Preview Design Museum Gent

Het gebeurt niet zo vaak dat ik twee keer in één week in Gent moet zijn, maar deze middag spoorde ik opnieuw naar Gent voor een preview van het vernieuwde Design Museum. De bluebike bracht mij verrassende snel naar de ingang van het museum, waar tot mijn verbazing geen enkele beweging te bespeuren viel. Hmm, bizar. Er daagden nog een tweetal andere mensen op die zich net als ik begonnen af te vragen of ze zich van beginuur vergist hadden. Dat bleek gelukkig niet het geval te zijn, we stonden gewoon voor de verkeerde deur. Gelukkig passeerde er iemand die ook naar de preview ging en ons naar de juiste ingang wist te begeleiden.

Momenteel wordt er nog hard gewerkt op de werf van het museum, maar de heropening komt met rasse schreden dichterbij. Daarom had het museum een aantal mensen uitgenodigd voor een preview. Omdat ikzelf letterlijk een circulair steentje (of twee) heb bijgedragen aan het museum, was ik erg benieuwd naar de vorderingen. En ja, sommige ruimtes zagen er al erg knap uit. Veel bewondering voor het ontwerp van de architecten. Wat ik tot nu toe gezien heb, ziet er werkelijk prachtig uit. En die kleurrijk betegelde wc’s worden ongetwijfeld echte aantrekkingspolen voor influencers.

Ook leuk: tijdens dit bezoek kwam ik een oud-collega tegen. Heel fijn om met hem te kunnen bijpraten. Hij schijnt zijn draai goed gevonden te hebben in zijn nieuwe job. En oja, extra bonuspunten voor de heerlijke brownies die het museum voorzien had om de aanwezigen te trakteren. Een welgekomen snack op een wisselvallige namiddag.

Receptietje meegepikt

Na continu vergaderen van half tien tot half vijf, vond ik dat ik wel een receptietje verdiend had. Fijn dat de collega’s mij uitnodigen als er een feestelijk moment in de agenda’s gepland staat. Met deze receptie wilden we de vrijwilligers waarop wij beroep doen bedanken voor hun jarenlange inzet. Omdat mijn laatste vergadering van de dag wat was uitgelopen, kwam ik pas aan toen de receptie op zijn einde liep, maar ik kon toch nog een glaasje bubbels en een paar hapjes meepikken. Fijn om onze vrijwilligers persoonlijk te kunnen bedanken.

Heropening De Vooruit na de verbouwingen

Gisteren spoorde ik naar Gent om de feestelijkheden bij te wonen ter gelegenheid van de heropening van De Vooruit. Na jarenlang een bouwwerf geweest te zijn, heropent deze cultuurtempel in een nieuw jasje de deuren. We startten de avond met een rondleiding langs de vernieuwde ruimtes en amai, echt een resultaat om trots op te zijn. Sommige ruimtes werden herschilderd in de oorspronkelijke kleuren, die door onderzoek aan de oppervlakte gebracht waren. En ook de gloednieuwe majestatische glaskoepel van de Brugzaal, ontworpen door Sanderjan Cornelis, kon op veel goedkeuring rekenen.

Na de speeches was het tijd voor de receptie, die voor mij gerust wat langer had mogen duren. Er was zoveel bekend volk aanwezig om een praatje mee te doen!

Om 20u konden alle aanwezigen de Belgische première van THE DOG DAYS ARE OVER 2.0 van Jan Martens & GRIP bijwonen in de prachtige Theaterzaal. De voorstelling is een heruitgave van een eerdere voorstelling uit 2014 en blies me echt van mijn sokken. Eigenlijk zit je meer dan een uur te kijken naar acht op en neer springende dansers, die een ongeziene lichaamsbeheersing en atleticisme tentoon spreiden. Eerst lijkt het repetitieve wat af te stoten, maar naarmate de voorstelling vorderde, raakte ik bijna in een trance. Echt heel blij dat ik dit stuk gezien heb.

Spijtig genoeg kon ik niet blijven plakken voor nog een glas na de voorstelling, want, jullie raden het nooit, ik moest me haasten om de laatste trein naar Leuven te halen!

Kleine wereld

Naast een culinair topweekend, was dit weekend er ook eentje van veel toevallige ontmoetingen. Toen ik zaterdagnamiddag naar de post ging om een aangetekende zending op te halen, kwam ik op straat een collega tegen die net terug kwam van een shoptripje in Leuven. En in de post zelf kwam ik een mede-wijnliefhebber tegen die net als ik lid is van de Young Wine Club Leuven. En wijnliefhebber met een slechte agenda, want ik moest hem herinneren aan de begin maart geplande food&wine tasting. Al een geluk dat hij mij tegen kwam!

En zondag liep ik onze vriend wijnkenner en bezieler van Young Wine Club Leuven tegen het lijf in de Albert Heijn. Leuven is echt een dorp.

Kommilfoo in Antwerpen

Gebruik gemaakt van het feit dat mijn vriend dit weekend in Genève is om af te spreken met een goede vriendin, tevens collega, uit Antwerpen. Zij heeft op culinair gebied zowat dezelfde smaak als ik en eerlijk: het aanbod aan goede restaurants in Antwerpen is nu eenmaal veel groter dan in Leuven. Dus toen ze voorstelde om samen bij Kommilfoo te gaan dineren, zei ik meteen toe. En amai, wat een topavond! We startten met een zeer lekkere mocktail en wisselden wijntjes af met sapjes of kombucha. Meestal ga ik niet voor de non-alcoholische drankenpairing, maar ik moet zeggen dat het non-alcoholische alternatief dat Kommifoo aanbood, mij aangenaam verrast heeft.

Appetizers:

Krab uit de Noordzee – in dashi gegaarde koolrabi – flan van knolselder – mierikswortel – jonge paksoi – gel van citrus:

In blanke boter gegaarde skrei uit de Lofoten – crème van schorseneren – zure room – geglaceerde schorseneren – mosterdzaad – jus van boerenkool – olie van dragon:

Gebakken Sint-Jacobsvrucht uit Dieppe – witte beuling van bij Beyens – aardpeer met hazelnootboter – gepekelde Cévennes ui – morieljes – jus van de schil van aardpeer:

Duif uit Anjou op de Green Egg – stoverij van de billetjes – crème van rode biet – witloof in jus van rode biet gegaard – roodlofjus opgefrist met Pedro Ximinez azijn:

Kaasassortiment:

Zoetigheden bij de thee:

Een fantastische avond! En dankzij het vriendelijke aanbod van mijn vriendin om te blijven slapen, moest ik mij niet haasten om de laatste trein naar Leuven te halen.

Verjaardagsdrink in Wijgmaal

Van de treinrit gebruik gemaakt om snel iets te eten, want deze vrijdagavond werd ik om 19u verwacht op het verjaardagsfeestje van onze goede vriend uit Wijgmaal die van voordeur veranderde. Spijtig dat mijn vriend dit weekend in Genève is en er dus niet bij kon zijn, maar geen nood, ik heb onze eer hoog gehouden.

Mijn Uber bracht me vlotjes (en goedkoper dan Taxi Jenny) naar Wijgmaal. En na het overhandigen van de cadeaus (bonnen voor de AS Adventure en een schaakbord) kon het feest echt van start gaan. Het was supergezellig. Ik genoot van meerdere glazen uitstekende cava en witte wijn en zoals we dat van onze vrienden gewoon zijn, waren er meer dan genoeg hapjes. Die kaasballetjes die de vrouw van de jarige later op de avond serveerde waren echt superlekker. Toffe gesprekken met boeiende mensen, meer moet dat echt niet zijn! En dankzij Uber geraakte ik ook weer vlotjes terug thuis.

Openingsfestival 164VANVOLXEM

Deze avond had ik de eer het openingsfestival 164VANVOLXEM bij te wonen dat georganiseerd werd naar aanleiding van de voltooiing van de vernieuwde kunstcampus aan de Van Volxemlaan in Vorst. Deze bijzondere site in Vorst biedt onderdak aan maar liefst drie culturele organisaties: Rosas, P.A.R.T.S en Ictus.

Het festival werd (hoe kan het ook anders) officieel ingedanst door Boštjan Antončič vlak voor het kunstwerk Zeitgeber, een gekapte, imposante beuk op het gazon die om veiligheidsredenen geveld moest worden.

Na de traditionele speeches spreidde het feest zich verder uit over de ganse site en woonde ik de voorstelling ‘Rosas danst Rosas SUPERCAST, gedanst door 100 dansers van Rosas, Platform-K, Dancingkids en P.A.R.T.S bij. Ik vind dansvoorstellingen altijd iets fascinerends hebben, ondanks het feit dat deze voorstelling eigenlijk bijzonder repetitief is, wordt je als toeschouwer toch helemaal meegezogen. Ook fijn om zoveel dansers van verschillende leeftijden en achtergronden samen te zien dansen.

Laat kon ik het jammer genoeg niet maken, want deze avond staat er nog een verjaardagsfeestje op het programma!

Dinner at Slō

Genoten van een heerlijke avond in het exquisite gezelschap van mijn fabuleuze Leuvense vriendin in het charmante restaurant Slō. Een avondje uit met haar staat altijd garant voor boeiende gesprekken en sappige verhalen. Als er een prijs voor meest dramatische liefdesleven bestond, zou zij dat zeker winnen met de vingers in de neus. Ik doe mijn best om haar vanuit mijn standpunt goeie raad te geven en hoop dat ze die dan ook effectief ter harte neemt.

Verwennerij in Antwerpen

Deze avond spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen waar we uitgenodigd waren om samen te dineren met onze vrienden. Naar goede gewoonte werden we bijzonder gastvrij ontvangen in hun woonst. Onze gastheer is niet alleen een bijzonder goed journalist, maar ook een zeer verdienstelijke amateurkok. We kregen coquilles uit de oven en heerlijk varkensgebraad voorgeschoteld. Eerlijk, ik zou het hem niet kunnen nadoen! Onze charmante vriendin heeft het getroffen! Was ook heel boeiend om de verhalen te horen van onze vriendin, die van een HR-functie de overstap naar het onderwijs gemaakt heeft. Een zij-instromer zoals dat zo mooi heet. Ze geeft nu les in het lager in een concentratieschool en ik ben er zeker van dat zij op haar leerlingen een onuitwisbare indruk zal nalaten.

Culinaire top bij EssenCiel

Gisteren was een heuse topavond. Eerst mijn vriendin uit Tienen gaan afhalen aan het station van Leuven om samen een aperitiefje te drinken bij Bad Habits, een vrij recent geopende koffie- en cocktailbar in de Diestsestraat. Ondanks het feit dat ik deze zaak al vaak gepasseerd ben, was ik er nog nooit iets gaan drinken. Wij waren de enige klanten, maar dat lieten we niet aan ons hart komen, makkelijker om rustig bij te praten. Mijn vriendin ging voor een klassieke negroni en ik ging voor de al even klassieke pornstar martini, correct geserveerd mét een shotje schuimwijn! De cocktails waren echt heel lekker en de bediening was echt heel vriendelijk, al sprak de jongedame in kwestie enkel Engels. Bad Habits is alleszins een leuke plek waar ik zeker nog eens zal terug keren.

Vervolgens begaven we ons naar restaurant EssenCiel waar ik tot mijn eigen verbazing een tafel voor twee personen had weten te bemachtigen. En amai, wat een verwennerij! Om duimen en vingers af te likken! Al moet ik zeggen dat een diner bij Essenciel mij nog nooit teleurgesteld heeft. Ik ben al fan van toen ze nog in een piepklein pand in de Muntstraat zaten, volgde hen naar de Naamsestraat en nu landde ik met mijn vriendin aan een mooie tafel in het prachtige pand in de Bondgenotenlaan. Uiteraard gingen we voor de zes gangen, want we konden onmogelijk de kreeft links laten liggen.

Appetizers:

Fantastisch lekker brood:

Makreel, zwarte rijst, wasabi:

Oester ‘Irish Mor’, otoro, bloemkool:

Kreeft ‘bbq’, puntpaprika, venkel:

Noordzeevis, schorseneer, pompoen:

Heerlijk wijntje daarbij:

Duif ‘Anjou’, aardpeer, rode biet:

bloedsinaasappel, pistache, yoghurt:

Zoetigheden bij de koffie en thee:

Na deze culinaire hoogstandjes bracht ik mijn vriendin zonder problemen naar het station terug. Ditmaal kwam er gelukkig geen snelwandelen aan te pas! Wat een luxe dat we in Leuven zo’n fantastische restaurants hebben.

Yet Another Blog

Life on my side

persoonlijk