Werfbezoek aan het Vesaliusproject

Vandaag bracht ik een bezoek aan het Vesaliusproject in de Minderbroedersstraat. Het nieuwe Vesaliusmuseum zal een plek krijgen in twee Leuvense historische gebouwen met een rijke geschiedenis: het anatomisch amfitheater met aanpalend Snijhuis en het pathologisch instituut. Hiermee draagt dit project zijn steentje bij aan de transformatie van de Hertogensite, de voormalige ziekenhuissite tussen de Brusselsestraat, Kapucijnenvoer en de Minderbroedersstraat. De uitvoering van het project zal binnenkort starten en ik kan nu al niet wachten om het eindresultaat te bewonderen!

Na het werfbezoek werden mijn baas en ik uitgenodigd op een business lunch in de Faculty Club. Het eten was naar goede gewoonte uitstekend. Maar ik weet toch niet of ik echt een fan ben van powerpointpresentaties tijdens zo’n fancy lunch. Dan heb ik liever gewoon een broodje.

Salade van witte en groene asperge, eidooier, croutons en citroenolie:

Roodbaars op vel gebakken, zandwortel, handgerolde couscous met gekonfijte citroen en ras el hanout, afgewerkt met frisse vinaigrette:

Amandelbiscuit, citrus custard, gekonfijte sinaasappel en sorbet van amandelmelk:

Planningsfoutje

Vandaag had ik afgesproken om met een collega naar de expo ‘MISLED YOUTH’: de schaduwrijke werelden van Ward Zwart‘ te gaan. Ward Zwart, die er spijtig genoeg voor koos om vroegtijdig uit het leven te stappen, was een vriend van mijn collega. Ze had me al veel verteld over hem en zijn werk en ik keek er oprecht naar uit om mij te verdiepen in de wereld van Ward Zwart.

Helaas waren we allebei uit het oog verloren dat de Leuvens stadsbibliotheek dicht is op zondag. Dus daar stonden we dan voor gesloten deur, allebei met het schaamrood op de wangen.

Change of plans. We wandelden verder naar het stadscentrum, trakteerden onszelf op een ijsje bij het Moorinneken en verkenden samen de prachtige Leuvense Kruidtuin. En zo werd het toch nog een gezellige namiddag!

Sinatra en Baracca

Gisterenavond ging ik op stap in Leuven met de (veel) jongere zus van onze kameraad die naar de USA is geëmigreerd. Via haar instagram stories merkte ik dat ze er behoefte aan had om even haar hart te luchten. En als specialist in long distance relaties wilde ik graag mijn ervaringen delen met haar.

We startten de avond met een lekkere cocktail bij Sinatra. Ondertussen is het bestaan van deze cocktailbar in de Mechelsestraat helaas geen goed bewaard geheim meer, want ik kon nog net het laatste tafeltje bemachtigen. Ik genoot van een heerlijke pisco sour terwijl mijn gezelschap haar hart luchtte.

Vervolgens begaven we ons naar Baracca voor het avondmaal. Ik blijf toch altijd een beetje een dubbel gevoel hebben bij dit restaurant. Het is me allemaal net iets té glad en té hip. En ja, de gerechten zijn zeker lekker, maar misschien ook wel nét te duur voor wat je krijgt (alleen de sorbet viel tegen, daar zaten echt te veel ijskristallen in). Maar de zus van onze kameraad komt er graag, dus dat is het belangrijkste.

We deelden samen de volgende gerechten:

Melanzana: gepofte aubergine, zwarte olijf, knapperige rijst, furikake:

Linguine vongole:

Pizza Peppa Pig:

Ijs als dessert:

De avond vloog voorbij en toen was het al tijd om afscheid te nemen. Haar ouders waren zo vriendelijk om mijn tafelgenote te komen ophalen op de Vismarkt. Fijn om nog even een babbel met haar ouders te kunnen slaan, want ik heb fijne herinneringen aan onze gezamenlijke avonturen in New York.

Sushi at Goofball’s!

Altijd een plezier om in goed gezelschap van een fijne maaltijd vergezeld van een lekker glas wijn te kunnen genieten. En amai, die twee jongens worden groot!

Een zonnige eerste mei in Leuven

Met als gevolg: volle terrasjes en lange rijen bij de Leuvense ijsjeszaken. Zo hebben we het graag! <3

Asperges!

Omdat ik het verdiend had na de iet of wat chaotische persconferentie deze ochtend op het werk. 😉

De vijf seizoenen van Bart Moeyaert

Na het Media.forum haastte ik mij naar huis om de managementvergadering van woensdagochtend voor te bereiden. Ik had immers last minute besloten mijn collega te vergezellen naar de première van ‘De vier seizoenen van Bart Moeyaert‘ in het STUK. Mijn collega is sinds haar kinderjaren een grote fan van deze schrijver en kreeg de tickets van een vriendin die moest afhaken. Ik twijfelde nog even, want meestal neem ik geen avondafspraken aan vóór een managementvergadering, maar hey, een mens leeft maar één keer en ik kon mijn collega toch niet alleen laten rondzwerven in mijn thuisstad?

De documentaire is verrassend pakkend en raakt op niet-sentimentele wijze moeilijke thema’s als verlies en rouw aan. Ik miste in de documentaire wel de aanwezigheid van andere mensen. Nu leek het alsof de schrijver/dichter zich heel alleen op de wereld bevond. Maar goed, dat maakt de documentaire misschien net zo bijzonder. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ikzelf geen enkel boek van Bart Moeyaert gelezen heb, maar de documentaire prikkelde zeker mijn nieuwsgierigheid.

Na afloop van de vertoning dronken mijn collega en ik nog een glas in het STUK. Geheel onverwacht kwamen we daar een collega tegen die met haar vriend en een kameraad zomaar het STUK binnen gewaaid kwamen. Mijn collega slaagde erin om op de foto te gaan met haar vroegere idool en ik bediende maar al te graag de camera. Een mooi aandenken aan een spontane avond. En die managementvergadering heeft er zelfs niet onder geleden, want we hielden het zedig op twee glaasjes wijn.

Food, wine and friends

Meer heeft een mens niet nodig om er een gezellige avond van te maken! Met dank aan Convento Food voor de heerlijke maaltijd en onze Leuvense vrienden voor het uitmuntende gezelschap. Die fruitwijn op basis van krieken van Wijngoed Choupette was de perfecte afsluiter voor bij het dessert. Extra punten omdat de wijn van Belgische makelij was.

Avondrood

Deze vrijdagnamiddag uitzonderlijk wat vroeger gestopt met werken om naar het verjaardagsfeestje van een oud-collega te gaan in Café Roskam. Toen ik aankwam, zat er al een groepje feestvierders te aperitieven op het terras. Ik ging binnen een stoel halen en zette me bij het gezelschap. Spijtig genoeg werd het na één drankje al te koud om buiten te zitten en verkasten we naar binnen voor het tweede drankje. Lang kon ik echter niet blijven, want ik had twee tickets gekocht voor het USO concert deze avond. Een jonge collega met een tijdelijk contract, die duidelijk nog met één been in het studentenleven staat, speelt viool in het USO. En aangezien het USO voor mij synoniem is met nostalgie naar mijn eigen studententijd ging ik maar al te graag in op de uitnodiging.

Na wat zoekwerk (de whatsapp instructies waren niet erg duidelijk) vonden mijn vriend en ik de rij waarop mijn andere collega’s hadden plaatsgenomen. Want ja, wij supporteren graag voor onze muzikale collega. Op het programma van de avond:

Rimski-Korsakov: Russisch Paasfeest
Strauss: Vier letzte Lieder Met sopraan Jessica Harper
Sibelius: tweede Symfonie

Ik denk niet dat dit het beste concert ooit was van het USO. Het niveau lijkt me wat lager te liggen dan vroeger, maar ik heb er toch van genoten. Al moet ik stiekem toegeven dat de ambiance van de feestband na het officiële concert bij mij het meeste enthousiasme kon losweken.

Blij dat ik nog eens een vleugje studentenleven kon opsnuiven.

Nieuwe poké bowl zaak in Leuven

Vlakbij het station op het Martelarenplein! Eenvoudig bestellen aan een groot scherm en een paar minuten later sta je met je papieren zakje met een heerlijke poké bowl buiten. Ben er zeker van dat ik hier nog vaak zal binnen lopen!

Yet Another Blog

Life on my side

leuven