culinair

Een dagje West-Vlaanderen

Zondag brachten we door bij onze West-Vlaamse vrienden en hun twee schattige kindjes. De zon was onverwacht van de partij (ze had wellicht nog iets goed te maken na een uitgeregende zaterdag), waardoor we zelfs een tijdje met een glaasje wijn in de tuin konden zitten. Onze vriendin had haar beste kookkunsten bovenhaald en toverde zelfgemaakte dipsaus, zelfgemaakte quiche, een ovenschotel met pasta en een ijsje met zelfgemaakte aardbeiencoulis uit haar mouw. En daarna konden we geen pap meer zeggen. Wij mogen ons gelukkig prijzen dat we zoveel vrienden hebben die graag hun laatste culinaire creaties op ons uittesten. 😉

Eend!

Als de schoonfamilie op bezoek komt, doet een mens al eens extra moeite, want ze komen zelden naar Leuven. De laatste keer moet toch al een jaar of drie geleden zijn. De hapjes die we tijdens ons vorige etentje uitgetest hadden, vielen ook in de smaak bij de ouders van mijn vriend. Advocado en garnalen, it truly is a winning team. Het hoofdgerecht werd verondersteld een curry met struisvogel en appeltjes te zijn, maar per abuis namen we eend mee in de Delhaize. Gelukkig bleek eend met appeltjes ook erg lekker te zijn. Voor het dessert speelden we op safe met gebakjes van Demeestere. Zo’n prachtige chocoladekunstwerkjes, dat krijg ik zelf niet in mekaar gebokst. En als je daar dan nog eens een glaasje overheerlijke porto bij drinkt, is het helemaal smullen geblazen.

We gaven de souvenirs af die we in Hokkaido kochten (confituur en mochi) en wuifden de schoonfamilie uit na een erg gezellige en ontspannen avond. Heel leuk om een keertje op ons gemak te kunnen bijpraten zonder dat de kleinkinderen erbij waren.

Een lekker weekend

Zaterdag iets gaan eten in de Turquoise met vrienden. Dat was geleden van toen we nog in de Parkstraat woonden op ons piepkleine flatje (dat flatje was zo klein dat we drie housewarmingparties moesten houden om iedereen te kunnen ontvangen). Toen was de Turquoise bij wijze van spreke bij ons om de hoek en sprongen we er regelmatig binnen om te proeven van de mediterrane keuken van één van de meest extravagante chefs van Leuven. Het is altijd afwachten hoe het humeur van de chef is. Als het op onweer staat, zoek je beter andere oorden op.

Zondag werden we dan verwacht voor een rondleiding en een diner in het splinternieuwe huis van onze vrienden C & C. C & C bouwden hun droomhuis op een flinke lap grond. Vriendin C is architecte en ontwierp hun huis volledig zelf. Echt helemaal mijn stijl: clean, modern, grote ruimtes met veel licht en vloerverwarming. Heel knap. Er moest nog veel afgewerkt worden, vriend C zal weten wat doen de komende weekends, maar het belangrijkste is toch wel dat ze eindelijk in hun eigen huisje wonen. En die mooie kinderkamers met bamboeparket gaan goed van pas komen, want over een paar maanden wordt hun huishouden uitgebreid met een baby’tje.

Architecte C verzamelt kerstballen uit verschillende landen en had ons op voorhand gevraagd om in Japan uit te kijken naar een kerstbal. Nu wordt kerstmis niet echt gevierd in Japan en we begonnen al te vrezen dat we zonder kerstbal zouden moeten terugkeren, maar kijk, in het Furano Glass Forest vonden we iets wat op een kerstbal leek. Eigenlijk was het een balvormig vaasje om een kleine glazen bloem in te steken, maar verder waren de gelijkenissen met een kerstbal treffend. We slaagden erin de kerstbal in één stuk in Leuven te krijgen en waren blij dat ons cadeautje in de smaak viel. Hetzelfde kan gezegd worden over de heerlijke chili con carne en blini‘s met gerookte zalm en zure room. I<3 blini’s. En het dessert met mascarpone, aardbeien en bladerdeeg was ook niet te versmaden!

 

Een zaterdag onder vrienden

Vorige week zaterdag hadden we het plezier Peter, Lynn, Joke en Vincent over de vloer te hebben. Mijn vriend bekommerde zich om de hapjes: gerookte eendenborst met basilicum, druif en mozarella (heerlijk! dit maken we zeker nog eens) en stokbrood met guacamole en grijze garnaaltjes. Daarnaast zetten we ook nog kaasblokjes, chips en cashewnootjes op tafel. Een beetje te veel, want na de hapjes zaten we al goed vol en toen moest ik nog beginnen aan het hoofdgerecht.

Voor het hoofdgerecht hadden we een beetje vals gespeeld. We waren een bereiding van hert gaan halen bij de Wild & Gevogelte om de hoek. Lekker makkelijk: je schuift het bakje in de oven en een twintigtal minuten later komt er een heerlijk gerecht uit. Het hert werd geserveerd met pastinaak- en wortelpurée en een appeltje met veenbessen. Zalig!

Na het hoofdgerecht zaten we allemaal zo vol dat we besloten een wandelingetje door Leuven te maken om het eten wat te laten zakken. Het was een mooie herfstavond, ideaal om onze Oost-Vlaamse vrienden wat nauwer te laten kennismaken met Leuven en haar mooie winkelstraten. We toonden het middelpunt van Leuven, zochten naar de RedBall (die helaas op opgevouwen was), gaven uitleg bij het pas geopende Rector De Somerplein en toen belandden we op de kermis op het Laudeuzeplein. Lynn zag een ritje in de octopus wel zitten en wist ons te overtuigen om haar te vergezellen. Het moet jaren geleden zijn dat ik nog op een kermisattractie zat, maar ik heb er voluit van genoten. Armen in de lucht en gillen maar. :-) Al was mijn vriendje blij toen de rit gedaan was. 😉

Na onze wandeling schoven we aan tafel voor het dessert: chocoladefondue. You can never go wrong with chololadefondue.

Er gaat weinig boven een gezellige ontspannende avond met vrienden. En we hielden er fleurige bloemetjes en lekkere koekjes aan over. Bedankt voor de fijne avond, y’all!

The big 3-0

Een paar maanden geleden werd mijn broertje dertig. Op zijn verjaardagsfeestje zaten we voor een trouwfeest in Duitsland en die sprong uit dat vliegmachien konden we ook al niet live meemaken. Om dat goed te maken, nodigden we hem uit voor zijn allereerste etentje in een sterrenrestaurant,want dertig is toch wel een memorabele leeftijd. We vonden een datum die voor ons allevier paste (ik pleit schuldig, ik ben degene met de overvolle agenda) en de keuze viel op Couvert Couvert. Het werd een zalige avond waarbij de culinaire hoogstandjes mekaar opvolgden, vergezeld van de heerlijkste wijnen. En die dessertjes, man, man, man! En dankzij de Lijn konden we allemaal een glaasje drinken. Lang leve de gratis nachtbussen en hoera voor onze logeerkamer die toch al goed dienst gedaan heeft!

Een zonnige zondag

Op voorlopig de laatste mooie zonnige zomerzondag trokken we in de namiddag naar de opendeurdag van Chardonnay Meerdael. Altijd al een fan van streekproducten geweest en deze bubbels zijn naast heel erg lekker ook ideaal om cadeau te geven. De Chardonnay Meerdael was zo populair dat we onze bestelling niet dadelijk mee naar huis konden nemen, de flessen zullen later thuis afgeleverd worden. We zullen nog even geduld moeten uitoefenen.

Daarna haalden we onze fiets van stal om in Wijgmaal Lotta, zusje van Ella, te bezoeken. We telden alle vingers en teentjes, voelden of ze goed op de arm lag en genoten van een uitgebreid aperitief in de tuin. Omdat de eerste herfstkilte zich na zonsondergang aandiende, verhuisden we naar binnen om bij kaarslicht pizza’s te smullen. Dit alles onder het genot van een lekker glaasje wijn. A pleasant evening, indeed. En die Lotta, da’s een schatje!

Recept voor een geslaagde zondag

Opstaan douchen, fototoestel en fles cava in de rugzak steken en vertrekken naar het stadspark voor een picknick in de zon met vrienden K en T en hun twee stoere zonen. De prijs voor het origineelste gerecht niet gewonnen, maar lekker was die cava wel! Afscheid nemen van de stoere zonen en hun ouders en naar Hapje Tapje vertrekken, waar we afgesproken hadden met L en U en hun dochters. Onderweg nog kameraad Q opgepikt, bevriend koppel K en F tegen het lijf gelopen. Sms-gewijs met Goya en Ella afgesproken om naar de barmannenrace te gaan kijken en vervolgens in de Thomas Stapleton terecht komen omdat dit de enige plek was waar er nog plaats was in de buitenlucht. Gezellig terras, daar trouwens. Te onthouden. Een ander koppel wiens initialen ook K en F zijn tegen het lijf gelopen en te laat beseft dat het F’s verjaardag was vandaag en haar helemaal geen gelukkige verjaardag gewenst hebben (how rude!). Van het ene naar het andere kraampje slenteren en ons gezelschap kwijtspelen en dan weer tegen het lijf lopen. Zelfs die paar druppels (te tellen op twee handen) konden de pret niet drukken. Gewoonweg zalig.

Geproefd:

  • Mosselen in de wok met pijpajuin, kerrie, tomaat, wilde peterselie, room, look en erwtjes van restaurant Kokoon
  • Nasi met kip van restaurant Ming
  • Pasteis de bacalhau (stokviskroketjes) en Rissois de camarao (garnaalkroketjes) van O Fado
  • Coquille St. Jacques in Chardonnay Meerdael boter van restaurant Mykene
  • Scampi’s in look masalasaus met basmati rijst van restaurant Himalaya
  • Soepje van rood fruit met Mojitosorbet van Salons Georges (zo fabuleus lekker dat ik nog om een tweede portie ben gegaan)

Geïmproviseerde feestjes zijn de beste feestjes

Zoals jullie weten, hadden we nog wat drank over van het feestje vorige zaterdag. En omdat er weinig dingen gezelliger zijn dan op een zomeravond samen een glas (of twee) drinken, plaatsten mijn vriend en ik woensdagnamiddag een kleine oproep op Facebook en Twitter om ons te helpen de drankvoorraad te laten slinken.

En zo zaten we enkele uren later met z’n achten rond onze eettafel en mengde ik cocktails alsof mijn leven er vanaf hing. Ik maakte kennis met een collega van mijn vriend, die ook burgie bleek te zijn en toevallig in hetzelfde jaar als de andere burgie aan onze eettafel afgestudeerd was. Kleine wereld, ik val in herhaling. De collega bleek van het jolige, bourgondische type te zijn. Een ideale gast om het gesprek gaande te houden! We bewonderden de rode broek van goofball en niemand begreep waarom ik geen bier lust (ik denk dat het de hopsmaak is).

We gooide de terrasdeuren wagenwijd open en genoten van de bliksemflitsen in de verte. A pleasant evening, indeed.

De eerste mosselen van het seizoen

Vreemd dat het er nog niet eerder van gekomen was, maar gelukkig was daar de vriendelijke schoonfamilie om ons te vergasten op de eerste mosselen van het seizoen. De mosseltjes werden door mij met veel smaak (en door mijn vriend, de niet-mosselliefhebber, met beleefde welwillendheid) naar binnen gewerkt. Want, al zijn de kookkunsten van de vader van mijn vriend op z’n zachtst gezegd soms nogal “experimenteel”, mosselen klaarmaken kan hij als de beste!

‘t Was lekker!