leuven

De Parkwegbrug is opnieuw open!

En daar kunnen we alleen maar blij om zijn!

Minder leuke ervaring: een aanvaring met een Nederlands koppel dat per sé samen met ons één van de liften in Leuven station wilde nemen. Mijn vriend en ik stapten nietsvermoedend in de lift, toen er plots twee mensen bij in de lift stapten. Wij wezen hen vriendelijk op het feit dat het niet toegelaten is met zoveel mensen in de lift te staan. Ontsteekt die Nederland mij daar in een tirade… Roepen dat het een lift voor zes personen is (terwijl buiten heel duidelijk staat aangegeven dat er slechts één persoon in de lift mag, wat mijn vriend en ik interpreteren als één bubbel) en allerlei verwensingen naar ons hoofd slingeren. Noch mijn vriend, noch ik, waren van plan toe te geven aan zo’n onbeschoft persoon en bleven staan waar we stonden, terwijl de liftdeur geblokkeerd werd door zijn valies en zijn vrouw buiten de lift stond. Heel kalm wees ik de Nederlander op het feit dat hij zelf (duidelijk 65+) tot een risicocategorie behoort en dat de regels er vooral zijn om hem te beschermen. Dat maakte geen indruk, want de stroom verwensingen bleef komen. Uiteindelijk gaf hij het toch op en stapte uit de lift. Al kon hij het niet laten om nog wat obscene gebaren naar ons te maken terwijl de lift omhoog hing. Het was net een puber, schandelijk gedrag voor een man van die leeftijd…

Gelukkig deed de prachtige avond ons dit spijtige incident snel vergeten. Echt de eerste keer dat ik tijdens deze crisis iemand ontmoet die niet voor rede vatbaar is.

Beternacorona.be, ontdekt tijdens mijn middagwandeling:

IMG_2854

Mijn favoriete werf:

IMG_2856

Ons avondmaal van Hello Fresh, een rematch:

IMG_2857

Foto’s van de fameuze Parkwegbrug:

IMG_2862

IMG_2865

IMG_2866

De fantastische Parkabdij:

IMG_2869

Op de terugweg van onze wandeling kochten we nog wat ijs van het Land aan de Overkant, because there is always room for dessert!

Een heerlijke avond op het terras van De Hoorn

Vanavond afgesproken met onze vriendin uit Roeselare die haar vakantieplannen met de kinderen in Spanje door de coronacrisis noodgedwongen moest inruilen voor een vakantie in eigen land. Maar hey, dat gaf ons de gelegenheid om elkaar nog eens te zien. Veilig op een terras en op anderhalve meter van elkaar! Of dat was althans onze initiële bedoeling, maar in de realiteit blijkt anderhalve meter toch echt wel ver als je elkaar al zo lang niet meer gezien hebt. En de kinderen houden zich sowieso niet aan die anderhalve meter regel. Gelukkig was onze vriendin vorige week nog getest en coronavirusvrij verklaard. Wat de sfeer meteen een pak losser maakte.

De zomeravond was zwoel, het eten lekker, de drankjes uitstekend (die pisco sour smaakte zo goed dat ik niet anders kon dan een tweede bestellen) en het gezelschap uitmuntend. Heel fijne gesprekken gehad met de kinderen ook. Echt, dat terras van De Hoorn is een Leuvense hotspot voor wie een fan is van mooie terrassen (en wie is dat niet?). Dat we niet de enige waren die deze avond uitverkoren hadden om op een terras rond te hangen, bleek uit het aantal mensen die kwamen vragen of er nog een tafeltje vrij was, maar onverrichter zaken teruggestuurd werden. Gelukkig had onze vriendin gereserveerd!

Geheel toevallig bestelde ik trouwens hetzelfde gerecht als bij mijn vorige bezoek aan De Hoorn. En ja, het was even lekker als de vorige keer!

IMG_2844

Die prachtige zonsondergang was de kers op de taart!

IMG_2850

The return of Hello Fresh

Aangezien Genève momenteel bloedrood kleurt en de Zwitsers Belgen die hun land bezoeken tien dagen quarantaine opleggen, ziet het ernaar uit dat mijn vriend mij nog wat langer gezelschap zal houden in Leuven. Goed nieuws dus voor zijn kookkunsten, die na een fijne én culinaire vakantie duidelijk nog niets aan effectiviteit hebben ingeboet.

Vandaag op het menu: wraps met Aziatisch gemarineerde biefstukpuntjes met frisse rauwkost en zoetzure komkommer!

IMG_2805

Eerste werkdag na de vakantie

En ik ben er meteen goed ingevlogen met twee Microsoft Teams vergaderingen en één fysieke vergadering in Leuven. De fysieke vergadering was op drie kwartier beklonken en het resultaat was: terug naar af. Echt zonde dat daarvoor acht (8!) personen naar Leuven moesten komen. Puur tijdverlies.

Ik dacht meteen van de gewonnen tijd (de vergadering zou normaal anderhalf uur duren) nuttig gebruik te maken om in het ING-bankkantoor een dringende zaak te regelen voor het werk. Helaas, gesloten, en enkel bereikbaar via afspraak, terwijl ik in pre-coronatijden wellicht op tien minuten binnen en buiten gestaan zou hebben. En weten jullie wanneer het eerst volgende beschikbare tijdslot is voor een afspraak? 2 september…

Ondertussen is de mondmaskerplicht in de drukke straten in het centrum van Leuven ingevoerd. Lastig met dit warme weer, maar we zullen er wel aan wennen zeker? Alleszins reden genoeg om mijn collectie mondmaskers nog wat uit te breiden.

IMG_2795

Na deze eerste werkdag trakteerde ik mezelf op een heerlijke pot Zeeuwse mosselen bij L’Etoile d’Or. Laten we eerlijk zijn, de Zeeuwse mosselen overklassen moeiteloos hun Bretoense kleine broertjes.

IMG_2800

IMG_2801

Een onweerachtige barbecue

Normaal zouden we dit weekend in Brugge doorbrengen met onze vrienden uit Wijgmaal, helaas stak de toename van het aantal coronabesmettingen en de bijhorende verstrenging van de coronamaatregelen daar een stokje voor. Het weekendje dat we gepland hadden met onze vrienden was adults only en normaal zouden ze hun twee jongens bij de grootouders ondergebracht hebben. De grootouders langs beide kanten hebben echter heel wat gezondheidsproblemen en daarom wilden onze vrienden het risico niet nemen. Begrijpelijk, uiteraard.

We spraken af dat we datzelfde weekend met onze bubbel toch samen iets leuks zouden doen, maar gewoon in Leuven. Aangezien onze vrienden een gigantische tuin hebben en wij een klein balkon was de keuze snel gemaakt: barbecue in Wijgmaal!

Net zoals bij ons vorige bezoek waren de weersvoorspellingen erg twijfelachtig en zagen we steeds meer dreigende wolken boven Leuven samen pakken. Dus lieten we de fiets alweer links liggen en namen we de bus mét mondmasker, uiteraard. Maar kijk, de weergoden waren ons alweer goed gezind. De dreigende wolken dropten hun lading elders af en wij hielden het de ganse avond droog.

IMG_2767

De ‘simpele barbecue’ werd alvast in stijl ingezet met champagne en oesters. Want onze vriend had net bericht gekregen dat hij met zijn onderzoeksgroep een zeer belangrijk onderzoeksbudget van ettelijke miljoenen had binnen gehaald, grotendeels te danken aan zijn onvermoeibare inzet. Chapeau! Laat ons hopen dat dat geneesmiddel voor Parkinson er snel komt.

IMG_2764

IMG_2769

Na het aperitief gingen we op hetzelfde elan verder met echt de beste slaatjes die ik ooit gegeten heb bij een barbecue. Onze lieve vriendin en gastvrouw had werkelijk geen moeite gespaard en allerlei heerlijkheden uit de kookboeken van Ottolenghi op tafel getoverd. Uiteraard dronken we een lekker flesje wijn bij dit alles en tussendoor sprong mijn vriend nog even in een geleende zwembroek in het water met de twee jongens.

IMG_2783

IMG_2787

IMG_2788

IMG_2790

IMG_2791

IMG_2792

We eindigden de avond met z’n vieren in de lounge achteraan hun tuin. Gewoon gezellig kletsen bij een glaasje. Niemand die Brugge miste. Een ware topavond! Én de dag nadien zonder kater opgestaan!

De dag na de Thuiskomst

Is altijd een beetje afscheid nemen van dat heerlijke vakantiegevoel. Al deed het deugd om lekker lang te kunnen uitslapen in ons eigen bed, de berg vuile was die op ons wachtte, was een pak minder leuk en het feit dat ik nog wat dringende zaken voor mijn werk moest afhandelen op deze laatste officiële verlofdag stak me ook wat tegen. Gelukkig was daar het gezonde slaatje dat mijn vriend bereidde, ter compensatie van al dat overvloedige eten in onze vakantie. We hebben de voorbije achttien dagen ‘Leven als God in Frankrijk’ zo letterlijk mogelijk genomen…

De mooie zonsondergang, het restje mangosorbet van ‘t Galetje en de eerste aflevering van Homeland op Netflix maakte dat het toch nog een mooie avond werd.

IMG_2750

Whisky and Indian Food

Vrijdagavond hadden mijn vriend en ik onze kameraad uitgenodigd om samen Indisch te eten en vervolgens te genieten van een paar whisky-proevertjes. Ik ontsmette opnieuw alle contactoppervlakten en we zetten het schuifraam naar ons balkon wagenwijd open. Kwestie van onze gast veilig te kunnen ontvangen.

Ik had een mooie selectie aan Indische gerechten besteld bij New Holy Cow: mushroom curry, chana bhaji, scampi jalfrezi, chicken tikka massala, lamb curry madras, okra en wat raita om te blussen indien nodig. Helaas, de gerechten waren lekker, maar niet echt fotogeniek. De curries en bijgerehten hadden allemaal min of meer dezelfde kleur. Dus jullie moeten me maar op mijn woord geloven dat het lekker was.

Ook lekker: het flesje rode wijn dat onze kameraad had meegenomen:

IMG_1632

En het dessertje: heerlijke chocolaatjes van Bittersweet. Ideaal te combineren met een glas whisky.

IMG_1633

De dagen voor de komst van onze kameraad hadden we snel de onderstaande escape puzzel (puzzel nummer zeven!) in mekaar gepuzzeld. Slechts 759 stukjes, een fluitje van een cent voor doorwinterde puzzelaars zoals mijn vriend en mezelf. Aan de raadsels waren we nog niet begonnen, maar aangezien onze kameraad bekend staat om zijn wiskundig vernuft, leek ons dit wel een kolfje naar zijn hand.

Het oplossen van de raadsels verstopt in de puzzel bleek alleszins lastiger dan gedacht, ofwel zochten wij het gewoon té ver. Zonder de hints denk ik alvast niet dat we het gehaald zouden hebben. Al vermoed ik dat wanneer je één zo’n puzzel opgelost hebt, andere exemplaren volgens een gelijkaardig stramien te kraken vallen.

IMG_1688

Whisky die het meest in de smaak viel deze avond: de Nikka Coffey Malt.

Het uitzicht bij De Stordeur

Nog vier nachtjes slapen en mijn vriend en ik vertrekken op reis. Enfin ja, ik durf het nog niet te luidop zeggen, want voor je het weet sluit Frankrijk de grenzen met België of zo en komt er niets in huis van al die fijne plannen. Mijn vriend en ik hebben er nochtans allebei nood aan om er eventjes tussenuit te zijn. Leuven en omgeving hebben we ondertussen al wel gezien en onszelf kennende is het moeilijk om van het werk los te komen als die werklaptop binnen bereik ligt. Voor je het goed en wel beseft, ben je weer mails aan het beantwoorden. Maar goed, voorlopig ziet het ernaar uit dat we maandag kunnen vertrekken zoals gepland.

Omdat we potgrond en een druppelsysteem nodig hebben voor onze plantjes fietsen we naar de AVEVE aan het kanaal. Een goed excuus om het terras van De Stordeur eens uit te proberen. Tijdens onze fietstochtjes zijn we hier zo vaak gepasseerd dat onze nieuwsgierigheid gewekt is. Benieuwd naar het uitzicht vanaf het terras!

Het uitzicht is inderdaad de moeite, maar jammer genoeg kan je daar alleen maar van genieten als je zit aan een tafeltje vlakbij de glazen wand die uitkijkt op het kanaal. De andere tafels hebben eerder een beperkt uitzicht, maar het is er wel gezellig zitten en het eten is zeer lekker. Applaus voor een klassieke tomaat garnaal mét volledig uitgeholde en gepelde tomaat. Zo hoort dat! De salade Niçoise van mijn vriend zag er trouwens ook geweldig uit.

IMG_1604

IMG_1605

IMG_1608

IMG_1610