Ja, de paasklokken zijn duidelijk in goede doen dit jaar! Met dank aan Valentino.
culinair
Sushi in de tuin van Goofball
De laatste dag van maart beloofde recordtemperaturen uit haar hoed te toveren. Dé perfecte gelegenheid om samen met Goofball en haar gezien te genieten van aan huis geleverde sushi van Kintsugi. Want hoera, het is nog altijd toegestaan om door de gang naar iemands tuin te lopen! (Hout vasthouden…) Dat we niet de enige waren die geen zin hadden om deze prachtige avond achter het fornuis te staan, bleek uit de wachttijden bij de restaurants en het gebrek aan koeriers om het bestelde eten rond te brengen.
We moesten dus even geduld uitoefenen, maar zo hadden we meer tijd om kennis te maken met Rodin, het nieuwste lid van het gezin van Goofball, een prachtige Maine Coon. Een kattenras waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had, maar dat een nogal imposant postuur schijnt te combineren met een zeer zachtaardige inborst. Het beestje bleef alleszins verrassend rustig onder al de aandacht van de twee jongens.
Voor meer foto’s van onze gezellige sushidate verwijs ik graag naar Goofball. Door de lange wachttijd ben ik iets te enthousiast op de sushi gevlogen en helemaal vergeten foto’s te nemen. 😉
Zo zalig om op een coronaveilige manier samen te kunnen eten en te genieten van een goed gesprek. Het deed deugd!
Voor u geproefd: Nicecream!
Leuven is een nieuw pop-up concept rijker: Nicely, een start-up opgericht door drie studenten van de Banaba Advanced Business Management. In deze pop-up store kan je nicecream kopen, een variant van het alom gekende en geliefde ijsje. Deze ijsvariant maken doe je door bevroren fruit en een scheutje (plantaardige, in het geval van Nicely) melk te blenden tot een smeuïge textuur. Afwerken met homemade granola en toppings naar keuze. En voilà, je veganvriendelijk ijsje is klaar.
Uiteraard leende dit fantastisch zomers weertje zich uitstekend voor een proeverij. En jawel, de nicecream viel in de smaak! Ik koos voor de Bloody Berry Bowl op basis van bessen met als toppings: banaan, µgranola, cacao nibs en honing. Mijn vriend ging voor de Incredi-Bowl met als basis spinazie en mango en als toppings: frambozen, granola, amandelschilfers en agave siroop. Beide bowls waren zeer lekker. Een concept dat hopelijk de pop-up fase ontgroeit, want dit heeft potentieel om een vaste waarde in het Leuvense te worden.
En dat we niet de enigen waren die genoten van het prachtige weer moge duidelijk zijn:
De eerste keer
Gegeten op ons terras in 2021! Zalig die temperaturen boven de twintig graden! Spijtig dat het dit weekend alweer gedaan is met het mooie weer…
Foodbag gerecht dat de eer had om op ons terras verorberd te worden: Vis florentine met spinazie, paprika en gierst. Heerlijk!
Op hotel in eigen stad: Les Chambres du Chef in Pentahotel
Jawel, mijn vriend en ik zijn dit weekend op hotel geweest in Leuven. En ja, dat mag misschien enigszins decadent lijken, maar op hotel gaan is tegenwoordig de enige manier om nog min of meer een restaurantervaring te hebben in deze lockdown tijden. Pentahotel in hartje Leuven heeft met Les Chambres du Chef een fijn coronaveilig concept uitgewerkt, waarbij je een dubbele kamer ter beschikking krijgt om ‘s avonds in alle rust van een gezellig diner te kunnen genieten. De gerechten worden tot aan je kamerdeur gebracht, een flesje wijn wacht op je in de koelkast van de kamer en je kan bijkomende drankjes bestellen en zelf gaan ophalen in de bar. Elk weekend serveert een andere Leuvense chefkok het menu. Wij kozen voor de overnachting met de chef van restaurant Sakura aan ‘t fornuis, want ja, sushi, can’t go wrong with that.
Wat ik daarnaast ook altijd heerlijk vind aan op hotel gaan: uitgebreid gebruik maken van de heerlijke regendouches, wat een verschil met onze ‘in het bad ingebouwde douchestang met één sproeiknop’ op ons appartement. Zalige verwennerij die we extra appreciëren in deze tijden. Ook erg luxueus dat we twee kamers ter beschikking hadden.
Het menu was een typisch menu dat je in een sushirestaurant geserveerd krijgt. Ik had stiekem gehoopt om iets avontuurlijkere sushi op mijn bord te krijgen dan de doordeweekse afhaalsushi, maar alles was vers en lekker. Voor mij persoonlijk was het vooral de tempura die er bovenuit stak. Heerlijk licht deeg, zo hebben we dat graag!
En de saké als dessert werd uiteraard ook geapprecieerd. Stiekem dronken we daarna nog een The Kraken rum, want onze rumvoorraad op het appartement is tijdelijk uitgeput.
Het take-away ontbijtbuffet de dag nadien was iets minder uitgebreid dan bij onze vorige uitstapjes, maar hey, zolang er scrambled eggs zijn, ben ik gelukkig! Wel jammer van al die plastic verpakkingen. Deze coronacrisis is niet goed voor het milieu.
Een vroeg cadeautje van de Paasklokken!
Dit voor de verandering niet uit Rome, maar wel uit Mol kwamen.
Cocktails to kick off the weekend!
Mijn vriend en ik konden het gebruiken, na een stevige werkweek! Wij zijn ondertussen al lang de tel kwijt van het aantal overuren dat we wekelijks presteren…
Met dank aan El Sombrero voor de heerlijke ceviche en fajitas en de ronduit fenomenale margarita cocktails.
Lunch in het stadspark
Deze vrijdagmiddag samen met Goofball genoten van een heerlijke lunch in het stadspark van Leuven. Het was duidelijk dat we niet de enigen waren die een lunch in buitenlucht op het oog hadden. Ondanks het ietwat frisse weer, waren de wachtrijen aan de zaken die take-away aanboden in de Tiensestraat en omgeving redelijk indrukwekkend te noemen en ook in het stadspark zelf viel er geen vrij bankje meer te bespeuren.
Dus verorberden we onze bowl van Ruba gezeten op het grasveld. Ik koos de Honey Harvest (een salade met organische tofu, gegrilde aardappelen, linzen, kikkererwten, stukjes appel, bruine bonen, honingmosterd, lijnzaad en cashew noten. Een stevige portie voor nog geen tien euro, moet ik zeggen.
Voor herhaling vatbaar, zeker als de temperaturen wat stijgen.
De Foodbag oogst van de week
Witte vispapillot met zachte bloemkoolpuree (en nu denken jullie ongetwijfeld, tiens, die bloemkoolpuree ziet er verdacht groen uit, dat komt omdat mijn vriend blijkbaar het verschil niet kent tussen bloemkool en broccoli, maar hey, de broccolipuree was ook zeer lekker!):
Portobello’s met gember-sojasaus en rijst (grote fan van portobello’s hier!):
Lasagne van zoete aardappel met gerookte zalm, broccoli en ricotta (enfin ja, met bloemkool, dus, want de broccoli was al in de puree een paar dagen eerder verwerkt)25:
Uitsmijter: mijn fantastische orchideeën die allemaal tegelijkertijd aan het bloeien zijn geslagen:
Open lucht verjaardagsfeestje in het Kalvariebos
Dankzij de versoepeling van de maatregelen, konden we deze zondag met zes volwassenen en vier kinderen de verjaardag van ons petekindje vieren in het Kalvariebos. Mijn vriend en ik besloten sportief te zijn en de iets meer dan twaalf kilometer naar het Kalvariebos al fietsend af te leggen. We volgden fietsknooppunt 84 richting Lubbeek, een mooie fietsroute, maar amai, toch net iets meer heuvels te overwinnen dan verwacht. Het was zweten op onze zware blue-bikes…
Bij aankomst parkeerden we onze fietsen vlak naast een bakfiets en mountainbike. Bleek dat het andere koppel op het feestje ook met de fiets was gekomen. Langs exact dezelfde route (de bakfiets was uiteraard elektrisch, met twee kinderen erin denk ik niet dat de papa de heuvels overleefd zou hebben).
Spijtig genoeg was de zon niet van de partij, waardoor het al snel bijzonder frisjes begon te worden. Zeker omdat mijn vriend en ik half bezweet aankwamen na ons fietstochtje. De ouders van mijn petekindje hadden hun best gedaan om coronaveilige hapjes te voorzien en ik was blij dat mijn cadeau, een kubb-spel, in goede aarde viel bij mijn petekindje. Het werd meteen uitgepakt en we speelden twee spelletjes. Die mijn team tot mijn grote verwondering beide keren won. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet zo’n grote fan ben van het kubb-spel, maar in coronacrisis tijden is het wel leuk om een spel te hebben dat je buiten kan spelen.
Na een tijdje begon iedereen het té koud te krijgen om nog langer te blijven. We namen afscheid en mijn vriend en ik vingen de fietstocht naar Leuven aan, om, zoals te verwachten viel, vervolgens al snel voorbij gestoken te worden door de bakfiets en de mountain bike. Blue-bikes zijn niet de beste fietsen voor lange klimpartijen…
Het fietstochtje hielp om onze stramme spieren opnieuw op te warmen, maar mijn voeten waren zo verkleumd dat ik een warm voetbadje moest nemen om ze terug op een normale temperatuur te krijgen. Gelukkig was er een heerlijk avondmaal van Convento Food om de laatste kou uit onze lijven te verdrijven.
