Kerstavond in lockdown met catering van Gastrobar Hop

Vorige jaren brachten mijn vriend en ik kerstavond meestal volgens onze eigen zelf uitgevonden traditie door in één of andere cinemazaal. Jammer genoeg werd deze optie ons dit jaar ontnomen door het beruchte coronavirus. Niet getreurd echter, in Leuven is het aantal restaurants dat heerlijke maaltijden aanbiedt voor de feestdagen niet op twee handen te tellen. Dus ja, het mag geen grote verrassing heten, dat wij een bestelling plaatsten bij één van onze favorieten: Gastrobar Hop.

Om iets na drie uur klapte ik mijn werklaptop dicht (op kerstavond mogen wij uitzonderlijk om drie uur stoppen met werken) en om half vier stonden we bij Gastrobar Hop om onze bestelling op te halen. Daarvoor moesten we wel even geduld uitoefenen, want de rij wachtenden voor ons was bijzonder lang. Zoals jullie kunnen zien op onderstaande foto.

Een magisch avondlicht wist ons even te betoveren, totdat de wolken de zon verdreven en er een fris buitje over onze hoofden viel. Gelukkig waren we toen net bij het overdekte gedeelte van de wachtrij aanbeland. Na een stevig half uur aanschuiven, waren we blij dat we eindelijk ons eten in ontvangst mochten nemen. Niemand die het de uitbaters kwalijk nam, de horeca kan dezer dagen op veel sympathie rekenen.

We startten de avond zoals dat hoort met een glaasje rosé champagne van het huismerk van Wijnhuis Douchy, die gelukkig ook in Leuven leveren. Een Oostendse ontdekking, om het zo te zeggen. We hadden net de eerste hapjes achter de kiezen, toen het tijd was voor onze e-peritief met onze vrienden uit Rotselaar. Een tijdje geleden hadden we het plan opgevat om samen kerstavond te vieren, omdat mijn vriend en ik die avond toch meestal geen grootse plannen hebben. Helaas…

Verse kaas met opgelegde groentjes, gerookte forel, soesjes met blauwe kaas:

Het e-peritieven liep een beetje uit de hand, want uiteindelijk namen we pas bij het hoofgerecht, rond 21u, afscheid van mekaar. Meer dan drie uur samen digitaal gefeest, dat is een stevig record! Onze vrienden aten lekkers van Dierendonck en hun jongens openden wat cadeautjes, terwijl ik de ene na de andere gang op tafel toverde. Toen de champagne op was, ontkurkten we een flesje witte Hongaarse Sopron Fehérburgundi Weninger, om in de sfeer te blijven. Zeer lekker!

Dit menu verorberden wij met zeer veel smaak:

Gerookte zalm, fregola en pistache:

Belgian tortilla en cappuccino van krab:

Bbq varkensnek, biet en mosterd

Zeetong, schorseneer en aardappel:

Kaasplankje met Belgische kazen van Kaasaffineurs Van Tricht:

Appel, chocolade en pecan:

Een digitale Hello Fresh date

De voorlaatste werkdag van het jaar, woensdagavond, hadden mijn vriend een digitale date met een kameraad en zijn gezin. Het was de bedoeling dat we samen zouden videochatten om 18.30u, omdat we tegen die tijd normaal gezien gegeten hebben. Helaas kostte het mijn vriend iets meer tijd om zijn laatste Hello Fresh maaltijd van het jaar te bereiden dan de op het recept vermelde 25 minuten. Waardoor we eigenlijk net aan tafel gingen toen onze vriend de call opstartte.

Het planningsfoutje maakte dat mijn vriend en ik het gevoel hadden samen met iemand de maaltijd te kunnen delen, een gevoel dat ons in 2020 niet al te vaak is gegund. Best gezellig, dus! Niet te geloven trouwens hoe de drie kinderen van onze vrienden gegroeid waren. Geen spoor meer van die kleine baby die ik ongeveer een jaar geleden bezocht. De donkere haartjes waren volledig weg en vervangen door een lichtblonde coupe net zoals die van haar broers. En ze kon ondertussen zelfs al lopen.

We babbelden ongeveer een uur lang over ditjes en datjes, maar het grootste nieuws van de avond was dat onze vrienden een nieuwe woonst gekocht hadden. Eentje met serieus wat verbouwingswerk aan, maar met een architect in huis komt dat zeker in orde! Benieuwd om over een jaar of twee hun nieuwe woonst te kunnen bewonderen. Fingers crossed dat ze niet op te veel onverwachte problemen stoten.

Wat we deze avond aten: Sticky paddenstoelen met sesamrijst, gember, bosui en zoetzure radijs en gele biet (overheerlijk vegetarisch gerecht, dikke aanrader!):

Voor de volledigheid, de Hello Fresh maaltijden van de voorbije twee dagen:

Biefstukreepjes in zoet-pittige chilisaus met noedels, wokgroentenen pinda’s:

Parelcouscous met spekjes en courgette, cranberrychutney, avocado en gemengde sla:

December, een maand vol verrassingen

Mijn collega’s zijn er deze namiddag met verve in geslaagd mij op de valreep van 2020 nog een fijne verrassing te bezorgen. Ik had om 16u een digitaal overleg met een collega met wie ik wekelijks kort overleg, want zij trekt een belangrijk project binnen ons team. Het was me wel niet duidelijk wat we vandaag nog te bespreken hadden, want ons vorige overleg dateerde van woensdag en veel was er sindsdien niet meer gebeurd. Aangezien ik deze maandag al een vrij drukke vergaderdag had, vroeg ik aan haar of het overleg niet gewoon kon geannuleerd worden. Maar ze wilde toch graag even kort samen zitten. Ok dan!

Toen ik om 16u de Teams vergadering vervoegde, was ik daar echter niet alleen met mijn collega, een hoop andere collega’s waren stiekem aangesloten bij de vergadering. En hup, daar ging opeens tegelijkertijd de deurbel. Ik was even helemaal in de war, want ik verwachtte geen pakketje, maar toen ik zag dat het één van mijn collega’s was die in Leuven woonde, viel mijn eurocent: mijn collega’s hadden mij liggen!

De collega in kwestie kwam mij een doosje pralines van Bittersweet brengen, wat aanleiding gaf tot een beetje een slapsticksituatie, want ik moest mijn mondmasker nog ergens vinden en mijn collega moest eigenlijk op anderhalve meter blijven staan, waardoor de overhandiging van de pralines er nogal komisch uit zag. Het leven is er logistiek niet makkelijker op geworden sinds de start van de coronacrisis. En aangezien ik mijn hoofdtelefoon op had, kon mijn collega natuurlijk niet meevolgen wat de andere collega’s via Teams zeiden.

De digitaal aanwezige collega’s hadden nog een tweede verrassing voor mij: een bon van de AS Adventure. Komt goed van pas want mijn wandelschoenen zijn al serieus aan het verslijten van al dat wandelen de voorbije maanden.

Echt zeer dankbaar voor dit fijne afscheidscadeautje. <3

Barbecue met ons knuffelcontact, take two

Herhaald, wegens groot succes! En ook wel omdat onze kameraad graag experimenteert met zijn barbecuestel en hij steeds op zoek is naar testsubjecten.

Deze keer had onze vriend bij Rondou een fijn dik stuk vlees op de kop getikt. Dikker dan de vorige keer, in de hoop dat het eindresultaat wat meer saignant zou zijn. Mijn vriend en ik stelden ons uiteraard graag kandidaat als proefkonijn. Ditmaal was de jongste dochter van onze vriend paraat voor gans de maaltijd. Alleen jammer dat we haar niet meer konden overhalen om voor ons te zingen.

We startten met wat aperitiefhapjes en een heerlijke prosecco die onze kameraad cadeau had gekregen van een Italiaanse doctoraatsstudent die hij begeleid had.

Mijn vriend en ik waren getuigen van heel het proces om tot een perfect gegaard stukje vlees te komen. Onze kameraad is een doctor, dus het mag niet verwonderen dat ook het garen van vlees op een wetenschappelijke manier benaderd werd. Inclusief temperatuursensoren. Nieuw aangekocht sinds ons vorige bezoek.

En waw: wat een fenomenaal lekker stukje vlees was me dat! Heerlijk! Wie goed kijkt, ontwaart op de foto’s in het barbecuestel ook de quinoa met groentjes die we bij ons stukje vlees aten.

Na samen genoten te hebben van dit heerlijke diner, was het tijd voor wat ontspanning. Onze kameraad haalde zijn chapeau boven en we wijdden zijn dochter in in de geheimen van het bluffen. Op het einde van de avond had ze het spel beet en konden we een geloofwaardig rondje poker spelen.

En ja, er was whisky. Of wat hadden jullie gedacht?

Taste, take two

Omdat ons gepland kerstdiner met de ouders van mijn vriend afgelast werd wegens ziekte, werkten mijn vriend en ik deze zaterdagavond met veel plezier de ‘overschotjes’ van ons Taste diner weg. En ja, de tweede dag smaakten deze gerechten zo mogelijk nóg beter!

Gegrilde Sint-Jacobsnoten en peterseliewortel:

Duif met veenbessenkorst, knolselder en spekjes:

Baba met confituur voor stoere jongens en meisjes:

Citroentaartje:

Oja, en ik ben ook weer aan het puzzelen geslagen!

Dinner by Taste

Deze zaterdag hadden mijn vriend en ik afgesproken om samen met zijn ouders een soort van coronaproof kerstfeest te houden. Op anderhalve afstand van mekaar, uiteraard. Mijn vriend en ik zouden dan wel gebruik maken van het toilet in de praktijk van zijn moeder, zodat elk koppel een eigen toilet had. Omdat in Herentals de take-away opties nogal aan de magere kant zijn (en dan blijf ik beleefd) bestelden we een maaltijd voor vier personen bij Taste.

Helaas, begin deze week liet zijn moeder ons weten dat ze zich niet zo geweldig voelde. Het verdict van de dokter: zona. Even hoopte ze nog beter te zijn tegen het einde van de week, maar toen ik de diagnose hoorde, wist ik al dat dat waarschijnlijk niet zou lukken. Zona is pijnlijk en geneest traag. En samen rond de feestdis zitten, terwijl één van de tafelgenoten afziet en amper een sneetje getoast brood binnen krijgt, daar heeft niemand iets aan.

Groot schuldgevoel bij de moeder, want nu had haar zoon betaald voor een maaltijd voor vier personen en wat zouden we daar dan wel niet mee moeten aanvangen? Heel simpel, opeten, uiteraard! Gelukkig hadden mijn vriend en ik voor vrijdag geen Hello Fresh maaltijd voorzien. En in plaats van sushi of Thais of Chinees te laten leveren, genoten we samen van de kookkunsten van de chefkok van Taste!

Gegrilde Sint-Jacobsnoten en peterseliewortel:

Duif met veenbessenkorst, knolselder en spekjes:

Baba met confituur voor stoere jongens en meisjes:

En het mag gezegd: het eten was weer om duimen en vingers af te likken. Die baba met rum was echt het beste dessert ooit, zo ongelooflijk smakelijk! En yep, daar dronken we een glaasje Cubaanse rum bij. Noblesse, oblige!

Een dubbele digitale jaarafsluiter

Aangezien deze vrijdag voor veel van de collega’s van mijn team de laatste werkdag van het jaar was (onze kantoren sluiten tussen kerst en nieuw, maar veel mensen met kinderen nemen de ganse kerstvakantie vrijaf), organiseerde ik om 15u een kleine digitale jaarafsluiter. Niks speciaals, gewoon een gezellig samenzijn met de collega’s van het team, maar ditmaal vergezeld van een glaasje bubbels, voor de liefhebbers, uiteraard.

En jawel, terwijl ik al helemaal in de stemming was om een flesje cava open te trekken, kwam exact vijf minuten voor drie een Bijzonder Belangrijk Document mijn mailbox binnen waaien. Een BBD dat dringend door de grote baas ondertekend moest worden. Dus besteedde ik de eerste twintig minuten van onze gezellige teamdrink met het administratief op orde zetten van dit dossier. Camera en microfoon af en typend tegen een hoog tempo. En ja, het is jammer dat ik het begin van de bijeenkomst van mijn team miste, maar aan de andere kant weet ik dat het afwerken van dit dossier (dat al meer dan twee jaar aansleepte) mij de onontbeerlijke gemoedsrust geeft, nodig om onbezorgd een flesje te ontkurken.

En jawel, de fles cava werd met dubbel zoveel plezier ontkurkt toen ik op ‘verzenden’ drukte. Het team was bijna voltallig en ja, het voelde een beetje als een afscheidsfeestje, terwijl dit niet zo bedoeld was. Want op 1 januari 2021 neem ik afscheid van dit fijne team dat ik drie jaar lang met heel veel plezier heb geleid. Een team waarop ik oprecht fier ben. Fantastisch om te zien hoe mijn medewerkers gegroeid zijn in die drie jaar tijd en wat we allemaal samen gepresteerd hebben.

Uiteraard liep het feestje met mijn team een beetje uit en arriveerde ik een half uur te laat op het volgende feestje. Da’s dan weer het voordeel van Microsoft Teams. Het kost je welgeteld twee seconden om van het ene naar het ander feestje te gaan. 😉 Het tweede feestje was er één met mijn collega-teamverantwoordelijken. Ook een fijne groep mensen van wie ik begin januari afscheid moet nemen. Een mens wordt er zowaar een beetje weemoedig van. Natuurlijk zullen de banden met al deze mensen niet verbroken worden, maar mijn nieuwe functie zal ongetwijfeld een invloed hebben op onze manier van met elkaar omgaan. Alleszins heel blij met het afscheidscadeautje dat ik van mijn collega-teamverantwoordelijken mocht ontvangen. Het zijn schatjes!

De Hello Fresh oogst van de week

Jaja, mijn vriend is nog altijd onze chefkok in huis. En wie ben ik om zo’n talent zijn ontplooiing te ontzeggen? 😉

Spinazie-kokoscurry met gele rijst, tomaat, cashewnoten en een spiegelei – lekker vegetarisch:

Noedels met biefstukreepjes in Aziatische saus met courgette, paprika en cashewtopping – simpel en supersnel klaar:

En hét topgerecht van deze week, zo lekker dat we niet anders konden dan daar een glas rode wijn bij te drinken: gekonfijte eend met paddenstoelenrisotto en een frisse salade van sinaasappel en peultjes:

Het laatste gerecht duurde wel meer dan dubbel zo lang om te maken dan de twee vorige, maar eigenlijk was dit een gerecht dat niet zou misstaan voor een feestelijk diner.

Ons koor treedt op tijdens het Warmste Artistieke Webinar

Deze namiddag organiseerden mijn enthousiaste collega’s het Warmste Artistieke Webinar ten voordele van Amana Trust vzw. En amai, ik was echt onder de indruk van het talent van de collega’s die optraden. Live zingen en tegelijkertijd jezelf begeleiden op gitaar terwijl een publiek van een honderdtal (op het piekmoment zelfs honderdvijfentwintig!) collega’s kijkt en luistert, het is niet iedereen gegeven. Maar pluim voor alle deelnemers: genoten van de DJ-set (niet live, maar wel achteraf te beluisteren via MixCloud.com), de slideshow met door corona geïnspireerde foto’s, de gedichten, de schilderijen, het poëtisch talent en de prachtige pianostukken die mijn collega’s met ons deelden.

En ja, best wel trots op mijn eigen bescheiden bijdrage. Zowel Jingle Bell Rock als This little light of mine klonken zeer goed en ook de visuals werkten aanstekelijk. De chat van Teams barstte van de positieve commentaar van de collega’s en meteen was ik al dat gevloek en gezucht op die verloren zondagmiddag vergeten. Fijn om een steentje te kunnen bijdragen om het werkjaar in schoonheid af te sluiten. En: we haalden meer dan duizend euro op voor het goede doel!

Een fijne verrassing

Zonet geleverd door Bpost: een bedanking van het management voor mijn collega-leidinggevenden en mezelf. Ik moet zeggen dat ik dit gebaar oprecht apprecieer en ik zal de inhoud van deze fruitmand met veel liefde delen met mijn vriend. Allez, het fruit toch. 😉

Voor mijn archief, de boodschap die erbij zat:

Beste collega,
2020 werd een jaar dat we niet snel zullen vergeten…
Het coronavirus haalde onze routine helemaal onderuit. Onze thuissituatie, onze manier van werken en onze organisatie werden in recordtijd helemaal overhoop gehaald. Jullie, als leidinggevenden van ons bedrijf werden de spil van een organisatie ‘op afstand’. Dat bracht heel wat extra werk met zich mee, naast de zorg voor jullie teamleden en jezelf (en familie). Met het jaareinde in zicht willen wij jullie voor deze inspanningen een speciaal dankwoord sturen en een cadeautje aanbieden. Geniet van enkele dagen rust en van de kerstsfeer in kleine kring, zorg voor voldoende ontspanning en hopelijk kunnen we elkaar in 2021 snel weer écht ontmoeten.

Yet Another Blog

Life on my side

persoonlijk