Contrast

‘s Middags op een terrasje in de zon genieten van een lekkere Italiaanse pasta met een fris wit wijntje in het gezelschap van collega’s. In de namiddag een lange en saaie vergadering waarbij ik alle moeite van de wereld had om mijn ogen open te houden (volgens mij zat dat wijntje daar voor iets tussen).

Blogmeet wordt blogbarbecue

De kogel is door de kerk. Op zaterdag 24 mei vanaf 18.00u organiseren Dries, Karel, Goya, Bruno en ikzelf een heuse blogbarbecue. Wij hopen natuurlijk dat de zon van de partij zal zijn, maar zelfs als het pijpenstelen regent, zullen wij dit beslist niet aan ons hart laten komen. En er is meer goed nieuws. Dankzij onze sponsors zal de prijs voor een avondje smikkelen en smullen 10 euro bedragen. Ja, u leest het goed, 10 euro. Niet langer twijfelen, gewoon inschrijven!

Liftincidentje

Vorige week was ik voor de tweede keer op een maand tijd getuige van een klein liftincident op mijn werk. Iemand had per ongeluk op het alarm in de lift geduwd en blijkbaar wordt er dan ergens een alarm in werking gesteld en belt een mevrouw terug om te informeren wat het probleem is. Grappig is dat alle aanwezigen in de lift als van de hand Gods geslagen staan op het moment dat de stem van de mevrouw uit de luidspreker klinkt. Raar, want mijn eerste reactie is dadelijk te melden dat er geen probleem is en dat iemand per ongeluk op het alarm gedrukt heeft. Wat ik dus ook tweemaal gedaan heb.

En dan vraag ik mij af: wacht iedereen af tot iemand anders het initiatief neemt om de mevrouw aan de andere kant van de lijn te antwoorden of zijn ze gewoon te verbouwereerd om actie te ondernemen?

Stress in mijn lijf

En dat vertaalt zich momenteel vooral in erg korte nachten. ‘s Ochtens veel te vroeg wakker worden met het gevoel totaal niet uitgeslapen te zijn. Na twee of drie pogingen om de slaap te vatten, het opgeven en opstaan. Het voordeel van een korte nachtrust is dat er meer uren in een dag zitten om alles gedaan te krijgen wat ik nog moet doen. Het nadeel is dat ik continu met een versuft gevoel en een lichte hoofdpijn rondloop. Nog even doorbijten en dan is het… Och wacht, juist ja.

Leuven in scène

Toen ik het programma van Leuven in scène dit jaar onder ogen kreeg, had ik een beetje mijn twijfels. Zouden de acts even magisch en spectaculair zijn als de twee voorgaande edities die een verpletterende indruk op mijn gemaakt hadden? Gisteren werden mijn twijfels echt in één klap weggevaagd door achtereenvolgens het optreden van Circ Panic en Grupo Puja!. Waar Circ Panic voor de kleinschalige romantische aanpak stond, liet Grupo Puja! alle toeschouwers met open mond achter. Fantastisch, ongelooflijk, magnifiek.

Het slotspektakel van Les Commandos Percu op het Ladeuzeplein overdonderde met knetterend vuurwerk, maar veel van het optreden op het podium ging verloren voor de toeschouwers die verder achteraan stonden. Gelukkig viel er in de lucht meer dan genoeg te beleven. Mijn persoonlijke hoogtepunt is en blijft echter Grupo Puja!

Leuven in scène is trouwens veel meer dan spectaculaire acts. Het is een gelegenheid om mensen te ontmoeten, te genieten van een drankje op een terrasje, wok uit een kartonnen doos te eten op een bankje in het park, de sfeer op te snuiven en gelukkig te zijn dat jij een plek in deze stad hebt gevonden.

The good life (2)

Uitgebreid gaan dineren in het Land aan de Overkant ter gelegenheid van ons negenjarig samenzijn. Daarna het optreden van de groep Pyromantiek in het stadspark meepikken (vuur! vuur! vuur!). Op zoek gaan naar een donker hoekje om de hartstocht in daden om te zetten, bijna betrapt worden, maar toch een happy end aan het geheel kunnen breien. 😉

Jaja, een avond om later met plezier op terug te kijken.