Sunshine Cleaning is géén komedie

Ik herhaal: Sunshine Cleaning is géén komedie. Wat de kinepolis ook moge beweren, geloof hen niet. Pas op, niet dat het geen goeie film is. Helemaal niet. Ik vond het een zeer beklijvende film die ondanks het zware thema (zelfmoord) toch licht genoeg bleef om mij te bekoren. Een mooi verhaal met goeie acteerprestaties. Alleen viel er niet zo bijster veel te lachen.

Oja, werkmens en ikzelf zijn met open ogen in de reclameval getrapt. We lieten ons allebei verleiden door de Magnum Temptation reclame (dat stukje plezier op een stokje heeft zijn naam niet gestolen). En of het smaakte!

Onslagen van mijn plicht als voorzitter

Het zit erop! En ik ben verdorie blij dat het erop zit. Van zeven uur ‘s ochtends tot zes uur ‘s avonds in de weer zijn voor de luttele som van 23,40 euro, dat put een mens uit. Alles ging vlot. De bijzitters waren heel sympathieke mensen (al zijn er twee bijzitters gewoon niet komen opdagen, foei!) en de taakverdeling verliep vlotjes. Alleen de administratieve formaliteiten bij het afsluiten van het bureau zorgden voor wat stress. Eén kiezer hebben we terug naar huis moeten sturen omdat die op het allerlaatste nippertje kwam stemmen, zonder identiteitsbewijs.

Het minst leuke van heel het verhaal, vond ik het lange wachten op de rechtbank. Van kwart na vier tot zes uur hebben we daar gezeten terwijl de voorzitters en de secretarissen telkens een stoel opgeschoven, dichter naar de computers die onze stemmen zouden registreren. Dat stuk was er voor mij echt te veel aan.

En nu ga ik iets doen aan mijn hevig rommelende maag.

De Rode Loper

Woensdagavond dineerden mijn vriend en ik  samen met vriend K in de Rode Loper. Ik was er nog niet eerder geweest en ik moet zeggen dat het een meevaller was. De ligging is misschien wat moeilijker, maar het eten is echt de moeite waard. Mooi gepresenteerd en tot in de puntjes verzorgd. De bijhorende wijnen mochten er ook zijn. 😉 Jammer dat het net een tikkeltje te koud was om op het mooie terras te kunnen zitten.

Heel interessante gesprekken gehad met K over de zin en onzin van privacy, de Amerikaanse veiligheidsmaatregelen en nog veel meer. We sloten de avond in stijl af met een digestief.

Voor herhaling vatbaar.

The voice of reason

Ik ben vanavond met een positief gevoel uit het verre Limburg naar huis gekomen. Soms helpt het als een buitenstaander zijn licht op een schijnbaar onontwarbaar kluwen laat schijnen. Al vrees ik dat, hoe redelijk gebracht ook, de boodschap niet is aangekomen bij de persoon die hem moest ontvangen. Ik besef ten volle dat het heel moeilijk is om uit een denkpatroon dat je al jaren aanhoudt, te stappen, maar ik hoop dat het gesprek van deze avond een stap in de goeie richting was. Duimen.