Begrafenis in Merchtem

Deze ochtend reden mijn vriend en ik met onze cambio richting Onze-Lieve-Vrouw-ter-Noodkerk om de begrafenis bij te wonen van de vader van één van mijn favoriete collega’s, die op korte tijd zowel zijn vader als zijn moeder verloor. De tocht naar Merchtem verliep vlotjes, maar helaas hadden we er geen rekening mee gehouden dat Merchtem op zaterdagochtend overduidelijk met een parkeerplaatsentekort kampt. Uiteindelijk parkeerden we onze mini-cambio op de parkeerplaats van de Albert Heijn en moesten we nog een stukje te voet teruglopen naar de kerk, waardoor we een paar minuten te laat waren.

De dienst werd geleid door een vrouwelijke lector en stond stil bij het doodgewone, maar schone leven van de overledene, die duidelijk een graag geziene figuur was met een groot netwerk in Merchtem. Mijn collega las een mooi zelfgeschreven stuk voor en ook de kleinkinderen namen op een ontroerende manier afscheid van hun grootvader.

Na de dienst bleven ik en een paar andere collega’s nog even napraten met onze rouwende collega. Ik merkte dat hij het erg apprecieerde dat we aanwezig waren. En alhoewel het een trieste gelegenheid was, deed het tegelijkertijd deugd de zon op onze gezichten te voelen.

IMG_0895

 

IMG_0897

IMG_0899

IMG_0901

 

Omdat we onze auto geparkeerd hadden op de parking van de Albert Heijn en die eigenlijk voorbehouden is voor klanten, besloten mijn vriend en ik nog even binnen te springen voor wat boodschappen. Altijd leuk, want de Albert Heijn heeft een ietwat ander aanbod dan de supermarkten in Leuven.

Een beetje van het goede te veel

Twee keer in de week anderhalf uur Franse les vanaf 18u (wat maakt dat ik vaak nog zit te eten achter mijn scherm als de digitale les opstart) tot 19.30u en dan elke maandag mij kapot moeten fietsen om net op tijd om 20u in Gemeenschapscentrum Bosstraat te zijn voor de salsales. Niet echt ideaal en wellicht wat van het goede te veel in combinatie met mijn job die veel overuren vraagt. Maar goed, een mens moet er iets voor over hebben om de finesses van de subjonctif onder de knie te krijgen, nietwaar?

The Red Rabbit in Kilt

Deze avond op stap geweest met de collega’s van de personeelsdienst. Na mijn laatste overleg van de dag in Schaarbeek keerde ik met de bus terug naar centrum Brussel en begaf ik mij rechtstreeks naar À La Mort Subite, waar mijn collega’s al aan hun eerste drankjes zaten. Ik ben eerlijk gezegd niet echt een fan van À La Mort Subite. Ik vind het er te druk, de tafels staan te dicht bij elkaar, de bediening is niet vriendelijk en de wijn trekt op niks. Maar goed, het is dicht bij ons kantoor en als je op tijd komt, lukt het altijd wel om nog ergens een plek te bemachtigen. Ik bestelde een witte porto, na vorige slechte ervaringen met de wijn, maar ook de witte porto viel tegen. Mierzoet.

Gelukkig stelden mijn collega’s zelf voor om andere, gezelligere oorden op te zoeken. Ik zocht op googlemaps een leuke plek in de buurt, want één van onze collega’s had een scheur in haar gewrichtsbanden, waardoor ze niet echt mobiel was. Ik herinnerde mij dat ik in de buurt van de Sint-Maria-Magdalenakerk al een paar keer een bar had opgemerkt die er gezellig uit zag. Googlemaps gaf goeie reviews en de bar was open. Dus hop, allen daarheen.

En amai, what a lucky find. The Red Rabbit in Kilt bleek op de eerste verdieping een gezellige ruimte te hebben met een grote tafel waaraan ons gezelschap van acht personen perfect paste. We hadden de hele ruimte voor onszelf! Ideaal om op het gemak bij te praten. Bovendien was de drankenkaart een pak aantrekkelijker dan bij À La Mort Subite. Met lekkere cocktails, goeie wijnen en heerlijke cremant d’Alsace. En ook de tapas mochten er zijn.

IMG_0375

Een fijne avond om de banden aan te halen met collega’s die ik minder vaak zie op de werkvloer. Voor herhaling vatbaar.

Terug naar de Franse les

Mijn werkgever organiseert dit jaar een reeks Franse lessen en alhoewel ik eigenlijk besef dat ik geen tijd heb om mij hiervoor drie uur per week te engageren, heb ik mij tijdens een moment van verstandsverbijstering toch ingeschreven. Vanavond vond de kick-off van de lessenreeks plaats om 18u met een test van onze mondelinge vaardigheden. Ik merkte dat mijn Frans roestiger was dan ik gehoopt had (ik krijg amper de tijd om het te oefenen), maar ga ervan uit dat dit wel snel zal beteren door het hoge niveau van de lessen en de nadruk die er ligt op het verbeteren van de spreekvaardigheid van de deelnemers.

Niveau B2.3 here I come!

Yet another business lunch at Comptoir des Galeries

Beetje een slechte planning van mijn kant om twee keer vlak na mekaar bij Comptoir des Galeries te lunchen, maar gelukkig verandert de lunch daar elke dag en waren de gerechten naar goede gewoonte weer uitstekend.

Mijn collega en ik hadden deze plek uitgekozen om te lunchen met een partner waarmee de samenwerking de laatste tijd nogal stroef verloopt. Terwijl we samen genoten van een lekkere maaltijd, kaartten mijn collega en ik voorzichtig de pijnpunten aan, probeerden we de plooien weer glad te strijken en op zoek te gaan naar manieren om de samenwerking te verbeteren. Ik ben niet helemaal zeker dat we daarin geslaagd zijn. Vooralsnog ga ik ervan uit dat er nog wat opvolggesprekken zullen nodig zijn. Hopelijk onder culinair even hoogstaande omstandigheden als vandaag.

Tartaar van vis:

IMG_0363

Tongrolletjes met mosselen en garnalen:

IMG_0365

Panna cotta met rode vruchten:

IMG_0367

Toekomstcongres

Misschien een iet of wat pompeuze titel om aan een congres te geven, maar in deze tijdens is het meer dan ook noodzakelijk om de blik vooruit te werpen en samen na te denken over hoe het in de toekomst beter kan. En dat er ons talloze uitdagingen te wachten staan, dat is pijnlijk duidelijk.

Het congres vond plaats in het stijlvolle Flageygebouw. Ik kon alleen aanwezig zijn voor het namiddaggedeelte, maar dat was niet zo erg, want er waren voldoende van mijn collega’s die zich de ganse dag hadden kunnen vrijmaken. Het namiddaggedeelte bestond uit een keynote en twee panelgesprekken over de thema’s duurzaamheid en digitalisering, die op een visuele manier door een tekenaar werden samengevat.

IMG_0329

IMG_0335

IMG_0338

IMG_0340

Zoals gewoonlijk bij dit soort congressen was de afsluitende netwerkreceptie het interessantste moment van de dag. Uiteindelijk haal ik persoonlijk altijd het meeste uit persoonlijke gesprekken. Zeer verrijkend om de gelegenheid te hebben om met zoveel interessante mensen van gedachte te wisselen. Laat die toekomst maar komen!