Deze avond rond 19u zakte ik na het werk af naar The Chairman om snel twee garnaalkroketten te eten en nog een beetje te werken (lang leve mijn laptop!). Ik was eerder matig enthousiast over de garnaalkroketten, die ik niet echt smeuïg vond. Voor die prijs had ik toch net iets beter verwacht.
Van The Chairman wandelde ik naar de KVS, want ik had een vrijkaart voor de dansvoorstelling Spell van Igor Shyshko, met Elke Van Campenhout & Albina Vakhitova. Grappig: aan de ingang van de KVS box trof ik een collega met zijn vriend die naar dezelfde voorstelling gingen. Had ik meteen gezelschap.
Ik vond de voorstelling zelf bijzonder fascinerend, al heb ik er moeite mee om deze te omschrijven. De bezwerende bewegingen van de dansers in combinatie met de tekst die Elke Van Campenhout debiteerde, brachten me bijna in een trance. Voor wie er meer over wil weten, een copy paste van de website van Kunst/Werk:
Spell is een rituele performance, ontstaan uit een langetermijnsonderzoek naar somatische vormen van verzet, een zoektocht naar alternatieve vormen van angst en rouw.
In een onbenoemd niemandsland geven twee lichamen zich over aan een repetitieve choreografie van cliche en transformatie. Ze schudden hun culturele erfenis, de opgelegde gendernormen en politieke verdrukking uit hun lijf, en proberen telkens opnieuw om zichzelf heruit te vinden, in een alternatief kader van begrip en verbinding.
Igor Shyshko en Albina Vakhitova gaan in dialoog met de bezwerende tekst, gebracht door Elke Van Campenhout, de ‘spreuk’ die een ruimte creëert waarin lege beelden, verdriet en plezier, ambiguïteit en strijd naast mekaar mogen bestaan.
Spell produceert geen kant en klare politieke boodschappen, maar opent een meerlagig existentieel gebied van onzekerheid, rond hoe het is om vandaag te leven, te werken en relaties aan te gaan. Als immigranten, als cultuurwerkers, als magische wezens.
Alleszins erg blij dat ik tijd gemaakt heb om naar deze voorstelling te gaan.
