op reis

Montjuïc, Teleférico del Puerto, Barceloneta, Paradiso en El Mercat – 4 maart 2022

We startten onze laatste volledige dag met, hoe kon het ook anders, een heerlijk ontbijt bij El Arból, onze favoriete ontbijtzaak in Barcelona. Even twijfelde ik om iets anders te bestellen, maar hey, hoe kon ik de lokroep van heerlijke eggs benedict weerstaan? Het is niet dat dit gerecht vaak op de kaart staat in België!

Spijtig genoeg was de tafel waaraan ons gezelschap al twee keer had plaatsgenomen in gebruik en moesten we achteraan in een iets minder gezellige hoek plaatsnemen. Gelukkig was het eten nog altijd even lekker. Echt grote fan van dit soort ontbijt- en lunchzaken!

IMG_7350

IMG_7351

Na het ontbijt bestelden we een taxi om ons naar Montjuïc te brengen, wegens te veraf om te voet te doen. Voor zes personen is een taxi in Barcelona trouwens een erg voordelige optie. De taxichauffeur was duidelijk niet zo bekend met Montjuïc, want hij zette ons af op een parking vanwaar het nog een stuk stappen was naar Castell de Montjuïc.

Vanaf Montjuïc (letterlijk: heuvel van de Joden, vroeger lag hier een Joods kerkhof) genoten we van het uitzicht op de haven van Barcelona. Veel bedrijvigheid viel er niet te bespeuren in de haven, we zagen slechts één containerschip dat gelost werd. Misschien nog de naweeën van de pandemie?

IMG_2202

IMG_2204

IMG_2207

IMG_2208

Aan de kassa van Castell de Montjuïc kochten we een combiticket voor de versterkte vesting en de botanische tuin. Ik herinnerde mij van mijn allereerste bezoek aan Barcelona dat ik de cactussen in die botanische tuin zo geweldig had gevonden, dus leek me wel leuk om dat samen met onze vrienden te doen.

Het bezoek aan Castell de Montjuïc zelf is vooral de moeite om wille van de prachtige uitzichten en de boeiende geschiedenis van de plek. Mij sprak vooral de tentoonstelling aan over de bewogen geschiedenis, geïllustreerd aan de hand van schilderijen en afbeeldingen. Het fort had oorspronkelijk als belangrijkste doel de stad Barcelona te beschermen, maar werd ook gebruikt als gevangenis en executieplek. In 1842 beschoten de hier gelegerde soldaten, trouw aan het regime in Madrid, vanaf dit fort de stad om een opstand van de inwoners naar te slaan. De tentoonstelling gewijd aan het ondertussen verdwenen attractiepark op de heuvel liet mij daarentegen ijskoud. Deze is wellicht vooral interessant voor mensen die zich dat park nog kunnen herinneren en hier met zekere nostalgie aan terug denken.

IMG_2211

IMG_2216 Continue reading →

Kathedraal, food tour, haven en Skybar – 3 maart 2022

Op tijd opgestaan, want ik had tickets gereserveerd voor een bezoekje aan de kathedraal van Barcelona om 10u. We wandelden in de richting van de kathedraal op zoek naar een plek om samen te ontbijten. Een licht ontbijt zou volstaan, want in de namiddag stond er een food tour op het programma.

We belandden in een biologische zaak die bij een supermarktketen hoorde met de bekend klinkende naam Veritas. We konden een leuk plekje aan een toog bemachtigen met zicht op de Capella de Santa Àgueda. Ik hield het bij een smoothie en een croissant gevuld met chocolade. Kwestie van mezelf te sparen voor de food tour. 😉

Stipt om 10u stonden we aan de ingang van de kathedraal, klaar voor een eerste of (in het geval van mijn vriend en mezelf) hernieuwde kennismaking met dit historische bouwwerk. Natuurlijk was er weer een audioguide in de prijs inbegrepen, die je kon downloaden en die niet helemaal naar behoren werkte. Op dat vlak kan er nog wat vooruitgang geboekt worden!

IMG_2024

IMG_2026

IMG_7242

IMG_7244

IMG_7248

De kathedraal op zich blijft natuurlijk een indrukwekkend bouwsel, zij het dat de verschillende uitbreidingen die in de loop der jaren werden toegevoegd naar mijn mening niet altijd even goed bij elkaar passen. Via een lift konden we een bezoek brengen aan het dak en daar genieten van het uitzicht op de omgeving. Het hoogtepunt van een bezoek aan de kathedraal blijven naar mijn mening de mooie pandgang en de ganzen in de binnentuin. Het contrast met onze vorige bezoeken aan deze plek kon amper groter zijn: terwijl het vroeger drummen was om ook maar glimp van een gans op te vangen, konden we nu een uitgebreide fotoshoot met ganzen doen. Er waren amper bezoekers in de kathedraal. Die coronacrisis heeft toch ook voordelen!

IMG_2037 Continue reading →

Casa Vicens, Casa Milà en Casa Batlló – 2 maart 2022

Bij het wakker worden voelde ik me, tot mijn grote opluchting, een pak beter dan gisteren. Ik had nog wat lichte buikkrampen, maar verder leek alles redelijk onder controle te zijn.

Ik keek zelfs uit naar het ontbijt bij El Árbol, waarvan onze vrienden gisteren wat foto’s hadden doorgestuurd toen ik nog in bed lag te bekomen van mijn slechte nacht. En onze vrienden hadden niet overdreven, wat een fantastische ontbijt- en lunchplek! Het was moeilijk kiezen uit de vele lekkere gerechten op de kaart, maar trouwe lezers (zijn die er eigenlijk nog op deze blog?) weten ongetwijfeld dat ik nooit kan weerstaan aan eggs benedict!

IMG_7111

IMG_7112

IMG_7114

IMG_7123

Na het ontbijt wandelden we naar Casa Vicens, het eerste belangrijke ontwerp van de jonge architect Gaudí. Casa Vicens was vroeger een buitenhuis, omgeven door een prachtige tuin in het landelijke dorpje Gràcia, inmiddels opgeslokt door het steeds verder uitdijende Barcelona. Het buitenhuis werd later uitgebreid door Joan Baptista Serra de Martinez.

Tijdens mijn vorige bezoeken aan Barcelona was dit huis nog in privéhanden en niet opengesteld voor het publiek. In 2014 verkochten de erfgenamen van de laatste bewoner het huis aan een bank en tussen 2015 en 2017 onderging het geheel een bijzonder grondige renovatie en restauratie. Tijdens de renovatie werd het huis uitgerust met een prachtige moderne trap die het originele huis van Gaudí met de uitbreiding van Joan Baptista Serra de Martinez verbindt.

IMG_7124

IMG_7128

IMG_7137

IMG_7141 Continue reading →

Sagrada Família, Park Güell en flamenco – 1 maart 2022

Helaas, helaas, hoe het kwam, weet ik niet. Maar de eerste nacht in ons appartement in Barcelona bracht ik bijna volledig door op het toilet en dit op verschillende manieren… Een voedselvergiftiging, naar alle waarschijnlijkheid. Al was het mij niet meteen duidelijk welk voedsel tot dit resultaat geleid zou hebben. Per slot van rekening hadden we allemaal van de tapas de avond voordien gegeten en was ik de enige die ziek was. Misschien de carpaccio bij Amo? Ik hoopte alleszins dat het geen buikgriep was, want dat zou een dikke streep door mijn rekening zijn.

De echte oorzaak van mijn onfortuinlijke nacht zal ik waarschijnlijk nooit kennen. Feit is dat ik mij ‘s ochtends als een slappe vaatdoek voelde en ik het echt niet zag zitten om samen met onze vrienden gezellig te gaan ontbijten. Ik stuurde mijn vriend de kamer uit om het onprettige nieuws over te maken aan onze vrienden en maakte van de gelegenheid gebruik om nog wat te slapen. Gelukkig had ik pas om 11u tickets gereserveerd voor de Sagrada Família, omdat ik in mijn planning ermee rekening gehouden had dat we de eerste dag eventueel inkopen moesten doen voor het ontbijt.

Gezien de omstandigheden sloeg ik het ontbijt wijselijk over. Rond 10.20u vertrokken mijn vriend en ik te voet richting de Sagrada Família om ons daar te voegen bij onze vrienden (toch handig, dat locatie delen via googlemaps). Het was een schitterend zonnige dag en de zonnestralen op mijn gezicht deden deugd. Ik hoopte dat het ergste leed achter de rug was en ik verder ongestoord van deze dag zou kunnen genieten.

En ja, de Sagrada Família had serieuze vorderingen gemaakt ten opzichte van de vorige keer dat ik er was. Blijft wat mij betreft één van de meest indrukwekkende bouwsels die ik al ooit bezocht. Een droom van een waanzinnige getalenteerd kunstenaar uitgevoerd in steen. Jammer genoeg wilde de audioguide toepassing niet echt goed werken. Dus gaven we het al snel op om naar de uitleg te luisteren en genoten we gewoon van al het moois rondom ons. Jammer dat het door de alom gekende omstandigheden niet mogelijk was om de torens te beklimmen.

IMG_1737

IMG_1738

IMG_1739 Continue reading →

Van Leuven naar Barcelona – 28 februari 2022

Oorspronkelijk was het bedoeling dat ik deze krokusvakantie samen met onze vrienden uit Zichem en hun kinderen in de VAE zou doorbrengen om Abu Dhabi en de expo in Dubai te bezoeken. Helaas, coronatoestanden wierpen allerlei vervelende hordes op en uiteindelijk besloten we het zekere voor het onzekere te nemen en voor een Europese bestemming te gaan. Na heel wat whatsapp-berichten over en weer landden we uiteindelijk op Barcelona. Voor mij de derde keer dat ik deze stad zou bezoeken.

Ik stelde een programma samen met de highlights voor Barcelona, we kochten vliegtuigtickets, reserveerden een appartement voor zes personen en keken met z’n allen uit naar ons vertrek op de eerste maandag van de krokusvakantie. Eerste teleurstelling: de vlucht die we oorspronkelijk geboekt hadden op maandagnamiddag werd geannuleerd. Als alternatief bood Brussels Airlines ons een vlucht ‘s avonds aan. Tja, ‘t is niet dat we veel keuze hadden, maar wel zuur van die 50 euro die we extra betaald hadden om ‘s middags te vertrekken.

Mijn vriend en ik stonden nét in het station van Leuven op de trein naar Zaventem te wachten, toen onze vrienden ons lieten weten dat ze stil stonden in een monsterfile. Mijn vriendin dacht al meteen dat ze de vlucht zou missen, maar ik stelde haar gerust, Waze stelde meteen al een alternatieve route voor en we hadden meer dan genoeg tijd op de luchthaven ingecalculeerd. Mijn vriend en ik zijn normaalgezien nooit twee uur op voorhand op de luchthaven voor zo’n korte Europese vlucht.

En idd: paniek voor niets. Uiteindelijk waren onze vrienden zelfs nog een paar minuten vroeger dan wij in de vertrekhal. We checkten onze bagage in en raakten vlotjes door security. Al werden er natuurlijk weer twee personen uit ons gezelschap uitgepikt voor een springstoffencontrole.

We hadden afgesproken een licht avondmaal te eten op de luchthaven, kwestie van ‘s avonds laat niet volledig uitgehongerd in Barcelona aan te komen. Persoonlijk vind ik het restaurantaanbod op de luchthaven van Zaventem zeer bedroevend, maar we volgden het advies van mijn vriend die vaak bij Italiaans restaurant Amo een pizza gaat eten. Mijn vriend, die verjaart op 28 februari, kreeg van zodra we neerzaten aan een tafeltje meteen een cadeautje overhandigd van onze vrienden: paaschocolaatjes met advocaat! Yummie! Te bewaren voor na het eten, uiteraard.

De carpaccio die ik besteld had, viel redelijk mee en met gevulde magen stapten we het vliegtuig op, net op het moment dat de zon onderging boven Brussel. Mooi!

IMG_7050

IMG_7053

De vlucht verliep supervlotjes en nadat we onze bagage bemachtigd hadden, namen we een taxi naar de Palau de la Música Apartments. Het appartementsgebouw lag in een zeer drukke straat en in de ruit van de voordeur was een dikke barst, maar het appartement zelf was proper en in orde. Al leken de matrassen mij ietwat aan de dunne kant en was de kamer bijzonder spartaans ingericht. We hadden speciaal voor deze formule gekozen omdat dit appartement een gezellige grote leefruimte had waarin we samen spelletjes en dergelijke konden spelen.

Omdat we allemaal nog een klein hongertje hadden, zocht ik een tapasrestaurant in de buurt op waar we nog iets kleins konden eten. We belandden bij El Mercat, dat op het moment dat wij er aankwamen rond 21.15u stampvol zat. En dat op een maandagavond! Gelukkig konden we na een korte wachttijd een tafeltje voor zes bemachtigen.

En amai, de tapas smaakten! Het was zo lekker dat we meteen een flesje cava bestelden om samen te klinken op de verjaardag van mijn vriend en een geslaagd verblijf in Barcelona.

IMG_7066

IMG_7068

IMG_7070

IMG_7072

IMG_7074

Het restaurant beviel ons zo goed dat we meteen reserveerden voor onze laatste avond in Barcelona.

Helaas slaagde ik er op de één of andere manier in op de terugweg van het restaurant naar het appartement mijn favoriete mondmasker van AmuseeVous kwijt te spelen. Een mooi blauw masker met verschillende portretten erop, ontworpen door illustrator Ann-Sophie Opara (ANSO). Mijn vriend en ik zijn nog heel de weg naar het restaurant terug gelopen in een poging het masker terug te vinden, maar faalden in onze missie. Zeer, zeer jammer.

Om het verdriet van het verlies te verzachten, speelden we in het appartement nog wat exploding kittens en kropen dan in bed. Kwestie van fris aan de nieuwe dag te beginnen.

Alvor en boottocht naar Benagil – 14 augustus 2021

Ook vandaag zijn we weer als eerste aan het ontbijt. We proberen zo vroeg mogelijk te eten om de hitte voor te zijn, zodat we net als gisteren in de voormiddag een wandeling kunnen maken en dan in de namiddag wat kunnen ontspannen.

Vandaag staat een wandeling in het natuurgebied Alvor op het programma. We rijden opnieuw met de wagen naar het startpunt van de wandeling. Deze wandeling is echt toegankelijk voor iedereen: brede vlonderpaden maken dat ook mensen in een rolstoel of met een kinderwagen, probleemloos van de schoonheid van dit natuurgebied kunnen genieten.

Tijdens de wandeling zien we ontelbaar veel krabben, vogels en heel bijzondere planten die zich staande houden in dit zanderige gebied. Her en der staan infoborden die uitleg verschaffen over de fauna en flora in dit bijzondere natuurgebied. Op de terugweg kiezen we ervoor de vlonderpaden te verlaten en wandelen we een stuk langs het strand terug. Aangenaam.

IMG_0881

IMG_0887

IMG_0893

IMG_0895

IMG_0896 Continue reading →

De kliffen van Portimão – 13 augustus 2021

Na een goede nachtrust op tijd opgestaan om zeker om vijf voor acht als eerste aan het ontbijt te zitten. Die moeite hadden we ons kunnen besparen want uiteindelijk krijgen we pas om 8.24u ons ontbijt voorgeschoteld. Waarom het zo lang duurt om een eenvoudig bord met wat brood, boter, charcuterie, kaas en wat yoghurt en fruit op te dienen, het blijft mij een raadsel. Maar hoera voor pastéis de nata!

IMG_1651

IMG_1652

Enfin, het levensritme van de Portugezen ligt ongetwijfeld wat lager dan bij ons. Daar valt natuurlijk iets voor te zeggen, want de burnouts in mijn directe omgeving vallen niet meer op twee handen te tellen.

Na het ontbijt pakken we onze spullen bijeen en wandelen naar de parkeergarage. We rijden naar Praia do Vau waar we een wandeling langs de kliffen willen maken. We parkeren onze wagen op een betaalparking op een stoffig veld voorzien van een klein houten kotje voor de bewaker. Twee euro om een ganse dag te mogen parkeren, da’s alleszins een stuk goedkoper dan de parkeergarage in het centrum van Portimão.

Bij aankomst op het strand huren we meteen strandstoelen voor de namiddag om zeker te zijn van een plekje. Vanaf het strand beginnen we aan de wandeling. De wandeling is prachtig, met fantastische uitzichten op de fenomenale kliffen van de Algarve. Op zich is de wandeling niet moeilijk, maar ik ben toch blij dat ik mijn wandelschoenen heb aangedaan. Niet echt ideaal terrein voor flipflops.

We genieten van de prachtige omgeving en spotten zowaar een gay beach (met allemaal blote mannen) én een nudistenstrand (met blote mannen én blote vrouwen). Interessant. 😉 Omdat ik op zoveel plaatsen stil heb gestaan om foto’s te nemen, hebben we langer over de wandeling gedaan dan verwacht. Het is ondertussen al tijd voor het middagmaal.

IMG_0774

IMG_0776 Continue reading →

Van Alte naar Portimão – 12 augustus 2021

Een ander meisje verzorgt vandaag het ontbijt en al snel wordt duidelijk dat dit haar eerste werkdag is. De ontbijt service verloopt chaotisch en traag. Haar werkwijze is ondoordacht en inefficiënt: dienbladen met borden en bestek voor het ontbijt kan je toch al makkelijk de dag op voorhand klaar zetten? Dan komt het er ‘s ochtends gewoon op aan wat broodjes, boter en belang op de daarvoor voorziene bordjes te leggen? Of je kan de bordjes met beleg al gewoon de avond op voorhand klaarmaken en afgedekt in de koelkast plaatsen.

Enfin, ja, de best stuurlui staan aan wal, zeker? We pakken onze koffers en mijn vriend haalt de auto op, die we bij terugkeer uit Silves een paar straten verder geparkeerd hadden om te vermijden dat we de extreem smalle straatjes van Alte moesten inrijden. Yep, door ervaring wijzer geworden.

Vanuit Alte is het een uurtje rijden naar Portimão, onze volgende bestemming. Onderweg genieten we opnieuw van de prachtige Portugese landschappen onder een stralend zonnetje.

We steken de Arade Rivier over (hier een pak breder dan in Silves) en rijden Portimão binnen. En ja, ook in Portimão is parkeren geen sinecure. We vinden een plek waar we kort kunnen parkeren en wandelen naar Villa Rio Guesthouse Suites om te vragen of het mogelijk is de koffers daar achter te laten (check-in is pas om 16u). We hebben heel veel geluk, een kamermeisje opent de deur en geeft ons meteen de code van de toegangsdeur zonder ook maar naar onze naam of reservatie te vragen. Ik ga ervan uit dat dat komt omdat wij er superbetrouwbaar uitzien, maar veilig kan ik deze handelswijze niet echt noemen. We informeren of we de koffers al kunnen achter laten en het meisje wijst naar een smalle plek langs de trap waar onze valiezen net tussen passen. Ideaal!

We wandelen terug naar de auto, parkeren deze fout vlak voor de deur van ons Guesthouse om de koffers te kunnen uitladen, maken gebruik van de pas verkregen deurcode en droppen onze valiezen af in de smalle ruimte langs de trap. Vervolgens parkeren we onze wagen in een ondergrondse parkeergarage.

Ons eerste echt noemenswaardige wapenfeit in Portimão is een bezoek aan het Tourism Office waar we een boottochtje boeken naar de befaamde grot van Benagil. Tijd om de innerlijke mens te versterken! Bij restaurant Esquina, dat zich effectief op een straathoek bevindt, eten we een simpele maaltijd: een soep met wat brood voor mij en een omelet voor mijn vriend.

IMG_1569

IMG_1570

Tot onze grote teleurstelling blijkt zowat alles in Portimão gesloten tot 15u. Blijkbaar zijn ook Portugezen fan van de siësta. We besluiten dan maar een wandeling te maken langs de rivier tot aan de spoorwegbrug en vervolgens naar de ruïnes van een klooster dat we gespot hebben op google maps. Helaas: de ruïnes zijn volledig afgeschermd met een hoge muur en kunnen niet bezocht worden. Spijtig, want ze zagen er erg fotogeniek uit.

IMG_0722

IMG_0723 Continue reading →

Een klein beetje jaloers

Op mijn collega die vanaf volgende week met haar vriend een jaar in een camper door Noord- en Zuid-Amerika trekt. Vandaag was haar laatste werkdag en wensten we haar via Teams (blah) een fijne reis toe. Haar camper dobbert ondertussen al ergens rond op de Atlantisch oceaan en zij volgt binnenkort met vriend en hond (gelukkig wel met een vliegtuig).

Ah, to be young again!

Een dagje Silves – 11 augustus 2021

Het ontbijt wordt in Alte Guest House geserveerd op de gezellige patio naast het werkelijk piepkleine zwembad, dat meer weg heeft van een badkuip, om eerlijk te zijn. Een vriendelijke jongedame brengt ons een plateau met riant veel eten. Applaus voor de eggs and bacon, altijd een voltreffer bij mij.

IMG_1498

IMG_1501

IMG_1503

Vandaag rijden we met de wagen naar Silves. Onderweg genieten we van de mooie landschappen met vruchtbare boomgaarden. Dat Silves een populaire bestemming is, blijkt wanneer we onze wagen proberen te parkeren. We rijden ons bijna vast in een steil aflopende doodlopende straat die bij nader inzien enkel toegankelijk is voor plaatselijke bewoners. De enige optie om uit die straat te geraken is achteruit rijden. Stressy. Parkeren blijkt op meerdere plekken in de Algarve niet zo evident te zijn. Mijn vriend en ik willen nochtans graag betalen voor een plaats in een parkeergarage, maar die is vaak gewoon niet voorhanden. Uiteindelijk beslissen we een heel stuk terug te rijden en vinden we gelukkig ergens in een woonwijk een plek. Wat extra stappen op de teller kan geen kwaad!

IMG_0578

IMG_0579

IMG_0580

IMG_0583

We wandelen naar de Sé van Silves, een grote gotische kathedraal van rood zandsteen, gebouwd op, hoe kan het ook anders, de fundamenten van een moskee. Silves kwam immers tot bloei onder de Arabieren als de Moorse hoofdstad Xelb. De kathedraal overdonderd minder dan de kathedralen en kerken in Faro, maar er vallen sowieso meer dan genoeg schatten te bewonderen. Continue reading →