Spelletjes op Pinkstermaandag

Het stond in de sterren geschreven dat er een vervolg zou komen op onze eerste succesvolle spelletjesnamiddag. En is er een beter moment om samen spelletjes te spelen dan een extra vrije maandag in de werkweek? Dank u, meimaand om ons van zoveel vrije dagen te voorzien!

Ditmaal introduceerde ik een nieuw spel aan onze kameraad en zijn twee tienerdochters: Carcassonne. En jawel, schot in de roos! De jongedames vonden het zo leuk dat we later op de namiddag nog een tweede spelletje speelden. Het eerste spelletje Carcassonne eindigden in gelijkspel voor mijn kameraad en mezelf, het tweede spelletje won ik glansrijk. Al vrees ik dat de jongedames na dit spel nog een paar keer gespeeld te hebben, geduchte tegenstanders zullen worden.

Ook gespeeld: Party & Co junior, dat een mengeling was van hints, pictionary, trivial pursuit en zeg-eens-euh. Glansrijk gewonnen door mijn kameraad en mezelf! Al die lockdown-alcohol heeft onze hersencellen dan toch min of meer intact gehouden. Het kwartetspel met magische figuren was dan weer een heuse flashback naar mijn eigen jeugdjaren, toen mijn neven en ik dat uren aan een stuk konden spelen. Ik zie ons nog zitten in de woonkamer van mijn bomma. Waar is de tijd… En natuurlijk mocht Exploding Kittens niet ontbreken. Geen spelletjesnamiddag is volledig zonder dit spel!

Mijn vriend zorgde voor de wijn en de whisky, die ik graag aanvulde met een aantal flessen uit onze eigen collectie. Ideaal om de avond af te sluiten. En ja, never change a winning formula: Deliveroo zorgde voor lekkere sushi op tafel. En omdat we nog een klein gaatje te vullen hadden, trakteerde ik op een Moochie ijsje, geleverd door, jullie raden het nooit: Deliveroo!

We eindigden de avond met het spel ‘Wie is de Mol?’. De tv-reeks met dezelfde naam heb ik nog nooit gezien, dus ik begon heerlijk onbevangen aan het spel. Blij dat ikzelf de rol van Mol had toebedeeld gekregen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik door het gekozen thema ‘Japan’ stevig in het voordeel was. Het was helemaal niet zo moeilijk om mijn medespelers op het verkeerde spoor te zetten en hen zachtjes naar de foute antwoorden te gidsen. Het gezochte woord werd dan ook niet gevonden binnen de tijd en ik mocht mezelf als overwinnaar bekronen.

Op naar editie nummer drie!

Resto Wald: geannuleerd

Maandag 17 mei stond al een hele tijd geblokkeerd in mijn agenda. Onze vriendin had die avond een tafeltje voor vier gereserveerd bij Resto Wald. Bedoeling was haar vriend te verrassen voor zijn verjaardag met een heerlijk etentje op het overdekte terras.

Helaas, het mocht niet zijn: Resto Wald annuleerde de reservatie om wille van het slechte weer. Begrijpelijk uiteraard, de combinatie van rukwinden en regen is niet ideaal om in optimale omstandigheden van een diner op een terras te genieten.

Omdat we het sneu vonden om helemaal niets te doen, besloten we alsnog naar onze vrienden te gaan en gewoon gezellig samen te eten. Mijn vriend en ik namen een flesje Zwitserse whisky mee als cadeautje en Taxi Jenny zorgde ervoor dat we op onze bestemming geraakte.

Het werd een leuk weerzien met de kinderen van onze vrienden, die tijdens de periode dat we hen niet gezien hadden opeens allemaal zo groot geworden waren. De tijd lijkt tijdens de lockdown alleen maar sneller gegaan te zijn. Help! Ik wil niet oud worden!

Op culinair vlak werden we alvast in de watten gelegd, bijna zo lekker als bij Resto Wald! Een heerlijk voorgerechtje met broccoli en kaas een als hoofdgerecht een lekker mals stukje biefstuk met een bloemkoolschotel van Ottolenghi. En daar dronken we een uitstekend flesje wijn bij dat onze gastheer speciaal voor de gelegenheid uit de kelder gehaald had. We hadden nog net genoeg plek voor een mini magnum als dessert!

Na een klein misverstandje met Taxi Jenny (ze hadden het foute uur genoteerd om ons te komen ophalen), geraakten we toch mooi op tijd thuis.

Gastronomisch Wakkerzeel

Zo, zo, zo blij dat we opnieuw terrasjes kunnen doen met vrienden! Deze moederdag voelde het zelfs even alsof de zomer aangebroken was, met een aangename 25 graden Celsius. Een zwoele zomerdag, inclusief stevig onweersbuitje. Gelukkig was het terras van Dumon onweersbestendig en hielden we het droog onder de terrasoverkapping.

En ja, wat genoten we samen met onze vrienden van dat heerlijke eten vergezeld van uitstekende wijnen. Ook fijn om te zien hoe de uitbaters en het personeel ervan genoten om weer klanten te kunnen ontvangen. Fijne babbel ook met de jobstudente die rechten studeerde. Respect voor zoveel motivatie! Naar goede gewoonte sprongen de zonen van onze vrienden na het eten in het zwembad en sloten we de (late) namiddag af met een glas rosé in de lounge in de tuin van onze vrienden. (De kater de dag nadien namen we er graag bij.)

Appetizer:

Sint-Jacobsvruchten – groene asperges – zeekraal – radijs – Shoshone kruiden olie – oesterblad:

Asperges – Noordzee garnaal – ei – krokantje – aspergejus – zure room:

Lamskroontje – aardappelmandje – gratin bloemkool – wortelzalf – portosaus – tuinbonen:

Frambozenmousse ‧ vanille aroma ‧ cremeux en jus van rood fruit – chocolade:

De heerlijke Portugese wijntjes:

En iets lekkers voor bij de thee:

Spelletjes en Sushi

Maandag had ik een dagje vrijaf om toch een beetje te kunnen profiteren van de relatieve kalmte van de paasvakantie. En ook een beetje om te vermijden dat ik tegen het einde van het jaar met té veel opgespaarde verlofdagen zit en dan riskeer verlofdagen kwijt te geraken omdat ik ze niet meer tijdig kan opnemen.

Een ideale gelegenheid om nog eens af te spreken met onze kameraad en zijn twee dochters. Speciaal voor de gelegenheid nam ik wat spelletjes mee, kwestie van de twee tieners te entertainen. Want amai, zijn die dames opeens groot geworden! Met de stijltang bewerkt haar, hippe outfits, zwarte vingernagels en een stevig eigen willetje. Ik voelde me opeens heeeeel oud. In mijn hoofd is het immers nog maar een paar jaar geleden dat we onze kameraad, zijn toenmalige vriendin en zijn oudste dochter (toen een schattige kleuter met een wilde, blonde krullenbol) gingen bezoeken in Australië. Zijn jongste dochter was toen nog niet eens geboren! Yikes…

Maar een mens is gelukkig nooit te oud om spelletjes te spelen! Ha neen! Met z’n vieren speelden we achtereenvolgens, black stories, Dixit, een Harry Potter versie van Cluedo, Boonanza en last but not least: Chapeau. Mij echt geweldig goed geamuseerd.

Het was mij trouwens een eer en een genoegen om de dames te trakteren op hun allereerste sushi ooit! Een historisch moment met dank aan Deliveroo!

Ook de moeite van het vermelden waard: de heerlijke Game of Thrones wijn die onze kameraad had ingeslagen.

Vuurkorven en oesters

Een dikke twee maanden na het verjaardagsfeestje van onze vriend in Wijgmaal, deden we dit nog eens over voor zijn lieftallige vrouw. Toegegeven, we hadden gehoopt dat de zomerse temperaturen van de werkweek zich dit weekend zouden verder zetten, maar helaas, de aprilse grillen lieten zich in volle hevigheid gelden. Dus trok ik opnieuw mijn dikke winterjas en bijhorende sneeuwbotten aan om te genieten van de gezelligheid in de tuin van onze vrienden. Naar goede gewoonte zorgden mijn vriend en ik voor de oesters, want ja, onze vriendin is een liefhebber. En ze verdient het om op haar verjaardag in de watten gelegd te worden.

Wat deze gelegenheid extra speciaal maakte, was het feit dat onze vrienden een paar dagen voor dit verjaardagsfeestje na een grondige renovatie opnieuw in hun huis getrokken waren. De leefruimte, zithoek en open keuken hadden een total make-over gekregen en het resultaat was bijzonder indrukwekkend! Door de herinrichting leek de oorspronkelijke ruimte veel groter en de lichtkoepel zorgde voor veel licht, ook in het achterste gedeelte van de ruimte. En ja, sommige zaken waren nog niet volledig afgewerkt en de deur naar de hal ontbrak nog, maar hey, een verbouwing die min of meer op schema eindigt, dat is in mijn persoonlijke ervaring een mirakel.

Onze vriend en vriendin waren alleszins opgelucht dat ze weer in hun eigen huis konden wonen. Sinds Valentijn verbleven ze immers met hun twee zonen op een klein appartementje in Kessel-Lo en ondanks het feit dat dit een prima tijdelijke oplossing was, liepen ze op den duur met twee thuiswerkende ouders en twee actieve jongens daar tegen de muren op.

Onze vriend haalde alleszins het onderste uit de kan om zijn vrouw te verwennen met heerlijke hapjes (die ik niet allemaal fotografeerde, helaas) en als afsluiter nacho’s op de barbecue. Al hoeft het voor mij allemaal niet zo fancy te zijn. Met wat rauwe oestertjes met citroen en vodka ben ik al lang tevreden. 😉

Sushi in de tuin van Goofball

De laatste dag van maart beloofde recordtemperaturen uit haar hoed te toveren. Dé perfecte gelegenheid om samen met Goofball en haar gezien te genieten van aan huis geleverde sushi van Kintsugi. Want hoera, het is nog altijd toegestaan om door de gang naar iemands tuin te lopen! (Hout vasthouden…) Dat we niet de enige waren die geen zin hadden om deze prachtige avond achter het fornuis te staan, bleek uit de wachttijden bij de restaurants en het gebrek aan koeriers om het bestelde eten rond te brengen.

We moesten dus even geduld uitoefenen, maar zo hadden we meer tijd om kennis te maken met Rodin, het nieuwste lid van het gezin van Goofball, een prachtige Maine Coon. Een kattenras waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had, maar dat een nogal imposant postuur schijnt te combineren met een zeer zachtaardige inborst. Het beestje bleef alleszins verrassend rustig onder al de aandacht van de twee jongens.

Voor meer foto’s van onze gezellige sushidate verwijs ik graag naar Goofball. Door de lange wachttijd ben ik iets te enthousiast op de sushi gevlogen en helemaal vergeten foto’s te nemen. 😉

Zo zalig om op een coronaveilige manier samen te kunnen eten en te genieten van een goed gesprek. Het deed deugd!

Lunch in het stadspark

Deze vrijdagmiddag samen met Goofball genoten van een heerlijke lunch in het stadspark van Leuven. Het was duidelijk dat we niet de enigen waren die een lunch in buitenlucht op het oog hadden. Ondanks het ietwat frisse weer, waren de wachtrijen aan de zaken die take-away aanboden in de Tiensestraat en omgeving redelijk indrukwekkend te noemen en ook in het stadspark zelf viel er geen vrij bankje meer te bespeuren.

Dus verorberden we onze bowl van Ruba gezeten op het grasveld. Ik koos de Honey Harvest (een salade met organische tofu, gegrilde aardappelen, linzen, kikkererwten, stukjes appel, bruine bonen, honingmosterd, lijnzaad en cashew noten. Een stevige portie voor nog geen tien euro, moet ik zeggen.

Voor herhaling vatbaar, zeker als de temperaturen wat stijgen.

Open lucht verjaardagsfeestje in het Kalvariebos

Dankzij de versoepeling van de maatregelen, konden we deze zondag met zes volwassenen en vier kinderen de verjaardag van ons petekindje vieren in het Kalvariebos. Mijn vriend en ik besloten sportief te zijn en de iets meer dan twaalf kilometer naar het Kalvariebos al fietsend af te leggen. We volgden fietsknooppunt 84 richting Lubbeek, een mooie fietsroute, maar amai, toch net iets meer heuvels te overwinnen dan verwacht. Het was zweten op onze zware blue-bikes…

Bij aankomst parkeerden we onze fietsen vlak naast een bakfiets en mountainbike. Bleek dat het andere koppel op het feestje ook met de fiets was gekomen. Langs exact dezelfde route (de bakfiets was uiteraard elektrisch, met twee kinderen erin denk ik niet dat de papa de heuvels overleefd zou hebben).

Spijtig genoeg was de zon niet van de partij, waardoor het al snel bijzonder frisjes begon te worden. Zeker omdat mijn vriend en ik half bezweet aankwamen na ons fietstochtje. De ouders van mijn petekindje hadden hun best gedaan om coronaveilige hapjes te voorzien en ik was blij dat mijn cadeau, een kubb-spel, in goede aarde viel bij mijn petekindje. Het werd meteen uitgepakt en we speelden twee spelletjes. Die mijn team tot mijn grote verwondering beide keren won. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet zo’n grote fan ben van het kubb-spel, maar in coronacrisis tijden is het wel leuk om een spel te hebben dat je buiten kan spelen.

Na een tijdje begon iedereen het té koud te krijgen om nog langer te blijven. We namen afscheid en mijn vriend en ik vingen de fietstocht naar Leuven aan, om, zoals te verwachten viel, vervolgens al snel voorbij gestoken te worden door de bakfiets en de mountain bike. Blue-bikes zijn niet de beste fietsen voor lange klimpartijen…

Het fietstochtje hielp om onze stramme spieren opnieuw op te warmen, maar mijn voeten waren zo verkleumd dat ik een warm voetbadje moest nemen om ze terug op een normale temperatuur te krijgen. Gelukkig was er een heerlijk avondmaal van Convento Food om de laatste kou uit onze lijven te verdrijven.

Meesbergwandeling

Deze namiddag genoten van een fijne wandeling met onze vrienden uit Herent en hun twee geweldige dochters. De wandeling vertrok aan de ons ondertussen vertrouwde Sint-Mauruskerk, een blue-bike ritje van Leuven verwijderd. Al had ik op voorhand in iets meer detail naar de route moeten kijken, want googlemaps leidde ons langs ingrijpende wegenwerken waar het niet echt plezant fietsen was. De fietsknopenroute op de terugweg was alvast een pak aangenamer!

De wandeling bracht ons langs statige lanen en pittige klimmetjes mét een uitzicht op Leuven in de verte. Hoewel de wandeling zelf nieuw voor ons was, hadden we toch al stukken van deze route eerder bezocht. Niet verbazingwekkend, uiteraard, de hoeveelheid nog niet bewandelde routes rondom Leuven slinkt weekend na weekend.

Tip voor wie op zoek is naar een bijzondere vakantiewoning: The Trumpet House:

Hét leukste vonden de meiden de bijzondere straatnamen die we onderweg tegenkwamen. Met alles winnaar: het Sukkelpad.

We sloten het weekend af met heerlijke sushi, smaakt altijd na een stevige wandeling!

Lunch op een bankje in het stadspark

Vanmiddag afgesproken met een fijne collega die net als ik in Leuven woont om samen te lunchen in de winterzon. Toegegeven, het was een beetje aan de frisse kant, maar daar kunnen we ons op kleden!

We kochten een pastabeker met truffelroomsaus en champignons bij Boccone en zochten een fijn plekje om deze te verorberen. Aangezien er vrijdag marktkramen staan op het Hooverplein kwamen we uiteindelijk op een zonnig bankje in het stadspark terecht. Elk op het uiteinde gezeten, konden we eindelijk op een normale manier bijpraten. Aan onderwerpen alvast geen gebrek. Al ging het vooral over het werk, omdat mijn collega momenteel iet of wat in een werkdip zit. Gelukkig gaat het haar privé wel voor de wind. Met een fantastische partner en een schattig dochtertje dat groeit als kool!

PS: Ik geniet momenteel enorm van mijn orchideeën die volop in bloei staan!

Yet Another Blog

Life on my side

vrienden