leuven

Sinatra en Baracca

Gisterenavond ging ik op stap in Leuven met de (veel) jongere zus van onze kameraad die naar de USA is geëmigreerd. Via haar instagram stories merkte ik dat ze er behoefte aan had om even haar hart te luchten. En als specialist in long distance relaties wilde ik graag mijn ervaringen delen met haar.

We startten de avond met een lekkere cocktail bij Sinatra. Ondertussen is het bestaan van deze cocktailbar in de Mechelsestraat helaas geen goed bewaard geheim meer, want ik kon nog net het laatste tafeltje bemachtigen. Ik genoot van een heerlijke pisco sour terwijl mijn gezelschap haar hart luchtte.

IMG_8494

IMG_8498

Vervolgens begaven we ons naar Baracca voor het avondmaal. Ik blijf toch altijd een beetje een dubbel gevoel hebben bij dit restaurant. Het is me allemaal net iets té glad en té hip. En ja, de gerechten zijn zeker lekker, maar misschien ook wel nét te duur voor wat je krijgt (alleen de sorbet viel tegen, daar zaten echt te veel ijskristallen in). Maar de zus van onze kameraad komt er graag, dus dat is het belangrijkste.

We deelden samen de volgende gerechten:

Melanzana: gepofte aubergine, zwarte olijf, knapperige rijst, furikake:

IMG_8499

Linguine vongole:

IMG_8502

Pizza Peppa Pig:

IMG_8504

Ijs als dessert:

IMG_8507

De avond vloog voorbij en toen was het al tijd om afscheid te nemen. Haar ouders waren zo vriendelijk om mijn tafelgenote te komen ophalen op de Vismarkt. Fijn om nog even een babbel met haar ouders te kunnen slaan, want ik heb fijne herinneringen aan onze gezamenlijke avonturen in New York.

De vijf seizoenen van Bart Moeyaert

Na het Media.forum haastte ik mij naar huis om de managementvergadering van woensdagochtend voor te bereiden. Ik had immers last minute besloten mijn collega te vergezellen naar de première van ‘De vier seizoenen van Bart Moeyaert‘ in het STUK. Mijn collega is sinds haar kinderjaren een grote fan van deze schrijver en kreeg de tickets van een vriendin die moest afhaken. Ik twijfelde nog even, want meestal neem ik geen avondafspraken aan vóór een managementvergadering, maar hey, een mens leeft maar één keer en ik kon mijn collega toch niet alleen laten rondzwerven in mijn thuisstad?

De documentaire is verrassend pakkend en raakt op niet-sentimentele wijze moeilijke thema’s als verlies en rouw aan. Ik miste in de documentaire wel de aanwezigheid van andere mensen. Nu leek het alsof de schrijver/dichter zich heel alleen op de wereld bevond. Maar goed, dat maakt de documentaire misschien net zo bijzonder. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ikzelf geen enkel boek van Bart Moeyaert gelezen heb, maar de documentaire prikkelde zeker mijn nieuwsgierigheid.

Na afloop van de vertoning dronken mijn collega en ik nog een glas in het STUK. Geheel onverwacht kwamen we daar een collega tegen die met haar vriend en een kameraad zomaar het STUK binnen gewaaid kwamen. Mijn collega slaagde erin om op de foto te gaan met haar vroegere idool en ik bediende maar al te graag de camera. Een mooi aandenken aan een spontane avond. En die managementvergadering heeft er zelfs niet onder geleden, want we hielden het zedig op twee glaasjes wijn.

IMG_8016

IMG_8018

IMG_8024

IMG_8030

Avondrood

Deze vrijdagnamiddag uitzonderlijk wat vroeger gestopt met werken om naar het verjaardagsfeestje van een oud-collega te gaan in Café Roskam. Toen ik aankwam, zat er al een groepje feestvierders te aperitieven op het terras. Ik ging binnen een stoel halen en zette me bij het gezelschap. Spijtig genoeg werd het na één drankje al te koud om buiten te zitten en verkasten we naar binnen voor het tweede drankje. Lang kon ik echter niet blijven, want ik had twee tickets gekocht voor het USO concert deze avond. Een jonge collega met een tijdelijk contract, die duidelijk nog met één been in het studentenleven staat, speelt viool in het USO. En aangezien het USO voor mij synoniem is met nostalgie naar mijn eigen studententijd ging ik maar al te graag in op de uitnodiging.

Na wat zoekwerk (de whatsapp instructies waren niet erg duidelijk) vonden mijn vriend en ik de rij waarop mijn andere collega’s hadden plaatsgenomen. Want ja, wij supporteren graag voor onze muzikale collega. Op het programma van de avond:

  • Rimski-Korsakov: Russisch Paasfeest
  • Strauss: Vier letzte Lieder Met sopraan Jessica Harper
  • Sibelius: tweede Symfonie

Ik denk niet dat dit het beste concert ooit was van het USO. Het niveau lijkt me wat lager te liggen dan vroeger, maar ik heb er toch van genoten. Al moet ik stiekem toegeven dat de ambiance van de feestband na het officiële concert bij mij het meeste enthousiasme kon losweken.

Blij dat ik nog eens een vleugje studentenleven kon opsnuiven.

IMG_7924

Antipasti van Il Pastaio, whisky en chacha

Gisterenavond hadden we onze kameraad uit Leuven over de vloer. Hij had op zijn vele reizen naar Australië en Taiwan wat nieuwe flessen whisky op de kop getikt die hij ons graag wou laten proeven. Dus zorgden wij voor heerlijke antipasti van Il Pastaio en een goeie fles rode wijn voor het avondmaal. En wat late paaseitjes van Bittersweet voor bij de whisky. En ja, natuurlijk wilde onze ook graag proeven van de Georgische chacha. Toch wel een ontdekking, moet ik zeggen.

A pleasant evening was had by all.

IMG_7751

IMG_7752

IMG_7755

IMG_7756

IMG_7760

Business lunch bij Umamido

Long overdue, deze business lunch. Uitstel op uitstel op uitstel, tot ik de koe bij de horens vatte en een lunch boekte in de agenda van mijn collega. Deze lunch was broodnodig om een aantal onuitgesproken frustraties op tafel te leggen en op zoek te gaan naar manieren om beter samen te weken. En ik moet zeggen, het werd een bijzonder goed gesprek. We gingen geen enkel onderwerp uit de weg en op het einde van de maaltijd hadden we echt het gevoel common ground gevonden te hebben.

Ramen, de ideale verzoeningsmaaltijd!

IMG_6651