen dan snel op zoek naar een plek in de schaduw om iets te drinken. We belandden op het terras van Yam Thai waar we onze lichaamssappen aanvulden en de jongens meteen aan de slag gingen met hun tekenboekjes. Met instant mooie resultaten!

IMG_5214

IMG_5220

IMG_5225

Na ons drankje namen we afscheid, mijn vriend en ik trokken naar B&B hotel Antwerpen Zuid om in te checken, terwijl Goofball en haar gezin naar de Radisson Blu op het Astridplein terug wandelden. Een geslaagde namiddag en wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar!

Genieten bij Alfalfa

Deze avond afgesproken met onze vrienden uit de Spaanse les. Ondertussen alweer een eeuwigheid geleden dat we samen avondlessen aan het CLT volgden. Gelukkig slagen we er nog steeds in de traditie in ere te houden om op regelmatige tijdstippen samen te eten. Deze avond brachten we met ons drieën door op het terras van Alfalfa, genietend van de heerlijke gerechtjes die de chefkok op ons bord toverde. Na onze hoofdgerechtjes vonden we het echter te koud worden op het terras en verkasten we voor het dessert naar binnen om in iets warmere omstandigheden om gesprek verder te zetten. Een fijn weerzien!

Tempura van groenten met kruidendip:

IMG_5033

Dumplings met kastanjechampignons, zwarte look en chili:

IMG_5035

Asperges met espuma van ei, peterselie en cured dooiers:

IMG_5039

Bijzonder flesje Hongaarse wijn:

IMG_5041

Escabeche van makreel op de bbq, tomaten bouillon en basilicum:

IMG_5042

Geroosterde aubergine met aïoli, bieslook en dille:

IMG_5044

Tartaar van rode biet met Granny Smith en gebrande pistache:

IMG_5048

IMG_5049

Taartje met witte chocolademousse, rabarer en espuma van kersen:

IMG_5052

Sushi in Wijgmaal!

Sushi besteld bij Kintsugi, voor de deur van het restaurant afgehaald worden door onze vriend, vervolgens samen genoten van het champagne-aperitief in de fantastische tuin van onze vriendin in Wijgmaal en dan samen gesmuld van heerlijke sushi. Topavond!

IMG_4188

IMG_4189

IMG_4192

Alleen stom dat ik door mijn haastig heen en weer geloop om te zien of de taxi er al was, gestruikeld ben over dat ene trapje aan de voordeur en keihard tegen de vlakte ben gegaan. Waardoor ik een indrukwekkend blauwe plek als souvenir aan deze avond overgehouden. Gelukkig op een plek die voor de buitenwereld niet zichtbaar is! 😉

Girls lunch at Barouche

Yep, yep, the Ultimas lunch traditie is still going strong! Zalig om samen ‘s middags te kunnen genieten van die eerste warme zonnestralen op ons gezicht. Doet deugd na zo’n grauw voorjaar! Wel jammer dat het meisje aan de toog de spicy potato wedges die ik besteld had voor onze vriendin was vergeten in te geven in de kassa. En aangezien ik de slechte gewoonte heb zelden kassatickets te controleren, merkte ik dat veel te laat op, uiteraard. Gelukkig was het een kleine moeite om snel nog een portie te bestellen. Die we uiteraard deelden met ons drietjes. Fijn!

IMG_4137

Fancy toilet bij Barouche:

IMG_4135

Op stap met oud-collega’s

De plannen gesmeed op de viering van 10 jaar Mediawijs werden vandaag gerealiseerd. Vanavond sprak ik al met twee oud-collega’s die het bedrijf in pré-coronatijden verlieten. De keuze voor onze afspraak viel op le Comptoir des Galeries. Toegegeven, omdat ik de laatste tijd wel heel erg vaak bij le Comptoir geweest ben, had ik liever een ander restaurant uitgeprobeerd. Maar uit de lange lijst van suggesties die ik had doorgegeven, kwam Le Comptoir eruit als favoriet van mijn oud-collega’s. En ja, uiteindelijk is het altijd heel lekker en verzorgd bij le Comptoir, met als bijkomend voordeel dat je ‘s avonds de gelegenheid hebt om meer van de lekkere wijnen op de kaart te proeven.

We genoten met z’n drieën van de menu découverte (hoera voor de klassieke dame blanche als dessert), haalden samen herinneringen op aan de goeie oude tijd, terwijl we ook vooruit blikten. Eén van mijn oud-collega’s ging op persoonlijk vlak door een heftige periode: de relatie met haar partner, vader van haar drie kinderen was namelijk recent stukgelopen. Ze had zelf de beslissing genomen om weg te gaan. En uit wat ze vertelde, kon ik afleiden dat de brokken nog moeilijk te lijmen zouden zijn. Moeilijk allemaal, maar ik begreep haar beslissing. Beter gelukkig alleen dan ongelukkig met twee.

IMG_4040

IMG_4042

IMG_4044

IMG_4046

Ik nam op een deftig uur afscheid, want morgen (woensdag) nog een pittige vergaderdag voor de boeg. Voor herhaling vatbaar!

Heerlijke avond bij L’oh

De ouders van mijn petekindje stelden een tijdje geleden voor om samen iets te gaan eten bij restaurant L’oh in Tielt-Winge niet zo ver van hun huis. Zoals jullie weten ben ik altijd wel te vinden voor een nieuwe culinaire ervaring, dus prikten we een datum en reserveerde mijn vriend een Cambio. Omdat het restaurant letterlijk op vijf minuten rijden is van het huis van onze vrienden, spraken we af dat we bij onze vrienden zouden blijven overnachten, zodat we zonder problemen konden genieten van een glaasje. Onze vriendin drinkt amper, dus zij bood heel vriendelijk aan om bob te zijn.

En amai, wat een ontdekking. Een toprestaurant verstopt in een landelijke gemeente waar je zoiets eigenlijk niet verwacht. De bediening kon hier en daar misschien nog wat beter (heel vreemd dat de ober zaken uit de kasten vlak achter onze tafel moest komen halen), maar het eten was topkwaliteit! We startten de maaltijd met de huiscocktail van Hagelandse wijn, citroengras en rabarber (en een alcoholvrij aperitief voor onze vriendin) en waren meteen vertrokken voor een culinaire ontdekkingsreis. Het kaaskarretje met artisanale kazen van kaasaffineurs Van Tricht vormde de waardige afsluiter van de maaltijd. Zo fijn om uit een mooi aanbod aan kazen je persoonlijke favorieten te kunnen kiezen. Heel bijzonder ook: de heren konden de avond afsluiten met een degustatie van whisky (voor onze kameraad) en rum (voor mijn vriend). Nog in geen enkel ander high end restaurant deze mogelijkheid op de kaart zien staan. En dat voor de schappelijke prijs van 18 euro. Top!

Hapjes bij het aperitief:

IMG_3584

Wilde zeebaars, verjus, groene aardbeien:

IMG_3586

Bot, witte asperge, Noordzee garnaal:

IMG_3587

Flammkuchen, Taggiasche olijf, aioli met traaggegaard buikspek & pulled pork:

IMG_3589

Ongelooflijk lekker traaggegaard buikspek & pulled pork mét truffel:

IMG_3594

Lam, aubergine, sumak:

IMG_3599

Chariot artisanale kazen van Van Tricht:

IMG_3601

IMG_3602

Verwonderende whisky:

IMG_3608

Verwonderende rum:

IMG_3610

Zoetjes voor bij de thee:

IMG_3613

Ik sliep uitstekend in de logeerkamer/speelkamer in de kelder van het chique huis van onze vrienden. Wat een luxe! Na wat uitgeslapen te hebben, startten we deze zondagochtend op het gemak met een simpel ontbijt met verse pistolets en kaas. Als tegengewicht voor de uitspattingen van de zaterdagavond. 😉 De twee jongens, terug van hun logeerpartijtje bij de oma en opa schoven ook mee aan tafel. Zeker voor herhaling vatbaar!

Furbetto

De afspraak om met onze vrienden wijnliefhebbers samen de nieuwste Leuvense hotspot Furbetto uit te proberen, stond al een tijdje in de agenda, maar door een communicatiefoutje, had mijn vriend pas deze avond zijn terugvlucht uit Genève gepland. Gelukkig lukte het hem nog de vlucht te herboeken naar ‘s ochtends, mits bij te betalen, uiteraard. Ik was erg benieuwd om na te gaan of Furbetto de hype waard was.

En laat ik op dat vlak maar meteen met de deur in huis vallen: naar mijn bescheiden mening is Furbetto lichtelijk overrated. Zeker, het eten is lekker, maar we moesten op sommige gerechten toch wel heel lang wachten en bij de wijn liep het zelfs twee keer mis. We startten de avond met een glaasje rosato natuurwijn uit Sicilië. Bij het uitschenken kreeg ik het laatste van de fles die nog open was. Het viel mij meteen op dat de schuimwijn in mijn glas een pak minder sprankelend was dan bij mijn tafelgenoten voor wie de sommelier een nieuwe fles had open gedaan. Ik proefde van de behoorlijk zure wijn en jawel, amper een bubbel te bespeuren. In feite iets dat de sommelier al bij het uitschenken zelf had kan opmerken. Uiteraard ben ik een nieuw glas gaan vragen en kreeg ik dat zonder problemen. Maar eerlijk: eigenlijk was dit geen lekkere schuimwijn. Onze wijnkenner liet zich meteen ontvallen dat zijn vooroordeel over natuurwijn bij deze nog maar eens bevestigd werd. Bij het eten zelf bestelden we een flesje Nebbiolo uit Piemonte. Deze wijn was een pak beter, al slaagde de verstrooide sommelier erin de door ons bestelde fles na het uitschenken van de glazen terug mee te nemen in plaats van deze aan onze tafel achter te laten. Dus kon ik hem achterna lopen om de fles terug te vragen.

De porties waren ook aan de kleine kant en eigenlijk vrij duur voor wat we kregen. Ik denk dat je voor hetzelfde geld elders in Leuven beter kan eten…

IMG_3506

Focaccia, prinsessenboontjes, puttanesca, cacio ricotta en rundstartaar met ansjovis:

IMG_3515

Rundstartaar met ansjovis:

IMG_3516

Prinsessenboontjes, puttanesca, cacio ricotta:

IMG_3517

Asperges, gribiche, eigeel:

IMG_3519

Pici, ragù duroc de Rigel en cacio e pepe:

IMG_3521

Nebbiolo uit Piemonte:

IMG_3524

Gebakken patatjes met harissa mayonaise:

IMG_3527

Toast kokkels, venkel soffritto, pancetta:

IMG_3528

Aperitief bij Wine Bar Lewis en diner bij Barba

Zaterdag hadden mijn vriend en ik afgesproken met twee andere bevriende koppels. We startten onze avond met een aperitiefje in onze favoriete Leuvense wijnbar (toegegeven, dik gezaaid zijn de wijnbars niet in Leuven). Naar goede gewoonte was het onthaal weer bijzonder hartelijk en de wijn uitstekend. Wij klonken alvast op een geslaagde avond.

IMG_3162

Na het aperitief wandelden we letterlijk een paar meters verder naar Barba, alwaar ik een tafel voor zes had gereserveerd. En jawel, het diner was naar goed gewoonte weer uitstekend. Lekker eten en fijne gesprekken in goed gezelschap, meer moet dat niet zijn!

Appetizers:

IMG_3166

Haring, avocado, groene asperge, appel:

IMG_3169

Falafel, flat bread, hummus, couscous:

IMG_3174

Witte asperge, pancetta, ricotta, daslook:

IMG_3175

Rund, gebrande ui, witlof, cacao:

IMG_3181

Aardbei, rabarber, citroen, violette:

IMG_3183

Zoetjes voor bij de koffie en thee:

IMG_3186

Afscheid van Berlijn in de regen – 14 april 2023

Onze laatste halve dag in Berlijn laten de weergoden ons volledig in de steek. Regen, regen en nog eens regen. Doodjammer, want ik had echt uitgekeken naar die street art wandeling. Maar goed, we laten het niet aan ons hart komen en nadat we onze koffers hebben achtergelaten in een gangkast in de trappenhal van ons appartement, starten we de dag met een ontbijt bij Coffee and Cookies. Op vraag van mijn vriendin ben ik op zoek gegaan naar een meer fancy zaak dan de voorbije dagen. Zij was niet echt een fan van de nogal basic ontbijtjes bij de bakkerijen. Beetje vreemd, want ik vond die ontbijtjes net heel lekker en in prijs-kwaliteit moeilijk te overtreffen. Maar u vraagt, wij googlen. En toegegeven, het was gezellig zitten bij Coffee and Cookies. Al waren de echte ontbijtformules jammer genoeg niet meer beschikbaar. Gelukkig waren er lekkere overnight oats, pastéis de nata en wafels!

IMG_2042

IMG_2051

IMG_2052

IMG_2054

IMG_2056

Ik heb Coffee and Cookies ook uitgekozen omdat het zich vlakbij ons plan B voor vandaag bevindt: Topographie des Terrors. Het grauwe weer past perfect bij de sfeer van deze plek: bijzonder deprimerend. Net als de vorige keer ben ik erg onder de indruk van ons bezoek. Ik denk dat het in deze tijd meer dan ooit belangrijk is om zulke plekken te bezoeken en te beseffen tot welke gruweldaden mensen in staat zijn. Het is belangrijk dat om te zien waartoe onverdraagzaamheid en totalitaire regimes leiden. Het boezemt me angst in dat de polarisatie in onze samenleving steeds sneller toeneemt. En waarom? Omdat iemand anders is dan wij? Terwijl de meeste mensen allemaal hetzelfde willen: een comfortabel, liefdevol leven omringd door vrienden en familie. Ik blijf erbij dat wij mensen meer gemeenschappelijk hebben, dan dat we van elkaar verschillen. Alleszins laat de oorlog in Oekraïne en andere plekken op deze wereld zien dat de gruwel nog steeds niet uit de wereld is. Het ene broedervolk dat het andere uitmoordt, het is amper te vatten.

IMG_2057

IMG_2058

IMG_2060

IMG_2061

IMG_2062 Continue reading