Van Leuven naar Bouillon – 26 augustus 2022

Om de zomervakantie in schoonheid af te sluiten, hadden mijn vriend en ik een weekendje weg gepland met zijn zus, schoonbroer en hun drie blonde dochters. Ik moet toegeven dat ik na een glas wijn teveel de dag voordien niet echt in topvorm vertrok, maar de rit was lang genoeg om tegen het middaguur hersteld te zijn.

Mijn vriend en ik gingen ‘s ochtends zijn drie nichtjes afhalen bij zijn ouders in Herentals, want zijn schoonbroer moest nog tot in de namiddag werken en zou samen met de zus van mijn vriend zich pas ‘s avonds bij ons voegen. Aangezien mijn vriend en ik allebei vakantie hadden genomen wilden we het maximum uit de dag halen, zelfs al was er iet of wat kwakkelweer voorspeld voor deze vrijdag (tegenwoordig zijn we blij als er eens een paar druppels regen uit de lucht vallen). De drie dames hadden er alvast zin in!

De rit van Herentals naar Bouillon verliep vlotjes. Dankzij elektronische hulpmiddelen geen gezeur en gezaag op onze achterbank en de Cambio verslond vlotjes de kilometers. We hielden een middagpauze in Bevekom en kwamen een beetje op goed geluk terecht in de gezellige en kwaliteitsvolle Brasserie Adele. Het was net warm genoeg om iets te eten op het terras achteraan. Al vond ik het toch wat op het randje. Aangenaam verrast door de kwaliteit van het eten trouwens: klassieke brasseriekeuken met een Aziatische toets. De zaak werd dan ook uitgebaat door een Belg en zijn Koreaanse echtgenote. Ik was ook enorm onder de indruk van de eetlust van de drie meisjes, die duidelijk hun puberjaren ingegaan zijn en groeien als kool. De borden werden volledig leeg gegeten en het middelste nichtje smikkelde zelfs een voorgerecht (de eerste maal dat ze garnaalkroketten at!) en een groot stuk zalm als hoofdgerecht op. Ze proefden zelfs alledrie van de olijfjes.

IMG_5368

IMG_5369

IMG_5370

IMG_5371

IMG_5375

IMG_5377

In Bouillon reden we meteen naar ons huisje om onze koffers en de etenswaren uit te laden. We werden welkom geheten door de vriendelijke eigenares die ons een rondleiding gaf door gans het huis. De indeling van het huis zelf was soms wat vreemd (een badkamer beneden vlakbij de inkomdeur, vervolgens een keuken en dan de deur naar de leefruimte. En ook de plaatsing van de twee andere douches in huis was een beetje vreemd. Je merkte dat er wat bricoleerwerk aan te pas gekomen was om dit huis om te toveren tot een vakantiewoning. De eigenares bewoonde trouwens de andere helft van de woning, maar had een aparte ingang, waardoor we elkaar niet hoefden te storen. De leefruimte van het huis was gedecoreerd met allerlei oude foto’s, beeldjes, poppen en dierenhuiden. Een bijzonder verblijfplaats, alleszins.

IMG_5387

IMG_5390

IMG_5395

IMG_5397 Continue reading

Een bezoek aan de Beeldentuin in Geel

Deze zondag spoorden mijn vriend en ik richting Herentals voor de jaarlijkse familiebijeenkomst. We hadden afgesproken om eerst samen een boterhammetje te eten bij zijn ouders en van daaruit dan samen met de wagen naar de Beeldentuin in Geel te rijden. Kwestie van onze ecologische voetafdruk onder controle te houden.

Bij de beeldentuin vervoegden de broer en zus van mijn vriend met hun gezin onze groep. Na het fijne bezoek aan Art Center Hugo Voeten, een klein jaar geleden, was ik erg benieuwd om de buitenbeelden collectie van deze gepassioneerde kunstverzamelaar te ontdekken.

En er stond heel wat moois in de beeldentuin. Mijn persoonlijke favoriet was het kunstwerk ‘Dump Truck’ van Wim Delvoye. Met een eervolle vermelding voor Panamarenko uiteraard. Ook in de beeldentuin werden veel beelden van Bulgaarse kunstenaars getoond, wat de bijzondere band die Hugo Voeten met de kunstenaars van dit land had, nog eens extra in de verf zette.

Wat de ontbrekende uitleg bij de kunstwerken betreft, kan ik bijna letterlijk herhalen wat ik in mijn blogpost over het Art Center schreef: de meerwaarde van een bordje met minstens de naam van de kunstenaar en het kunstwerk wordt je pas duidelijk als dit ontbreekt. Wat opnieuw leidde tot een vervelende zoektocht in het bijgeleverde boekje.

Verder erg genoten van de mooie dag en het weerzien met de schattige nichtjes van mijn vriend.

IMG_5150

IMG_5152

IMG_5154

IMG_5156

IMG_5158

IMG_5159

IMG_5160

IMG_5161

IMG_5169

IMG_5172 Continue reading

Summer barbecue!

Omdat mijn broertje en zijn vriendin begin juli getroffen werden door COVID-19 en daardoor hun geplande trip naar Ierland ter gelegenheid van hun twintig jaar samen zijn, moesten afzeggen, spoorden we zondag naar Limburg om hen een hart onder de riem te steken.

Een lekker aperitiefje, gevolgd door een copieuze barbecue met als afsluiter een paar glazen goeie whisky, dat helpt om het verdriet te verdrinken (en te vereten). In tegenstelling tot onze vorige poging scheen de zon nu volop en kon de partytent dienst doen om ons van schaduw te voorzien ipv ons te beschermen tegen regen. Extra pluspunten voor het marshmellow dessert, met dank aan de Albert Heijn, natuurlijk. (Ik vind het nog altijd spijtig dat de Albert Heijn vestiging in Leuven moest sluiten na de beslissing van mededingsautoriteiten).

IMG_1896

IMG_1897

IMG_1900

IMG_1901

IMG_1903

IMG_1905

Laat het ons erop houden dat mijn vriend en ik een behoorlijk vrolijke reisgezelschap waren op de trein terug naar Leuven. 😉

Thai food at May’s

Gisteren spoorde ik na het werk naar Antwerpen-Berchem voor een afspraak met één van mijn neven. ‘t Is vreemd, ik heb er maar een dik half jaar gewoond, maar Antwerpen voelt voor mij nog altijd een beetje als thuiskomen. Vooral het station van Berchem waar ik elke dag de trein naar mijn werk nam.

Mijn neef wachtte me op in het station en we wandelden samen naar de Dageraadplaats, het gezelligste plein van Antwerpen. Mijn neef had een tafeltje reserveerd bij May’s, een restaurant dat zowel Thaise als Vlaamse keuken serveert. Een beetje een vreemde combinatie, maar het werkt blijkbaar wel: het terras zat stampvol en waardoor we noodgedwongen ons tevreden moesten stellen met een tafeltje binnen. Gelukkig stelde de ober voor om ons te komen waarschuwen van zodra er een tafeltje op het terras vrij kwam.

Mijn neef en ik hadden serieuze gesprekken over het leven, relaties en zijn kinderen. Hij maakt momenteel op relationeel vlak een moeilijke periode door, dus ik was blij om een luisterend oor te kunnen bieden. Al vrees ik dat de brokken moeilijk te lijmen zullen zijn.

Natuurlijk bestelden we twee Thaise gerechten om te delen en ik kan bevestigen dat beide gerechten uitstekend waren. Ook de groenten die we als bijgerecht besteld hadden, waren zeer lekker. Alleen jammer dat de bediening wat steken liet vallen. We moesten de ober nog eens herinneren aan het feit dat we een portie rijst bijbesteld hadden. Maar May’s is zeker een aanrader voor liefhebbers van de Thaise keuken.

IMG_1805

IMG_1806

IMG_1809

We sloten de avond af met een biertje voor hem en een glaasje cava voor mij op het terras van Gitanes op het Tramplein. Een gezellige avond die zeker voor herhaling vatbaar is.

Voetschraperwandeling in Herentals

Deze namiddag spoorden mijn vriend en ik naar Herentals voor een bezoek aan zijn ouders. De ouders van mijn vriend doen altijd hun best om iets origineels te vinden om samen te doen. Ditmaal stond er opnieuw een fotozoektocht op het programma, maar nu was het de bedoeling om op zoek te gaan naar sporen van het verleden. En dat mogen jullie letterlijk nemen, want we zochten voetschrapers. Volgens de uitleg in de brochure waren er in Herentals nog meer dan vijftig van deze exemplaren terug te vinden. We waren duidelijk allemaal in goede doen, want het kostte ons weinig moeite om al de voetschrapers van de zoektocht terug te vinden.

Een blik op de diversiteit van de voetschrapers die we onderweg tegen kwamen:

IMG_1175

IMG_1176

IMG_1177

IMG_1178 Continue reading

Wijn proeven bij Ad Bibendum

Zoals jullie ondertussen ongetwijfeld weten, houden we in mijn familie van het goede leven en hoe beter van het leven te profiteren dan met een goed glas wijn. Dus toen mijn broer liet weten dat Ad Bibendum een wijnproefweekend organiseerde, moest ik niet lang twijfelen. Omdat mijn vriend en ik die zaterdagavond al een andere afspraak in onze agenda hadden staan, vroegen we mijn broer een zo vroeg mogelijk tijdslot te reserveren, om beide activiteiten te kunnen combineren.

En zo kwam het dat mijn broer en zijn vriendin en mijn vriend en ik om iets na 13u van ons eerste glas wijn van de dag nipten in de sfeervol aangeklede degustatieruimte van Ad Bibendum: een rode (!) Australische schuimwijn. Ietwat verrassend, want in het magazine met het overzicht van de wijnen, stond dat dit een witte schuimwijn was. Niet dat ik iets tegen rode schuimwijnen heb, maar dit exemplaar was zo’n zoete dessertwijn. Niet ideaal om een proeverij mee te beginnen. Jammer dat de sommelier ons daar niet op attent had gemaakt toen we deze wijn als starter bestelden.

IMG_0618

IMG_0554

IMG_0598

We bestelden dan maar snel een ander schuimwijntje, dat beter in de smaak viel. We proefden voornamelijk witte wijn, zo af en toe afgewisseld met een rosé. Leuk: Ad Bibendum had voor slaatjes en heerlijke kazen gezorgd. Perfect in combinatie met hun lekkere wijntjes.

IMG_0608

Ik moet zeggen dat ik wel lichtelijk teleurgesteld was in de sommelier die ons bediende. Wanneer we vroegen een wijn te brengen in hetzelfde genre als wat we eerder geproefd en lekker gevonden hadden, kregen we telkens iets helemaal anders voorgeschoteld. De wijnen die hij bracht waren zeker ook lekker, maar écht luisteren naar onze voorkeuren deed hij niet.

Prijs voor de mooiste etiketten gaat naar de fruitige wijntjes van het Bulgaarse wijnhuis Katarzyna:

IMG_0603

Prijs voor het origineelste etiket en beste opgestoken middelvinger naar Trump gaat naar de Australische Chardonnay ‘Fuck him’:

IMG_0612

IMG_0614

We sloten de proeverij om iets voor 15.30u af met een lekker glas rode wijn. En begaven ons dan naar de kassa om de wijntjes die we gekocht hadden af te rekenen.

Bonusfotootje van de kat van mijn broer en zijn vriendin:

IMG_0550

Thaise kittens

Gisteren spoorde ik naar Limburg voor een bezoekje aan mijn moeder in het rusthuis en vervolgens foto’s te maken van de schilderijen en andere voorwerpen in mijn ouderlijk huis, zodat we stilletjes aan de hoeveelheid rommel daar kunnen verminderen. Ongelooflijk wat een mens doorheen de jaren kan verzamelen in zo’n huis. Als mijn vader effectief doorgaat met zijn verhuisplannen (dat valt nog te bezien), is het moment aangebroken om alvast wat orde op zaken te stellen. Dus als iemand tips heeft hoe van een hoop schilderijen en andere siervoorwerpen af te geraken, laat zeker weten.

IMG_0021

IMG_9967

IMG_9971

Na een min of meer volledige inventaris gemaakt te hebben, reden mijn broer en ik naar afhaalrestaurant Thai Station in Sint-Truiden voor ons avondmaal. En amai, mijn broer en zijn vriendin hadden overschot van gelijk: zonder twijfel de beste Thai van Limburg! De Tom Yam Kung soep (mijn persoonlijke favoriet) was echt heerlijk! Al twijfel ik nog of ik de volgende keer voor Thai pikant moet gaan. De pornstar martini’s waren trouwens een goeie start van de maaltijd. En zoals gewoonlijk zorgden mijn broer en zijn vriendin voor een lekker flesje wijn bij de maaltijd.

IMG_0037

IMG_0047

IMG_0048

IMG_0050

Na het eten, haalde mijn broer voor het digestief wat flessen uit zijn aanzienlijke voorraad boven en speelden we Exploding Kittens. Het geluk was ditmaal niet aan mijn kant, want ik werd keer op keer ingemaakt. Gelukkig was er de uitstekende rum om mijn humeur op te krikken.

IMG_0054

IMG_0055

IMG_0057

Als uitsmijter nog een foto van een echte kitten! Die ik, vrees ik, een beetje bang heb gemaakt.

IMG_0046

Fotozoektocht in Herentals

Dit weekend was het opnieuw familiebijeenkomst bij de ouders van mijn vriend in Herentals. We hebben immers nog wat door de coronacrisis uitgestelde familiebijeenkomsten in te halen. Naar goede gewoonte spoorden mijn vriend en ik met de trein naar Herentals (awoert voor die saaie tien minuten wachten in het lelijke station van Lier) en namen we vervolgens de blue-bike voor het laatste stuk van het station tot aan het huis van zijn ouders.

De ouders van mijn vriend doen altijd hun best om een activiteit te verzinnen waar iedereen zich in kan vinden. Ditmaal stond er een fotozoektocht in het centrum van Herentals op het programma. De wandeling startte en eindigde bij de Sint-Waldetrudiskerk. Bedoeling van de zoektocht was de foto’s te rangschikken in de volgorde dat wij ze tegen kwamen op de wandeling en dat bleek nog een heuse uitdaging te zijn.

Gelukkig had één van de nichtjes van mijn vriend arendsogen. Denk dat die ongeveer de helft van alle foto’s heeft gevonden. Maar ikzelf kon ook mijn steentje bijdragen: naar het einde van de wandeling toe vond ik het kleine kraantje waarnaar we al gans de tijd op zoek waren. We waren ondertussen al tientallen gelijkaardige kraantjes tegen gekomen, maar nooit het juiste. Het kraantje stond een beetje verstopt achter een fiets, maar ik spotte het toch!

IMG_8790

Tot ons groot verdriet was er één symbool dat we niet vonden. En dus konden we ook niet meedingen voor de prijsvraag. Een beetje teleurgesteld, stapten we  de auto in, die we geparkeerd hadden aan de kerk, om terug te keren naar het huis van de ouders van mijn vriend. De zus van mijn vriend had net haar voet op het gaspedaal gezet toen ze uitriep: “Daar is het symbool dat we zochten!” En idd, daar prijkte het op de muur van de kerk. Ik sprong snel de auto uit om een fotootje te maken (anders zouden de inzittenden van de tweede auto ons beslist niet geloven.

IMG_8795

Van al dat gewandel krijgt een mens honger. En een lekkere portie balletjes met krieken gaat er altijd wel in! Al vond ik de kazen die de ouders van mijn vriend voorzien hadden (niet op de foto) ook niet te versmaden!

IMG_8803

Convento food dinner with special guest

Zaterdag spoorden mijn vriend en ik richting Limburg voor een bezoekje aan het thuisfront. Voor de gelegenheid hadden we afhaaleten bij Convento Food besteld. Onze favoriete Herkse traiteur Atelier Eik is immers naar warmere oorden vertrokken om chefkok te worden van een resort in Bali. Tja, ik kan hem geen ongelijk geven! Gelukkig zijn de gerechten bij Convento Food ook heel lekker, met als bijkomend voordeel dat die gratis aan huis leveren als je binnen de ring van Leuven woont!

We startten de avond met een flesje champagne en sloten die af met een glaasje whisky uit de gigantische voorraad van mijn broertje.

Gevulde portobello:

IMG_8570

Lekker eten verdient een lekker flesje wijn van Ad Bibendum:

IMG_8574

IMG_8575

IMG_8577

IMG_8578

IMG_8579

Ster van de avond:

IMG_8567

Een werk van barmhartigheid

Zaterdag spoorden mijn vriend en ik naar Herentals voor een bezoek aan zijn ouders. Zijn vader heeft onlangs een operatie aan zijn knie ondergaan en is nu herstellende. Hoog tijd dus om hem een hart onder de riem te steken. Al was dat, afgaande op de jolige whatsapp-berichten van de voorbije dagen en weken wellicht niet echt nodig. Want ja, de vader van mijn vriend revalideert heel snel en is momenteel al redelijk goed mobiel, al moet hij natuurlijk nog geen kilometers afleggen.

Bij aankomst bij de ouders van mijn vriend bleek dat ik mijn favoriete oorbellen van Fleurfatale tijdens de rit met de blue-bike was kwijtgespeeld. We delen nog een poging om mijn oorbel terug te vinden in en rond het huis, in de hoop dat ik ze was kwijtgespeeld toen ik mijn jas uitdeed, maar nergens te vinden. Na mijn favoriete mondmasker, verlies ik op korte tijd nu ook mijn favoriete oorbellen. Meteen een domper op ons bezoekje.

Gelukkig was er een lekkere fles rosé champagne om me te troosten! We maakten er verder een gezellige avond van met Chinees afhaaleten (was lang geleden en het smaakte!) en een flesje wijn. Al leek de rijsttafel voor vier personen eerder voor acht bedoeld te zijn. Daar gaan de ouders van mijn vriend de komende dagen nog goed van kunnen eten…

IMG_8109

IMG_8110

Ster van de namiddag: het hondje van de zus van mijn vriend, tijdelijk op logies, want de zus is met haar gezin op skivakantie.

IMG_8105

IMG_8108