Current mood: tevreden

Vandaag erg positieve feedback op mijn les van gisteren gekregen. Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik daar heel erg gelukkig mee ben. Per slot van rekening heb ik geen enkele opleiding gevolgd om les te geven en staat dat strikt genomen ook helemaal niet in mijn functiebeschrijving, maar hey, een mens moet flexibel zijn, nietwaar, in deze economisch onzekere tijden. 😉

Must be thuesday

Vandaag ben ik bijna in slaap gevallen tijdens het talenpracticum van Japans. Mijn oogleden werden zwaarder en zwaarder en ik moet toegeven dat ik een paar keer de strijd met de zwaartekracht verloren heb. Ik vrees dat ik dan ook niet al te veel opgestoken heb van deze les. Dat wordt bijbenen in het weekend…

Vroeg opstaan om les te geven in de voormiddag, daarna in zeven haasten naar Gent vertrekken voor een Belangrijke Vergadering (die ik godzijdank deze keer niet moest voorzitten) en dan nog op de terugweg verplicht sociaal moeten doen op de trein, terwijl ik liever mijn cursus Japans had doorbladerd, het begint allemaal wat door te wegen op het einde van de dag. Vooral als je naar saaie Japanse filmpjes zit te kijken. Om de één of andere reden heeft het geluid van Japanse stemmen dat effect op mij. In de auto val ik ook altijd in slaap als we naar de cd met Japanse zinnetjes proberen te luisteren. Last van slaapstoornissen? Probeer eens een cd’tje met Japans!

Nuja, ik heb me voorgenomen vandaag eens vóór middernacht in bed te liggen. Ik kan de extra uurtjes slaap zeker gebruiken.

Gewonnen!

Een tijdje geleden heb ik meegedaan aan een wedstrijd van het wijkcomité. Ondertussen was ik dat al helemaal vergeten, totdat ik vorige week een mailtje in mijn inbox vond met de prettige mededeling dat ik gewonnen had. Ik kon me totaal niet meer voor de geest halen wat de prijs van de wedstrijd was, maar hey, een cadeautje sla ik nooit af. Vandaag ben ik tijdens de middagpauze mijn prijs gaan ophalen. 

Dit kreeg ik mee:

Een vermomde INNOzak! En dit zat erin:

Alleen jammer dat ik geen bier lust. Al denk ik dat ik wel iemand ken die ik hiermee blij kan maken. 😉

Een vroeg verjaardagsfeestje

Gisteren heb ik  onverwacht kaarsjes voor mijn verjaardag mogen uitblazen na het diner bij de schoonfamilie. Nu verjaar ik pas binnen een paar weken, maar omdat mijn vriend en ik dan in Australië zitten, besloten ze het nu al te vieren.

Ze hadden speciaal voor mij pannenkoeken gebakken, omdat ik dat zo lekker vind. Alleen spijtig dat ze het idee hadden om pannenkoeken met appeltjes te maken. Allez, niet dat ik iets heb tegen pannenkoeken met appeltjes, integendeel, maar het bleek niet zo’n goed idee om de gesneden appeltjes al op voorhand te mengen met het deeg. De eerste pannenkoeken zagen er behoorlijk aangebrand uit. 😉 Gelukkig was er nog wat deeg over en werden het dan maar gewone pannenkoeken met suiker (en kaarsjes!). Ook lekker! En ik kreeg voor mijn verjaardag een dikke cadeaubon voor het Besloten Land. Kunnen we onze stripcollectie weer wat uitbreiden. Jui!

Ok, de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik niet zó verrast was als bovenstaand stukje laat uitschijnen. Mijn vriend had de dag ervoor gevraagd wat ik graag voor mijn verjaardag wilde hebben en ik wist dat hij om die bon gegaan is. Maar de kaarsjes en het bedrag waren een leuke verrassing. En natuurlijk heb ik gedaan alsof ik helemaal van niks wist. 😉

Goeie raad?

Vorige week zat ik naast een meisje op de trein dat net terug was van een sollicatiegesprek. Ze was het hele sollicitatiegesprek van naadje tot draadje aan het uiteenzetten tegen de persoon aan de andere kant van de lijn. En hoewel ik erg hard mijn best deed om me te concentreren op mijn cursus Japans, kon ik niet anders dan meeluisteren naar het gesprek. De vloek van de gsm.

Het meisje was net afgestuurd en eigenlijk was de functie waarvoor ze gesolliciteerd had, helemaal niet wat ze voor ogen had en zelfs niet waarvoor ze gestudeerd had. Maar het was zo’n uitgelezen kans! Een nieuw gecreëerde functie met veel verantwoordelijkheid. Ja, het was waar, ze had nog geen ervaring, maar ze waren erg enthousiast over haar geweest. Uit wat ze zei, kon ik opmaken dat ze nog geen jobaanbod op zak had, maar ze was al wel alle pro’s en cons aan het afwegen. Ja, ze zou nog helemaal opgeleid moeten worden, maar zo’n kans, dat zou ze nooit meer krijgen. Neen, ze zochten volgens haar echt wel een starter, iemand die kon groeien in de functie. Ze zag het helemaal zitten.

Hoe meer ik naar haar uiteenzetting luisterde, hoe meer ik ervan overtuigd raakte dat deze job helemaal niks voor haar was. Ik was er zeker van dat, als ze de job al kreeg, ze er niet gelukkig zou zijn. En even dacht ik, zal ik er iets van zeggen? Zal ik haar ongevraagd wat goeie raad geven? Raad van iemand die zelf in zo’n totaal verkeerde eerste job is terechtgekomen?

Natuurlijk heb ik niets gezegd. Want het station van Leuven kwam in zicht en je bemoeit je nu eenmaal niet met de zaken van een ander.

Wii!

De Wii vrolijkt al uw feestjes op! Gisterenavond zijn we naar een verjaardagsfeestje geweest, waar de gastheer net een nieuwe gigantische tv en een Wii gekocht had. Zo hard moeten lachen met de kerels die Star Wars, the force unleashed aan het spelen waren. Schudden met die light saber! De sexuele connotaties waren niet ver weg. :-) ‘k Heb het zelf ook eens geprobeerd, maar had de helft van de tijd gewoon geen idee wat ik aan het doen was. Geef mij toch maar tennis of hoelahoep. 😉

Moe

Pfft, blij dat de week erop zit. Op werkgebied zelden zo’n drukke week gehad. Het leek wel of alle belangrijke vergaderingen en opleidingen in één week gepropt werden. Ik was van plan om vanavond naar de opening van ‘t STUK te gaan, maar gebruikte die paar regendruppels als excuus om binnen te blijven zitten. En morgen blijft ik lekker tot ‘s middags in bed liggen. Ik kan het gebruiken.