14. Material from the registered blogs can be used by CheapTickets.be and Travel Magazine in publications and for promotions, online as well as offline. For the use of this content the participant can’t demand any form of compensation. By registering the participant declares that the persons depicted on the photographs on his blog do not object publication of the photo and the depicted material (such as monuments or works of art, etc.) aren’t subject to copyrights.
Goed geprobeerd, maar ik ga mijn verslagen waar ik uren op gezwoegd heb in vervoersmiddelen allerhande en foto’s niet gratis te grabbel gooien voor één of andere stomme award. Sneaky, Travel Magazine, heel sneaky.
Zaterdag naar het verre West-Vlaanderen alwaar we op gourmet getrakteerd werden door onze vrienden L en S en ik kleine I hielp haar eerste foto’s te maken. Al vrees ik dat een reflexcamera met externe flits toch net iets te zwaar is voor een meisje van bijna tweeënhalf. 😉 Zondag van het rusthuis in Hasselt waar mijn fysiek onverwoestbare, maar mentaal niet meer helemaal bij de zaak zijnde oma onverstoorbaar een stukje wafel at. Alsof haar leven ervan afhing. Daarna naar de Kempen om de nog steeds in het ziekenhuis verblijvende oma van mijn vriend een hart onder de riem te steken om te eindigen bij zijn zus en schoonbroer een dorp verder, alwaar ik het petekindje van mijn vriend iphone-gewijs rond mijn vinger draaide. De wonderen van de moderne technologie! Elk kinderleed kan ermee bezworen worden.
Ons bezoek aan Tallinn dateert ondertussen al van meer dan een maand geleden, maar jullie hebben nog een verslagje en enkele foto’s van mij tegoed.
Tallinn had me vorig jaar tijdens onze reis door Europa al betoverd. Die schattige torentjes, het uitzicht op de baai, de prachtige kerken, de gezellige sfeer, het lekkere eten, de middeleeuws aandoende straatjes, de voelbare nabijheid van Rusland,… Dus trokken we dit jaar tijdens het Marktrockweekend opnieuw naar Tallinn, ditmaal in het gezelschap van mijn broertje en zijn vriendin. Het werd een prachtige driedaagse met veel zon, een lange wandeling langs de zee die de kuiten van mijn schoonzusje helemaal rood verbrand achterliet, de beklimming van vele torens, de tevergeefse zoektocht naar het beroemde amfitheater waar de zangfestijnen gehouden worden, de ontdekking van een militair kerkhof, het schattige havenstadje Pirita, пельмени, блины en wodka (zo dicht bij Rusland, moet een mens Russisch eten, nietwaar), een hernieuwd bezoek aan het nog altijd geweldige restaurant Fish & Wine (spijtig dat de ober van de vorige keer er niet meer scheen te werken), cocktails op terrasjes terwijl het in België goot, een bezoek aan het volledig vernieuwde Estse historisch museum, het sublieme Kadriorg paleis en de Linnahall als ultiem monument voor de vergankelijkheid van het Sovjettijdperk.
In het MAS, in het MAS! Een mooie zonnige dag, schitterende meesterwerken, een magistraal uitzicht, lekker eten in De Kaai en toffe collega’s als gezelschap. We werden verwend, vandaag!
Van alle schrijvers uit mijn jeugd, is hij degene wiens boeken mij het meest wisten te betoveren: Roald Dahl, mijn held, de man met de onuitputtelijke fantasie. Geen boek dat ik niet van hem gelezen heb. Een coup de foudre die begon met De Reuzenperzik, een cadeautje van mijn lieve tante, en die overging in een prachtig bloeiende romance die tot op de dag van vandaag bleef voortbestaan. Hij leerde me woorden zoals pince-nez en qui vive. Hij schreef over heksen, reuzen, fazanten en chocoladefabrieken. En de kinderen waren altijd de volwassenen te slim af! Alle verfilmingen ten spijt kan er niets tippen aan de originele boeken. Wees maar zeker dat ons petekindje een boek van hem cadeau krijgt, eens ze er oud genoeg voor is. Want de boeken van Roald Dahl, die zijn tijdloos.
Wie doet het ons na? Eentje in Turnhout, eentje in Herentals en eentje in Sint-Niklaas. Geen van alle dicht bij Leuven, spijtig genoeg. Twee bezoekjes aan pasgeboren baby’s en eentje aan de oma van mijn vriend, die de laatste tijd helaas een beetje op de sukkel is met haar gezondheid. 85 jaar, het begint te tellen, natuurlijk. De artsen spreken over een operatie en we hopen natuurlijk op het beste, maar we bereiden ons stilletjesaan ook voor op het slechtste.
Komaan oma, twee nieuwe achterkleinkinderen erbij, dat moet toch een goede reden zijn om er nog wat jaartjes bij te doen.
Al jaren stonden de Vredefeesten in Sint-Niklaas op mijn verlanglijstje. Het kwam er alleen maar niet van. Tot ik begin dit jaar vernam dat onze vrienden T en I een huurhuis gevonden hadden in Sint-Niklaas. Nog voordat ze goed en wel verhuisd waren, werd de afspraak gemaakt om samen naar de Vredefeesten te gaan.
Vorige week zaterdag was het dan zover. De zon had er voor de verandering nog eens zin in: het was zalig warm en ik kon eindelijk nog eens zonder kippenvel een zomerjurk aandoen. Toch waren de weersomstandigheden voor de luchtballonnen niet geheel ideaal. De hitte zorgde voor onstabiele lucht en je voelde dat er een flink onweer zat aan te komen.
Tot mijn grote vreugde zagen we toch de gasballonnen (gevuld met helium) en de gewone warmeluchtballonnen de lucht in gaan. De speciale vormballonnen werden wel opgeblazen, maar konden door de snel verslechterende weersomstandigheden niet meer opstijgen. Wat ik niet zo erg vond, want nu kon je de bijzondere figuren langer bewonderen.
Er bestaan trouwens telegeleide mini-warmeluchtballonnen. Misschien een ideetje voor mijn volgende verjaardag. 😉
Dankzij tripadvisor vonden we een supergezellig én lekker restaurant. We reserveerden om zeker te zijn van een plaatsje en zo aten we ons avondmaal in Het Laatste Avondmaal. Ik kan jullie alvast het slaatje kip samoerai en het vispannetje van de chef aanraden.
Na het avondmaal voegden we ons bij de mensenmassa op de Grote Markt om naar het vuurwerk van Christophe Byl te kijken. Het vuurwerk begon met wat vertraging omdat de brandveiligheid nog niet helemaal in orde was: de deuren en ramen van sommige appartementen rond de Grote Markt waren nog niet gesloten. Na wat aandringen van de organisatie, kwam dit toch in orde en konden we genieten van een prachtig klank- en lichtspel. Het was magnifiek. Vuurwerk en ballonnen, what’s not to like?
Na het vuurwerk wilden we op een terrasje nog een cocktail drinken. We zaten echter nog geen vijf minuten of we werden bijna letterlijk weggeblazen door een heftige windstoot. Parasols wankelden en glazen gingen tegen de grond. We besloten wijselijk de tocht naar het huis van onze vrienden aan te vangen. We waren nog maar net vertrokken of we werden overvallen door de dikke druppels van de onweersbui. In een paar tellen waren we doorweekt. Zo’n zomerjurk kan niet veel hebben en opeens had ik het ijskoud.
Het werd een memorabele tocht door de gietende regen waarbij we al zingend en roepend de kou probeerden te verbijten. Door en door nat, maar goedgeluimd, kwamen we aan bij het huis van onze vrienden. We wrongen onze kleren uit en droogden onze haren met zachte handdoeken en probeerden een beetje op te drogen alvorens de tocht naar huis aan te vatten.
