Topstukken in het MAS en smullen bij Little Beirut

Gisterenmiddag spoorde ik naar Antwerpen voor mijn vierde bezoek aan de onvolprezen topstukkententoonstelling in het MAS! Een uitstapje met de collega’s van het werk. Te voet onderweg van het station naar het MAS kwam ik al een handvol collega’s tegen en tegen dat we bij het MAS zelf aankwamen, was onze groep al stevig aangegroeid.

Om 13.15u werden we ontvangen met koffie en taart op de achtste verdieping van het MAS. De taarten waren zo lekker dat ik gewoonweg vergat een foto te nemen van het overdadige buffet. Niet dat ik daarvoor veel tijd had, want ik was ingedeeld in de groep wiens rondleiding om 13.45u van start ging. Helaas weigerde de bewaker ons binnen te laten omdat we geen bandje voor de tentoonstelling konden tonen. Nochtans had de MAS-medewerker die samen met onze collega’s instond voor de organisatie van deze namiddag, gezegd dat onze badge zou volstaan om binnen te mogen. Alleen had niemand de bewaking daarvan op de hoogte gesteld. Na iets meer dan een kwartier wachten kwam de MAS-medewerker opdraven en mochten we alsnog binnen. Vergezeld van de groep die een kwartier na ons zou starten. Gezellig druk, dus.

Tot mijn grote teleurstelling was er geen gids voor onze groep voorzien. Al kon ik begrip opbrengen voor deze beslissing: de tentoonstelling was niet volledig voor ons bedrijf afgehuurd en zo’n groep van twintig personen door de vrij kleine ruimtes loodsen terwijl er tegelijkertijd andere bezoekers rondlopen, is alles behalve evident. Onze communicatiedienst zei dat er gidsen op zaal stonden waaraan we extra uitleg konden vragen, maar die vond ik niet direct. Die gidsen mochten misschien ook niet binnen. 😉

Aangezien ik de tentoonstelling al een paar keer gezien had, maakte ik van de gelegenheid gebruik om wat bij te praten met mijn collega’s en hier en daar een woordje uitleg te geven over de totstandkoming van de tentoonstelling. Ik bewonderde het gloednieuwe topstuk De Vertroostende Maagd van Ensor en begaf me daarna opnieuw naar de achtste verdieping om nog wat verder te babbelen met mijn collega’s.

Om vijf uur werden de overblijvende collega’s en ik beleefd verzocht het MAS te verlaten. Een ideale gelegenheid om met de overblijvers nog iets te gaan drinken in de buurt. Na een kleine zoektocht (met een groep van zestien personen is het iets minder voor de hand liggend om een plek te vinden waar iedereen gezellig kan zitten) belandden we bij Dr. Beer. Een schot in de roos. Dr. Beer serveerde niet enkel een zeer gevarieerd aanbod aan artisanale bieren, ook de prosecco (geserveerd in klassieke coupekes) mocht er zijn. De ober was werkelijk een fenomeen, hij kon van elk bier op de bijzonder uitgebreide kaart een omschrijving geven. Echt een plek voor bierliefhebbers!

Ik had ‘s avonds afgesproken om met mijn West-Vlaamse vriendin iets te gaan eten in de buurt van het MAS. Om de week verblijft ze bij haar vriend in Antwerpen. Aangezien ik wist dat ze de dag vrijaf had genomen, stuurde ik haar een berichtje of ze zin had om iets te komen drinken samen met mij en mijn collega’s. Dat had ze! Mijn collega’s slaagden er nog net in één plekje voor haar vrij te maken aan onze lange tafel. Dat betekende wel dat ik maar met één bil op de bank kon zitten, maar dat had ik er graag voor over. Mijn vriendin slaagde er meteen in mijn collega’s te charmeren en babbelde honderduit. Je bent een extravert of je bent het niet!

Rond half zeven vertrokken mijn collega’s en dronken mijn vriendin en ik nog één glas bij Dr. Beer alvorens samen naar het vlakbij gelegen Little Beirut te wandelen, waar we samen genoten van een heerlijk Libanese mezzeschotel vergezeld van een lekker flesje rode wijn. We klonken op de nieuwe job van mijn vriendin en hadden zoveel bij te praten dat we na de maaltijd gewoonweg verplicht waren nog iets te gaan drinken op het (verwarmde) terras van Den Tros.

Vervolgens wandelden we samen naar het mooie appartement van haar vriend in hartje Antwerpen en deed ze, ondanks mijn protest, alsnog een extra flesje wijn open, terwijl haar vriend zich bij ons voegde. Alleszins blij dat ik na al die drank kon blijven slapen in de zeer gerieflijke kamer van de dochter van haar vriend mét ensuite!

In de bloemetjes

Vandaag werden een aantal collega’s in de bloemetjes gezet. Aangezien we momenteel dakloos zijn, moesten we noodgedwongen uitwijken naar één van de andere gebouwen van ons bedrijf. Helaas was de zaal waar het gebeuren plaatsvond nogal saai en inspiratieloos, maar gelukkig waren er biologische cava en lekkere hapjes om toch voor een feestelijke toets te zorgen. Cava drinken om elf uur ‘s ochtends, moet kunnen, nietwaar? 😉

Dakloos

Vanaf vandaag zijn mijn collega’s en ik officieel dakloos tot 26 februari, het moment dat we in ons nieuwe gebouw zullen trekken. Gelukkig hebben we veel ervaring met thuiswerk opgedaan de laatste jaren en kunnen we terecht in andere gebouwen van ons bedrijf. Echt benieuwd naar onze nieuwe werkplek! De eerste foto’s zien er alvast veelbelovend uit.

Weekendje Brussel

Dit weekend zakten mijn vriend samen met een aantal collega’s af naar Brussel voor het jaarlijkse feest van de free en open source software developers: FOSDEM. Naar goede gewoonte had zijn werk ervoor gezorgd dat hij in een poepchic hotel kon verblijven. En ja, een gelegenheid om een in fancy kamer met sauna te verblijven, dat kan ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. Dus vertrokken mijn vriend en ik vrijdagavond met ons rolkoffertje naar het Thon Hotel Bristol Stephanie, op een half uurtje wandelen van het centraal station.

Onze kamer op de zevende verdieping was bijna even groot als de leefruimte in ons appartement, dus ik voelde me meteen thuis. 😉 We dropten onze bagage af op de kamer en genoten samen met twee collega’s van mijn vriend van het welkomstdrankje in de stijlvolle bar van ons hotel.

Na het aperitief zakten we met ons vieren af naar restaurant Le Variétés vlakbij het Flageygebouw. Een paar minuten later arriveerde een derde collega van mijn vriend vergezeld van zijn vrouw (die net als ik de gelegenheid had aangegrepen voor een luxueus weekendje weg). Aangezien ik restaurant Le Variétés had aangeraden, was ik blij om te zien dat het in de smaak viel bij alle aanwezigen. Ik was alleszins onder de indruk van het prachtige vintage interieur en de mooie bar. Ik smulde van de heerlijke baarsfilet met groentjes en ja, de dame blanche, specialiteit van het huis, was absoluut geweldig.

Na het diner volgde een hele odyssee langs hippe Brusselse cafés die allemaal stampvol zaten en waar we onmogelijk nog met zes personen bij konden, tot we uiteindelijk voor een laatste glas belandden in La Note, dat letterlijk die avond zelf voor het eerst open was. Omdat de heren zaterdag op tijd op FOSDEM wilden zijn maakten we het niet laat en kropen we op tijd in ons geweldige hotelbed.

Continue reading →

Succesvol afdelingsmoment

Nog een beetje aan het nagenieten van het fantastische afdelingsmoment deze voormiddag. Ondanks de heel drukke periode op het werk slaagden mijn teamverantwoordelijken en ikzelf erin de overgrote meerderheid van onze collega’s te verzamelen in de club van de AB voor een boeiende uitwisseling over een aantal belangrijke onderwerpen waarmee onze afdeling bezig is. Sommige collega’s hadden een presentatie voorbereid, er waren hippe filmpjes en zelfs een behoorlijk indrukwekkend live interview met Tom Bonte op het podium. Heel fijn dat de collega’s zelf veel vragen hadden, waardoor er een boeiende uitwisseling van ideeën ontstond. Oprecht trots op mijn getalenteerde collega’s! Dat de veggie broodjes ietwat tegen vielen, was zelfs geen domper op de uitstekende sfeer.

Fijn om met zo’n goed gevoel aan het weekend te kunnen beginnen.

Afscheid van Malta – 29 december 2023

Onze laatste halve dag op Malta. En eerlijk, we vertrekken op het gepaste moment, want ons enthousiasme over de buffetoverdaad begint ietwat af te nemen. We pakken onze valiezen en laten deze achter bij het onthaal. Voor de allereerste keer in ons leven moeten we tien minuten wachten tot onze kamer gecontroleerd is alvorens we officieel kunnen uitchecken. Ik vermoed dat het personeel in zo’n partyhotel soms met nogal onaangename zaken geconfronteerd wordt.

Vervolgens maken we een laatste wandeling in de buurt van ons hotel. We verkennen een stukje van het Pembroke natuurreservaat en wandelen tot aan de Torri tal-Madliena. De zon komt door de wolken piepen en het is warmer dan verwacht. We passeren een waterzuiveringsstation dat werkt met reverse osmosis (ja, ik heb het proces ook moeten opzoeken). Heel nuttig natuurlijk, zo’n waterzuiveringsstation, maar de dikke pijpleidingen en het lawaai misstaan ietwat in deze omgeving

Continue reading →

Een succesvolle lancering

Vroeg opgestaan deze ochtend om de trein naar Aalst te nemen voor de lancering van het Verenigingsloket. De zaal in CC De Werf zat alvast goed vol met belangrijke en minder belangrijke mensen. Laat ons hopen dat dat een goed voorteken is voor het toekomstig gebruik van dit portaal. Het deed me alleszins plezier om met talrijke collega’s en partners het glas te heffen en na het officiële moment te genieten van lekkere vegetarische pasta.

En ja, de chocolaatjes die we als souvenir mee naar huis kregen, werden al tijdens de treinrit geopend. Fijn ook dat ik in het gezelschap van een collega terug naar Brussel kon sporen. Was veel te lang geleden dat we nog eens gewoon gezellig met elkaar konden kletsen over andere zaken dan het werk. Mijn treinrit was goed getimed ook, want ik was stipt om 14.30u in Brussel voor mijn vergadering!

PS: Bijzonder figuur, die burgemeester van Aalst.

In de reeks: waar was yab vandaag?

In het Designmuseum in Gent!

Wandeling in de Schipgatduinen

Heerlijk geslapen in het bijzonder rustige appartement van onze vrienden. Of zou het toch die gezonde zeelucht zijn?

We genoten samen van een laat ontbijt met spek en eieren. En maakten vervolgens met ons vijven (de oudste dochter bleef thuis, want die had nog wat huiswerk te doen) een mooie wandeling door de Schipgatduinen. De weergoden waren ons bijzonder gunstig gezind. De zon scheen en de lucht was prachtig blauw. Ideaal voor een winterwandeling!

Op het einde van de wandeling ontdekten we nog een mini-cache, gecamoufleerd als een wansmakelijke stront. Een grappig einde van een mooie wandeling.

Omdat het ondertussen al half vier was, besloten we een vieruurtje te eten in Brasserie Rubens. De oudste dochter, die ondertussen haar huiswerk gedaan had, vervoegde ons. Terwijl de volwassenen genoten van wat gefrituurde hapjes, gingen de jongedames voor de zoetigheden. We bleven gezellig keuvelen aan de mooie houten tafel tot het tijd was om naar het appartement terug te gaan en afscheid te nemen. Onze vrienden hadden immers nog een ziekenbezoek aan de oma op het programma staan.

Iets na vijf uur namen we afscheid van onze vrienden en reden mijn vriend en ik terug met de Cambio naar Oostende. Best wel een stevige rit van Koksijde naar Oostende, zeker met wat file onderweg. Na onze cambio geparkeerd te hebben, was het ondertussen al zes uur gepasseerd. Dus besloten we op zoek te gaan naar een restaurant voor het avondmaal. Googlemaps wees ons de weg naar Italiaans restaurant Bajatzu, wat een absoluut schot in de roos bleek. Uitstekende pasta met een overvloed aan zeevruchten. Te onthouden voor een volgend bezoek aan Oostende.

We wuifden nog even naar Ensor en namen dan de trein terug naar Leuven. Nagenietend van een fijn weekend.

Fancy nieuwjaarsreceptie!

Net als vorig jaar waren mijn collega’s en ik deze maandag uitgenodigd voor een nieuwjaarsreceptie in het chique gebouw van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. De champagne vloeide rijkelijk, de hapjes waren fenomenaal lekker en ik had enkele zeer aangename gesprekken. Spijtig genoeg moest ik te vroeg naar mijn goesting afscheid nemen, want ik moest de trein naar Gent halen voor mijn afspraak om 14.30u in het Designmuseum. Ik moest er zelfs een klein sprintje uitpersen om de trein te halen, die stipt op tijd vertrok. Nooit heeft de NMBS vertraging wanneer het je goed zou uitkomen!

Yet Another Blog

Life on my side