Lime is een slikker

Gisterenavond hadden we een vrolijke bende bloggers te gast: Lime, Koen, Lucie en respectievelijke aanhangels. Er werd gegeten (correctie: er werd ENORM VEEL gegeten), gedronken (correctie: er werd enorm veel gedronken) en chapeau gespeeld en dan durven de gesprekken later op de avond al eens vreemde kronkels vertonen. Want zeg nu zelf, wat is het semantische verschil tussen “ik slik alles” en “ik slik altijd”? I really want to know.

PS: Uiteraard is bovenstaande titel enkel in strikt medische context te interpreteren. (Moest ik er van Lime bij zetten.)
PS2: Benieuwd hoe onze gasten zich vandaag voelen na al die RussiSche wodka.
PS3: De eenvoudigste recepten zijn vaak nog de lekkerste.
PS4: Lucie haar lief kan nogal eten.
PS5: Hmmm, chocoladefondue.

Papier hier

Het is ongelooflijk hoeveel papier een mens verzamelt in deze digitale tijden. De hoeveelheid papier die we elke veertien dagen buiten zetten lijkt enkel maar toe te nemen in volume in plaats van af te nemen. Is dat nu echt nodig, al die stomme folders en boekjes die ik toch linea recta in de papiermand gooi? En dan heb ik het niet alleen over reclamefolders, maar ook over al die boekjes van verzekeraars, banken, kledingwinkels, sportwinkels, juweliers, supermarkten, goede doelen enzovoort die mijn adres in hun adressenbestand hebben. Stuur uw brol via e-mail, dan heb ik tenminste de mogelijkheid om uw mails linea recta naar mijn prullenbak te verwijzen.

Afscheid

Vandaag afscheid genomen van een collega die ik nog heb weten beginnen bij ons. Deed me inzien dat ik zo langzamerhand bij de anciens begin te horen. Een vreemd gevoel, want ik beschouw mezelf nog altijd als een groentje dat nog heel veel te leren heeft. Maar de realiteit van de getallen zegt iets anders.

We hebben onze oud-collega alvast in stijl uitgewuifd. En als afscheidscadeautje kregen degenen die tot het laatste waren blijven plakken op de afscheidsreceptie allemaal een fles wijn mee naar huis van hem. Blijven plakken, loont soms. 😉

Housewarming

Een dik half jaar na zijn eerste housewarming, ergens in een gat in Limburg, verhuisde vriend Q door omstandigheden terug naar Leuven. Iets waar ik alleen maar blij mee kan zijn en niet alleen omdat er een feestje aan deze verhuis gekoppeld was.

Zijn nieuwe woonst was iets minder luxueus dan de vorige, maar zeker zo gezellig. Het werd een leuke avond met herinneringen ophalen aan straffe verhalen uit de middelbare schoolcarrière van de aanwezigen en favoriete tv-programma’s uit de kindertijd, gemengd met het verhaal van X die een tijd heeft vastgezeten in New York door de aswolk. Al drukten sommige verhalen mij met de neus op het feit dat ik toch nét iets ouder was dan de rest van de aanwezigen.

Pedofilie in de kerk

De laatste golf aan schandalen maakt duidelijk maken wat een hypocriete instelling de katholieke kerk wel niet is. Jarenlang werd misbruik in de doofpot gestopt. Bedekt met de mantel der liefde. Waarmee ik niet wil zeggen dat pedofilie meer voorkomt in de kerk dan elders. Feit is dat priesters in een machtspositie verkeren die hen toelaat makkelijker misbruik van de situatie te maken. Door al de persaandacht zullen echter ongetwijfeld bij de talrijke slachtoffers oude wonden weer opgereten worden.