Na onze vorige gezamenlijke lunch moesten we noodgedwongen even de pauzeknop indrukken wegens gezondheidsproblemen van mijn collega. Gelukkig zijn de problemen ondertussen min of meer onder controle en konden we deze fijne traditie verder zetten in het nieuwe jaar. Omdat ik een drukke dag met veel vergaderingen had, koos ik voor een locatie vlakbij ons kantoor. En ondertussen weet ik dat ik erop kan vertrouwen dat de lunch bij Comptoir des Galeries altijd lekker en verzorgd is. En dat was ditmaal niet anders. We genoten van het eten en wisselden onderling ideeën uit over het werk. De service ging vlot, zodat ik ruimschoots op tijd was voor mijn belangrijke vergadering om 14u met The Big Boss. Geen stress!
Genoten van deze feestelijke dinsdagavond! De feestelijkheden startten rond een uur of half vijf met de eerste receptie van de dag. Deze receptie was bedoeld als dankjewel voor al onze medewerkers die samen zeer succesvol de schouders onder een aantal zeer ambitieuze projecten gezet hebben.
Samen met nog drie andere collega’s sloot ik de receptie af (hadden jullie iets anders verwacht?). Omdat de hoofdingang van het gebouw waar de feestelijkheden plaatsvonden al om 18u werd afgesloten, moesten we via de keldergarage naar buiten. Gelukkig kregen we assistentie of anders dwaalden we ongetwijfeld nog rond in die garage. 😉 We besloten met ons vieren nog een theetje te gaan drinken in het Muntpunt Café om de tijd tot 19u te overbruggen. Mijn collega en ik werden immers om 19u in Bozar verwacht voor de uitreiking van de Henry van de Velde Awards.
In Bozar aangekomen bleek mijn naam niet op de lijst te staan. Heel vreemd, want ik was honderd procent zeker dat ik mijn collega en mezelf had ingeschreven. Misschien een bevestigingsmail niet beantwoord of zo? Enfin, gelukkig waren er nog plaatsen beschikbaar en mochten we alsnog binnen. Jas en rugzak in de vestiaire gedropt en op zoek naar een plaats in de prachtige Henry Le Bœufzaal. We vonden een plek met uitstekend zicht op het podium en applaudisseerden voor de vele winnaars die elkaar vlot opvolgden. De strak geregisseerde show zette de winnaars met een kort interview in de bloemetjes zonder saai te worden. Knap! En verrassing: één van de projecten van ons bedrijf slaagde er zowaar in een prijs binnen te halen! Super trots!
Daar moest natuurlijk op geklonken worden tijdens de receptie. Al moet ik eerlijk zijn: de catering was een pak minder dan bij de vorige editie die ik bijwoonde. We kregen één glaasje schuimwijn aangeboden en op tafel stond een klein potje groentjes met hummus. En als je nog een glas wilde, moest je gaan aanschuiven aan de toog die duidelijk onderbemand was. ‘t Is overal crisis, he…
Er gaat toch weinig boven de echter klassiekers: een lekkere huis bereide filet Americain bij Taverne du Passage. Dat en goed gezelschap, meer is er niet nodig om mij gelukkig te maken!
De laatste werkdag van de week had ik het genoegen om een studiedag bij te wonen in de Koninklijke Bibliotheek georganiseerd door mijn collega’s. Interessante keynote sprekers werden afgewisseld met boeiende paneldiscussies. Zoals ik al eerder aangaf, zijn paneldiscussies naar mijn mening niet altijd een succesvolle format. Vaak heeft elke spreker een eigen insteek voorbereid die mooi wordt afgelezen en komt het niet tot een echte uitwisseling. Mijn collega’s hadden deze studiedag echter supergoed voorbereid en de verschillende panelleden al op voorhand digitaal met elkaar in contact gebracht. Daardoor voelde de discussie heel natuurlijk aan en kwam het tot een fijne interactie tussen de leden van het panel en het publiek. Echt zelden een publiek gezien dat zich zo geëngageerd mengde in de discussie. Pluim op de hoed van mijn collega’s. De volledig vegetarische catering mocht er trouwens ook zijn, maar daar heb ik helaas geen foto’s van genomen. Feit is dat ik de week afgesloten heb met nog maar eens een receptie. Dat wordt precies een gewoonte. 😉
Deze middag had ik afgesproken met een collega om samen te lunchen in de food court van Gare Maritime, omdat we in de namiddag allebei een afspraak hadden in die buurt. Mijn oog viel natuurlijk meteen op de stand met Koreaans eten. Zo vaak heb ik immers niet de gelegenheid om te genieten van Koreaanse gerechten. Voor mijn collega was dit een eerste kennismaking met de Koreaanse keuken en gelukkig bleek mijn suggestie in de smaak te vallen. Ik bestelde een smoked eel bao als voorgerechtje en een bibimbap als hoofdgerecht. Beide gerechten waren super met als uitschieter de smoked eel bao.
Al staat volgens mij het concept van de food court nog niet helemaal op punt. Super dat je via een app kan bestellen en betalen bij alle standen, maar om de één of andere manier kan dat dan weer niet aan de bar en moet je je drankjes dus ter plekke bestellen en ophalen betalen. En in de winter is het, ondanks de warmtestralers, toch een plek waar je je jas beter aanhoudt. Maar da’s een detail.
En we feesten vrolijk verder deze eerste maand van het jaar 2023. Deze avond was ik te gast in Plein Publiek om samen met talrijke andere genodigden te toasten op tien jaarMediawijs. Ik denk trouwens dat het met al die dickpics die de aangevraagd ronde doen, tiktok trends waaraan onze kinderen en jongeren blootgesteld worden en al dat fake news waarover heroïsche discussies rond de feestdis gehouden worden, nu meer dan ooit essentieel is om in te zetten op de mediawijsheid van iedereen, van jong tot oud. Dus knap dat Mediawijs al tien jaar lang hierin de leiding neemt.
We startten met een drankje en werden vervolgens naar een ruimte met een 360 graden projectie gebracht voor enkele interessante paneldiscussies, in goede banen geleid door Riadh Bahri, wiens stijl ik toch net iets té informeel vond voor dit evenement. Niet dat ik een grapje zo nu en dan niet kan smaken, maar hij ging soms wat over de schreef door zijn tussenkomsten te veel op zichzelf te betrekken. Een presentator moet ten dienste staan van de geïnterviewden. En die gimmick om aan alle sprekers hun schoenmaat te vragen, werd al snel afgezaagd. Sorry, Riadh! Denk dat hij met zijn hoofd nog iets te veel in Thaise vakantiesferen vertoefde. 😉
Na de panelgesprekken en de mooie nieuwjaarsbrief van Mediawijs was het tijd om de inwendige mens te versterken. Ik genoot van de fijne gesprekken (tof ook om een oud-collega tegen het lijf te lopen die ik sinds de coronacrisis niet meer gezien had) en de lekkere, op Libanees streetfood geïnspireerde, gerechtjes. Falafel for the win!
Daarna was het tijd voor de uitreiking van de Mediawijs Awards. Een mooie gelegenheid om wat mediawijze initiatieven in de bloemetjes te zetten. Dat applaus voor de winnaars was welverdiend!
Vervolgens dacht ik het bij één afsluitend drankje te houden en daarna naar huis te trekken, maar de oud-collega had net haar trein, die maar één keer per uur reed, gemist en de DJ was zo’n leuke muziek aan het spelen. Dus dacht ik: screw it! En gooiden we samen de beentjes los op de dansvloer. Ten slotte wordt Mediawijs maar één keer tien jaar, he!
Een empirisch ondersteunde analyse dringt zich op, maar ik denk dat ik in januari 2023 goed bezig ben mijn persoonlijke record meeste recepties per maand te verbreken of toch minstens te evenaren. Vandaag was ik aanwezig op een receptie in ons kantoorgebouw om te vieren dat een aantal mensen een contract van onbepaalde duur aangeboden kregen. Omdat er een hele hoop mensen in dezelfde situatie geen feestje gekregen hadden tijdens de coronacrisis, was dit meteen een receptie voor serieus wat volk. Een ideaal moment om kennis te maken met een aantal collega’s van buiten mijn afdeling die ik nog niet zo goed ken.
En ja, ik sloot met een paar collega’s de receptie af. Zo ben ik dan wel weer. 😉
Met begin 2024 een verhuis naar een nieuw gebouw in het vooruitzicht (een nieuw gebouw waarin ons bedrijf veel minder vierkante meters ter beschikking zal hebben dan op dit moment), staat het opruimen van onze archieven op de werkvloer en in de kelder momenteel hoog op de agenda. Want we moeten eerlijk zijn, het archiveren stond de voorbije jaren met de coronacrisis en al het extra werk dat daarbij kwam kijken wat op een lager pitje. Reden te meer om dit jaar de gaspedaal in te duwen en grote kuis te houden. Vandaar dat ik in de agenda’s van mijn collega’s deze vrijdag een trash day had ingepland.
Zelf heb ik niets meer van papieren archief, dus gaf ik me op als vrijwilliger om het kelderarchief te helpen opkuisen. En amai, wat ik daar noallemaal tegenkwam. Stokoude dozen vol met ongeorganiseerd papier die duidelijk nog dateerden van de verhuis naar ons huidige gebouw. Laat ons zeggen dat de papiercontainers zich snel vulden… En ik al snel vol hing met stof van jaren geleden. Al had dat opruimen ook iets therapeutisch: vroegere crisissituaties worden gewoon met het oud papier buiten gezet. Of hoe alles relatief is.
Om de mensen aan te sporen om naar de werkvloer te komen, hadden mijn teamverantwoordelijken en ik aansluitend een nieuwjaarsreceptie voorzien. Want onze collega’s verdienden een beloning na al dat harde werk. En óf het gezellig was!
Een lunchreceptie in de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. En ja, de receptie was even poepsjiek als de naam van de locatie doet vermoeden. Want op welke nieuwjaarsreceptie schenken ze tegenwoordig nog champagne à volonté? En word je verwend op carpaccio van zeevruchten en andere heerlijkheden? Doordat ik zo druk in gesprek was, heb ik maar twee van de vele lekkere gerechtjes kunnen fotograferen, maar geloof me, de andere gerechtjes waren even verfijnd…
Yep, we blijven verder nieuwjaar vieren. Januari is nog niet voorbij, he? Deze middag genoot ik samen met de medewerkers van één van de teams van mijn afdeling van een bijzonder overvloedige nieuwjaarslunch. Het concept was simpel: iedereen droeg een steentje bij en bracht een gerecht naar keuze mee. Het resultaat daarvan was natuurlijk dat er veel en veel te veel eten was. (Er was ook nog een zeer ruim aanbod aan desserts, waarvan ik vergeten ben een foto te nemen.) Ik genoot vooral van de Engelse meat pie en de quiches. Altijd een succes! En zeer plezant om opnieuw met de collega’s te kunnen klinken op een succesvol jaar. Vooral dat natuurlijk!
