Mijn meest gebruikte keukengadget

Wat is de keukengadget die je het vaakst gebruikt en waar je zelfs niet meer zonder zou kunnen leven?

Euh, wel, dat zal ongetwijfeld onze kurkentrekker zijn. Waarvan we noodgedwongen een aantal exemplaren in huis hebben omdat we die van ons al een paar keer in Libin vergeten zijn, om hem het jaar nadien daar ongeschonden terug uit de lade te vissen.

Al ben ik, afgaand op onderstaand filmpje, niet helemaal overtuigd dat ik er écht niet zonder zou kunnen leven.

Mijn favoriete cuisine

Moest je je hele leven nog maar het eten uit één land mogen eten (de cuisine, voor de vrienden), welke cuisine zou dat dan zijn en waarom?

Ik veronderstel dat dit voor trouwe lezers van dit blog niet als een verrassing zal komen: de Japanse keuken staat bij mij afgetekend op nummer één. En dan heb ik het heus niet alleen over sushi en ramen, want bij ons in het Westen wordt de Japanse keuken jammer genoeg al te vaak vereenzelvigd met deze twee gerechten. Niet dat ik iets tegen sushi en ramen heb, integendeel, ik vermoed dat ik gerust de rest van mijn leven op ramen en sushi alleen kan leven, maar de Japanse keuken is zoveel rijker dan dat. Je hebt sukiyaki, teppanyakiteriyaki, tempura, okonomiyaki, yakitori, udon noedels, soba noedels, onigiri (serieus, waarom verkopen ze dat nergens in België?), de fantastische bentoboxen en nog zoveel meer.

En mocht Japan ooit verzwolgen worden door een reusachtige tsunami, dan kan ik mij ook wel neerleggen bij de rest van mijn leven alleen nog maar Koreaans eten. Of Thais, of Indisch,… Zie, ik ben een gemakkelijke als het op eten aankomt!

Vertel eens een spannend verhaal

Omdat bloggen terwijl je aan de andere kant van de wereld zit waar de dagen voorbij vliegen omdat er zoveel te beleven en ontdekken valt, niet zo evident is, maak ik mij er gemakkelijk vanaf door een blogonderwerp uit het lijstje van Kathleen te pikken:

Wat was je grootste “fuck, ik moet hier zo snel mogelijk weg zien te komen”-moment van je leven? Vertel eens een spannend verhaal!

Blijkt helaas dat ik een behoorlijk saai mens ben. Veel spannende verhalen heb ik (nog) niet meegemaakt in mijn leven en hier ter plekke iets uit mijn duim zuigen zie ik niet zitten. Dus hoop ik dat een linkje naar mijn overvalverhaal in Gdansk in deze volstaat.