Soirée Saveur in de Voltaire

Het was voor ons de allerlaatste keer in 2010 dat we nog eens een fijnproeversavond in de Voltaire konden meepikken, dus lieten we die kans niet liggen. Het werd een gezellige avond met lekker, maar te veel (vele kleine porties maken één heel grote) eten.

Voorgerechten
carpaccio van eend met aardappelsla
Mosseltjes met Provençaalse groenten
Tartaar van zalm met mousse van wasabi
Gebakken scampi met tomaat mozzarella
Parmaham met meloensorbet en portogelei

Hoofdgerechten
Kangoeroe met portosaus en rösti
Gegrilde hoevekip met truffelrijst en groene curry
schartongfillet met rode paprikarisotto en tomatensaus
speenvarken met oesterzwammen en wortelpurree
Gebakken zalmhaasje op purree van koriander en blanke botersaus

Nagerechten
Nougat glacé
Stratiatellamousse
Mokka-ijs met knetterparels
Crème brulée van advokaat
Tiramissu met gekarameliseerde appeltjes

Het mysterie van de verdwijnende bus

Gisterenavond hadden mijn vriend en ik een romantisch avondje in de Voltaire gepland. Eindelijk nog eens een Soirée Saveur waarop we geen andere plannen in onze agenda hadden staan. Omdat op een Soirée Saveur elke gang vergezeld wordt met een aangepaste wijn, besloten we de bus te nemen. Don’t drink and drive, de gevaren van met alcohol in het bloed achter het stuur kruipen, werden er mij als prille tiener hard ingepompt.

Dus zocht ik op de site van de Lijn welke bus ons op de meest efficiënte wijze op onze bestemming zou kunnen brengen. Dat bleek de 616 te zijn die op perron drie aan het station van Leuven vertrok. Mooi op tijd stonden we te wachten op onze bus. Zeker drie keer zijn we gaan kijken of we toch wel zeker op het juiste perron stonden. Op het aankondigingsscherm verscheen het nummer van onze bus. Eerst met twee minuten vertraging, dan met zes minuten vertraging. De tijd gaat traag als je moet wachten.

En toen, zomaar, plots, verdween onze bus van het scherm. Weg. Verschwunden. Zonder dat de bus in kwestie gepasseerd was. En daar stonden we dan, totaal verbouwereerd. Gelukkig was er nog een andere bus die dezelfde richting uitging. Maar toch, bussen die zomaar verdwijnen. Is het jullie ook al overkomen?

De Soirée Saveur zelf was een groot succes. Lekker eten, veel te veel wijn. En een onstuimige dronken vrijpartij om de dag af te sluiten. 😉

Verjaardagsdiner

Gisteren zijn we, om de verjaardag van mijn vriend op gepaste wijze te vieren, gaan dineren in de Voltaire. We hadden geluk dat de zeswekelijkse Saveuravond net samenviel met zijn verjaardag. Ik ben al een half jaar aan het proberen zo’n saveuravond bij te wonen, maar telkens had ik andere verplichtingen. Deze keer hadden we geluk. Ik was er dan ook heel snel bij om een tafeltje voor ons twee te reserveren.

Het werd een behoorlijk geslaagde avond. Het concept van de saveuravond is simpel: je krijgt van elk nieuw gerecht op de suggestiekaart een klein hapje te proeven. Wat neerkomt op vijf voorgerechtjes, vijf hoofdgerechtjes en vijf desserts. Op die manier proef je van alles wat en kan je ook gerechten proberen die je misschien zelf nooit zou bestellen als ze op de kaart staan.

Mijn favoriete gerechtjes van de avond:
– Carpaccio van tonijn à la Niçoise
– Eendenfilet met appelsiensaus en gebakken polenta
– Sorbet van meloen onder bubbels

Lekkere herinneringen. En nu ga ik nog wat keukenkastjes kuisen.

Rustig dagje

Na de kaas en wijn van gisterenavond en het vat van vrijdag, hebben mijn vriend en ik er vandaag een rustig dagje van gemaakt. Lekker uitgeslapen, fijn gesekst, nog wat in bed blijven liggen tot het bijna middag was en daarna uitgebreid gaan eten in de Voltaire. Een beetje een uitgesteld verjaardagsfeestje, want dat was er met de 24-urenloop en onze reis naar Warschau vlak daarna niet echt van gekomen.

Met een driegangenmenu achter de kiezen zijn we daarna de niet-vooruitgang van ons appartement gaan inspecteren. De plannen om in november te verhuizen kunnen we nu wel opbergen, denk ik zo. Gelukkig is nonkel K vandaag voor twee weken op vakantie vertrokken. Dat wil zeggen dat we het hele huis voor ons alleen hebben! Hoera! Kan ik eindelijk weer ongegeneerd in mijn blootje door het huis banjeren.

Verder heb ik vandaag nog wat geknabbeld aan mijn foto-achterstand. ‘k Moet nog een hele reeks van een trouw bewerken en de foto’s van Warschau moeten ook nog allemaal gesorteerd worden.

En vanavond heb ik dan mijn teveel aan energie kunnen uitwerken op een rubberen balletje. ‘t Deed goed om de squashdraad weer op te nemen.