Het is ongelooflijk hoeveel papier een mens verzamelt in deze digitale tijden. De hoeveelheid papier die we elke veertien dagen buiten zetten lijkt enkel maar toe te nemen in volume in plaats van af te nemen. Is dat nu echt nodig, al die stomme folders en boekjes die ik toch linea recta in de papiermand gooi? En dan heb ik het niet alleen over reclamefolders, maar ook over al die boekjes van verzekeraars, banken, kledingwinkels, sportwinkels, juweliers, supermarkten, goede doelen enzovoort die mijn adres in hun adressenbestand hebben. Stuur uw brol via e-mail, dan heb ik tenminste de mogelijkheid om uw mails linea recta naar mijn prullenbak te verwijzen.
Author: yab
Afscheid
Vandaag afscheid genomen van een collega die ik nog heb weten beginnen bij ons. Deed me inzien dat ik zo langzamerhand bij de anciens begin te horen. Een vreemd gevoel, want ik beschouw mezelf nog altijd als een groentje dat nog heel veel te leren heeft. Maar de realiteit van de getallen zegt iets anders.
We hebben onze oud-collega alvast in stijl uitgewuifd. En als afscheidscadeautje kregen degenen die tot het laatste waren blijven plakken op de afscheidsreceptie allemaal een fles wijn mee naar huis van hem. Blijven plakken, loont soms. 😉
Promotiefilmpje voor België
God weet dat we het nodig hebben. 😉 Al vind ik die mensen die zonder iets te zeggen in de camera blikken wel een beetje creepy.
Die Russen toch
‘t Is anders wel een originele manier om je tegenstanders in diskrediet te brengen.
Deprimerend
De huidige politieke toestand in één woord samengevat.
Een dag verlof
Om eindelijk eens wat dingen van mijn deprimerend lange todo-lijst te kunnen schrappen. Guess what. Ik ben nog niet eens tot in de helft geraakt. Zucht
De eerste barbecue van het jaar
In het verre West-Vlaanderen, was een groot succes. Lekker eten, fijn gezelschap en de twee jongsten in het gezelschap die de show stalen. Alleen jammer dat we voor het dessert naar binnen gejaagd werden door een kort buitje. Bij deze is het barbecueseizoen officieel voor geopend verklaard.
Housewarming
Een dik half jaar na zijn eerste housewarming, ergens in een gat in Limburg, verhuisde vriend Q door omstandigheden terug naar Leuven. Iets waar ik alleen maar blij mee kan zijn en niet alleen omdat er een feestje aan deze verhuis gekoppeld was.
Zijn nieuwe woonst was iets minder luxueus dan de vorige, maar zeker zo gezellig. Het werd een leuke avond met herinneringen ophalen aan straffe verhalen uit de middelbare schoolcarrière van de aanwezigen en favoriete tv-programma’s uit de kindertijd, gemengd met het verhaal van X die een tijd heeft vastgezeten in New York door de aswolk. Al drukten sommige verhalen mij met de neus op het feit dat ik toch nét iets ouder was dan de rest van de aanwezigen.
Pedofilie in de kerk
De laatste golf aan schandalen maakt duidelijk maken wat een hypocriete instelling de katholieke kerk wel niet is. Jarenlang werd misbruik in de doofpot gestopt. Bedekt met de mantel der liefde. Waarmee ik niet wil zeggen dat pedofilie meer voorkomt in de kerk dan elders. Feit is dat priesters in een machtspositie verkeren die hen toelaat makkelijker misbruik van de situatie te maken. Door al de persaandacht zullen echter ongetwijfeld bij de talrijke slachtoffers oude wonden weer opgereten worden.
Oude bekenden
Het wordt een beetje afgezaagd, ik weet het, maar gisteren bevonden we ons nog maar eens op een receptie. Ditmaal ter ere van twintig jaar Materialise. Na een zeer interessante rondleiding (foto’s nemen verboden), werden we volgepropt met een niet aflatende stroom van superlekkere broodjes. Bleek dat we nog meer volk bij Materialise kenden dan we eerst dachten. We liepen er oude studiegenootjes van mijn vriend en mezelf tegen het lijf en ik moet zeggen dat we heel fijne gesprekken hadden. Respect voor de jongen met de jetlag die al 36 uur of zo wakker was, een presentatie en een rondleiding verzorgd had en er nog in slaagde onder het genot van een paar glazen wijn een samenhangend verhaal te vertellen. Mij zou het niet lukken.