100 dingen

Schaamteloos gepikt van Zezunja:

  1. Started your own blog
  2. Slept under the stars
  3. Played in a band (ik neem aan dat een orkest ook telt als band)
  4. Visited Hawaii
  5. Watched a meteor shower
  6. Given more than you can afford to charity
  7. Been to Disneyland
  8. Climbed a mountain
  9. Held a praying mantis
  10. Sang a solo
  11. Bungee jumped
  12. Visited Paris
  13. Watched a lightning storm at sea
  14. Taught yourself an art from scratch
  15. Adopted a child
  16. Had food poisoning
  17. Walked to the top of the Statue of Liberty
  18. Grown your own vegetables (maar wel mijn eigen bloemen, telt dat ook?)
  19. Seen the Mona Lisa in France
  20. Slept on an overnight train
  21. Had a pillow fight
  22. Hitch hiked
  23. Taken a sick day when you’re not ill
  24. Built a snow fort
  25. Held a lamb
  26. Gone skinny dipping
  27. Run a Marathon
  28. Ridden in a gondola in Venice
  29. Seen a total eclipse
  30. Watched a sunrise or sunset
  31. Hit a home run
  32. Been on a cruise
  33. Seen Niagara Falls in person (hier hoop ik volgend jaar verandering in te brengen)
  34. Visited the birthplace of your ancestors
  35. Seen an Amish community
  36. Taught yourself a new language
  37. Had enough money to be truly satisfied
  38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person
  39. Gone rock climbing
  40. Seen Michelangelos David
  41. Sung karaoke
  42. Seen Old Faithful geyser erupt
  43. Bought a stranger a meal at a restaurant
  44. Visited Africa (Wel, Tunisië en Egypte liggen ook in Afrika)
  45. Walked on a beach by moonlight
  46. Been transported in an ambulance
  47. Had your portrait painted (niet geschilderd, wel getekend)
  48. Gone deep sea fishing
  49. Seen the Sistine Chapel in person
  50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris
  51. Gone scuba diving or snorkeling (alletwee gedaan, het ene viel iets beter mee dan het andere)
  52. Kissed in the rain
  53. Played in the mud (kan ik me eerlijk gezegd niet herinneren, maar misschien heb ik het wel gedaan)
  54. Gone to a drive-in theater
  55. Been in a movie
  56. Visited the Great Wall of China
  57. Started a business
  58. Taken a martial arts class (één les welgeteld)
  59. Visited Russia (nope, maar dat zal er de komende jaren zeker van komen)
  60. Served at a soup kitchen
  61. Sold Girl Scout Cookies
  62. Gone whale watching
  63. Got flowers for no reason
  64. Donated blood, platelets or plasma
  65. Gone sky diving
  66. Visited a Nazi Concentration Camp
  67. Bounced a check
  68. Flown in a helicopter
  69. Saved a favorite childhood toy
  70. Visited the Lincoln Memorial
  71. Eaten Caviar
  72. Pieced a quilt
  73. Stood in Times Square
  74. Toured the Everglades
  75. Been fired from a job
  76. Seen the Changing of the Guards in London
  77. Broken a bone
  78. Been on a speeding motorcycle
  79. Seen the Grand Canyon in person
  80. Published a book
  81. Visited the Vatican
  82. Bought a brand new car
  83. Walked in Jerusalem
  84. Had your picture in the newspaper
  85. Read the entire Bible
  86. Visited the White House
  87. Killed and prepared an animal for eating
  88. Had chickenpox
  89. Saved someone’s life
  90. Sat on a jury
  91. Met someone famous
  92. Joined a book club
  93. Lost a loved one
  94. Had a baby
  95. Seen the Alamo in person
  96. Swam in the Great Salt Lake
  97. Been involved in a law suit
  98. Owned a cell phone
  99. Been stung by a bee
  100. Read an entire book in one day
Update: Mijn vriend kent me beter dan ik mezelf. 18, 92 en 97 zijn bij deze ook vet gemarkeerd.

Goedele

Sinds Maomagazine en vervolgens Deng er de brui aan gaven, heb ik geen favoriete tijdschrift meer. Zo nu en dan koop ik een roddelblaadje voor op de trein, maar de gebakken lucht in die boekskes laat me vaak onbevredigd achter. Een collega op het werk raadde me Goedele Magazine aan. Ik ben niet bepaald een fan van mevrouw Liekens, maar dacht, ach ja, waarom niet eens proberen. En kijk, wat een aangename verrassing. Interessante artikels, columniste Amelie O die een comeback maakt, mooie fotografie en een leuke schrijfstijl. Beetje storend is dat Goedele zelf nogal prominent opgevoerd wordt in het blad, maar hey, het draagt haar naam voor iets, nietwaar?

Een abonnement zal ik niet nemen, maar ik weet alvast wat te kopen als ik nog eens mijn boek voor op de trein vergeten ben.

Kaas en wijn

Gisteren was het een bijzondere dag. Niet alleen door het bezoek van Sinterklaas en de cadeautjes die hij achterliet, maar ook omdat mijn nonkel en tante uit Antwerpen met hun kroost voor het eerst op bezoek kwamen. Ja, ik weet het, ondertussen wonen we al bijna twee jaar op ons appartement. Schandalig dat mijn nonkel en tante er nog niet geweest waren, maar echt, het is bijna onmogelijk om hun vier zonen tegelijkertijd op dezelfde plaats samen te krijgen. Ook nu ontbrak er eentje, spijtig genoeg.

Met mijn broer en zijn vriendin erbij, waren we in totaal met negen personen. En dat vond ik net te veel om voor te koken. Ik had niet veel zin om de ganse avond in de keuken te staan. We kozen voor een gemakkelijk alternatief: een kaastafel. Geen werk aan en heel erg lekker. Voor de zekerheid had ik wel even geïnformeerd of iedereen kaas lustte. Ik had beter moeten weten, want scouts eten alles. 😉

Het was een heel geslaagde avond. Lekkere kaas vergezeld van goeie wijn om de tongen los te maken. We vertelden over onze reis naar Australië en de wonderbaarlijke dingen die we daar zagen. Informeerden nogmaals wanneer de jonge heren het ouderlijke huis zouden verlaten. Nog niet al te snel blijkbaar, ze hebben het veel te goed bij de mama. 😉 We zijn er niet in geslaagd alle kaas op te krijgen, maar dat lag zeker niet aan onze gasten. We kunnen dus nog een paar dagen nagenieten…

The good life

Er zijn weinig dingen waar ik meer van kan genieten dan een avond in goed gezelschap in een gezellig restaurantje. Gisteren was zo’n avond. We hadden afgesproken om met L en J iets te gaan eten in Entre Nous in de Naamsestraat. Een restaurantje dat ik nog bezocht had. Toen we er binnenkwamen, bleek dat reserveren niet echt nodig geweest was. Het was er bijzonder leeg en op ons tafeltje na, was de bediening werkloos. Een beetje jammer, want het eten was lekker: mijn hertenfilet was superlekker, alleen de witlof had wat langer mogen stoven. Gelukkig druppelden later op de avond nog wat mensen binnen. Want het is toch wel pijnlijk, zo’n groot restaurant met zo weinig volk.

Enfin, wij trokken het ons niet aan en babbelden er duchtig op los, terwijl we nipten van de voortreffelijke wijn die L gekozen had. Zo duchtig dat we meteen ook voor entertainment zorgden voor het enige koppeltje dat zich in onze buurt bevond. Ze waren overduidelijk erg geïnteresseerd in onze gesprekken. 😉

Als afsluiter zijn we nog iets gaan drinken in Bar Louis, een chic café op de Grote Markt voorzien van gezellige zeteltjes om in weg te zakken. Alleen jammer van dat verstopte afvoerputteke (allez, ik denk toch dat dit de oorzaak is) dat vooraan voor een beetje een rioollucht zorgt. Gelukkig hadden we daar achteraan geen last van. Mijn vriend was onvermoeibaar, want hoewel ik mijn ogen stilletjesaan voelde dichtvallen, leek hij geen enkel teken van vermoeidheid te tonen. Tegen een uur of half twee vond ik het echter welletjes en trokken we richting bed.

Bedankt, L en J voor de gezellige avond. Dat doen we snel weer!

Zottenkot

Hier op het werk. Jongens toch, niet te doen. Iedereen loopt rond als kippen zonder kop. Net een woede-uitbarsting van de grote baas. Door iedereen gehoord natuurlijk. Aja, de voordelen van een landschapsbureau. Het is een ongezien drukke periode, ook voor mij. Ik probeer het hoofd boven water te houden en voorlopig lukt dat nog. Maar ojee, wat heb ik een heimwee naar de zon en de warmte van Australië.

Tobouter and friends

Sinds gisteren heeft ons appartementje er een nieuwe inwoner bij. Hij werd eerst een beetje argwanend onthaald door de andere appartementsbewoners. Tobouters hebben namelijk de naam niet gemakkelijk in de omgang te zijn. Gelukkig bleek deze Tobouter nog niet de kwaadste. Al is er geen discussie mogelijk over wie de aanvoerder van het gloednieuwe trio is. 😉

Zo schattig…

Sinds een tijdje correspondeer ik met een Zuid-Afrikaan wiens zoon binnenkort in België stage komt lopen. Jaja, de wegen van het internet zijn onderdoorgrondelijk. Je leert mensen kennen die je in het echte leven nooit zou tegenkomen. Elke keer als ik een mailtje krijg in het Afrikaans, is mijn dag weer goed. Zo’n schattig taaltje! Zeg nu zelf:

Dit is vandag weer 35 grade, maar die boere is bly daaroor, hulle boer hier by ons met mangoes, lietjies, avo, piesangs (bananas), sitrus en groentes.

Ik word er helemaal vrolijk van.

Engagement

Wat is dat toch met mensen die zich met mooie woorden ergens voor engageren en vervolgens niks, nada, noppens doen? Ik kom zulke mensen veel te vaak tegen naar mijn goesting. Zowel in professionele als in privé-context. Voor mij is het simpel: als ik mij ergens voor engageer, doe ik dat ten volle. Als ik u een belofte doe, zal ik deze ook houden, tenzij ik door overmacht in het ziekenhuis lig of zo.

Ook bij vrijwilligerswerk kom ik dit vaak tegen. Mooie woorden genoeg, maar daden, ho maar. Vooral bij vrijwilligerswerk snap ik dit niet. Engageer je dan gewoon niet als je denkt je engagement niet te kunnen waarmaken. 

Ik weet dat het belachelijk is dat ik mij opwind in zulke zaken. Ik zou beter moeten weten na jaren bij een studentenvereniging geweest te zijn waar ik exact hetzelfde fenomeen heb mogen aanschouwen. Na een oproep voor nieuwe medewerkers kregen we onveranderlijk enthousiaste mailtjes van mensen die medewerker wilden worden. Ja, ze gingen er helemaal voor gaan. Ze hadden grootse plannen. Je zag zulke mensen op één vergadering en daarna nooit meer. Ze hadden zelfs niet het goed fatsoen om een mailtje te sturen om te zeggen dat ze het toch niet zagen zitten om medewerker te worden.

Ik snap dat niet. Meer nog, ik erger mij daar geweldig aan. Ik heb een enorme hekel aan mensen die enkel lippendienst bewijzen aan de goeie zaak en vervolgens het werk aan anderen overlaten. Ik snap niet dat zulke mensen niet door schuldgevoel overrompeld worden. 

The end

En dat was meteen de allerlaatste blogpost over Australia. Ik hoor jullie al zuchten: “Oef”. Natuurlijk zijn zulke vakantieverhalen vooral leuk om te lezen als je er zelf bij was. Dus om het een beetje goed te maken, stel ik voor dat ik de komende week een paar verzoekjes afwerk. Wat willen jullie graag weten over yab? Zijn er vragen waar jullie al lang mee zitten? Laat je vragen en opmerkingen achter in de comments en ik zal proberen zo eerlijk mogelijk te antwoorden.