Lang geleden dat ik hier nog eens een mooie zonsondergang kon plaatsen. Wel doodjammer voor de mensen die zo lang naar Rock Werchter hebben uitgekeken en nu op de eerste dag helemaal uitgeregend zijn.
leuven
Zeevruchtenschotel van de Walvis
Omdat het toch wat lastig is een zeevruchtenschotel voor vier personen helemaal te voet van de Walvis naar ons appartement te transporteren, besloten mijn vriend en ik onze bestelling met een cambio op te halen. Omdat er in de Vanden Tymplestraat geen wagens meer beschikbaar waren, had mijn vriend voor de eerste keer een wagen gereserveerd in parking Tweewaters. Da’s ook vlakbij ons appartement, dus allemaal prima.
Helaas, aangekomen bij de parking slaagden we er niet in binnen te geraken. Hoe hard we ook probeerden, de sensoren weigerden onze cambiokaart te herkennen en de deur die toegang gaf tot de parking te openen. Gelukkig was de toegang van de parking voorzien van een intercomsysteem. We drukten op de knop om in contact te komen met een medewerker van de parkeergarage, maar we kregen geen gehoor aan de andere kant van de lijn. Natuurlijk begon het net op dat moment ook nog eens te regenen. Stonden we daar te prutsen met onze cambiokaart in de regen.
Mijn vriend en ik begonnen allebei zenuwachtig te worden, het was ondertussen 17.25u en de Walvis sloot om 17.45u. Stel je voor dat we er niet in zouden slagen tijdig in de winkel te geraken om die schotels af te halen. Dat zou nogal een teleurstelling zijn voor onze gasten en onszelf. Terwijl mijn vriend bleef proberen contact te leggen met de parkeeruitbating, belde ik dus naar de Walvis met de mededeling dat we op komst waren, maar dat we door technische problemen misschien pas ná 17.45u zouden aankomen. Geen probleem, verzekerde het vriendelijke meisje aan de andere kant van de lijn mij, de gordijnen zouden dicht zijn, maar we waren zeker nog welkom in de winkel om onze bestelling op te halen. Oef! Dat was alvast een pak van mijn hart.
Na een tijdje proberen, kregen we dan toch een levende persoon aan de lijn. Er ontstond even verwarring over aan welke parking we exact stonden, maar toen hoorden we het op afstand bediende slot klikken en konden we eindelijk de parking betreden. We sloegen allebei een zucht van opluchting.
Ondanks deze onvoorziene technische problemen slaagden we erin nog net voor sluitingstijd bij de Walvis aan te komen. Natuurlijk brak er een ware wolkbreuk los boven Leuven; net op het moment dat we onze wagen geparkeerd hadden op de Vismarkt en we uitstapten om onze bestelling op te halen. Zelfs op dat korte stukje naar de winkel waren we redelijk doorweekt geraakt. Maar het kon ons weinig deren. We waren al blij dat we een paar minuten later buiten stonden met onze schotels en dat we onze vrienden uit Wijgmaal konden verwennen op een fijne avond met lekker eten en een goed glas wijn.
De rest van de avond verliep vlekkeloos. De aperitiefhapjes gingen er vlotjes in, zowel bij de volwassenen als bij de kinderen. Voor de oudste zoon hadden we sushi besteld, dus die was ook in zijn nopjes. En de jongste zoon genoot van een lekkere lasagne. We sloten de avond af met een spelletje exploding kittens en legden meteen al onze volgende afspraak vast.
Eind goed, al goed.
Wijnliefhebbers onder mekaar
Nadat we tijdens onze vorige proeverij de wijnvoorraad van Menno serieus hadden laten slinken, vonden mijn vriend en ik het hoog tijd om hem en zijn vriendin uit te nodigen om samen te genieten van de wijntjes die we bij Ad Bibendum kochten. Ik had voor de gelegenheid voor wat hapjes gezorgd (handig, die Shop & Go Delhaize vlakbij). Maar ik had het moeten weten: een echte wijnproever laat zijn smaakpalet niet door secundaire smaken vertroebelen. 😉 We proefden drie zeer verschillende wijntjes, waarvan mijn persoonlijke favoriet de Chardonnay van Joel Gott was. De avond vloog weer voorbij, met een aangename afwisseling van serieuze en minder serieuze onderwerpen.
En de overschot van de hapjes, die eten we de volgende dagen wel op. 😉
Barbecue en een nipte nederlaag
Zondag waren mijn vriend en ik te gast voor een barbecue in het kleine, maar gezellige stadstuintje van onze kameraad. De grote hitte van de dag voordien was gepasseerd en het leek er zelfs op dat het mogelijk zou kunnen regenen. Toch waagden we het erop en aperitiefden we buiten samen met onze kameraad en zijn dochter.
Na het aperitief stortte onze vriend zich op de barbecue, professioneel uitgerust met temperatuursensoren en alles. Wij zorgden ondertussen voor een lekker flesje Primitivo uit Puglia, een kleine vooruitblik op onze komende zomervakantie.
In de tuin spotten we enkele ongenode gasten. Gelukkig waren het vegetariërs. 😉
Voor het hoofdgerecht leek het ons toch aangewezen naar binnen te verkassen, ook omdat de tuintafel van onze kameraad letterlijk de instorting nabij is. Mijn vriend en ik hadden voor heerlijk slaatjes van Convento Food gezorgd, die goed pasten bij het perfect gegaarde stuk ribeye.
Geen plaats meer voor dessert nadat we al dat lekkers verorberd hadden, maar een spelletje Risk gaat er altijd in! Nadat ik de gele legers van mijn vriend helemaal van de kaart geveegd had en ik maar liefst acht kaarten in mijn hand had die ik bij de volgende beurt zou omruilen om een verpletterende overwinning te halen, veroverde onze vriend Azië en had hij daarmee zijn opdracht vervuld. Om mijn verdriet te verdrinken dat de overwinning me ontglipt was, dronken we een glaasje whisky (of twee). Stonden op tafel: Machrie Moor, The Chita, Arran single malt 18y en Benromach 10 y. En zo waren we allemaal een beetje winnaar. 😉
Puffen in het Provinciedomein
Vandaag, de (voorlopig) warmste dag van het jaar hadden mijn vriend en ik afgesproken met onze vrienden uit De Pinte en hun twee schattige dochters. We startten met een lunch op het terras van Van de Weyer. De twee jongedames (4 en 7) kregen meteen kleurbladen en kleurpotloden aangereikt door de ober. Initieel leek het terras een superleuke plek om iets te eten, maar naarmate het warmer en warmer werd, begonnen we wat last te krijgen van de hitte. Vooral omdat de parasols niet elk plekje aan tafel van voldoende schaduw konden voorzien. Al hield de warmte de oudste van de twee meisjes niet tegen wat acrobatische toeren uit te halen.
Een fris aspergeslaatje was wat mij betreft de perfecte lunch op deze warme dag:
Hamburgerliefhebber:
Voor mij liever iets gezonds:
Toekomstige circusacrobaat:
Na de lunch reden we samen met onze vrienden naar het provinciedomein van Kessel-Lo. Oorspronkelijk waren we van plan te voet te gaan (de meisjes zijn zeer goede stappers), maar met dit extreem warme weer leek dat toch niet zo’n goed idee. Zeker niet wanneer de vermoeidheid zou toeslaan na een lange namiddag en de dames het niet meer zouden zien zitten om een half uur terug te wandelen naar parking De Bond.
In het provinciedomein was het bijzonder druk. Vooral de nieuw aangelegde speeltuin waardoor een riviertje liep, was zeer populair. Begrijpelijk dat iedereen bij dit weer het water opzoekt om verkoeling te zoeken. Jammer dat er vlakbij de speeltuin nergens een schaduwrijke plek was van waaruit we de kinderen in het oog konden houden. Aangezien de jongste van de twee nog niet kon zwemmen, besloten we toch maar verder te wandelen op zoek naar een rustigere plek.
Niet meteen veel rustiger, maar wel aangenaam in de schaduw: de waterspeeltuin aan Ecocentrum. De jongedames haalden hun hart op en niemand van ons gezelschap vond het een probleem om zelf nat te worden. Het was er het weer voor. Vervolgens wandelden we naar de grote vijver en huurden we twee waterfietsen. Altijd leuk, maar nu was het er eigenlijk te warm voor. De zitplaatsen waren zo heet dat we ons zitvlak bijna verbrandden toen we op de fietsen plaats namen. En op het water zelf waren er natuurlijk geen schaduwrijke plekjes te bespeuren. Ik maakte me ook wat zorgen over de twee blonde meisjes zonder zonnebril, die hun ogen tot spleetjes moesten knijpen om het zonlicht te filteren. Gelukkig waren ze zeer goed ingesmeerd tegen het verbranden en duurde het tochtje maar een half uurtje.
Fijn, maar vijf graden frisser, zou beter geweest zijn.
Na al dat waterfietsen, hadden we wel iets lekkers verdiend en genoten we samen van een ijsje bij de Kiosk.
We sloten de namiddag af in de grote speeltuin. Het was nét een tikkeltje minder warm, zodat het voor ons minder een probleem was om in de vlakke zon op de kinderen te letten. Onze circusacrobaat amuseerde zich uitstekend door overal op en onder te klauteren. De jongste deed het iets rustiger aan en bleef braaf in de buurt van mama.
En amai, waren wij content dat we met de wagen naar het provinciedomein waren gereden, want na een goed gevulde namiddag waren onze twee blondjes bekaf. 😉
Sterren plukken bij Essenciel
Mademoiselle Julie en ik zijn goed bezig met het verzamelen van sterren. Na ons bezoek aan Melchior in Tienen was ik er tot mijn grote verbazing in geslaagd een tafel voor twee te bemachtigen bij Leuvens sterrenrestaurant Essenciel.
Gisteren was het dus zover: onze volgende culinaire topervaring! Julie kwam naar goeie gewoonte met de trein en omdat we nog wat tijd op overschot hadden voordat Essenciel open ging, profiteerden we van de gelegenheid om een klein aperitiefje te drinken bij een nieuw Leuvens concept SLŌ slow food & living. Mijn glaasje schuimwijn smaakte alvast naar meer, kijk er al naar uit om een keer te gaan brunchen bij SLŌ.
Iets na zeven stapten we vervolgens binnen bij Essenciel voor werkelijk een fabuleuze culinaire ervaring. Ik kan niet anders dan zeggen dat de chefkok en zijn team die ster dubbel en dik verdienen. Heel vriendelijke bediening, zalig lekkere cocktails en ja, de gerechten waren zo mogelijk nog lekkerder dan ze eruit zagen.
Cocktails maison:
Cocktails en appetizers:
Mademoiselle Julie:
Versgebakken brood:
Lijngevangen zeebaars, koolrabi, citroen, codium:
Otoro, koshihikari, komkommer, ponzu:
Oosterschelde kreeft, verse pasta, romesco, buratta:
Noordzeevis, brandade, spitskool, bottarga:
Entrecote ‘Morucha’, gerookte look, aubergine, ansjovis:
Pinapple ‘tepache’, jasmijnrijst, manog, combava:
Zoetigheden bij de thee en koffie:
Na genoten te hebben van de laatste versnaperingen wandelden we op een stevig tempo richting het station. Ik had tijdens het eten gezien dat er ‘s avonds laat geen treinen meer reden richting Tienen wegens werken aan de sporen. De treinen werden vervangen door een bus. Aan het station zelf was het even zoeken naar de plek waar die vervangbussen vertrokken (serieus, NMBS, dat kan toch echt duidelijker worden aangegeven). Gelukkig waren we net op tijd zodat Julie zonder problemen op de vervangbus richting Tienen kon stappen.
Een topavond die naar meer smaakte!
De Pakistaanse keuken van Raffat
Na ons succesvolle diner in de Hoorn legden we meteen een nieuwe afspraak vast om met ons groepje van zes samen te dineren. Tot mijn grote verbazing slaagde onze vriendin erin een reservatie voor zes personen vast te krijgen bij hét populairste Leuvense restaurant van het moment: Raffat. Serieus, het aantal instagram posts dat ik zie voorbij komen van de gerechten en de cocktails van Raffat, is gewoonweg niet meer bij te houden. Dus fijn om dit hippe restaurant zelf te kunnen uitproberen in goed gezelschap.
We startten de avond net als de vorige keer met een aperitief op het mooie terras van onze vrienden die op de Vismarkt wonen. Een glaasje rosé gaat altijd vlot binnen op zo’n mooie zomeravond. Spijtig genoeg waren we in plaats van met zes, met vijf. De vrouw van onze kameraad was ingegaan op een last minute uitnodiging om mee te gaan zeilen in Griekenland. Kan haar uiteraard geen ongelijk geven dat ze zo’n buitenkansje met beide handen aangrijpt, maar we misten haar wel.
Na het aperitief wandelden we samen naar Raffat. We kregen een tafel vlakbij de ingang toegewezen in het gezellig ingerichte restaurant. Overal vind je verwijzingen naar de Pakistaanse roots en de moeder van de uitbaters.
Natuurlijk kon ik niet anders dan de Bartender’s Delight bestellen, de cocktail die instagram veroverd heeft. Begrijpelijk, want de Bartender’s Delight op basis van tequila, cointreau en mezcal met een pittige toets van chilli moet zowel de meest fotogenieke cocktail ooit zijn. Exhibit A:
Bekijk zeker ook dit filmpje.
Om het onszelf niet te moeilijk te maken, gingen we voor de Mother’s tabel menu. Een beetje een best-of van wat Raffat te bieden heeft. Het ene na het andere fantastisch lekkere gerechtje passeerde de revue. Elk gerecht was op een originele manier gepresenteerd en met oog voor detail afgewerkt. Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was. Spijtig genoeg was niet elk gerecht even makkelijk fotografeerbaar. De foto’s hieronder geven dus geen volledig beeld van onze avond. Maar laat me jullie verzekeren dat we allemaal erg genoten hebben.
Balls of happiness: fries semolina balls, chickpeas, potato, sweet yoghurt, mint-coriancer chutney, tamarind chutney):
Gobi awesome (crispy cauliflower, green & red bell pepper, sesame seeds, sweet & sour sauce):
Let’s taco ’bout it (homemade taco, pulled lamb, 2 mango sauces):
Biryani is biryani (Layered rice with overnight marinated chicken and potatoes, served with raita):
Naan:
Enig minpuntje: het was echt veel te warm in het restaurant. Elke keer als de voordeur van het restaurant open ging, sloeg ik een zucht van verlichting, elke verfrissing was welkom. Het personeel hield de voordeur tot mijn grote verbazing echter angstvallig dicht. Toen we het restaurant verlieten, spraken we de staff daarop aan. Ze gaven toe dat het warm was in het restaurant, maar blijkbaar was het niet mogelijk om de voordeur open te houden omdat de tocht problemen met de houtoven veroorzaakte. Wel jammer, want de overdreven warmte binnen is voor mij echt een reden om niet terug te gaan. Op bepaalde momenten voelde ik het zweet echt van mijn rug naar beneden druipen. Niet zo aangenaam. Hopelijk vindt het restaurant snel een oplossing voor dit probleem.
Mosselen van L’Etoile d’Or
Dé ideale afsluiter van alweer een pittige werkweek. Zalig om samen met mijn pas op Zaventem gelande vriend te kunnen genieten van een terrasje en lekker eten.
Sushi at Rodin’s!
Hoe beter te vieren dat de tandarts bij de controle geen gaatjes heeft gevonden dan met een heerlijke portie sushi? En ja, het was alweer veel te lang geleden dat we een maaltijd deelden met Goofball en haar gezin, inclusief kat Rodin. De dagen en weken vliegen zo snel voorbij dat het gewoonweg beangstigend is. Ik werk ook veel te veel, waardoor de tijd alleen nog sneller lijkt te gaan en aan de lange lijst todo’s schijnt maar geen einde te komen.
Maar wat is er beter om te ontspannen dan een avond doorbrengen met vrienden? Gezellig genieten van een lekkere sushischotel vergezeld van een glaasje wijn, meer moet dat echt niet zijn.
En oja, na de maaltijd was er nog net genoeg tijd voor een spelletje Exploding Kittens met de jongens voordat het bedtijd was.
Goofball en Rodin, die het zich allemaal laat welgevallen:
Ladies who lunch
Mijn lunchafspraak en ik profiteerden gisterenmiddag van het zonnige weer om op het terras van Bite Leuven te genieten van een heerlijke lunch en ondertussen wat werkgerelateerde zaken te bespreken. Ik ben alleszins weer wat interessante zaken te weten gekomen, dus ik kijk al uit naar de volgende keer!
