De Hertogensite transformeert aan een ongelooflijk tempo.
Author: yab
Birthday dinner bij Dumon
Aangezien de temperaturen nog aangenaam zacht zijn en er gisterenavond geen regen voorspeld was, fietsten we langs het kanaal naar ons favoriete restaurant in Wakkerzeel, om daar gezellig met ons tweetjes te genieten van de gastvrijheid, de geweldige kookkunsten van de chefkok en de uitstekende wijntjes van de sommelier. Een verjaardagsdiner om in te kaderen.
Appetizers:
Ravioli van kreeft, citroengras room, Noordzeegarnalen, boekweit en prei:
Crème van pompoen, buikspek, koolrabi, hazelnoot en peterselie:
Zeebarbeelfilet met wortel, shiitake, zoete aardappel, sauce vin blanc:
Peer met karamel, praliné en citrusvrucht aroma:
En een theetje als afsluiter:
Een memorabel pensioneringsfeestje
Want hoeveel gepensioneerden kunnen zeggen dat er een oud-minister gespeecht heeft op hun pensioenfeestje?
Uitzonderlijk had ik geen vergadering in de namiddag, dus kon ik mooi op tijd mijn werklaptop dichtklappen om mij naar het feestje in de Ambrassade te begeven. Bij aankomst was er al massaal veel volk aanwezig om de bijna-gepensioneerde in stijl uit te wuiven. Uit de vele speeches en loftuigingen bleek alvast duidelijk dat hij doorheen zijn carrière op veel mensen een onuitwisbare indruk heeft nagelaten. De ontroerende momenten regen zich aan mekaar en er werden vele traantjes stiekem, of iets minder stiekem, weggepinkt.
Eigenlijk was ik van plan niet lang te blijven, maar uiteindelijk was het zo gezellig dat ik toch als één van de laatsten bleef. Kwestie van het weekend meteen goed in te zetten!
Business lunch in het Leon deSingel Café
Na een bijzonder vlotte vergadering (met dank aan de voorzitter, aka mezelf), werd ik uitgenodigd voor de lunch in het Leon deSingel Café. Het café kreeg onlangs een nieuwe uitbater (dezelfde als die van de Belga Queen in Brussel), maar de menukaart werd grotendeels behouden. Ik bestelde als voorgerecht de toast champignon en als hoofdgerecht de eend (hoera voor het wildseizoen!). Al moet ik schoorvoetend toegeven dat de eend eerder aan de taaie kant was. Misschien nog wat kinderziektes?
Fellini with a friend
Deze avond had ik afgesproken met mijn kameraad uit Hasselt. Voor de gelegenheid had ik een tafel voor twee personen gereserveerd bij gnoccheria Fellini, alweer een nieuwe culinaire ster aan het Leuvense firmament. Mij hoor je alvast niet klagen.
De zaak wordt uitgebaat door twee mannen die duidelijk een hart hebben voor de Italiaanse keuken. Ik denk zelfs dat dit één van de weinige plekken in Leuven is waar je gnocchi kan eten. Onze eerste kennismaking met dit restaurant was alvast een schot in de roos. Voldoende non-alcoholische alternatieven op de drankkaart voor mijn kameraad, lekkere wijntjes voor mezelf en de gnocchi waren effectief om duimen en vingers af te likken. En, het allerbeste: ze hebben inktvis als voorgerecht!
What’s not to love?
Preso alla ficoncella (geroosterde octopus, aardappelcrème, gember, basilicum:
Gnocco Nonna Luisa (vongolge, kerstomaten, gamba’s):
Première Void van Ultima Vez in de KVS
Na mijn laatste vergadering van de dag in de buurt van Brussel-Centraal wandelde ik richting de KVS voor de première van de dansvoorstelling Void van Ultima Vez. Ik kocht onderweg een broodje in een Proxy Delhaize en omdat ik nog wat te vroeg was voor de voorstelling dronk ik een kombucha bij Continental – Creative market, hub & café terwijl ik mijn laptop open klapte om nog wat mails te beantwoorden.
Een kwartier vóór het begin van de voorstelling trof ik een collega en zijn kameraad voor de ingang van de KVS. We begaven ons naar ons genummerde plaatsen en kijk eens aan, ik bleek langs kersvers minister Cieltje Van Achter te zitten. Die ik tot mijn grote schande niet meteen herkend had, maar die een zeer aangename en sympathieke dame bleek te zijn.
De voorstelling zelf was fantastisch. Al waren er stukken die ik volstrekt niet begreep, de dansers slaagden erin mijn aandacht zonder problemen vast te houden. Tijdens de voorstelling kwamen steeds andere dansers aan bod en ze vertelden elk een eigen verhaal door een hypnotiserende combinatie van dans en muziek. Heel bijzonder en moeilijk te omschrijven. Deze voorstelling moet je gewoon over je laten komen.
Mijn collega vroeg of ik na de voorstelling nog iets wilde gaan drinken, maar ik besloot verstandig te zijn en zijn aanbod af tes laan. De werkdagen zijn tegenwoordig al druk genoeg.
Pico – 3 augustus 2023
Na het ontbijt gooien we onze spullen in de wagen en rijden we naar onze eerste stop van de dag: Cachorro. Deze bijzondere plek aan de kust heeft indrukwekkende rotsen en kliffen uit zwarte lavasteen waarin het onstuimig water van de Atlantische oceaan rotsen en bogen heeft uitgesleten. Ook de huizen zijn gemaakt van lavasteen en op meerdere plekken spotten we rola-pipas: hellingen gekerfd uit de rotsen waarlangs de wijnvaten naar beneden konden rollen. Eén van de rotsen aan de ruige kustlijn heeft de vorm van een hondenkop. Uiteraard kunnen we het niet laten om als échte toeristen bij de hond te poseren.
Na een uitgebreide fotoshoot rijden verder naar Fetais, het vertrekpunt van de wandeling die we vandaag uitgekozen hebben.
De wandeling gaat eerst langs de befaamde UNESCO werelderfgoed wijngaarden richting de ruige rotskust, waar we in de buurt van Lajido in lavasteen uitgesleten karrensporen van ossenkarren ontdekken. Na een bezoekje aan de kerk van Santa Luzia leidt de wandeling ons naar een prachtig pad in een bos, ommuurd met door mos begroeide lavastenen. Een bos als uit een sprookje. Pico verschuilt zich helaas het grootste deel van de voormiddag achter de wolken, al vangen we tijdens de wandeling op een gegeven moment wel een glimp op van de piek van de vulkaan.
Culinaire verwennerij bij Couvert Couvert
Dankzij mijn blog weet ik dat de laatste keer dat wij bij Couvert Couvert aten, dateert van september 2012. En dan nog wel om de verjaardag van mijn broertje te vieren. Yikes! De tijd vliegt effectief!
Hoog tijd om dit sterrenrestaurant met een nieuw bezoek te vereren. De uitnodiging om samen te dineren kwam van onze vrienden uit Rotselaar. Zij hadden al een reservatie, maar die kon nog makkelijk uitgebreid worden naar twee personen extra. En ja, het eten bij Couvert Couvert is nog steeds top en het restaurant zelf is bijzonder stijlvol ingericht, maar het viel wel op dat het er alles behalve druk was. We vroegen ons zelfs een beetje af of dit restaurant wel uit de kosten kon geraken met zo weinig klanten. Laat ons hopen dat iedereen een dikke fooi heeft achter gelaten. 😉
Onze vrienden hadden de verbouwingsplannen van hun huis meegenomen, dus tussen de gangen door lag onze tafel bezaaid met hun toekomstdromen. Heel fijn om samen met hen mee te kunnen dromen en ik kijk alvast vol ongeduld uit naar het eindresultaat.
Geniet mee van wat er op ons bord passeerde:
Appetizers:
Ravioli, radijs, mierikswortel, sudashi:
Sint-Jacobsnoten in het groen:
Vis van de dag, eekhoorntjesbrood, citroen verbena, vin jaune:
Bretoense kreeft, bloemkool, dragon:
Wilde eend op houtvuur, kornoelje:
Dessertje:
Mignardises:
Een kleine traktatie voor mezelf
Om te vieren dat ik een futuristische jurk voor het aankomend personeelsfeest gevonden had bij RieRie Fashion for Rent in de Mechelsestraat, trakteerde ik mezelf deze namiddag op een lekkere brownie van Lauza’s! Gewoon, omdat ik daar zin in had.
Twee culinaire hotspots in één klap
Gisteren stopte ik wat vroeger met werken en trok ik samen met mijn vriend naar Ongefilterd, één van de nieuwe, hippe culinaire hotspots in Leuven. Omdat je niet kan reserveren bij Ongefilterd, besloten mijn vriend en ik vroeg genoeg te vertrekken zodat we zeker een tafeltje konden bemachtigen.
We hadden net ons aperitief achter de kiezen toen onze vrienden van de Vismarkt binnen stapten. Een geheel onverwachte ontmoeting. Zij hadden afgesproken met haar broer en schoonzus en nodigden ons uit om ons bij hun gezelschap te voegen. Want, hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Plus dat gaf ons de gelegenheid te proeven van meer van de heerlijke gerechtjes en wijntjes van Ongefilterd. Al was de meerderheid van ons gezelschap niet echt fan van de orange wine.
Op zich hadden we een fijne avond, maar de schoonzus bleek nogal een speciale dame. Ze volgde mij al een tijdje op social media en verwachtte blijkbaar dat ik haar zou kennen. Maar ik ken heus niet al mijn honderden volgers, sterker nog, ik heb helemaal geen tijd om te onderzoeken wie al die mensen zijn. Het leek wel alsof ze zich heel de avond moest bewijzen ten opzichte van mij. Ik had eigenlijk helemaal geen zin in dat soort onnozele rivaliteit. Persoonlijk vind ik dat vrouwen elkaar moeten steunen en vooruit helpen in het leven, niet in competitie met elkaar gaan. Ik vond het echt heel bizar gedrag en voelde mij helemaal niet zo comfortabel in haar gezelschap.
We sloten de avond af op het terras van een andere nieuwe Leuvense hotspot: Sips in de Muntstraat (jawel, met een jas aan is het nog steeds terrasjesweer!). En kijk eens aan wie we daar aantroffen: onze kameraad-wijnkenner! Op zijn aanraden bestelden we een flesje Terres de Cépages, van een Belgische wijnmaakster, zowaar! Deze wijn was iets toegankelijker dan de orange wine en vormde een fijne afsluiter van een onverwacht sociale avond.
