Een fietstocht met culinair resultaat

Na onze wandeling naar de Abdij van Vlierbeek sprongen mijn vriend en ik rond een uur of half vijf op de fiets voor een tochtje naar Wakkerzeel en terug. Waarom specifiek naar Wakkerzeel, vragen jullie je ongetwijfeld af. Wel, daar ligt het onvolprezen restaurant Dumon en wat meer is: Dumon biedt een afhaalmenu aan! Hoera!

Het was heerlijk fietsen met de zon op ons gezicht, langs het kanaalen vervolgens door de Wakkerzeelse velden. Uiteraard werden we naar goede gewoonte weer supervriendelijk onthaald door de gastvrouw, die helemaal in haar eentje de bestellingen uitdeelde. Wel vreemd, zo’n leeg restaurant, terwijl het daar onze zo gezellig is. Gelukkig zagen we dat er veel bestellingen klaar stonden. Dumon heeft trouwe klanten! We deden een gezellige babbel en maakten vervolgens rechtsomkeert naar ons appartementje. Logistiek was de tocht terug een beetje een uitdaging: mijn vriend had een grote boodschappentas aan zijn stuur hangen met daarin de bakjes met eten, maar omdat de tas zelf op de bakjes duwde, vreesden we een beetje voor het resultaat op het einde van de rit.

IMG_8482

IMG_8485

En effectief: toen we op ons appartement aankwamen, bleek het prachtige dessert helemaal in stukken uiteen gevallen te zijn. Nuja, geen erg, het zou zeker nog lekker smaken. De rest van de bakjes hadden de tocht gelukkig wel goed overleefd. Misschien toch eens investeren in fietstassen?

IMG_8490

IMG_8509

IMG_8510

IMG_8511

Het was even puzzelen om uit te vissen welke bakjes bij mekaar hoorden, maar daarna was het easy peasy. Gewoon opwarmen in de oven en genieten. Uiteraard met een lekker flesje wijn erbij!

Hapje Noordzee vissla:
IMG_8492

Asperge velouté met Pietermanfilet (iets te veel soep uitgeschonken, waardoor de visfilet een beetje verdronken is):
IMG_8496

Aspergestoofpotje met noordzeegarnaal:
IMG_8504

Zalmfilet mi cuit met asperges en safraanpuree:
IMG_8515

En ik slaagde er zelfs in één van de twee chocolade verrassingen te reconstrueren zodat het eindresultaat er toch nog presentabel uit zag:
IMG_8523

En de heerlijke bordeaux die we dronken:
IMG_8494

Mijn vriend en ik zijn nogal topchefs, he? 😉

De Abdij van Vlierbeek

Zaterdagmiddag profiteerden mijn vriend en ik van het prachtige lenteweer om via het Provinciaal Domein naar de Abdij van Vlierbeek te wandelen. De Abdij van Vlierbeek is voor ons beiden de minst gekende abdij van Leuven. In mijn hoofd lag deze abdij ook heel ver van ons appartement verwijderd, maar dat bleek uiteindelijk helemaal niet zo te zijn. We waren er verrassend snel. Ofwel zijn we ondertussen goed getraind in het wandelen, dat kan ook, natuurlijk. Zó blij dat de zon schijnt, trouwens, een letterlijk lichtpunt in deze moeilijke tijden.

Nog een lichtpunt: op het grasveld bij de abdij ontmoetten we een collega met haar echtgenoot en twee kindjes. Zo fijn om een babbeltje te kunnen slaan. Ik begin zelfs helemaal te wennen aan het concept van anderhalve meter afstand. Je voelt trouwens dat iedereen oprecht blij is wanneer ze een bekende ontmoeten. Er is ook veel meer oprechte interesse in hoe het met mensen gaat, of die indruk heb ik althans. Ik vermoed dat dit komt omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Dat schept een band. En natuurlijk stof genoeg om over te babbelen. 😉

IMG_8465

IMG_8466

IMG_8470

IMG_8473

IMG_8476

IMG_8477

IMG_8478

IMG_8479

IMG_8481

Virtueel aperitieven en Lust Daily Delicious

Mijn vriend en ik sloten de zware werkweek af met een gezellig aperitief in gezelschap van Goofball en haar gezin. Virtueel gezelschap, uiteraard, maar zoals ik al eerder zei: blij dat deze mogelijkheid er is. We deden een flesje pecorino open van Convento wines en smikkelden daarbij van wat gezonde hapjes. Ondertussen bewonderden we de puzzel die Goofball en Kabouter samen gemaakt hadden en wisselden we corona-verhalen uit. Mijn vriend en ik zijn ondertussen nog altijd in blije verwachting van onze twee weken geleden bij Dreamland bestelde puzzle…

IMG_8446

IMG_8448

 

We babbelden gezellig samen tot de bel ging en ons avondmaal voor de deur stond: Lust Daily Delicious! Simpele, maar lekkere gerechten: kip mihoen voor mij en lasagne met zalm en spinazie voor mijn vriend. En het gratis pastinaaksoepje als voorgerecht en de chocomousse als dessert kon ik zeker smaken!

IMG_8452

IMG_8455

 

Als uitsmijter, nog wat coronavirus-gerelateerde foto’s:

IMG_8460

IMG_8461

IMG_8463

Zonsondergang op Keizersberg

Drukke werkdag vandaag, dus niet veel tijd voor een lange avondwandeling. Gelukkig wonen we vlakbij één van mijn favoriete Leuvense parken: het Park van de Abdij van Keizersberg. Zo dicht bij de ring en toch lijkt het alsof je een andere wereld binnen stapt van zodra je vanaf de Vaartkom de trap naar de Abdij beklimt. Zalige plek om te genieten van een fabuleus uitzicht over Leuven ook. Alleen jammer dat het niet meer toegestaan is tot aan de voet van het prachtige Mariabeeld te komen. Duimen dat de stad na heel deze crisis nog een beetje geld heeft om te investeren in de stabiliteit van deze plek.

IMG_8419

IMG_8426

Avondlijke ontdekkingen

Onze traditionele avondwandeling bracht ons vandaag helemaal naar het andere uiteinde van de Leuvense ring, op een plek waar ik zelden tot nooit kom. We klommen langs de Wijnpersstraat naar omhoog en genoten van het het prachtig uitzicht op avondlijk Leuven vanuit het Noormannenpark. Van daaruit liepen we verder langs de ring en ontdekten in een verstopt stukje groen de Be(e)friendly tuin. We daalden af langs het Van Waeyenberghpark en keerden via het Sint-Jacobsplein en de Brusselsestraat terug naar ons appartement.

IMG_8405

IMG_8407

IMG_8410

Als die coronacrisis nog lang blijft duren zal ik elke straat van Leuven ontdekt hebben.

De ijzeren rivier van Leuven

Naast onze dagelijkse avondwandeling proberen mijn vriend en ik ook ‘s middags even buiten te komen. Kwestie van een half uurtje los te komen van ons computerscherm. Eén van onze favoriete plekken voor een korte wandeling is Park Belle-Vue, het jongste park van Leuven. Ik kan erg genieten van de prachtige uitzichten op de spoorweg en de nieuwe gebouwen die de laatste jaren langs de oever van deze ijzeren rivier verrezen zijn. Bijkomend pluspunt is dat dit park zich slechts op een boogscheut van ons appartementje bevindt. Al is het wel jammer dat de mooie nieuwe speeltuigen er momenteel ongebruikt bij liggen.

IMG_8388

IMG_8393

IMG_8395

IMG_8397

IMG_8400

Lang leve de moderne technologie

Want hoe zouden we ander met elkaar communiceren in deze barre tijden (just kidding, of course, ik ben mij er terdege van bewust dat mijn vriend en ik niet veel hebben om over te klagen)? Dankzij Zoom, Facetime, Whatsapp en Microsoft Teams is het mogelijk om via een scherm met elkaar te communiceren en hoewel ik het ermee eens ben dat er niets boven ‘the real thing’ gaat, het doet echt deugd een beetje het gevoel te hebben dat je er een sociaal leven op nahoudt.

Deze avond spraken we af met onze vrienden uit Herent en hun twee getalenteerde dochters. Door het coronavirus konden de twee jongedames hun favoriete hobby, acrogym, helaas niet meer beoefenen, maar dat hield hen alleszins niet tegen om thuis de gekste capriolen uit te halen. Huiswerk maken stond duidelijk niet al te hoog op hun lijstje. De dames hebben genoeg brains om zich aan een snel tempo door de opgelegde oefeningen te werken.

Onze vrienden stelden het ook goed. Allebei hard aan het werk van thuis uit. En hoewel ze familieleden hadden die getroffen waren door het virus, was niemand van hun naasten zo ziek dat een ziekenhuisopname zich opdrong. Opgelucht om dat te horen.

Toch fantastisch dat de moderne technologie ons de mogelijkheid biedt om sociale contacten in stand te houden. En superblij dat (voorlopig) niemand die ik ken ernstig getroffen is door het virus. Laten we hopen dat dat zo blijft.

Een mooi stukje levenswijsheid

Kwam deze ochtend zomaar binnen waaien in mijn inbox. En alhoewel ik niet in een god geloof, vond ik dit te mooi om niet met jullie te delen. Iets om te koesteren in deze moeilijke tijden.

Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met andere mensen zonder jezelf geweld aan te doen, zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen; ze belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel en verbitterd kunnen worden want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldenmoed. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.

Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het recht hier te zijn en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals het zich ontvouwt en zo is het goed.

Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn, houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit toch nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

‘Desiderata’ is een gedicht in proza uit 1927 van de Amerikaanse schrijver Max Ehrmann (1872–1945).