Wandelen in Wéris – 16 februari 2025

Deze ochtend lag er zowaar een laagje sneeuw over Érezée! Onverwacht, maar een perfect verjaardagscadeau voor onze jarige. Alles ziet er immers veel mooier uit onder een laagje sneeuw! Na een late gezamenlijke brunch, waarin we de restjes van het weekend zo goed mogelijk probeerden op te maken (news flash: drank was er nog meer dan genoeg), reden we opnieuw naar de parking bij de megalieten van Wéris.

Mijn vriend en ik hadden onze gastheer ervan weten te overtuigen dat het geen goed idee was om met dit gezelschap de wandeling van de Ninglispo te doen. Een aantal mensen hadden niet eens wandelschoenen bij en deze wandeling staat er toch om bekend redelijk uitdagend te zijn.

Als alternatief stelden we een makkelijke wandeling langs de megalieten van Wéris voor. En dat bleek een zeer verstandig voorstel, want de kettingrokende dames in ons gezelschap hadden het duidelijk al moeilijk vanaf het moment dat de weg iets omhoog leidde. Sommige paadjes naar de megalieten waren bijzonder drassig, maar gelukkig hadden mijn vriend en ik wél onze wandelschoenen bij.

Ik genoot met volle teugen van de wandeling, al denk ik dat dat niet voor iedereen opging. Gelukkig vonden mijn vriend en ik op het einde van de wandeling in Wéris de gezellige brasserie Les Lanternes, waar er tussen de wijnrekken nog net een tafel was voor onze groep. Zo kon iedereen een beetje opwarmen en de inwendige mens versterken.

Na de wandeling keerden we terug naar het huis om alles op te ruimen. We wierpen nog een laatste blik op het huis en reden samen met het feestvarken en zijn verloofde terug naar Leuven. Aan alle mooie liedjes komt een einde…

600 jaar KU Leuven

Mijn vriend en ik waren net op tijd terug van het verjaardagsweekend van onze kameraad om nog een streepje mee te pikken van het feestweekend van de KU Leuven. 600 jaar oud, dat verdient uiteraard een feestje. Al moet ik eerlijk gezegd bekennen dat het lichtkunstwerk op het Ladeuzeplein mij niet echt omvergeblazen heeft. Ik heb in het verleden betere variaties gezien op dit thema. En het idee om iedereen de gelegenheid te geven om een zin of een paar woorden te projecteren op de gevel van de universiteitsbibliotheek mag dan wel charmant zijn, hoogstaande poëzie leverde dit niet op.

Gelukkig kon een lekker noedelsoepje van Umamido de teleurstelling iet of wat doen vergeten.

Kick-off van het verjaardagsweekend in Érezée – 14 februari 2025

Deze Valentijnsvrijdag om 16u stipt mijn laptop dichtgeklapt om op tijd te vertrekken om de dertigste verjaardag van onze kameraad wijnkenner vieren in Érezée en omgeving. Onze kameraad en zijn verloofde waren zo vriendelijk om ons een lift aan te bieden naar vakantiehuis Manoir du Notaire, want een nieuwe voordeur, dat verdient een gans weekend om te vieren, nietwaar? Ik had minstens tien keer gevraagd of ze wel zeker waren en of ze dan niet te weinig plaats in hun auto zouden hebben. Neen, neen, ze waren zeker, plaats genoeg. Uiteindelijk hadden ze dus wel degelijk plaats te weinig en moest het proviand voor het geplande culinaire weekend over nog twee andere wagens verdeeld worden. Mijn vriend en ik apprecieerden het gebaar van onze vrienden alleszins enorm, want zo spaarden we de kosten van een cambio uit.

Volgens planning arriveerden wij als eersten in het vakantiehuis. En amai, de statige voormalige notariswoning was een heus pareltje. Met een moderne keuken, een bijkeuken, een prachtige leefruimte, een salon en een heuse speelkamer. We keken onze ogen uit! We laadden al het proviand uit de wagen en begonnen aan de voorbereidingen voor het aperitief met crèmant en hapjes. Een verjaardag vier je met bubbels!

Terwijl de gasten één voor één binnen druppelden maakten we kennis met elkaar en begonnen we aan de voorbereidingen voor de maaltijd. Eén van de gasten had een gepersonaliseerd rood-wit geblokt tafelkleed gemaakt voor de jarige. Perfect in thema voor deze Italiaanse avond. We startten met tomaat mozarella, gevolgd door heerlijke lasagne. Eerlijk, de tiramisu als nagerecht had voor mij niet meer gehoeven, maar uit beleefdheid deelde ik een portie met mijn vriend. Bij deze klassieke Italiaanse maaltijd dronken we een paar flesjes uitstekende Barbera d’Alba.

Door de wijn en de goede sfeer tussen de gasten kroop ik iet of wat te laat in bed. Zorgen voor mogen, zullen we maar zeggen!

Stakingsperikelen

Alhoewel ik ergens begrip kan opbrengen voor het feit dat mensen vechten voor hun pensioenrechten, ben ik al die stakingen nu wel wat beu aan het geraken. Zeker deze ochtend toen ik uit de trein stapte in Brussel-Noord en me helemaal klemgezet voelde tussen massaal veel betogers. Je mag er niet aan denken dat er op zo’n moment paniek ontstaat in de gangen van Brussel-Noord…

Gelukkig kon ik op mijn werk genieten van een heerlijk Valentijnsdessertje, met veel liefde bereid door ons geweldig cateringpersoneel, dat NIET staakte.

En het beste moment van de dag: na mijn tandartsbezoek van deze avond is dat akelige gat dat mijn getrokken tand achterliet eindelijk weer opgevuld. Heel blij mee!

Truffelmenu bij Crusco 7

Na mijn succesvolle trip heen en weer met de trein naar Kostuum & Karamel in Mechelen om onze verkleedkledij voor het gemaskerd bal van dit weekend op te halen, trakteerden mijn vriend en ik onszelf op een lekker truffelmenu bij Crusco 7 (yep, alweer een restaurant dat we kunnen afvinken van ons lijstje met goede voornemens). Een ideale manier om de succesvolle installatie van onze nieuwe verwarmingsketel te vieren!

En ja, chefkok Gianfranco Avantaggiato, die vroeger in de potten roerde bij Castello Lucano, weet nog steeds de heerlijkste gerechten op tafel te toveren, geïnspireerd door de keuken uit Basilicata. Al was de ravioli jammer genoeg net iets minder mijn ding omdat deze met een koffiesaus geserveerd werd. Gelukkig goot Gianfranco de saus naast de ravioli en kon ik deze dus vrij gemakkelijk vermijden. Volgende keer vraag ik ravioli zonder saus.

Taralli:

Carpaccio:

Soepje met champignons en truffel:

Mini-arancini met ham en truffel:

Huisgemaakte ravioli met truffel:

Pannacotta met rode vruchten:

Tip: Er is momenteel een heel mooie social deal die je toelaat dit truffelmenu uit te proberen.

Hoera voor warm water!

Wat een luxe is dat, zeg! Je beseft pas wat je hebt, als het er niet meer is, nietwaar? Dus vanaf vandaag kunnen onze toekomstige gasten zich opnieuw douchen! Iedereen welkom!

De installatie van de nieuwe verwarmingsketel duurde wel veel langer dan ik had verwacht. De installateur van Heatco stond al rond een uur of acht voor de deur en werkte tot vlak na de middag aan de installatie. Hij verving tegelijkertijd ook onze oude thermostaat door een gloednieuw exemplaar. Iets waar ik heel blij mee ben, want de bedieningsknoppen van de oude thermostaat wilden niet meer goed meewerken. Tegelijkertijd werd ook het probleem met de chauffages in onze slaapkamers verholpen. Blijkt dat het helemaal niet zo goed is voor chauffages om, zoals wij doen, die zelden tot nooit op te zetten. Gelukkig heeft de installateur mijn vriend geleerd hoe hij dat euvel in de toekomst zelf kan verhelpen. Een alternatief is dat we er gewoon in de winter aan moeten denken die chauffages een aantal keer op te zetten.

Na de eerste installateur volgde de tweede, die de ketel kwam controleren om na te gaan dat de installatie correct uitgevoerd was. Dat bleek het geval te zijn en tot onze grote opluchting kunnen we nu terug onbezorgd douchen. Zalig!

PS: Dankzij mijn blog kwam ik erachter dat mijn vriend en ik ettelijke jaren ook zonder warm water zaten. Toch fijn dat we nog een paar jaar uit die oude verwarmingsketel gehaald hebben.

Sushi bij Sakura

Omdat het niet altijd de Wabi Sabi moet zijn, had ik deze avond afgesproken met onze vrienden van de Spaanse les om samen sushi te eten bij Sakura. En ja, de sushi was ok, maar niet zo lekker als ik mij van vroeger herinnerde. Persoonlijk ben ik van mening dat Wabi Sabi Sakura op elk vlak overtreft: betere sushi en een veel gezelliger interieur. Dat van de Sakura is nogal kaal en sober. Niet dat ik iets tegen sober heb, integendeel, maar het is er gewoon niet zo gezellig. Dus wellicht zullen we in de toekomst opnieuw verkassen naar de Wabi Sabi voor onze dinner dates.

Na het diner namen we afscheid van onze vriendin, die moe was en liever naar huis wilde. Vervolgens trok ik samen met onze kameraad-dichter naar een receptie in het Radiohuis ter ere van de uitreiking van de Leuvense persprijs LeuvenEer. Aangezien onze kameraad deze prijs vorig jaar won, kreeg hij sowieso een uitnodiging voor de uitreiking van dit jaar. Het feest liep echter op zijn laatste beentjes toen wij er aankwamen. We dronken een glas, deden een paar babbels en besloten toen dat het tijdstip aangebroken was om naar huis terug te keren. De werkweek is immers nog maar half!

Proficiat trouwens aan de klas van leerkracht Michiel Crijns van middelbare school Sancta Maria met het behalen van deze persprijs. En de Lifetime Award voor Leuvense stadsgids Lucie Mertens is wat mij betreft ook meer dan verdiend.

Sightseeing in Leuven with our English friend

Na de whisky van de avond voordien, bleven we alle drie gezellig lang in bed liggen (de collega van mijn vriend lag technisch gezien op een opblaasmatras, maar hey, jullie begrijpen wat ik bedoel).

Voor het middageten hadden mijn vriend en ik een tafel bij La Stanza gereserveerd om samen mijn onze Engelse vriend te genieten van de overdadige antipasti. We hadden er bewust voor gekozen om enkel antipasti te bestellen, ons vorige bezoek indachtig. Dat leek een strak plan, maar onze ogen bleken alweer groter dan onze maag, want uiteindelijk hadden we nog stevig moeite om met ons drieën al dat lekkers op te krijgen.

Tijd dus voor een wandeling doorheen de Leuvense straten om al dat eten wat te laten zakken. We leidden onze kameraad langs het middelpunt van Leuven, de Grote en de Oude Markt, toonden hem vol trots het (helaas gesloten) mooiste stadhuis van de wereld en gaven hem een mini-rondleiding in de grondig gerestaureerde Sint-Pieterskerk. Waar er op datzelfde moment een generale repetitie plaatsvond voor het concert 1425 Meesterlijk Meerstemmig.

Het letterlijke hoogtepunt van onze tocht door Leuven was ons bezoek aan de universiteitsbibliotheek. Samen bewonderden we de prachtige met hout versierde zalen en beklommen we de toren van de bibliotheek om te genieten van een prachtig zonnig uitzicht op Leuven. Ik was heel blij dat ik onze vriend in deze optimale weersomstandigheden kennis kon laten maken met onze mooie stad en hem wat uitleg kon geven over de boeiende geschiedenis van Leuven.

We sloten zijn bezoek af met een drankje bij de Dokteur op het Ladeuzeplein, namen nog snel een foto bij Fonske en toen was het helaas al tijd om afscheid te nemen, want de collega van mijn vriend moest zijn vlucht halen. Ik hoop alvast dat hij genoten heeft van deze eerste kennismaking met Leuven en dat hij nog eens terug komt. Hopelijk kunnen we hem dan wel een warme douche aanbieden. 😉

Enjoying food with our English friend

Na een dagje FOSDEM keerden mijn vriend en zijn collega redelijk hongerig terug naar Leuven. Omdat dit de eerste keer is dat we de collega van mijn vriend te gast hadden, trakteerden we hem op het lekkere eten van Laura Massa. Altijd een schot in de roos! We startten met een gevulde portobello als voorgerecht, gevolgd door heerlijke hertenstoverij waarbij we lekker flesje Spaanse rode wijn dronken. We sloten de avond af met wat niet anders omschreven kan worden als ‘te veel whisky’. ‘t Is dat mijn vriend en ik graag uitpakken met onze whiskycollectie en eentje is geentje, he?

Nocturne in Abdij van Park

Vrijdagavond had ik afgesproken met Goofball and friends om samen de Nocturne in de Abdij van Park te bezoeken. Haar twee zonen hadden geholpen dit prachtig stukje erfgoed met LED kaarsen te versieren, dus het was fijn om samen het resultaat van hun werk te bewonderen en door de sfeervol verlichte gangen van de abdij te dwalen.

We startten ons bezoek met een pannenkoek ter gelegenheid van Maria Lichtmis. Daarna luisterden we naar een streepje blokfluitmuziek in de Abdijkerk en verkenden we de rest van de abdij.

In de late namiddag kwam ook de Engelse collega van mijn vriend aan op Zaventem. De collega kwam dit weekend bij ons logeren om FOSDEM te bezoeken en een snuifje Leuven mee te pikken. De nocturne leek ons een leuke gelegenheid hem kennis te laten maken met het mooiste stukje erfgoed van Leuven. Daarom hadden mijn vriend en ik hem uitgenodigd om aan te sluiten. De collega zou vanuit Zaventem de trein naar Leuven nemen en mijn vriend zou zijn collega ophalen in het station van Leuven en dan twee blue-bikes ontlenen om naar de abdij fietsen.

Ik had om 19u een tafel voor zeven personen gereserveerd in de Abdijmolen om daar allemaal samen te eten. Toen ik samen met Goofball en haar gezin bijschoof aan onze tafel, zaten mijn vriend en zijn collega al gezellig te genieten van een Belgisch biertje. De kennismaking verliep vlotjes. De twee zonen van Goofball schakelden moeiteloos over naar het Engels en charmeerden ons ganse gezelschap.

We deelden samen een heerlijke tapasschotel als voorgerecht en daarna genoot ik van de skrei met mosseltjes en garnaaltjes. Na het eten namen we afscheid van Goofball en haar gezin en gaven mijn vriend en ik zijn collega een rondleiding in de prachtige Abdij van Park.

Na voor een tweede keer genoten te hebben van de sfeervol verlichte abdij, was het tijd om huiswaarts te keren. Ik wisselde mijn fiets in voor de elektrische blue-bike van mijn vriend en we waren in een zucht terug in hartje Leuven. De fiets is echt het ideale vervoersmiddel voor een bezoek aan de abdij.

Op ons appartement dronken we met onze Engelse gast nog een glaasje whisky alvorens op tijd in bed te duiken. De heren wilden zaterdagochtend immers vroeg opstaan om op tijd naar FOSDEM te vertrekken.

Yet Another Blog

Life on my side

persoonlijk