Tiflis wijnproeverij op Vrouwendag

Zaterdag 9 maart stond al een hele tijd een afspraak met mijn broer en zijn vriendin in onze agenda gepland. Alleen waren we nog niet overgegaan tot een concrete invulling van die afspraak. Tot ik een kleine twee weken geleden op instagram een aankondiging zag voorbij komen voor een wijnproeverij in restaurant Tiflis ter gelegenheid van Vrouwendag. Tijdens de proeverij zouden we kunnen proeven van acht wijnen gemaakt door vrouwelijke wijnmakers in Georgië. Aangezien Georgië verkondigt het oudste wijnland ter wereld te zijn, leek me dit een fijne gelegenheid om wat bij te leren over Georgische wijnen. En aangezien mijn broer zich tegenwoordig verdiept in de wondere wereld der wijnen, stelde ik voor om met ons vieren samen wijn te gaan proeven.

De wijnproeverij zelf liet ons eerlijk gezegd met gemengde gevoelens achter. De vrouwelijke sommelier die de Georgische wijnen presenteerde, bleek zelf van Italiaanse afkomst te zijn en helemaal geen Georgische roots te hebben. En haar kennis over de wijnen en de wijnhuizen die ze presenteerde leek ook eerder beperkt. Ze vergiste zich ook een aantal keren bij het toelichten van de wijn. Daarnaast was de locatie in de kelder van Tiflis wel heel romantisch, maar eigenlijk te klein en te smal om een goede wijnproeverij te organiseren. De aanwezigen liepen elkaar de hele tijd voor de voeten en de sommelier hield ook niet goed bij wie al welke wijn had gedronken, met als gevolg dat we zelf om de wijnen moesten vragen die we nog niet geproefd hadden. En eerlijk, geen enkele van de wijnen wist mij echt te overtuigen. En da’s toch wel jammer, zeker omdat het hier over vrouwelijke wijnmakers ging. Nu, het was de eerste keer dat restaurant Tiflis zo’n proeverij organiseerde, dus ik neem aan dat ze zullen leren uit de gemaakte fouten.

IMG_1515

IMG_1516

IMG_1470

IMG_1471

Wat daarentegen helemaal niet tegen viel, waren de heerlijke gerechten van de chefkok van Tiflis. Ik had er immers voor gezorgd dat we niet alleen konden deelnemen aan de wijnproeverij, maar dat er ook een tafel voor vier voor ons klaar stond in de kelder van het restaurant. We  hadden het geluk te mogen proeven van de vernieuwde menu. En ja, daar dronken wij met veel plezier een flesje rode wijn Bedoba Saperavi bij. Veel beter dan de wijnen die we eerder hadden mogen proeven.

Lobio Ballz: kroketjes van rode bonen, Breydelham, licht pittige saus:

IMG_1476

Prei pachali, nigvziani badridzani, rodebietencarpaccio:

IMG_1478

Megroeli chatsjapoeri (goudbruin gebakken kaasbrood met gesmolten kaas) en zalm kindzmari (belle-vue zalm, koriandersaus, opgelegde komkommer, crispy uitjes:

IMG_1482

Not so tsivi, satsivi (kippendijfilet, walnoten- en amandelsaus, adjikaolie, ghomi chips:

IMG_1484

IMG_1483

Kababi (mini lamskebabs, lavashbrood, satsebelisaus, gemarineerde kerstomaten):

IMG_1487

Chinkali (dumplings met varkens- en rundvlees, peperroomsaus & adjapsandali (babaganoushcrème, gegrilde aubergines, satsebelisaus, gerookte paprika):

IMG_1490

Doordat de proeverij al om 18 gestart was, hadden we op tijd gedaan met eten en was er nog meer dan genoeg tijd om een afzakkertje te drinken op ons appartement. Mijn broer en zijn vriendin hadden een verjaardagscadeau bij voor mijn vriend, een fles Ledaig van het Schotse eiland Mull, waarvan we samen een glas dronken op ons aller gezondheid. Een fijne afsluiter van een leuke avond.

IMG_1497

IMG_1499

IMG_1502

Injera bij Mamaye

Om het weekend goed in te zetten, wandelden mijn vriend en ik naar Mamaye, waar we met ons tweetjes genoten van een lekkere Beyaynetu schotel, geserveerd op en met injera (een typisch Ethiopisch pannenkoek-achtig brood gemaakt van teff-meel. Fijn dat we in Leuven een gevarieerd aanbod aan buitenlandse restaurants hebben, die ons de gelegenheid bieden te genieten van bijzondere gerechten van over de hele wereld.

IMG_1458

Na deze stevige maaltijd strekten we de benen tijdens een avondlijke wandeling, waarbij we zowaar op een zeepbel stootten bovenop de Hoorn.

IMG_1462

Krokussen in de Kruidtuin

Nog nagenietend ons ontbijtje wandelden mijn vriend en ik op deze mooie zonnige zondag naar de Kruidtuin om daar te genieten van het jaarlijks wederkerend spektakel van de bloeiende krokussen. Dit paarse bloementapijt is het eerste overtuigende teken dat de lente nu echt niet meer veraf is. Ik kijk alvast reikhalzend uit naar meer zonnige dagen zoals vandaag, liefst in combinatie met warmere temperaturen.

IMG_1193

IMG_1196

IMG_1197

IMG_1198

IMG_1199

IMG_1201

IMG_1202

IMG_1205

Rond een uur of twee was ons ontbijt eindelijk verteerd en trokken we naar Elisa voor een omeletje en een smoothie. Een fijne plek om op het gemak wat te relaxen op een zondagnamiddag.

IMG_1209

IMG_1211

En we sloten deze culinaire zondag af bij brasserie Van De Weyer. Een lekker stukje skrei met risotto en asperges vormden de perfecte afsluiter van deze gezellige dag met z’n tweetjes.

IMG_1229

Body of Work — Unfolding Fase

Deze avond woonde ik samen met wat collega’s de opening van Body of Work – Unfolding Fase in het STUK bij. Na de traditionele speeches, hieven we de glazen om te klinken op de heruitvoering en herinterpretatie van dit bekende werk van Rosas en Anne Teresa De Keersmaeker. De centrale vraag van het festival Body of Work was hoe danserfgoed levend te houden.

IMG_1032

IMG_1033

IMG_1039

IMG_1045

IMG_1049

Na het bekijken van de fantastische film ‘Leuven danst Rosas danst Rosas’ gemaakt met Leuvense vrijwilligers van diverse leeftijden en dansachtergronden op markante plekken in Leuven, ga ik ervan uit dat het wat snor zit met ons danserfgoed. En ik spotte zowaar de vriendin van de ouders van mijn petekindje tussen de amateurdansers. Heel knap!

IMG_1051

IMG_1053

Ik had ook het voorrecht Anne Teresa De Keersmaeker zelf Violin Phase te zien dansen. Violin Phase is de solo die Anne Teresa De Keersmaeker in 1981 in New York creëerde en die niet alleen de fundamenten legde voor de voorstelling, maar ook voor haar metier en carrière als choreograaf.

IMG_1055

Applaus!

600 jaar KU Leuven

Mijn vriend en ik waren net op tijd terug van het verjaardagsweekend van onze kameraad om nog een streepje mee te pikken van het feestweekend van de KU Leuven. 600 jaar oud, dat verdient uiteraard een feestje. Al moet ik eerlijk gezegd bekennen dat het lichtkunstwerk op het Ladeuzeplein mij niet echt omvergeblazen heeft. Ik heb in het verleden betere variaties gezien op dit thema. En het idee om iedereen de gelegenheid te geven om een zin of een paar woorden te projecteren op de gevel van de universiteitsbibliotheek mag dan wel charmant zijn, hoogstaande poëzie leverde dit niet op.

Gelukkig kon een lekker noedelsoepje van Umamido de teleurstelling iet of wat doen vergeten.

IMG_0953

IMG_0958

IMG_0962

IMG_0966

IMG_0970

IMG_0971

IMG_0977

IMG_0979

IMG_0980

IMG_0983

Truffelmenu bij Crusco 7

Na mijn succesvolle trip heen en weer met de trein naar Kostuum & Karamel in Mechelen om onze verkleedkledij voor het gemaskerd bal van dit weekend op te halen, trakteerden mijn vriend en ik onszelf op een lekker truffelmenu bij Crusco 7 (yep, alweer een restaurant dat we kunnen afvinken van ons lijstje met goede voornemens). Een ideale manier om de succesvolle installatie van onze nieuwe verwarmingsketel te vieren!

En ja, chefkok Gianfranco Avantaggiato, die vroeger in de potten roerde bij Castello Lucano, weet nog steeds de heerlijkste gerechten op tafel te toveren, geïnspireerd door de keuken uit Basilicata. Al was de ravioli jammer genoeg net iets minder mijn ding omdat deze met een koffiesaus geserveerd werd. Gelukkig goot Gianfranco de saus naast de ravioli en kon ik deze dus vrij gemakkelijk vermijden. Volgende keer vraag ik ravioli zonder saus.

Taralli:

IMG_0448

IMG_0449

Carpaccio:

IMG_0453

Soepje met champignons en truffel:

IMG_0454

Mini-arancini met ham en truffel:

IMG_0457

Huisgemaakte ravioli met truffel:

IMG_0462

Pannacotta met rode vruchten:

IMG_0470

Tip: Er is momenteel een heel mooie social deal die je toelaat dit truffelmenu uit te proberen.

Sushi bij Sakura

Omdat het niet altijd de Wabi Sabi moet zijn, had ik deze avond afgesproken met onze vrienden van de Spaanse les om samen sushi te eten bij Sakura. En ja, de sushi was ok, maar niet zo lekker als ik mij van vroeger herinnerde. Persoonlijk ben ik van mening dat Wabi Sabi Sakura op elk vlak overtreft: betere sushi en een veel gezelliger interieur. Dat van de Sakura is nogal kaal en sober. Niet dat ik iets tegen sober heb, integendeel, maar het is er gewoon niet zo gezellig. Dus wellicht zullen we in de toekomst opnieuw verkassen naar de Wabi Sabi voor onze dinner dates.

IMG_0425

IMG_0426

Na het diner namen we afscheid van onze vriendin, die moe was en liever naar huis wilde. Vervolgens trok ik samen met onze kameraad-dichter naar een receptie in het Radiohuis ter ere van de uitreiking van de Leuvense persprijs LeuvenEer. Aangezien onze kameraad deze prijs vorig jaar won, kreeg hij sowieso een uitnodiging voor de uitreiking van dit jaar. Het feest liep echter op zijn laatste beentjes toen wij er aankwamen. We dronken een glas, deden een paar babbels en besloten toen dat het tijdstip aangebroken was om naar huis terug te keren. De werkweek is immers nog maar half!

Proficiat trouwens aan de klas van leerkracht Michiel Crijns van middelbare school Sancta Maria met het behalen van deze persprijs. En de Lifetime Award voor Leuvense stadsgids Lucie Mertens is wat mij betreft ook meer dan verdiend.

Sightseeing in Leuven with our English friend

Na de whisky van de avond voordien, bleven we alle drie gezellig lang in bed liggen (de collega van mijn vriend lag technisch gezien op een opblaasmatras, maar hey, jullie begrijpen wat ik bedoel).

Voor het middageten hadden mijn vriend en ik een tafel bij La Stanza gereserveerd om samen mijn onze Engelse vriend te genieten van de overdadige antipasti. We hadden er bewust voor gekozen om enkel antipasti te bestellen, ons vorige bezoek indachtig. Dat leek een strak plan, maar onze ogen bleken alweer groter dan onze maag, want uiteindelijk hadden we nog stevig moeite om met ons drieën al dat lekkers op te krijgen.

IMG_0328

IMG_0329

IMG_0331

IMG_0334

IMG_0335

IMG_0337

Tijd dus voor een wandeling doorheen de Leuvense straten om al dat eten wat te laten zakken. We leidden onze kameraad langs het middelpunt van Leuven, de Grote en de Oude Markt, toonden hem vol trots het (helaas gesloten) mooiste stadhuis van de wereld en gaven hem een mini-rondleiding in de grondig gerestaureerde Sint-Pieterskerk. Waar er op datzelfde moment een generale repetitie plaatsvond voor het concert 1425 Meesterlijk Meerstemmig.

IMG_0341

IMG_0343

IMG_0344

Het letterlijke hoogtepunt van onze tocht door Leuven was ons bezoek aan de universiteitsbibliotheek. Samen bewonderden we de prachtige met hout versierde zalen en beklommen we de toren van de bibliotheek om te genieten van een prachtig zonnig uitzicht op Leuven. Ik was heel blij dat ik onze vriend in deze optimale weersomstandigheden kennis kon laten maken met onze mooie stad en hem wat uitleg kon geven over de boeiende geschiedenis van Leuven.

IMG_0353

IMG_0355

IMG_0356

IMG_0359

IMG_0362

IMG_0368

IMG_0370

We sloten zijn bezoek af met een drankje bij de Dokteur op het Ladeuzeplein, namen nog snel een foto bij Fonske en toen was het helaas al tijd om afscheid te nemen, want de collega van mijn vriend moest zijn vlucht halen. Ik hoop alvast dat hij genoten heeft van deze eerste kennismaking met Leuven en dat hij nog eens terug komt. Hopelijk kunnen we hem dan wel een warme douche aanbieden. 😉

Enjoying food with our English friend

Na een dagje FOSDEM keerden mijn vriend en zijn collega redelijk hongerig terug naar Leuven. Omdat dit de eerste keer is dat we de collega van mijn vriend te gast hadden, trakteerden we hem op het lekkere eten van Laura Massa. Altijd een schot in de roos! We startten met een gevulde portobello als voorgerecht, gevolgd door heerlijke hertenstoverij waarbij we lekker flesje Spaanse rode wijn dronken. We sloten de avond af met wat niet anders omschreven kan worden als ‘te veel whisky’. ‘t Is dat mijn vriend en ik graag uitpakken met onze whiskycollectie en eentje is geentje, he?

IMG_0299

IMG_0301

IMG_0305

IMG_0307

IMG_0310

IMG_0313

Nocturne in Abdij van Park

Vrijdagavond had ik afgesproken met Goofball and friends om samen de Nocturne in de Abdij van Park te bezoeken. Haar twee zonen hadden geholpen dit prachtig stukje erfgoed met LED kaarsen te versieren, dus het was fijn om samen het resultaat van hun werk te bewonderen en door de sfeervol verlichte gangen van de abdij te dwalen.

IMG_0216

We startten ons bezoek met een pannenkoek ter gelegenheid van Maria Lichtmis. Daarna luisterden we naar een streepje blokfluitmuziek in de Abdijkerk en verkenden we de rest van de abdij.

IMG_0219

IMG_0222

IMG_0224

IMG_0226

IMG_0231

IMG_0234

IMG_0236

IMG_0237

IMG_0239

IMG_0240

IMG_0242

IMG_0244

IMG_0246

In de late namiddag kwam ook de Engelse collega van mijn vriend aan op Zaventem. De collega kwam dit weekend bij ons logeren om FOSDEM te bezoeken en een snuifje Leuven mee te pikken. De nocturne leek ons een leuke gelegenheid hem kennis te laten maken met het mooiste stukje erfgoed van Leuven. Daarom hadden mijn vriend en ik hem uitgenodigd om aan te sluiten. De collega zou vanuit Zaventem de trein naar Leuven nemen en mijn vriend zou zijn collega ophalen in het station van Leuven en dan twee blue-bikes ontlenen om naar de abdij fietsen.

Ik had om 19u een tafel voor zeven personen gereserveerd in de Abdijmolen om daar allemaal samen te eten. Toen ik samen met Goofball en haar gezin bijschoof aan onze tafel, zaten mijn vriend en zijn collega al gezellig te genieten van een Belgisch biertje. De kennismaking verliep vlotjes. De twee zonen van Goofball schakelden moeiteloos over naar het Engels en charmeerden ons ganse gezelschap.

We deelden samen een heerlijke tapasschotel als voorgerecht en daarna genoot ik van de skrei met mosseltjes en garnaaltjes. Na het eten namen we afscheid van Goofball en haar gezin en gaven mijn vriend en ik zijn collega een rondleiding in de prachtige Abdij van Park.

IMG_0253

IMG_0263

IMG_0267

IMG_0270

IMG_0273

Na voor een tweede keer genoten te hebben van de sfeervol verlichte abdij, was het tijd om huiswaarts te keren. Ik wisselde mijn fiets in voor de elektrische blue-bike van mijn vriend en we waren in een zucht terug in hartje Leuven. De fiets is echt het ideale vervoersmiddel voor een bezoek aan de abdij.

Op ons appartement dronken we met onze Engelse gast nog een glaasje whisky alvorens op tijd in bed te duiken. De heren wilden zaterdagochtend immers vroeg opstaan om op tijd naar FOSDEM te vertrekken.

IMG_0275