Author: yab

De laatste nieuwjaarsreceptie van 2013

Was er eentje op ons eigen appartementje. Met tien medewerkers aan een gezamenlijk project rond onze tafel en een kerstboom die nog voor een klein beetje eindejaarssfeer zorgde. Wat cava, prosecco, witte wijn, hartige en zoete hapjes en het werd twee uur ‘s nachts voordat we er goed en wel erg in hadden. We toastten éénmaal met Estse wodka op een gelukkig en geslaagd 2013. Als de rest van het jaar voorbijvliegt zoals de maand januari voorbijgevlogen is, zal het niet lang duren of we kunnen alweer klinken op 2014.

Misschien moeten we die kerstboom gewoon laten staan. 😉

Yab werd buiten vervolging gesteld!

Ik zal de eerste persoon zijn om te zeggen dat het internet een geweldige verrijking van mijn leven betekend heeft. Ik vind bovendien van mezelf dat ik vrij mediawijs met de kracht van dit fantastische medium weet om te gaan. Maar kijk, dan overkomt er je iets verbazingwekkends dat je zonder al te veel nadenken deelt met vrienden en familie op twitter. Een fait divers, maar wel eentje dat opeens een eigen leven begint te leiden. Een leven dat je zelf niet meer in de hand hebt. Terwijl je nog vol ontzag en verbazing langs de zijlijn staat toe te kijken hoe één en ander onverwachts buiten proportie wordt opgeblazen, krijg je plotseling een telefoontje dat je verwacht wordt voor een verhoor op het politiekantoor.

Laat me zeggen, het is de eerste keer in mijn leven geweest dat ik van laster en eerroof werd beticht en ik ben er even niet goed van geweest. Kijk, ik stond recht in mijn schoenen en ben nog steeds van het principe dat de waarheid gezegd mag worden, maar leuk is anders. En zo hing er ongeveer anderhalf jaar een potentiële rechtszaak en een werkelijk astronomische vraag voor schadevergoeding boven mijn hoofd.

But hey, gerechtigheid is geschied: vorige week vrijdag werd ik officieel buiten vervolging gesteld. Een pak van mijn hart!

Een lelijk monster

Enkele weekends geleden (het was toen nog 2012) ging ik de confrontatie met een verschrikkelijk lelijk monster aan. Het is een monster dat steeds meer mensen uit mijn directe omgeving in de greep lijkt te krijgen. Mensen die het op het eerste gezicht helemaal voor mekaar hebben: mooi diploma, mooie job, lieve partner, toffe kinderen, leuk huis,… Maar ik schreef er al eerder over, je weet nooit echt wat er zich achter de façade verschuilt.

De avond was nochtans geweldig goed begonnen, maar opeens was daar het monster, zwartgeblakerd en niet voor rede vatbaar. Erg beangstigend om van zo dichtbij de metamorfose mee te maken van iemand die ons dierbaar is. Ik wist dat er problemen waren, ik ken de diagnose en de verhalen over therapie en medicatie, maar de diepe crisis met eigen ogen aanschouwen, meekijken in de bodemloze afgrond, dat was een heel akelige ervaring. Het monster liet zich niet bedwingen door logische argumenten en elk woord moest voorzichtig gewikt en gewogen worden op potentieel beschadigende impact.

We hebben zo goed als mogelijk een luisterend oor geboden, maar op den duur (zo rond een uur of zes ‘s morgens) was mijn pijp helemaal uit en moest ik mijn meerdere erkennen in het beest. We hebben er heel erg op aangedrongen om snel opnieuw contact te nemen met de therapeut, want ik zag een doembeeld opduiken waar ik liever niet mee geconfronteerd wordt. Gelukkig is dat gebeurd en is de situatie onder controle.

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat dit het eerste geval is in onze directe omgeving. Depressie slaat toe bij mensen waarvan je het niet verwacht of misschien toch net wel. Want ik kan me er wel iets bij voorstellen, al is die diepe peilloze afgrond mij gelukkig onbekend. De drang om álles goed te willen doen, een perfecte partner te zijn, de beste ouder die er is, de beste werknemer, de beste, de mooiste, de knapste, de slimste,… Het vergeten te genieten van de kleine dingen des levens, ik bezondig me er zelf ook aan.

Dus ja, weg met dat taboe rond therapie. Geestelijke gezondheid is net zo belangrijk als fysieke gezondheid!

De dagelijkse worsteling – Manu Larcenet

Hoewel ik een grote stripfanaat ben, heb ik niet de gewoonte elke strip die ik lees hier op deze blog te bespreken, maar voor de verzamelaar van De Dagelijkse Worsteling van Manu Larcenet maak ik graag een uitzondering. Het uitgangspunt is simpel: we volgen de dagelijkse worsteling van een jonge fotograaf die lijdt aan angstaanvallen, een wat moeilijke relatie heeft met zijn vader en twijfelt of hij een kind wil met de vrouw van zijn leven. Klinkt deprimerend, maar is het beslist niet. Wat dit boek zo interessant maakt, is dat je de persoonlijke groei van het hoofdpersonage en de personen die hem het nauwst aan het hart liggen, kan volgen. Je ziet de last van het leven, soms zwaar, dan weer licht op de schouders van het hoofdpersonage wegen. Al de kleine en grote dingen des levens komen aan bod in dit boek: geboorte, overlijden, spijt, rouw, vreugde, verdriet, angst, familiebanden, vriendschap, liefde,…

Het verhaal kan niet losgezien worden van de politieke situatie in Frankrijk: de opkomst van de rechtsnationalisten, de teloorgang van de oude industrie met de sluiting van de scheepswerven, de verkiezing van Sarkozy,… Deze gebeurtenissen spelen niet de hoofdrol in dit verhaal, maar grijpen in in het leven van alledag. Het boek stelt enkele zeer diepgaande vragen, terwijl het hoofdpersonage langzaam ouder, en ja, milder wordt, En met het ouder worden misschien ook dichter komt bij de vader die, hoewel aanwezig, toch een onbekende bleef tot op de dag van zijn dood. Heel mooi verhaal door een geweldige observator getekend in een bedrieglijk eenvoudige tekenstijl.

Koen Vanmechelen

Dinsdagavond had ik het plezier de onvolprezen Koen Vanmechelen te horen spreken. Ik ben al langer een grote fan van zijn werk (The Cosmopolitan Chicken! De Cosmogolem! Wij wonen zelfs naast een kunstwerk van de man!), maar het was de allereerste keer dat ik hem live aan het werk zag. Fantastische man. Zo gepassioneerd door zijn werk en tegelijkertijd zo open en aanspreekbaar. Je merkt dat hij voortdurend op zoek is naar nieuwe manieren om kunst en wetenschap met mekaar in contact te brengen en mekaar te laten verrijken. Uit die samenwerkingen ontstaan vervolgens de prachtigste ideeën. Om jaloers op te zijn!

Story telling via social media

Echt, wat The Lizzie Bennet Diaries momenteel aan het doen is, is gewoon geweldig. Heel knap gebruik van social media om een klassiek verhaal te vertellen. Ongelooflijk om te zien hoe het publiek meegesleept wordt door de lotgevallen van de personages, ondanks het feit dat iedereen weet dat het fictie is.

Links:

Chapeau voor de makers van deze knappe reeks die erin geslaagd zijn een trouwe schare volgelingen op te bouwen. En mooi dat hét dramatische moment samenvalt met 200 jaar Austen. Een passend eerbetoon.

Wijnproefcursus

Nog zoiets wat ik al heel eens wilde doen, maar wat er maar nooit van kwam. Gelukkig hebben wij ondernemende vrienden die gewoon hun woonkamer ter beschikking stellen voor een avondje wijn proeven voor een bende van 13 personen. Heel erg leuk én leerrijk. Ik krabbelde voor mezelf wat notities bijeen op een blaadje, die ik hieronder overneem ter lering ende vermaak. Het was een basiscursus, dus we begonnen met het onderscheiden van de verschillende geuren die je in wijn kan herkennen, want in tegenstelling tot wat mensen denken, proef je met je neus. Je tong kan enkel de smaken: zoet, zuur, zout en bitter onderscheiden (over umami hebben we het niet gehad). Die smaken worden op verschillende plekken van de tong waargenomen, dus het is bij het wijnproeven erg belangrijk om de wijn goed in je mond te laten ronddraaien. Maar voordat je proeft, moet je natuurlijk eerst ruiken! Opgelet, ruik eerst en wals daarna pas met de wijn in het glas alvorens een tweede keer te ruiken.

Bij de witte wijnen concentreerden we ons vooral op het verschil tussen Chardonnay en Sauvignon. Enkele tips om beide druivensoorten uit mekaar te houden:

  • Chardonnay ruikt onmiskenbaar naar banaan.
  • Sauvignon is over het algemeen lichter van kleur, Chardonnay is geler. Opgelet, dit geldt niet als de ene wijn ouder is dan de andere.
  • Chardonnay heeft een meer mollige smaak.
  • Sauvignon is fruitiger en heeft meer zuren dan Chardonnay.

Bij de rode wijn leerden we de Merlot van de Cabernet Sauvignon onderscheiden:

  • Merlot is de meest geteelde druif ter wereld.
  • Merlot ruikt naar rood fruit en drinkt over het algemeen makkelijk weg.
  • Cabernet Sauvignon heeft meer body en is een iets moeilijker wijn.
  • Cabernet Sauvignon ruikt naar zwart fruit (cassis) en bevat meer tanines.

Algemene weetjes:

  • Tanines vind je enkel in rode wijn. Hoe meer tanines hoe droger het gevoel in je mond als je de wijn drinkt.
  • Heel gele wijn is ofwel zoete dessertwijn ofwel te oude witte wijn (die dan naar sherry begint te smaken).
  • Als je wijn naar vanille smaak, komt dit omdat hij gerijpt is op houten vaten.
  • Molligheid = zoetigheid van de wijn, wordt waargenomen op het puntje van de tong.
  • Zuur genereert speeksel. Een goeie wijn moet zuren bevatten.
  • De geuren appel, appelsien en citroen vind je enkel terug in witte wijnen.
  • Als je een gerookte smaak proeft, komt de wijn waarschijnlijk uit Zuid-Afrika.
  • Jonge rode wijn heeft een paarse tint, oude wijn heeft een bruine tint.
  • Hoe stroperiger de wijn, hoe duurder óf hoe zoeter.