Brussels Girk Geek Dinner #6

Het begint zowaar een gewoonte te worden, die girl geek dinners. Altijd plezant om bekende gezichten terug te zien en minder bekende gezichten te leren kennen. Ditmaal werden we in de Lamot in Mechelen verwacht voor het thema paleofuturisme. De spreker van dienst had zijn uiterste best gedaan om originele prentjes bij elkaar te zoeken. Al heeft hij nog werk aan zijn presentatieskills en onthoud ik vooral de steek naar blonde vrouwen. Blonde vrouwen dragen bij aan de kleurrijkheid van deze planeet, het zou zeker zonde zijn als wij zouden verdwijnen! Ik heb hem er naderhand over aangesproken en zijn antwoord was: “Jamaar; ik ben gay.” Die gedachtensprong kon ik niet helemaal volgen, maar allez, passons.

De drank en de broodjes waren uitermate verzorgd. Zeer lekker. Alweer een pluim op de hoed van Clo die er telkens in slaagt een piekfijn verzorgd event af te leveren. De expotentoonstelling vond ik persoonlijk een beetje tegenvallen, al moet ik eerlijk toegeven dat ik de tentoongestelde voorwerpen maar met een half oog bekeken heb, ondertussen druk kletsend met het aanwezige vrouwvolk.

Geen Girl Geek Dinner zonder belspeldelspel. Ditmaal werden er Bongobonnen uitgedeeld om naar het theater te gaan. Thuis hebben mijn vriendje en ik er nog zo eentje liggen, dus ik gunde het de andere winnaressen van harte. Vooral omdat Kathleen “ik win nooit iets” en mijn favoriete lama met een bon naar huis gingen. Geniet ervan, dames.

Om half tien werden we vriendelijk verzocht af te sluiten, waarna het nog een half uur of zo kostte om afscheid te nemen en andere mensen blij te maken met de brooddoos en de placemats uit mijn goodiebag. De tomatensoep en chocolade hield ik voor mezelf. 😉 Ons gezelschap bestaande uit vier dames en een charmante jongeheer trok treingewijs naar Leuven, alwaar we afscheid namen en ik moe, maar tevreden in mijn bed kroop.

Paasmaandag

Omdat het driekoningenfeestje dit jaar door ziekte in iets beperktere kring gevierd werd, nodigden onze gastheer en gastvrouw de ganse bende uit voor een driekoningenfeestje reloaded. Op paasmaandag. De klokken brachten heel veel sneeuw en toen de gastheer “I’m dreaming of a white Christmas” op zette, ontbrak alleen nog een kerstboom om de kerststemming volledig te maken.

We aten ‘s middags kindvriendelijke spaghetti met balletjes gehakt die naar mijn mening een beetje flets van smaak was. Maar goed, kinderen houden nu eenmaal niet van té sterke smaken.  (Ik wel, ik ben bevoorbeeld dol op de Thaise keuken, daarvoor alleen al zou ik nog eens naar Thailand willen terugkeren.) Na het middagmaal werden er veel te veel (zelfgemaakte) chocoladeëieren op tafel gezet, waarvan ik natuurlijk moeilijk kon afblijven. Het metier van chocolatier intrigeert mij mateloos. Ooit ga ik eens zo’n cursus “chocolade maken” volgen. (Met de nadruk op ooit.)

Sommige kindjes werden in bed gestopt, anderen voor de tv geplaceerd (handig!) en daarna speelden de volwassenen een spelletje Bang!.  Ik vond het minder leuk dan de vorige keer. Mijn vriendje was de sheriff en hij wilde maar niet doodgaan. En ik, arme outlaw, lag er door een laf en onverwacht manoeuvre van een hulpsheriff al snel uit. Bah. Verliezen doet altijd zeer.

Persbericht voor bloggers

Wel, wel, wat vind ik vandaag in mijn mailbox? Een persbericht voor bloggers en niet zomaar eentje, neen, het gaat over een actie die een aantal van mijn favoriete dingen des levens combineert: eten, lezen, chocolade en reizen met de trein. En er valt nog iets te winnen ook! Zo’n sympathieke actie verleen ik graag een forum op mijn blog. Hopelijk hebben jullie er iets aan en zoniet, carry on.

***
Iedereen Leest – Smakelijk lezen
Auteurs en topchefs promoten literatuur en boeken

Op 6 november bieden Stichting lezen en NMBS de treinreizigers ‘Iedereen Leest – Smakelijk Lezen’ aan, een mini-boekje met vijf kortverhalen van verschillende auteurs over smaak en eten. In dat boekje vertellen topchefs en andere culinaire persoonlijkheden over hun favoriete boeken. Vijfduizend pendelaars krijgen bovendien iets extra: een stukje chocolade met een literair citaat. Dit gebeurt om de website www.iedereenleest.be in de kijker te zetten. Op www.iedereenleest.be vertellen lezers over hun lievelingsboeken. Op die manier kunnen bezoekers van de website op zoek gaan naar boeken in verschillende genres, of ze kunnen een boek vinden dat bij een bepaalde stemming past.

Stefan Brijs (De Engelenmaker), Rodaan Al Galidi (Maanlichtmoerassen), Els Moors (Beste Debuut – Herman De Coninckprijs 20007), Christophe Vekeman (Een borrel met Barry) en Bart Koubaa (Vuur en Het gebied van Nevski) beschrijven aan de vooravond van de Week van de Smaak hun liefde voor lekker eten. Daarnaast vertellen culinaire figuren als topchef Peter Goossens (Hof van Cleve), culinair fotograaf Tony Le Duc (De basis), food-writer Tine Bral (Gentse Waterzooi) en meter van de Week van de Smaak Lut De Clercq (chef-kok Ancienne Belgique) over hun favoriete boeken.

De verhalen en getuigenissen zijn gebundeld in ‘Iedereen Leest – Smakelijk Lezen’, een boekje dat treinreizigers op dinsdag 6 november in verschillende stations (Antwerpen Centraal, Antwerpen Berchem, Brugge, Genk, Gent Sint Pieters en Leuven) cadeau krijgen. Voor vijfduizend pendelaars komt daar een extra presentje bij: een chocolaatje gewikkeld in een literair citaat. Het mini-boekje is vanaf 12 november ook in de bibliotheken beschikbaar.
Het boekje kunt u hier bekijken in pdf: http://www.iedereenleest.be/smakelijk_lezen.pdf

Op de website loopt een wedstrijd waar deelnemers een hele stapel boeken of tickets voor de officiële opening van de Week van de Smaak in Brussel kunnen winnen.

Stichting Lezen en NMBS
De trein is de ideale plek om te lezen. Het is er rustig en je hebt er tijd. Daarom bundelen Stichting Lezen en NMBS de krachten. Met de campagne Iedereen Leest – Smakelijk Lezen willen de twee partners treinreizigers laten proeven van mooie boeken. In samenwerking met de Week van de Smaak.

Kerstmarkten in Keulen

Zondag zijn we met zeven kerstmarktenthousiastelingen (met een stevige korrel zout te nemen) naar Keulen getrokken. In anderhalf uur (ok, we hebben ons niet altijd aan de snelheidslimieten gehouden) waren we er. Voor mij was het een aangenaam weerzien met de stad waar mijn vriend en ik iets meer dan een jaar geleden een verlengd weekend doorbrachten.

Impressies:
– De Dom is nog altijd even zwart, al zijn er nu sneeuwwitte stukjes ornamenten en beelden bijgekomen die fel contrasteren met de rest van het zwarte gebouw.
– Kerstmarkten in Keulen lijken verdacht hard op kerstmarkten in België.
– Het liep in Keulen vol met Belgen en Nederlanders. Waar gaat het heen als je naar het buitenland moet gaan om oude kennissen tegen het lijf te lopen?
– De kerstmarkt aan de Dom vond ik persoonlijk het charmantste.
– Sommige mensen hebben zo’n slechte conditie dat ze niet tot boven in de toren van de Dom geraken.
– 5,70 euro voor Chinees à volonté is geen geld.
– Glühwein met rum is verdorie een straf goedje.
РDe dreik̦ningstorte in de bar bij het Schokoladenmuseum kan gerust dienst doen als middagmaal en avondmaal samen.
– Kerstmarkten doen is verdorie vermoeiend.

En als toemaatje enkele foto’s: