Afterwork, de Leuven Experience

Gisteren woonde ik op uitnodiging van Visit Leuven een wel heel bijzondere afterwork bij. Samen met een aantal andere Leuvenaars was ik ‘s avonds te gast in de prachtige Abdij van Park. De vriendelijke dames van Visit Leuven heetten ons welkom met een glaasje warm appelsap, gemaakt van appelen die gekweekt worden op het domein. Eén van de witheren van de Abdij gaf ons wat uitleg bij de geschiedenis van dit voor Europa unieke domein en blikte vooruit naar het moment dat de restauratie van het complex voltooid zal zijn.

Vervolgens gaf brouwer Joris Brams ons een zeer boeiende rondleiding in de gloednieuwe abdijbrouwerij van Abdij van Park en mochten we proeven van het bier met de toepasselijke naam Braxatorium Pracensis. Op zo’n momenten vind ik het altijd jammer dat ik geen bier drink, want de rijke Belgische biercultuur is echt iets om trots op te zijn. Beiaardier Luc Rombouts vertelde over het project van de vredesbeiaard en we mochten zelfs een paar verzoeknummers doorgeven voor zijn beiaardconcert die avond.

We sloten de avond af met een lekkere maaltijd bereid door Wups Biocatering met ingrediënten van Bioboerderij De Wikke. Heerlijke soep, quiches en brownies van amandelmeel. Meer is er niet nodig om mij gelukkig te maken. Al was ik wel bijzonder blij dat ik mijn dikke sneeuwlaarzen had aangedaan, want het eten werd buiten opgediend. En die paar warmtestralers waren echt niet voldoende om zowel hoofd als voeten warm te houden.

Met deze afterwork wilde Visit Leuven de aanwezige Leuvenaars een bijzondere toeristische beleving in eigen stad bezorgen en tegelijkertijd inspiratie opdoen om Leuven te positioneren als gastvrije stad voor internationale bezoekers. Ik kan alleen maar zeggen dat ze prima geslaagd zijn in hun opzet en hopelijk een paar van de ideeën die ik opgeschreven heb mee zullen nemen!

Zie ginds komt de stoomboot…

En hij dropte Sinterklaas en zijn roetpieten af op de oevers van de Leuvense Vaartkom om zich vervolgens richting mijn appartement te spoeden en daar wat chocolade ventjes en space lego achter te laten. Hoe vriendelijk van onze Goedheiligman!

Mijn petekindje was alvast in de wolken met zijn lego. Hij heeft meteen heel zijn gloednieuwe ruimtestation in mekaar gestoken en we hebben hem voor de rest van de voormiddag niet meer gehoord. Helaas, hoewel ik als een kind zelf een grote fan was van lego, blijft het moeilijk om echt contact te krijgen met mijn petekindje. Hij negeert mij gewoonweg, en als ik hem iets vraag, kijkt mij zelfs niet aan. Vroeger dacht ik dat hij gewoon verlegen was, maar ik begin meer en meer te vermoeden dat hij mij gewoon niet sympathiek vindt. Moeilijk…

Gelukkig was er het lekkere eten van Convento Food om de sfeer erin te houden. Dat stoofpotje van hert met chocolade en veenbessen was gewoon fenomenaal lekker. Een ideale gelegenheid om dat flesje Châteauneuf-du-Pape open te doen. Een schot in de roos!

Ontsnapte whisky

Ok, ik loop een beetje achter op de hype, want gisterennamiddag ontsnapte ik voor de allereerste keer uit een Escape Room. Een laat verjaardagscadeautje van mijn broer en zijn vriendin. Om het onszelf niet té gemakkelijk te maken, gingen we voor de Escape Room in het X-Files thema. Die hersenen kunnen wel een beetje uitdaging gebruiken, nietwaar? En ik was vroeger een grote fan van Mulder en Scully/ Met dank aan een paar hints (eerlijk: zonder die hints was het niet gelukt), slaagden mijn broer, zijn vriendin, mijn vriend en ik erin te ontsnappen met nog veertig seconden op overschot. Just in time, zoals ze dat zeggen. Kwestie van het maximum uit ons geld te halen. 😉 Ik vond het wel leuk, maar sommige raadsels bezorgden me toch een déjà-vu gevoel. Ik vermoed dat je snel door hebt hoe de vork in de steel zit als je vaker zo’n escape room doet.

Na onze succesvolle ontsnapping reden we met ons vieren naar de opendeurdag van drankenhandel TasTToe. Naast rum, viel er ditmaal ook whisky, calvados en porto te proeven. Aan de porto waagde ik me niet en ik hield me ook ver van de Jamaicaanse rum, na mijn eerdere slechte ervaring. We kregen professionele uitleg en profiteerden van de gelegenheid om kennis te maken met heel veel uiteenlopende smaken. Veel lekkere dingen geproefd, maar de Teeling whisky van 29 jaar oud ging moeiteloos met de hoofdprijs lopen.

Van al dat whisky proeven krijgt een mens honger, dus bestelden we op de terugweg naar ons appartement Thais (lang leve Deliveroo!). Met een dikke dankjewel aan de vriendin van mijn broertje die zo vriendelijk was om bob te spelen voor drie benevelde whiskyliefhebbers.

Na het eten speelden we nog een beetje black stories en toen was onze pijp ver uit.

A blonde date at Convento Winebistro

Gisteren had ik een date met een oud-collega van mij. Alhoewel ze nooit in mijn team gewerkt heeft, zat ik in een ver verleden wel in de jury die haar sollicitatiegesprekken heeft afgenomen. Bijgevolg ben ik nog altijd een beetje fier op het feit dat ik dat talent in de knop meteen herkend heb. Ondertussen heeft mijn oud-collega haar vleugels uitgeslagen en heeft ze onze organisatie verlaten voor een zeer boeiende en uitdagende job die haar volgens mij op het lijf geschreven is.

Doordat we niet meer voor dezelfde werkgever werken, zien we elkaar helaas niet meer zo vaak. Reden te meer om nog eens onder ons tweetjes af te spreken om bij te praten. Na een eerdere mislukte poging, slaagde ik erin een reservatie bij Wijnbistro Convento te versieren. Ik ken Convento uiteraard van de heerlijke wijnen, maar ik was benieuwd wat ze daar culinair tegenover zouden zetten. En jawel, ik werd niet teleurgesteld. Het eten was echt zalig lekker, in een mooi en gezellig ingericht restaurant dat een beetje de sfeer van een chic herenhuis uitstraalt. Maar dé ster van de avond was toch sommelier Tom De Praetere, een jonge gast die elk flesje wijn met zoveel enthousiasme en kennis van zaken kwam voorstellen dat ik al op voorhand verkocht was. Wat ik ook erg apprecieerde: de keuze voor vrij onbekende druivensoorten. Altijd leuk om je wijnkennis wat te kunnen uitbreiden.

Ik laat jullie meegenieten:

Appetizer:

Carpaccio van coquille, aardpeer, aalbes:

Geroosterde bloemkool, spruit, kikkererwt, Shropshire, vadouvan, pinda:

Gepofte vijg, pistachenoot, hangop, honingraat:

Blondes do have more fun!

Girls night out

Spontane dates zijn gans de rage! Want eerlijk, sinds ik besloten heb wat minder zelf het initiatief te nemen om afspraken te maken, ziet mijn agenda er soms verdacht leeg uit. Maar tegelijkertijd is er zo ruimte voor onverwachte afspraken, zoals deze zaterdag. Mijn vriendin liet weten dat haar zoon in Leuven was voor een schaakwedstrijd en of ik zin had om iets te gaan eten met haar en haar dochter. De dochter had me eerder al via facebook messenger gevraagd of ik nog ergens oude batterijen had liggen (met moeite wist ik vier versleten heroplaadbare batterijen bij mekaar te sprokkelen), dus dat was een ideale gelegenheid om deze te overhandigen en samen iets lekkers te eten.

We vonden mekaar bij Sticks ‘n Bowls (na sushi en ramen, zijn de poké bowls de nieuwste culinaire rage) in de Naamsestraat voor een simpele, maar erg lekkere bowl met zwarte rijst en tonijn. Gezond én lekker.

De avond was nog jong, dus daarna verkasten we naar de gezellige zetels van Pentahotel Leuven om nog iets te drinken. De whisky sour die ik er bestelde, was spijtig genoeg de naam niet waardig. De jongedame aan de bar had duidelijk gewoon citroensap en whisky bij mekaar gekapt en daar twee ijsblokjes in gedaan. Er zat zelfs geen suiker in. Het was duidelijk dat de twee meisjes aan de bar hun werk niet de baas konden. Ze moesten én de drukke bar van drank voorzien én tegelijkertijd gasten van het hotel in- en uitchecken. Het meisje verontschuldigde zich zelfs spontaan bij mij, nadat ik bijna tien minuten had moeten wachten voordat ik kon afrekenen aan de bar. De volgende keer bestel ik een glaasje wijn, daar kan minder mee mis gaan.

De dochter van mijn vriendin en ikzelf hadden allebei nog zin in een ijsje. ‘t Galetje was bezig aan de laatste dagen voor de traditionele winterstop, dus kochten wij er nog snel een ijsje. Mijn vriendin vond het te koud om in open lucht een ijsje te eten, maar hey, dat hield ons niet tegen!

Omdat mijn eerste cocktail van de avond nogal was tegen gevallen, besloten we een tweede poging te wagen bij bar Nine. Helaas, het zat me deze zaterdag niet mee op cocktailvlak: bar Nine was gesloten wegens technische problemen. Dan maar naar Café Metropole, niet meteen de hipste plek van Leuven, maar wel een rustige plek om iets te drinken en te babbelen. Kan de dochter van mijn vriendin zeggen dat ze al op stap geweest is op de Oude Markt. 😉

Romantisch avondje bij Bar Jérôme

Tijdens de openingsreceptie twee weken geleden nam ik mij voor om snel terug te keren om te proeven van de gerechten van Bar Jérôme. Aangezien mijn vriend de laatste week van oktober in België was (vreemd om weer samen in ons appartement te zijn), en ik een vrouw van mijn woord ben, startten we donderdagavond het verlengde weekend met een paar heerlijke gerechtjes, professioneel bereid door Laura en haar team.

Nu weet ik al wel langer dat Laura een uitstekende kok is, maar ik moet zeggen dat ze zichzelf overtroffen had, die 31ste oktober. De gerookte makreel en hertenstoverij waren subliem lekker. En wat het concept van Bar Jérôme zo leuk maakt, is dat je helemaal zelf je menu kan samenstellen. Wil je zoete aardappelfrietjes, of liever purée of gebakken krieltjes? En je kiest zelf welke groenten je bij je gerecht wil. Alles wordt opgediend in mooie kommetjes die je kan delen met je tafelgenoten. Food sharing is ondertussen een vertrouwd concept, maar Bar Jérôme heeft het concept geperfectioneerd.

Heerlijk avondje!

Filosoferen in de Masalatop

Gisterenavond had ik een dinner date met een oud-studiegenoot. Het was alweer van vorig jaar geleden dat we elkaar gezien hadden. Veel om over bij te praten dus. Ik was blij om te horen dat het met zijn gezondheid een pak beter ging dan de vorige keer. Aangezien hij nog steeds overtuigd vegetariër is, had ik een tafel gereserveerd bij Masalatop. Indiërs hebben naar mijn bescheiden mening de beste vegetarische gerechten.

Naar goede gewoonte werd het weer een avond vol bijzondere gesprekken. We hadden het over de zin van het leven en de zoektocht van de boeddha naar verlichting. We kwamen hierbij allebei tot de conclusie dat het leven in sé zinloos is. Maar waar dit gegeven voor mijn vriend een uitnodiging is om via meditatie te zoeken naar onthechting, ervaar ik die zinloosheid als deprimerend. Ik zou niets liever willen dan de wereld een beetje beter achterlaten dan dat ik die bij mijn geboorte aangetroffen heb. Wat natuurlijk volledig in tegenspraak is met de deterministische visie dat alles op voorhand vast staat en dat we de slaaf zijn van onze eigen genen.

Enfin ja, we kregen de knoop van hoe best om te gaan met deze zinloosheid niet ontward. Misschien moet ik gewoon de zinloosheid te lijf gaan door te proberen zo veel mogelijk uit het leven te halen voor ik sterf.

Duits bezoek, pannenkoeken en sushi

Zaterdag hadden mijn vriend (die vrijdagavond laat in Zaventem was geland) en ik afgesproken met onze vrienden uit Konz. Tot mijn scha en schande moet ik bekennen dat we hen al bijna drie jaar niet meer gezien hadden. Ons sociaal leven moet nog altijd herstellen van de verhuis naar Genève… En we hebben er natuurlijk zelf voor gekozen om iets minder sociale engagementen aan te gaan dan vroeger.

Mijn vriend en ik hadden voorgesteld dat onze vrienden naar Leuven zouden komen, omdat het zonder auto erg moeilijk is om van Leuven naar Konz te geraken. Sommige plekken zijn echt moeilijk te bereiken met het openbaar vervoer en het charmante Konz is er daar één van.

Rond de middag waren onze vrienden in Leuven. Het was onverwacht mooi weer. Ondanks de voorspelde regen, kwam het zonnetje zelfs door de wolken piepen. Al een geluk! We wandelden samen door de Leuvense straten op zoek naar een geschikte lunchplek voor vier volwassenen en een jongedame van bijna zes jaar. De Leuvense horeca doet het duidelijk goed, want het was niet makkelijk om een plekje voor vijf personen te bemachtigen. De Wasbar zat helemaal vol en ook andere lunchplekken hadden geen tafels meer beschikbaar. We landden voor vijf minuten bij het Moorinneken, maar daar mochten we maar een beperkt aantal gerechten bestellen voor de ganse tafel en op de menukaart waren erg weinig kindvriendelijke en vegetarische opties te vinden.

Met een beetje geluk belandden we bij Leo Pancakes. Omdat de jongste in ons gezelschap zin had in pannenkoeken, was mijn vriend naar daar gesneld en, jawel, hij had een tafel weten te bemachtigen. Hoera voor Leo Pancakes, dat een mooi vegetarisch en zelfs veganistisch aanbod heeft. Onze vegetarische vriendin was in haar nopjes! Onze bijna-zesjarige ook. Die was zo enthousiast dat ze amper stil kon blijven zitten aan tafel. Ondanks het feit dat ze ons al zo lang niet meer gezien had, was het ijs rap gebroken en brak er al snel een kietelgevecht uit.

Iedereen smulde van de pannenkoeken, maar ik besloot een keertje de bagels te proberen. Kwestie van mijn horizonten te verruimen. De bagel kon alvast op mijn goedkeuring rekenen!

Na de lunch beklommen we samen de toren van de Universiteitsbibliotheek. Onze zesjarige was superenthousiast. We bewonderden samen de prachtige universiteitsbibliotheek en het magnifieke uitzicht op Leuven. Tijdens het afdalen van de toren had de bijna-zesjarige een beetje last van hoogtevrees op de wenteltrap, maar ze overwon haar vrees dapper en we raakten allemaal zonder problemen beneden.

Opnieuw op de begane grond gingen we langs de Ethias stand op het Ladeuzeplein. Blijkbaar vierde Ethias haar honderdste verjaardag en iedereen mocht meevieren door allerlei moderne vervoersmiddelen uit te proberen. Er was een klein parcours aangelegd op het Ladeuzeplein waar we elektrische steps en aanverwanten konden uitproberen. Die kans mochten we niet aan ons voorbij laten gaan! De jongste leefde zich uit op een gewone step en ik probeerde voor de allereerste keer een elektrische step. Niet zo gemakkelijk als het eruit ziet. Op de segway voelde ik me meer op mijn gemak.

Tot slot wilden onze vrienden graag nog een koffie drinken, maar mijn eerste keuze: Koffie en Staal zat propvol. Dan maar onze namiddag afgesloten in de Bistro Zeiven Uke. Niet meteen een hippe plek, maar het haardvuur brandde en de cava smaakte!

We liepen samen met onze vrienden naar de parking onder het Ladeuzeplein en namen rond een uur of zes afscheid van elkaar. Een fijn weerzien met een pittige jongedame en haar mama en papa.

Op naar onze volgende afspraak! Tijdens de dag had ik berichtjes gekregen dat mijn vriendin en haar gezin van plan waren ‘s avonds iets te gaan eten in Leuven. Ze hadden zin in sushi en als er iets is wat ik elke dag wel kan eten, dan is het zeker sushi! Mijn vriend en ik gingen dus graag in op hun voorstel om samen te dineren en zo hadden we onverwacht twee vriendenreünies op één dag.

We hadden afgesproken in Kintsugi, mijn nieuw favoriete sushirestaurant. We startten de avond met een portie edamame en wat gyoza om vervolgens de sushiboot voor vier personen te bestellen. We waren in totaal met z’n zessen, maar we gingen ervan uit dat we altijd nog een extra rol konden bestellen, mocht dat niet genoeg zijn. De zoon en dochter van mijn vriendin (13 en 11 jaar oud) aten heel smakelijk mee van de sushi. Hoewel we stevig ons best deden, slaagden we er niet in om al de sushi op te krijgen.

Het is altijd fijn om samen met vrienden van sushi te kunnen genieten én ik hield er zelfs een date aan over met de jongedame van 11. Binnenkort onesie party met Billie Eilish op mijn appartement!

Openingsreceptie Convento Food en Bar Jérôme

Een tijdje geleden zag ik de uitnodiging voor deze openingsreceptie passeren op Facebook. Ik had geen plannen voor vrijdagavond en aangezien mijn vriend en ik vroeger vaste klant waren bij Convento Food, leek het mij leuk om de nieuwe stek van Laura en Ruben te gaan bewonderen.

Ik realiseerde me iets te laat dat ik helemaal geen cadeautje bij had, dus sprong ik nog snel bij de express gb binnen om een kaartje en wat chocolaatjes te kopen. Kwestie van niet met lege handen naar een feestje te moeten gaan.

Toen ik aankwam, stootte ik meteen al op een oude bekende: een ex-kotgenootje, die ik toevallig vrij recent opnieuw had ontmoet op het trouwfeest van gemeenschappelijke vrienden. Ik moet eerlijk zeggen dat wij vroeger niet echt goed met elkaar opschoten. Enfin, niet dat we elkaar niet konden luchten of zo, maar er was gewoon geen klik.

Ik gaf mijn cadeautje af en feliciteerde Laura en Ruben met hun prachtige nieuwe zaak. Laura en Ruben baten nog steeds hun vertrouwde traiteurszaak Convento Food uit, maar nu hun zaak verhuisd is naar een grote pand, kan je ook ter plekke iets eten bij Bar Jérôme. Daar ga ik zeker gebruik van maken!

Aangezien ik geen andere bekende gezichten opmerkte, voegde ik me bij mijn ex-kotgenootje. Ze was daar samen met een collega die instond voor de IT-ondersteuning binnen haar bedrijf. Die collega in kwestie was een stevige vent die zichzelf erg graag hoorde praten. Gemakkelijk om de stiltes in het gesprek op te vullen.

Terwijl we genoten van de uitstekende hapjes van Convento Food, vernam ik wat meer over het bedrijf waarvoor mijn ex-kotgenootje een half jaar geleden was beginnen werken. Ze had een volledige carrièreswitch gemaakt en was duidelijk tevreden over die beslissing. Ik vernam ook dat haar relatie met de vader van haar kinderen op de klippen gelopen was. Ik vermoedde al zoiets toen ik haar op het trouwfeest zag zonder partner, al kunnen daar natuurlijk talloze andere redenen voor zijn. Het lijkt wel alsof veel leeftijdsgenoten momenteel relationeel moeilijke tijden doormaken. Na mijn eigen relatiecrisis sympathiseer ik dubbel zo hard.

Uiteindelijk liep ik toch nog een bekende tegen het lijf op de openingsreceptie, iemand die mij via andere vrienden kende, maar eerlijk, haar gezicht kwam me helemaal niet bekend voor. Dus deed ik een kort babbeltje en nam ik vervolgens afscheid van mijn gezelschap van de avond. Tijd om naar huis en naar mijn vers in Zaventem aangekomen vriend te gaan.

Al bij al was het een fijne avond, zelfs al moest ik me soms wat inspannen om in te pikken op de gespreksonderwerpen. Een goeie oefening in netwerken!

Een luie zondag

De titel van deze blogpost is iet of wat misleidend, want de laatste vijf uur van deze zondag bracht ik door achter mijn werklaptop. Maar de dag begon alleszins op ‘t gemak. We sliepen lekker lang uit (ik was heel moe van de drukke werkweek, dus kon het wel gebruiken) en bleven bijna tot de middag in bed liggen. De voordelen van een kinderloos bestaan.

Voor de lunch bleven we in de buurt van ons appartement. We lieten ons verleiden door de wildmenu van L’Etoile D’or. En eerlijk, achteraf had ik daar een beetje spijt van. Ik ben niet meer gewoon zulke grote hoeveelheden vlees te verorberen. En de combinatie van paté als voorgerecht en hertensteak als hoofdgerecht was toch net iets van het goede te veel.

Om al dat eten te verteren, profiteerden we van het mooie nazomerweer om een wandeling in Kessel-Lo te maken. We bewonderden de na X aantal jaren geopende fietsspiraal en kwamen door straten die mij volledig onbekend waren. We ontdekten zelfs een voor ons totaal onbekend stukje Leuvens groen: het Michottepark.

Yet Another Blog

Life on my side

leuven