Monte SantʼAngelo – 10 augustus 2022

Het laatste ontbijt met een overdaad aan zoetigheden in onze masseria met de gezellige trullo. Ik snak echt naar iets hartigs! Na het ontbijt profiteren we ervan om nog een laatste keer te zwemmen in het biologisch gefilterde zwembad. Daarna pakken we onze valiezen bijeen om te beginnen aan de langste rit van onze reis: naar Monte SantʼAngelo, een rit van meer dan drie uur. Om 10.40u vertrekken we op de parking van de masseria en we zijn nog geen twee seconden vertrokken of ik krijg telefoon van mijn werk. De ontvangst is abominabel op deze locatie, maar ik slaag erin de dame aan de andere kant van de lijn door te verwijzen naar de juiste persoon. Alweer een zorg minder.

IMG_3773

De rit van Villa Castelli naar Monte SantʼAngelo is werkelijk prachtig. Het eerste stuk van de rit rijden we door mooie olijfboomgaarden om vervolgens af te buigen richting kust waar we langs eindeloze zoutwinningen rijden. We spotten onderweg veel flamingo’s en mijn vriend moet regelmatig stoppen omdat ik een fotootje wil nemen. We rijden een heel stuk van de rit op een kaarsrechte weg die door een brede strook met de ene na de andere camping van het strand en de zee gescheiden wordt. Dit is duidelijk de favoriete verblijfplek van heel wat Italianen die houden van kamperen.

IMG_5515

IMG_5516

IMG_5519

IMG_5524

IMG_5525

IMG_5527

IMG_5528

IMG_5529

IMG_5532

Voor het middagmaal stoppen we ergens vlak langs de weg bij een bakkerszaak voor een kleine snack: wat belegde minibroodjes en granita.

IMG_3852

Spijtig genoeg valt ons tijdens de rit op hoeveel zwerfafval er langs kant van de weg ligt. Sluikstorten lijkt hier wel een nationale sport. Jammer, want verder is het hier erg mooi. We spotten ook veel verlaten en vervallen huizen. Ondanks het toerisme lijkt Puglia niet meteen de rijkste regio van Italië is.

IMG_3868

IMG_5536

IMG_5537

IMG_5539

Het laatste stuk van onze rit krijgen we een flinke klim voor de wielen. Het Palace Hotel San Michele waar we de komende dagen logeren, bevindt zich bijna helemaal bovenaan de berg waarop Monte SantʼAngelo gebouwd is. Tijdens de klim worden we getrakteerd op werkelijk fabelachtige uitzichten. Vooral het uitzicht op Monte SantʼAngelo zelf met de mooie witte huizen en puntdaken met dakpannen is schitterend.

IMG_5541

IMG_5545

IMG_5551

IMG_5553

IMG_5557 Continue reading

Grottaglie en Francavilla Fontana – 9 augustus 2022

Het ontbijt in onze masseria bestaat voornamelijk uit zoete opties. Persoonlijk ben ik eerder voor een hartig ontbijt, dus houd ik het vandaag sober. We hebben gisteren toch meer dan voldoende gegeten.

IMG_3640

De rest van de ochtend brengen we door in en rondom het natuurlijke zwembad van onze masseria. Een beetje relaxen mag ook wel eens. Al blijkt relaxen zonder goed werkend internet al snel tot frustraties te leiden. Dan wil een mens wat vakantieherinneringen delen op instagram, werkt de internetconnectie tegen!

In de namiddag verlaten we onze masseria en rijden we naar Grottaglie, een stadje dat vooral bekend is om de keramiekproductie. Het stadje heeft zelfs een heuse keramiekwijk waarnaar we uiteraard heel benieuwd zijn.

Eerste stop in Grottaglie: het keramiekmuseum gevestigd in het Castello, een verrassend boeiend museum met een fijne mix van oude en nieuwe keramiek. Ook erg onder de indruk van de winnaars van de jaarlijkse kerststallencompetitie die hier tentoongesteld zijn. Er zitten echt pareltjes tussen.

IMG_3687

IMG_3689

IMG_3690

IMG_3691

IMG_3693

IMG_5400

IMG_5405

IMG_5406 Continue reading

Alberobello, Martina Franca en chillen in onze masseria – 8 augustus 2022

Het ontbijt vandaag is even triest als het ontbijt van gisteren, maar de extra druiven maken veel goed. Vandaag pakken we onze koffers om een paar nachten te gaan logeren in een authentieke trullo! Het is opvallend dat onze koffers steeds lichter worden naarmate de reis vordert. Dat in tegenstelling tot de hoeveelheid rommel (zwemgerief, wandelschoenen) in de wagen, die enkel toeneemt.

IMG_3533

We nemen afscheid van Taranto (aka Tarente in het Nederlands), een onverwachte meevaller op onze trip doorheen Puglia. Onderweg naar Masseria Sciaiani Piccola blijven we ons verbazen over de zotte rijstijl van de Italianen. Het wordt ons hoe langer hoe meer duidelijk dat verkeersregels hier echt als suggesties beschouwd worden en de chauffeurs deze naar eigen goeddunken interpreteren.

De masseria (agriturismo) waar we logeren ligt echt in het kleinste dorpje ooit. De eigenaar/landbouwer ontvangt ons in zijn kantoor waar zwaluwen gezellig nestjes gebouwd hebben. It does not get better than this. Of toch wel, want hoewel we vroeg zijn, mogen we al meteen in onze trullo! De eigenaar geeft ons een kleine rondleiding op het domein en spreekt vol trots over zijn natuurlijk gefilterd zwembad, dat er bijzonder aantrekkelijk uitziet.

IMG_3537

IMG_3538

IMG_3542

IMG_3545

IMG_3548

IMG_3549

IMG_3551

IMG_3552

We droppen onze spullen af in de trullo, waar makkelijk vijf mensen in kunnen slapen en vertrekken dan naar Alberobello, trulli hoofdstad van Puglia en UNESCO werelderfgoed. We vinden vrij makkelijk een parkeerplaats vlak bij een plein dat vol met eetkraampjes staat. Komt dat goed uit van het is ondertussen middag! We eten croquetas en worstjes en genieten van een heerlijke sangría!

IMG_3554

IMG_3556

IMG_3560

Vervolgens trekken we naar het toeristische hart van Alberobello waar meer dan duizend traditionele ronde witte trulli staan, allemaal prachtig gerestaureerd en voor het merendeel omgetoverd tot restaurants en souvenirshops. En ja, de huisjes zijn prachtig, maar eerlijk, het is er echt té toeristisch voor ons. De massale hoeveelheid toeristen maakt dat we de schoonheid van Alberobello niet volledig kunnen appreciëren Ik amuseer me dan maar met foto’s te nemen van selfie makende toeristen. Ook tof!

IMG_5222

IMG_5236

IMG_5250

IMG_5266

IMG_5282

IMG_5285 Continue reading

MARTA museum en relaxen op Spiaggia di San Vito – 7 augustus 2022

Het ontbijt vandaag was gewoonweg nog schaarser als dat van onze B&B in Lecce. Echt, we kregen een witte boterham geserveerd met prosciutto en mayo, een warme croissant met confituur en thee. Ik krijg zowaar heimwee naar onze vorige B&B waar er tenminste én kaas én prosciutto én pasticciotto werd aangeboden in zeer uitgepuurde buffetvorm.

IMG_3404

IMG_5111

IMG_5113

IMG_5114

IMG_5115

IMG_5118

Vandaag brengen we een bezoek aan het MArTA museum (Museo Archeologico Nazionale di Taranto). We staan aan de kassa rond 10.15 en zijn verbaasd te merken dat het er al aardig druk is. Dat hadden we niet verwacht… Blijkt dat het museum gratis te bezoeken is de eerste zondag van de maand, vandaag dus. We moeten zelfs even wachten voordat we onze eerste zaal kunnen betreden.

Al snel wordt ons duidelijk waarom het zo druk is in dit museum. Wat een werkelijk fantastische collectie! Het eerste gedeelte van het museum is gewijd aan de historische vondsten van de oude Griekse stad die zich hier vroeger bevond. Taranto werd immers gesticht door Spartaanse immigrante.

Ik ben enorm onder de indruk van de herontdekte graven en de schitterende voorwerpen die in de graven gevonden werden. Echt, ik weet gewoon niet waar eerst kijken. We brengen zoveel tijd door in het Griekse gedeelte van het museum, dat er amper nog tijd overblijft om naar de vondsten uit de tijd van de Romeinen te gaan kijken.

We blijven tot de siesta (13u) in het museum en beëindigen ons bezoek met het gevoel dat we hier makkelijk een ganse dag hadden kunnen rondlopen.

IMG_5121

IMG_5128

IMG_5129

IMG_5131

IMG_5132

IMG_5134

IMG_5135

IMG_5136

IMG_5137

IMG_5139

IMG_5140 Continue reading

Taranto en Massafra – 6 augustus 2022

Vandaag nemen we afscheid van B&B Giardini di Marzo. We zullen ons deze b&b herinneren als de b&b met het zeer karige ontbijt en het altijd gesloten zwembad. Ik zou er alleszins niet meer opnieuw logeren.

Na het uitchecken vertrekken we naar B&B I Citri in Taranto. Ditmaal hebben we een b&b geserveerd in het hart van het stadje Taranto. Na een probleemloze rit, vinden we tot onze opluchting vrij makkelijk parkeerplaats in de straat van de b&b. ‘t Is dat onze parkeerervaringen in Puglia tot nu toe niet zo geweldig positief zijn.

Onze kamer bevindt zich op de zesde verdieping in een zeer statig appartementsgebouw. De piepkleine lift bezorgt me echter flashbacks naar de lift in het gebouw waar mijn vriend woont in Genève. Ik sta dus met graagte mijn plaats af aan mijn vriend en de valiezen, terwijl ik zelf de trap neem en al puffend en blazend de zesde verdieping bereik.

We kunnen nog niet op onze kamer, maar het is gelukkig wel mogelijk de valiezen achter te laten. We besluiten de verkenning van Taranto nog even uit te stellen en met de wagen naar Massafra te trekken. Het dorp Massafra is vooral bekend om wille van de kloof die midden door het dorp loopt en de brug die beide delen met elkaar verbindt.

IMG_5074

IMG_5078

IMG_5080

IMG_5082

Eerlijk, de kloof is helemaal niet zo indrukwekkend en op deze bijzonder warme zaterdag lijkt ongeveer alles gesloten in Massafra. Voor de lunch belanden we op een rustige pleintje bij Alla Tazza d’Oro, een lokale zaak waar we meteen een grote fles water bestellen om de dorst te lessen. De bediening komt aanzetten met een fles van twee liter water en een grote kan vol met ijs. Amai, en óf dat deugd deed! Vandaag klimt de temperatuur op naar een gezellige 35 graden, dus elke afkoeling is meer dan welkom.

We genieten op het terrasje van simpele orecchiette en besluiten een kleine pauze met een glaasje wijn in te lassen op het pleintje. Veel valt er toch niet te doen in Massafra want hier houden ze duidelijk siesta!

IMG_3317

IMG_3318

Na de twee liter water soldaat gemaakt te hebben, dwalen we wat rond in de verlaten straten van het dorp. We belanden zelfs in het Castello, waar we zomaar kunnen binnen wandelen, al is het ons niet echt duidelijk of dat de bedoeling is. We zijn er alleszins moederziel alleen en komen geen levende ziel tegen. Bijzonder.

IMG_5083

IMG_5088

IMG_5090

Helaas zijn de grotwoningen, hét toeristisch hoogtepunt van Massafra, die we willen bezoeken ook gesloten en niet alleen voor de siesta. En ook de kathedraal die volgens googlemaps zou moeten open gaan om 16u blijft potdicht wanneer we stipt om 16u aan de ingang staan. Een vriendelijke lokale dame vertelt ons dat de kathedraal pas om 18u open gaat. Tja, daar gaan we nu ook niet op wachten.

IMG_5092

IMG_5093

IMG_5094 Continue reading

Otranto, Punta Palascia, Porto Badisco, Galatina – 5 augustus 2022

Na het (nog steeds erg bescheiden) ontbijt rijden we opnieuw naar Otranto. We parkeren onze wagen op dezelfde parkeerplaats als eergisteren. Ditmaal besteden we de nodige aandacht aan de parkeerautomaat, in de hoop een tweede boete te vermijden.

We wandelen naar het Castello Aragonese van Otranto voor een bezoek. Tot onze grote verbazing stoten we in het kasteel op een zeer knappe fotografietentoonstelling over Zuid-Amerika. Niet meteen iets wat we verwacht hadden te vinden in een kasteel, maar de foto’s zijn echt de moeite. Andere zalen zijn gewijd aan de kunst van het bouwen zonder mortel en enkele prehistorische vondsten. We belanden ook in een aantal zalen die duidelijk gebruikt worden voor lezingen en optredens. De hoofdfunctie van het kasteel lijkt echter een tentoonstellingsplek te zijn, met in sommige ruimtes wat beperkte info over het kasteel zelf. Wij vind het geheel een nogal vreemd aandoend samenraapsel.

IMG_4976

IMG_4978

IMG_4980

IMG_4985

IMG_4987

IMG_4990

IMG_4992

IMG_4995

IMG_3171

IMG_3166

IMG_3167

IMG_3168

IMG_3169

IMG_3170

IMG_3173

We wandelen verder naar de kathedraal in het hart van het oude centrum van Otranto, alwaar we opnieuw op een trouwfeest stoten. In Puglia wemelt het van de trouwlustigen en toegegeven, het is niet moeilijk te begrijpen dat de vele pittoreske kerkjes tot romantische gevoelens inspireren. Onze volgende stop in Otranto is de Chiesa di San Pietro, een middeleeuws Byzantijns kerkje met werkelijk prachtige fresco’s. We geven onze ogen de kost. Vervolgens brengen we een bezoek aan de Torre Matta, een vijfhoekige toren met daarin een ronde toren, heel bizar. De toren is mooi gerestaureerd en de ruimte is voorzien van kunstwerken en een gloednieuwe lift die je naar een platform brengt om de toren te bewonderen.

IMG_5007

IMG_3182

IMG_5013 Continue reading

Ponte Ciolo, Santa Maria di Leuca en Gallipoli – 4 augustus 2022

Opnieuw een ontbijt met pasticiotto en met exact dezelfde kaas en charcuterie als de vorige dagen. Het begint behoorlijk eentonig te worden, maar het vult onze magen

IMG_2901

Vandaag rijden we helemaal naar het zuiden van de hak van de Italiaanse laars. Onze eerste stop onderweg is Ponte del Ciolo. De brug werd in de jaren zestig gebouwd om de jachthaven van Leuca met die van Novaglie te verbinden. Vanaf de brug heb je een prachtig uitzicht op het blauwe water en de rotsachtige kustlijn van Salento vol met grotten. We stoppen om een aantal foto’s te nemen en rijden dan verder naar Santa Maria di Leuca.

IMG_2966

IMG_4861

IMG_4863

IMG_4866

IMG_4867

IMG_4869

Mits wat zoekwerk vinden we in Santa Maria di Leuca een parkeerplaats op een stoffig veldje en van daar wandelen we naar de Basilica di Santa Maria de Finibus Terrae. Hier vloeien de Adriatische Zee en de Ionische Zee in elkaar over en het is niet moeilijk te begrijpen waaraan deze plek de naam ‘einde van de wereld’ te danken heeft. Dit is letterlijk het einde van Italië en vanaf hier kan je met wat geluk Griekenland of Albanië zien liggen.

Volgens de legende is de Basilica di Santa Maria de Finibus Terrae de drempel naar het voorportaal van het paradijs. Petrus zelf zou op deze plek voor het eerst voet aan Italiaanse wal hebben gezet, om aan de inwoners van Salento het evangelie te verkondigen. De basiliek werd gebouwd op de plek waar eerder een Minerva-tempel stond, die volgens de overlevering spontaan instortte toen Petrus erlangs liep.

De basiliek zelf is eerder sober, maar de locatie is adembenemend. Het is duidelijk dat dit een populair bedevaartsoord is, want het plein voor de basiliek is vergeven van de kraampjes met allerlei religieuze prullaria.

IMG_4878

IMG_4880 Continue reading

Op verkenning in de buurt van Lecce – 3 augustus 2022

Deze ochtend toch een beetje duizelig opgestaan. Hopelijk trekt dat in de loop van de dag weg. Het ontbijt is even schaars als gisteren. Jammer, maar we laten het niet aan ons hart komen.

IMG_2801

Vandaag staat er een roadtrip op het programma. Eerste stop: de oude Romeinse haven van San Cataldo. Of althans wat daarvan overgebleven is. De restanten van de pier zijn nog duidelijk zichtbaar, maar op één zonnende dame na is de site verlaten. We nemen wat foto’s van de pier en het nabij gelegen strand en rijden verder naar onze volgende bestemming: het Riserva Naturale Le Cesine.

IMG_4668

IMG_4669

IMG_4670

IMG_4671

IMG_4673

IMG_4676

Het is niet zo duidelijk waar we best onze wagen parkeren voor een bezoek aan dit natuurreservaat en we vinden ook nergens aanduidingen voor een wandeling, maar dankzij OpenStreetMap slagen we er toch in een korte wandeling door deze wetlands te maken. Tijdens de wandeling komen we constructies tegen gebouwd zonder cement die ons aan trulli doen denken, maar wellicht iets ouder zijn. Het is stevig warm en de wetlands bieden weinig schaduw. Het zweet gutst langs onze lijven naar beneden.

IMG_4682

IMG_4684

IMG_4685

IMG_4687

IMG_4694

IMG_4696 Continue reading

Lecce – 2 augustus 2022

Het ontbijt deze ochtend is, in tegenstelling tot in Casale Ramunno, erg sober. Wat charcuterie, kaas en beschuit, geserveerd in de kelder/feestzaal van B&B Giardini Di Marzo. Geen stukje vers brood te bekennen. Een vriendelijke dame serveert ons verse pasticciotti, een lokale specialiteit, die mij best wel kan bekoren. Aangezien ik mijn verteringsstelsel vandaag nog wat wil ontzien, klaag ik niet over het eerder sobere ontbijt. Voor de zekerheid neem ik nog twee pilletjes om ervoor te zorgen dat mijn ingewanden zich gedragen tijdens ons bezoek aan Lecce, de hoofdstad van Puglia.

IMG_2719

IMG_2721

We rijden met de wagen naar het centrum en parkeren naar goede gewoonte buiten het centro storico. Lecce is werkelijk een wonderbaarlijke stad. Door de overdaad aan barokke ornamenten weet je gewoon niet waar eerst kijken. De prachtige bouwwerken zijn gehouwen uit pietra leccese of pietra dorata, een roomwitte kalksteen die in de buurt wordt afgegraven. Pietra Leccese is een soort marmer, maar met een harde structuur, waardoor de steen goed met een beitel te bewerken is. Getuigen daarvan de de vele prachtige sculpturen, de spiraalvormige zuilen, de luxueuze lijsten, balustrades en de overvloedige decoratie.

IMG_4432

IMG_4433

We werpen een eerste snelle blik op de Basilica di Santa Croce, wandelen door de mooie, groene Giardini Pubblici Giuseppe Garibaldi en bezoeken de Chiesa del Gesù o del Buon Consiglio. Wat een overdaad! We geven onze ogen de kost! Vervolgens wandelen we naar de Piazza del Duomo. We kopen een ticketje voor de lift die vrij recent ingebouwd is in de campanile van de Duomo. De lift brengt ons naar de op 43 meter hoogte gelegen terrassen die een prachtig uitzicht bieden over de stad. De campanile zelf is bijna zeventig meter hoog en werd gebouwd tussen 1661 en 1682 door de befaamde architect en beeldhouwer Giuseppe Zimbalo uit Lecce.

IMG_4434

IMG_4437

IMG_4439

IMG_4441

IMG_4452

IMG_4453

IMG_4455

IMG_4457

IMG_4458

IMG_4460

IMG_4467 Continue reading

Van Ostuni naar Lecce – 1 augustus 2022

OMG, wat een verschrikkelijke nacht. Mijn welverdiende nachtrust werd verstoord door de moeder aller voedselvergiftigingen. Het werd mij al snel duidelijk dat er iets in mij zat, wat mijn lichaam er zo snel mogelijk en langs eender welke kant uit wilde. Ik denk dat ik niet hard moet nadenken wat de oorzaak van deze voedselvergiftiging is: de rauwe zeevruchten die ik gisterenmiddag, een beetje tegen beter weten in, at. Voedselvergiftigingen op reis, het begint zo langzamerhand een traditie te worden, zeker? En net als in Bretagne stond er vandaag een verhuisdag op het programma.

Het ontbijt sloeg ik natuurlijk over. Zo jammer, want het was echt uitstekend. Ik deed mijn best me bijeen te rapen, aan te kleden en de valiezen te pakken, ondanks mijn duizeligheid van de vele toiletbezoeken en de slechte nacht. Gelukkig lijkt alles er nu min of meer uit te zijn, maar voor de zekerheid, nemen we toch een rol toiletpapier mee in de wagen. Mijn vriend rijdt naar een apotheek in Ostuni, maar daar staat zoveel volk aan te schuiven, dat hij het opgeeft en we besluiten rechtstreeks door te rijden naar onze B&B in Lecce.

Om 11.20u arriveren we daar. Da’s te vroeg voor het check-in uur vermeld op onze reservatie, maar tot mijn grote opluchting laat de vriendelijke eigenaar ons al meteen op de kamer. Ik kruip direct in bed om nog wat te bekomen van mijn nachtelijke avonturen en mijn vriend gaat op zoek naar een apotheek om mij van medicatie te voorzien en een winkel om voor zichzelf een lunch te kopen.

De lunch sla ik over en nadat ik nog wat gedoezeld heb in bed, voel ik me genoeg hersteld om de rest van de namiddag op een ligzetel aan het zwembad van het hotel te kunnen doorbrengen. Het is trouwens de laatste dag dat we van het zwembad kunnen profiteren, want de eigenaar zei dat hij het zwembad morgen zal laten leeglopen om enkele herstellingen uit te voeren.

IMG_2613

IMG_2614

IMG_2615

Tegen het avondmaal voel ik me voldoende hersteld om twee beschuitjes en een klein broodje te eten. Mijn lichaam lijkt geen aanstalten te maken om komaf te maken met dit voedsel, dus besluiten we ‘s avonds toch naar Lecce te rijden. Vlak voor het blauwe uurtje start, parkeren we onze auto buiten het historische centrum. We genieten van onze wandeling door de mooie historische straatjes en snuiven de sfeer op in de Zuiderse stadje. Onze eerste indruk van Lecce is alvast heel positief.

IMG_2654

IMG_2658

IMG_2659 Continue reading