In een vergadering met je ganse team zitten en dan een telefoontje krijgen: “We zitten al een half uur op jou te wachten. Waar blijf je?” En dan beseffen dat je een verkeerde dag in je agenda geplaatst hebt en dat de superbelangrijke vergadering waarvan je dacht dat die de volgende dag zou plaatsvinden, helaas op dat eigenste moment plaatsvindt. De ene vergadering dan maar opschorten en in zeven haasten vertrekken naar de andere. Met het schaamrood op de wangen. Uiteraard.
Twaalf jaar
Of een goede reden om met z’n tweeën iets te gaan eten in restaurant Trente, het restaurant van Kwinten De Paepe, aka “Jonge Vlaamse Topchef 2011″. Zo’n mooie titel geven ze niet voor niets, he. 😉 Enig nadeel: je moet wel een maand of vier op voorhand reserveren om een tafeltje vast te krijgen. Doordat we onderweg wat bekenden tegen het lijf liepen, waren we een beetje later dan gepland. Maar het was leuk om even bij te praten met een koppel ouders die genoten van een avondje uit in Leuven en vervolgens een collega die tweeënhalve maand in het buitenland vertoefd had, Sint-Jakobsschelpen verzamelend.
En het eten, ja, dat was voortreffelijk. Net als de wijn die ons in hogere sferen bracht. 😉
Добрые намерения
Laat het hier en nu gezegd zijn dan ik deze grote vakantie van mijn (schaarse) vrije tijd gebruik zal maken om de leerstof Russisch van het derde en vierde jaar te herhalen als voorbereiding op het vijfde. Ik vind Russisch een prachtige taal en zou deze graag écht onder de knie krijgen. En alhoewel ik goede punten had dit jaar, voel ik me in een gesprekssituatie nog altijd heel onzeker. En ja, ik weet dat je een taal pas echt kan beheersen als je erin ondergedompeld wordt. Maar ik ben echt gemotiveerd om volgend jaar het maximum uit de lessen te halen door me goed voor te bereiden en de huistaken te maken. Iets wat ik dit jaar al te vaak heb nagelaten. Met als excuus te weinig tijd. Awoert aan mezelf.
En ik ga proberen elke dag naar een filmpje op http://www.ntv.ru te kijken!
Babybezoek
Jaja, het ziet er niet naar uit dat er snel een einde zal komen aan de babyboom in onze vriendenkring. Grote gezinnen zijn weer hip tegenwoordig! Dus gingen we gisterenavond op bezoek bij F, zes weken en een serieuze brok van een baby die alle groeicurves aan haar laars lapte. Speciaal voor ons beperkte baby F haar huilavondje tot een huilkwartiertje, iets wat wij ten zeerste apprecieerden. En we werden door de trotse ouders getrakteerd op bavarois en ander gebak. Er zijn voordelen aan op babybezoek gaan. 😉
Veranderingen
Het bedrijf van mijn vriend staat voor een aantal grote veranderingen. Er wordt veel gepraat en gediscussieerd en er moeten zware knopen doorgehakt worden. En dat brengt twijfel en onzekerheid met zich mee. Vanavond zat ik met mijn vriend en zijn collega’s aan tafel en was ik, als outsider, getuige van de discussies. Het was boeiend om aanwezig te zijn op zo’n beslissend moment. De grootste knopen bleven (voorlopig) onaangeroerd, maar vroeg of laat zal het ervan moeten komen. Benieuwd hoe het verder zal evolueren.
Chocolade en circus
Vorige zaterdag was er eentje om in te kaderen. Het heetste moment van de dag bracht ik door in het gezelschap van zes dames en één heer, terwijl we samen ingewijd werden in de kunsten van het chocolade bewerken. De hitte maakte dat de chocolade moeilijk stolde en we, hoewel vocht een grote vijand van chocolade is, de pralines een tijdje in de frigo moesten stoppen om het stollingsproces een handje te helpen. Maar het resultaat smaakte er even lekker door.
Na de workshop trok ik met twee vriendinnen het stadspark in om daar te genieten van de optredens van Circus en Co. Het was gezellig druk in het park, we lieten ons graag betoveren door de acts, aten Indonesisch uit een kartonnen bakje, zaten in het gras en praatten over het leven. Na het laatste optreden dronken we een sangria op het Hooverplein waar de kraampjes van de Europese markt stonden. We sloten de avond af met een mojito op het terras van de Domus terwijl de warmte van de dag nog nazinderde. Magisch.
Een drink op een geslaagd jaar Spaans
Deze avond met de klasgenootjes van de Spaanse les een glaasje gedronken op de goede afloop van ons eerste jaar Spaans. We begonnen de avond op het terras van het Universum, maar werden door een forse regenbui naar binnen gejaagd. Ik was moe en nog een beetje onder de indruk van de begrafenis deze ochtend, maar het was fijn om op een toffe manier afscheid te kunnen nemen van de juf en de klasgenootjes. Veel klasgenootjes stoppen er immers mee of komen wellicht in een andere klas dan wij terecht. En onze juffrouw Spaans, die zullen we helaas moeten missen tot in het vijfde jaar. Als dát geen goeie motivatie is om nog een paar jaartjes verder te doen, dan weet ik het ook niet meer. 😉
Tip voor wie erover denkt om Spaans aan het CLT te volgen: Lily Devos is de beste leerkacht van allemaal!
Begrafenis
Vanochtend werd de vrouw van mijn collega begraven. De kerk zat afgeladen vol. Het was een mooie plechtigheid die het beeld schetste van een vrolijke vrouw die intens had liefgehad en heel erg gemist zou worden. Mijn collega en zijn drie zonen namen één voor één het woord. In heel persoonlijke zinnen namen ze afscheid. Het was prachtig, maar ook zeer emotioneel. De papieren zakdoekjes kwamen van pas, zelfs al kende ik de vrouw niet persoonlijk.
In de viering werd dit nummer van Jackson Browne gespeeld als eerbetoon aan de overledene. Het is de moeite om de tekst van het nummer te lezen. Kippenvel.
Ik hoop dat onze collega zich een beetje gesteund voelde door de grote opkomst van collega’s en dat hij erin slaagt zijn leven beetje bij beetje weer op te bouwen. Al weet ik niet goed hoe je daaraan begint als de partner wegvalt waarmee je al meer dan dertig jaar samen bent. Maar je moet verder, veel keuze heb je niet.
Unlucky shot?
Betoging tegen de raketten in Florennes
Of hoe Nic Balthazar probeert de eerste CO2-neutrale film van België te maken. Onderwerp is het verhaal van Mario Verstraete, de eerste man die in België legaal euthanasie pleegde.