Ons petekindje

Vorige week zondag reden we naar Den Haag om ons petekindje voor het eerst in ‘t echt te bewonderen. Zoals we dat gewoon zijn van onze vrienden in Den Haag werden we getrakteerd op uitmuntend eten en authentieke West-Vlaams/Poolse gastvrijheid. Ons petekindje bleek een dotje te zijn, mét een uitmuntende wijnkennis. We kwamen met cadeautjes voor haar en kregen meteen een prachtig cadeau terug. Bedoeling is de flessen wijn te openen als ze achttien wordt. Hopelijk ziet ze het dan zitten om een glas wijn te drinken met twee oude zakken. 😉

Oja, we hebben de ganse dag buiten gezeten zonder dat er ook maar een zonnetje te zien was en toch zag mijn decolleté knalrood op het einde van de dag. Achter de wolken schijnt de zon, een waarheid als een koe.

Heerlijk eten:

Cadeautje:

Barbecue

Gisterenavond waren we bij vrienden uitgenodigd voor een barbecue. Eindelijk eens een mooie zonnige zaterdag, ideaal barbecueweer dus. Ware het niet dat de barbecue nog ergens in een opslagplaats stond, al waren de gastheer en gastvrouw daar helemaal niet zeker van, want het kon ook zijn dat ze hem hadden weggegeven.

Enfin, geen barbecue dus, maar wel een erg lekkere maaltijd met pasta, kerstomaatjes en verse vis. De vier kinderen (twee meisjes van de gastheer en de gastvrouw en twee jongens van het andere koppel dat uitgenodigd was) kocht ik om met boekjes en de avond werd afgesloten onder de sterrenhemel in een gezellig stadstuintje met plastieken gras en een glas Russisch wodka.

Meer moet dat niet zijn.

Buren

Mijn vriend en ik hebben niet echt veel contact met de medebewoners van ons appartementsgebouw. Voornamelijk omdat de concentratie bemoeizieke bejaarden net iets te hoog ligt. We zeggen mekaar goeiendag en daar blijft het zowat bij.

Een tijdje geleden trok er echter een nieuwe huurder in het appartement naast dat van ons. We kwamen haar zo nu en dan tegen in de gangen en het leek ons wel een hippe en toffe dame. Een kleine online zoektocht leek dit vermoeden te bevestigen. Vandaar leek het ons een goed idee om haar uit te nodigen voor ons feestje. Ik schoof een kaartje met een uitnodiging onder de deur en wachtte af.

Een kaartje onder onze deur volgde met een bedanking voor de uitnodiging en een mededeling dat het niet paste voor haar, maar dat we zeker welkom waren om bij haar iets te komen drinken. En zo zaten we vrijdagavond samen rond onze eettafel met een glaasje champagne in de hand. En toen de fles leeg was, werd er een nieuwe (roze cava) open gedaan. Voor dat we er erg in hadden was het voorbij middernacht en namen we afscheid van elkaar met de belofte dit nog eens over te doen.

De eerste kennismaking met onze nieuwe buurvrouw was een groot succes. Alleen die dode plantjes op haar balkon, daar moeten we het nog eens over hebben. 😉

Pukkelpop

Tja, wat valt er nog toe te voegen aan de stroom berichten op Twitter en Facebook? Het is een drama voor alle betrokkenen: de slachtoffers, hun familie, de festivalgangers, de organisatie,… De beelden die ik zag, waren hallucinant. De mens die machteloos staat tegenover het natuurgeweld. Gelukkig kreeg ik snel bericht dat al mijn vrienden en kennissen die op Pukkelpop waren, veilig zijn. Een hele geruststelling.

Maar goed geslapen heb ik toch niet, vannacht.

Impressies van Trier

Ik ben er nog niet toe gekomen iets te schrijven over ons weekendje in Trier dat zicht situeerde zo ergens rond onze nationale feestdag. Bij deze dus.

Ik had me voorbereid op rotweer, want de voorspellingen beloofden regen, regen en nog eens regen. De paraplu’s uit Japan zouden dienst kunnen doen. Maar kijk, de voorspellingen bleken er naar goede gewoonte weer helemaal naast te zitten. Vrijdag en zaterdag hielden we het droog en de paar regenbuitjes zondag stoorden niet.

Trier is een schattig klein stadje met een rijke geschiedenis die begint in de Romeinse tijd. En op die geschiedenis zijn ze trots, dat moge duidelijk zijn. Op alle historische Romeinse sites tref je als Romein verklede gidsen aan die in het lang en het breed de plaatselijke geschiedenis uit de doeken doen. Uitschieters waren voor mij persoonlijk de Porta Nigra (uiteraard) en het amfitheater.

Verder beschikt Trier over een alleraardigst stadscentrum met mooie, kleurige huizen en kan je in werkelijk elk restaurant of café en zelfs gewoon aan een kraampje op het marktplein genieten van een glaasje van de lekkere Moeselwijnen die in de omgeving geproduceerd worden. In Weinstube Zum Domstein krijg je voor een schappelijk prijsje drie kleine glaasjes Moeselwijn vergezeld van brood. Zo kan je proeven van dit heerlijke streekproduct zonder al te diep in het glas te moeten kijken.

Ons laatste avondmaal consumeerden we in restaurant Pfeffermühle, een knus en gezellig restaurant met een hoogstaande keuken voor een faire prijs. Absoluut een aanrader. Vooral met een glaasje Moeselwijn erbij. 😉

Grappig voorval van het weekend: in de Dom van Trier liep ik een kennis tegen het lijf met wie ik nog op een project heb samengewerkt. Heel erg grappig om zo iemand buiten de context van het werk tegen te komen. It’s a small world after all.

Back in Belgium

Aan alle goeie dingen komt een einde. Zo ook aan weekendjes in Tallinn, één van de charmantste stadjes die ik ooit bezocht. Voor de tweede keer al, zodat we de vorig jaar niet bezochte bezienswaardigheden van mijn lijstje konden schrappen en aan een iets lager tempo gewoon konden genieten. En genieten, dat deden we volop, met dank aan de in België verloren gelopen zon, die Tallinn zonder proberen wist te vinden om aldaar het beste van haarzelf te geven. De verbrande kuiten van de vriendin van mijn broertje zijn daarvan het roodgloeiende bewijs.

Een oase van rust

Zo voelde deze werkweek aan. Slechts vier vergaderingen (een vergaderloze week is een utopie) op een ganse week, een minimaal aantal mails en weinig tot geen telefoontjes. Het leek wel of gans België collectief beslist had met vakantie te gaan. Niet dat ik klaag, mind you, zulke weken zijn niet dik gezaaid. Er kon al eens wat opgeruimd worden en mijn mailachterstand slonk tot een aanvaardbaar niveau.

Al moet ik stiekem, heel stiekem, bekennen, dat zo’n week nu ook weer niet al te vaak moet voorkomen. Ik hou wel van een beetje actie. 😉

Op zoek naar een goeie investering?

Misschien toch maar Groupon links laten liggen.

Naar wat ik hoor in mijn kennissen- en vriendenkring, zijn er best wel wat mensen die van Groupon gebruik maken. Zelf ben ik ook al een tijdje ingeschreven op hun aanbiedingen, maar schijnbaar zit er nooit iets tussen wat interessant is voor mij. Ofwel staat het aanbod zelf me niet aan, ofwel past de periode waarin de korting gegeven wordt niet. Enfin. De berichten worden gefilterd uit mijn inbox en op regelmatige tijdstippen in één keer verwijderd. Net als papieren kortingsbonnen is ook de elektronische variant niet aan mij besteed.