Weekendje Duitsland!

Toen we maanden geleden dit weekendje vastlegden, konden we niet vermoeden dat de staart van de zomer nog zulk schitterend weer in petto zou hebben. We hadden het niet beter kunnen treffen!

Dus gooide ik vrijdagavond wat zomerkleedjes in mijn valies en vertrokken mijn vriend en ik na het werk richting onze vrienden in Konz. Na een stevige rit van twee uur en drie kwartier kwamen we aan bij het huis van onze vrienden. Het was ondertussen al donker, dus veel zagen we niet van de prachtige omgeving. We werden vriendelijk onthaald, dropten onze spullen in de logeerkamer en nestelden ons in de sofa om wat bij te praten. We maakten het niet al te laat, want op het einde van de werkweek zijn de energieniveaus meestal wat gezakt.

De zaterdag begonnen we met een gezamenlijk ontbijt waarna we in de gloednieuwe Porsche Macan leasewagen van onze vriend naar Trier reden. Trots dat hij was op het feit dat hij met een Porsche reed, niet te doen. Mijn vriend en ik knikten braafjes terwijl hij de loftrompet van zijn nieuwe auto stak. Want om heel eerlijk te zijn, interesseren auto’s ons niet zo erg. Auto’s zijn een noodzakelijk kwaad om van A naar B te komen. We vinden het geen van beiden plezierig om met een wagen te rijden en zitten vol verwachting uit te kijken naar de zelfrijdende wagen, zodat we ons kunnen laten rijden. Al zouden we nog blijer zijn, mocht teleportatie realiteit worden.

Heel Trier stond in het teken van Trier Spielt, het grootste speelfestijn van de regio. Ideaal om de bijna-driejarige in ons gezelschap te entertainen. We slenterden door de zonovergoten straten vol ballonnen en genoten van de kleurrijke huizen van Trier. Omdat we zo vroeg waren, was het nog niet al te druk. De verschillende speeltuigen en attracties waren ook mooi over de ganse stap verspreid, zodat het nergens superdruk werd. Terwijl de jongste van ons gezelschap zich uitleefde op het springkasteel, dronken wij een glaasje moezelwijn op een terras. Zalig.

 

IMG_2749

IMG_2751

IMG_2755

IMG_2758

IMG_2809

IMG_2810

IMG_2815

Na een broodjeslunch in buitenlucht keerden we terug naar Konz voor het middagdutje van onze moe gesprongen bijna-driejarige. Spijtig genoeg houdt onze vriend niet zo van de zon en de warmte, dus gaf hij er de voorkeur aan binnen te zitten met de rolluiken naar beneden. De gastheer heeft natuurlijk altijd gelijk, maar mijn zonminnende hart bloedde een beetje. We praatten over de meest diverse onderwerpen en de namiddag ging vlotjes over in de avond. Tot mijn grote vreugde verplaatsten we ons van zodra de bijna-driejarige wakker was naar de prachtige tuin om aldaar van een ijsje en watermeloen te genieten. In de zon! Hoera!

We speelden met de cadeautjes die we voor de bijna-driejarige meegebracht hadden: een memoryspel, een reuzenpuzzel en een stickerboek. De puzzel en het memoryspel waren nog een beetje te moeilijk voor haar, maar de volwassenen (aka mezelf) vonden het geweldig. Nu, kinderen moet je genoeg uitdagingen presenteren, vind ik. Ik ben er zeker van dat als we volgend jaar terugkomen naar Konz ze mij volledig in de pan zal hakken met memory.

Terwijl de zon onder ging, genoten wij op het tuinterras van de overheerlijke kookkunsten van onze gastvrouw. Het is de allereerste keer dat iemand mij zelfgekookte biryani presenteert. Het was voortreffelijk!

IMG_1306

 

Eens de zon onder werd het frisser en namen we de restjes wijn mee naar binnen om ons gesprek daar verder te zetten.

Zondag sliepen we een beetje uit en vertrokken we rond half tien met de Porsche (of wat hadden jullie gedacht?) naar Bitburger Wirtshaus in Trier om daar te brunchen. Voor 9,5 euro kregen wij een bijzonder rijkelijk gevuld buffet gepresenteerd. We lieten ons al dat lekkers smaken: gerookte zalm, kazen, charcuterie, worstjes, spek, eieren, brood, yoghurt, fruit, pudding,… Rond een uur of elf brachten ze zelfs enkele warme schotels die als middagmaal konden dienen. Wat een luxe! Zoiets missen wij nog in Leuven!

IMG_1307 IMG_1309

 

Na de brunch reden we terug naar Konz en namen we afscheid van onze vrienden die duidelijk vermoeid waren van ons bezoekje. Op de terugweg naar Leuven maakten we nog een kleine tussenstop bij Villa Otrang waarover meer in een andere blogpost.

Een relax weekendje

Het laatste weekend van januari goed ingezet met een diner op vrijdagavond bij vrienden wiens nieuwe keuken dringend moest ingewijd worden. Natuurlijk zijn wij steeds bereid vrienden uit de nood te helpen! We waren in totaal met drie reislustige koppels, gesprekstof verzekerd, dus. Altijd fijn om tips over reisbestemmingen te kunnen uitwisselen. Het was dan ook laat, voordat we er goed en wel erg in hadden. Gelukkig had ik op zaterdagochtend geen Spaanse les, zodat we lekker konden uitslapen.

Het plan was om de zaterdag rond de middag naar Trier te vertrekken. Ik had een overnachting in Hotel Villa Hügel geboekt om een bezoekje te brengen aan onze vrienden daar die net een baby’tje gekregen hadden. Helaas sliepen we een beetje te lang, moest ik nog een cadeautje gaan kopen en bleek onze auto nog maar eens administratief getakeld. Wat maakte dat we pas rond een uur of drie (na een busrit en een kleine wandeling langs de invalsweg) naar Trier konden vertrekken.

Gelukkig verliep de rit naar Trier erg vlotjes. Daar aangekomen, zagen we af van onze oorspronkelijke plannen om de stad in te trekken en besloten we gewoon iets te eten in de buurt van ons hotel en daarna de rest van de avond in het wellnesscentrum door te brengen. Zum alten Brauhaus bleek een onverwachte meevaller (ik leerde er dat schnecken slakken zijn, het wordt nog wat met dat Duits van mij) en de wellness was werkelijk zalig. Brandschoon, ijs om af te koelen en buiten een ouder koppel, waren we de enige die gebruik maakten van de faciliteiten. We konden er maar geen genoeg van krijgen en bleven er puffen en zweten tot sluitingsuur. Meteen goed voor mijn eerste keer seks op een waterbed. 😉

Onze kamer (suite eigenlijk) was ook meer dan in orde. Om over het ontbijt nog maar te zwijgen. Fantastisch om zo eens een weekendje in de watten gelegd te worden.

Na het geweldige ontbijt met Sekt en een gepocheerd eitje gingen we op bezoek bij onze vrienden. Hun dochter is een echt schatje én een geboren fotomodel. Mooi recht in de lens kijken, geweldig. We waren er ook bij toen ze voor de allereerste keer schaterlachte. Toch wel een bijzonder moment om te kunnen delen met onze vrienden.

Na de heerlijke zelfgemaakte chocoladetaart namen we afscheid en begonnen we op tijd aan de rit naar huis. We hadden een beetje schrik dat we onderweg sneeuw zouden tegenkomen (niet ideaal met onze zomerbandjes), maar die vrees bleek gelukkig ongegrond. Het bleef bij wat smeltende sneeuw.

Enfin, ik ben al aan het bekijken wanneer we opnieuw bij onze vrienden op bezoek kunnen, want dat hotel, daar zien ze mij beslist weer!

Impressies van Trier

Ik ben er nog niet toe gekomen iets te schrijven over ons weekendje in Trier dat zicht situeerde zo ergens rond onze nationale feestdag. Bij deze dus.

Ik had me voorbereid op rotweer, want de voorspellingen beloofden regen, regen en nog eens regen. De paraplu’s uit Japan zouden dienst kunnen doen. Maar kijk, de voorspellingen bleken er naar goede gewoonte weer helemaal naast te zitten. Vrijdag en zaterdag hielden we het droog en de paar regenbuitjes zondag stoorden niet.

Trier is een schattig klein stadje met een rijke geschiedenis die begint in de Romeinse tijd. En op die geschiedenis zijn ze trots, dat moge duidelijk zijn. Op alle historische Romeinse sites tref je als Romein verklede gidsen aan die in het lang en het breed de plaatselijke geschiedenis uit de doeken doen. Uitschieters waren voor mij persoonlijk de Porta Nigra (uiteraard) en het amfitheater.

Verder beschikt Trier over een alleraardigst stadscentrum met mooie, kleurige huizen en kan je in werkelijk elk restaurant of café en zelfs gewoon aan een kraampje op het marktplein genieten van een glaasje van de lekkere Moeselwijnen die in de omgeving geproduceerd worden. In Weinstube Zum Domstein krijg je voor een schappelijk prijsje drie kleine glaasjes Moeselwijn vergezeld van brood. Zo kan je proeven van dit heerlijke streekproduct zonder al te diep in het glas te moeten kijken.

Ons laatste avondmaal consumeerden we in restaurant Pfeffermühle, een knus en gezellig restaurant met een hoogstaande keuken voor een faire prijs. Absoluut een aanrader. Vooral met een glaasje Moeselwijn erbij. 😉

Grappig voorval van het weekend: in de Dom van Trier liep ik een kennis tegen het lijf met wie ik nog op een project heb samengewerkt. Heel erg grappig om zo iemand buiten de context van het werk tegen te komen. It’s a small world after all.

Een driedaagse zonder internet

Dan komt een mens thuis van een gezellige driedaagse in Trier om bikkelhard geconfronteerd te worden met de rauwe werkelijkheid: een extremistische zonderling vermoordt 93, voornamelijk jonge, mensen in Noorwegen en Amy Winehouse stierf op veel te jonge leeftijd, waarschijnlijk aan het gevecht met haar eigen demonen. Bam, welcome back.

Gelukkig was er ook een straaltje goed nieuws: sinds vrijdagnacht zijn mijn vriend en ik de trotse peetouders van een schattig meisje. De bevalling is supervlotjes gegaan en heel binnenkort zullen we haar met eigen ogen gaan bewonderen.