Author: yab

Een onverwacht culinaire avond

Dinsdagavond hadden we een afspraak met een kameraad om samen iets te gaan eten/drinken. Ik sta altijd open voor suggesties, dus ik vroeg hem waar hij graag wilde gaan eten. Het antwoord kwam een beetje als een verrassing: Het Land aan de Overkant is normaal niet het soort restaurant waar wij op een weekdag iets gaan eten, maar hey, tegen een fijne culinaire ervaring zeg ik nooit neen! En of we genoten hebben!

Dit passeerde er aan onze smaakpapillen:

Een collectie fijne appetizers:
IMG_4781

IMG_4783

IMG_4784

IMG_4786

IMG_4787

Makreel, komkommer en gin:
IMG_4788

Haring opgelegd:
IMG_4789

Sardien in tempura:
IMG_4791

Mossel, scheermes en prei:
IMG_4792

Kokkels, erwten en citroen:
IMG_4793

Schelvis met artisjok en gepekelde groenten:
IMG_4796

Varken met asperges, spinazie en txistorra:
IMG_4798

Dessert met aardbei en rabarber:
IMG_4800

En nog een theetje als afsluiter:
IMG_4801

IMG_4802

Een rustig weekend

Normaal gezien zou mijn vriend dit weekend gaan zeilen, maar het verschrikkelijk slechte weer stak daar een stokje voor. Het aantal beaufort aan zee kwam niet bepaald overeen met ideale zeilomstandigheden. Nu had ik wel een aantal dingen gepland voor dit weekend, maar niet overdreven veel. Een beetje met in het achterhoofd dat ik zo stilletjesaan moest beginnen studeren voor mijn examens Spaans.

Vrijdagavond gingen mijn vriend en ik op bezoek bij vrienden die hun gezin onlangs uitgebreid hadden met een nieuw schattig meisje. De baby leek ontzettend hard op haar oudere zusje. Wat best wel grappig is, gezien geen van beide baby’s op de mama noch op de papa lijken. ‘t Zal een generatie overgeslagen hebben. 😉

Zaterdag ging ik braaf naar de les en probeerde extra goed op te letten om zo de hoeveelheid studietijd nog nodig om de leerstof onder de knie te krijgen tot een minimum te beperken, in de namiddag deden we wat boodschappen en ‘s avonds woonde ik een prachtig concert van twee koren bij in de Sint-Pieterskerk.

Het was een muzikaal weekend, want zondag had ik afgesproken met vrienden om samen naar het concert van het LAO te gaan. Aangezien de tickets al heel lang op voorhand gekocht waren en het concert uitverkocht was, bleef mij vriend thuis. Het concert was prachtig en nadien gingen we nog op café om bij te praten. Jammer genoeg waren zowel de Quetzal (sluit veel te vroeg in het weekend) als deWerf (sluit gewoonweg elk weekend) dicht. Gelukkig vonden we nog een plekje in Leuvens nieuwste pop-up café.

En zo was ik alweer een pak later thuis dan initieel gepland. Maar we hadden nu eenmaal veel bij te praten over de aankoop van het nieuwe huis van mijn vrienden en de geplande verbouwingswerken.

Reünie!

Trouwe lezers weten waarschijnlijk dat ik tijdens mijn studententijd en ook nog een paar jaar nadien in een studentenvereniging gezeten heb. Niet zo’n vereniging die enkel als excuus dient om samen op de lappen te gaan, maar een echte serieuze vereniging met een missie en een dienstenaanbod voor onze leden. Heel fijn en leerrijk en ik moet eerlijk toegeven dat ik het na mijn studententijd erg moeilijk had om afscheid te nemen. Maar goed, ik slaagde er uiteindelijk toch in los te laten en de fakkel door te geven aan de jongere generatie.

Het doet me dan ook enorm veel plezier dat de traditie van het jaarlijkse alumni-etenje die ik eigenhandig in het leven geroepen heb, door de nieuwe lichting wordt verder gezet. Mijn vriend en ik hebben tot nu toe nog geen enkele editie van dit etentje overgeslagen. Ook nu donderdag was het in Brasserie 500 een aangenaam weerzien met de oudgedienden en een prettige kennismaking met de jonge veulens.

Herinneringen werden opgehaald en plannen gesmeed voor de viering van het twintigjarige bestaan volgend jaar. Ik heb echt zin om hieraan mee te werken, for old times sake. En omdat het me altijd blij maakt te merken dat deze jonge mensen zich ergens voor de volle honderd procent voor willen inzetten, want soms heb ik het gevoel dat je jeugd niet meer zo geëngageerd is als vroeger.

Benieuwd wat de brainstorm voor de viering van het twintigjarige bestaan zal opleveren.

Over de wervelvind die door ons appartement raasde

Aka zes hevige jonge kerels tussen één en vijf jaar. De Fatboy zag af onder al dat jeugdig geweld en de knuffels zagen alle hoeken van het appartement. Gelukkig was er een ipad om sommige van de jongens even tot rust te laten komen in onze slaapkamer, zodat de zes volwassenen rond onze tafel elkaar toch een beetje konden verstaan. De pasta van Pastificio Antonio die we professioneel opgewarmd hadden in onze oven en de taarten van Willems vielen alvast in de smaak.

Omdat het jonge grut ‘s maandag allemaal op tijd uit bed moest om naar de crèche of school te gaan, moesten we naar mijn gevoel alweer veel te snel afscheid nemen. We wisselende knuffels uit en spraken af dat dit beslist voor herhaling vatbaar was. Aja, want dat partijtje Mens Erger Je Niet moet nog afgemaakt worden!

Hoera, een reislijstje!

Altijd leuk om inspiratie op te doen voor toekomstige reizen! En laat tripadvisor nu net mijn favoriete site zijn om reizen te plannen…

13/25. Ruimte voor verbetering, dus!