Deze middag had ik opnieuw met een oud-collega afgesproken in Victor Bozar Café. Altijd fijn om te horen hoe het met haar gaat. Een voorbeeld van een gepensioneerde die haar dagen goed weet te vullen!
Uitstel is geen afstel! Na het door COVID19 geannuleerde etentje, prikten we meteen een nieuwe datum om af te spreken met onze vrienden. Cateraar Convento Food zorgde voor het eten, wij voor de drank en het aangename gezelschap. 😉 Naar goede gewoonte kwamen we op culinair vlak niets te kort, maar ik maak me wel ongerust over de manier waarop de vechtscheiding met de ex van onze vriend dreigt te ontsporen. Ik vrees echt dat hun gezamenlijke kinderen hier niet beter uit zullen komen. Voorlopig lijkt, ondanks aandringen van onze vriend, zelfs de weg naar bemiddeling afgesloten. Echt verschrikkelijk. Ik wou dat ik meer kon doen dan vanop de zijlijn toekijken en een luisterend oor bieden.
Na het afscheidsontbijt, de afscheidslunch. Want een collega die zich zoveel jaren hard ingezet heeft, verdient het om met de nodige egards uitgewuifd te worden. Moet toch vreemd zijn, de deur van een bedrijf waarvoor je zoveel jaren gewerkt hebt achter je dichttrekken om er nooit meer terug te keren. Ik kan me eerlijk gezegd op dit moment niet voorstellen hoe ik daarmee zou omgaan, want je job is toch een belangrijk onderdeel van wie je bent als persoon. (Al kan ik jullie wel verklappen dat ik alvast een hele waslijst plannen heb om mijn dagen als gepensioneerde te vullen.) Ach ja, dat ligt voor mij nog in de verre toekomst. We zullen wel zien eens het zover is.
Eén ding is zeker: de kwaliteit van het eten bij Victor Bozar Café stelt nooit teleur. Echt een topplek.
Dat gezellig samen ontbijten met de collega’s wordt een trend! Al moet ik toegeven dat een stevig ontbijt helpt om voldoende energie te hebben om kasten en kelders op te ruimen ter voorbereiding van de verhuis die alsmaar dichter en dichter bij komt…
Na het copieuze ontbijt van deze ochtend, hield ik het sober voor de lunch met mijn kameraad deze middag. Een bao met paddenstoelen van DIM’s kreeg ik er nog net bij geduwd. En da’s dan ook meteen het grote voordeel van afspreken bij Wolf: je bestelt zo veel of zo weinig als je wilt én de huisgemaakte limonades zijn erg lekker.
Deze ochtend hadden mijn collega’s een ontbijtpotluck georganiseerd voor onze collega die morgen (yikes!) haar laatste werkdag heeft. Onze kranige collega wordt immers binnenkort 65 en heeft nog wat dagen verlof op te nemen. Aangezien onze collega niet graag in de belangstelling staat, zagen we af van bombastische speeches en hielden we het bij een sobere overhandiging van de cadeaus.
Naar goede gewoonte hadden mijn collega’s weer hun uiterste best gedaan en was er allerlei lekkers voorzien in overvloedige hoeveelheden. De bijna-gepensioneerde zelf had voor de gelegenheid maar liefst twee cakes én bokkenpootjes gebakken. Haar baktalent en werkijver zullen alvast enorm gemist worden op onze werkvloer. Ze had voor iedereen een doosje met suikerboontjes bij als bedankje voor de fijne samenwerking en om haar nieuwe leven te vieren. Ik ben er zeker van dat ze ervan zal genieten!
Gisteren spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen voor een bezoek aan onze vriendin en haar inmiddels niet meer zo nieuwe vriend. We waren voor de gelegenheid uitgenodigd bij de vriend zelf, een knappe, wat oudere man met een bijzonder boeiende job. Fijn om te zien hoe goed onze vriendin, na wat moeilijkere jaren, zich bij hem voelt. Ondanks de verschillen tussen hen beiden voel je overduidelijk de liefde tussen die twee. Opposites attract, nietwaar?
Mijn vriend en ik hadden voor de gelegenheid een flesje champagne meegebracht, want de vriendschap verdient het om gevierd te worden. Dat uitschuivertje met de fles Grand Barón demi-sec neem ik mijn vriendin niet kwalijk, maar laat ons zeggen dat het contract met de vorige fles te groot was. Gelukkig offerde mijn vriend zich op om mijn glas leeg te drinken. Ik ben echt op een leeftijd gekomen dat ik geen slechte drank meer verdraag.
De rest van de avond werden we gelukkig enorm in de watten gelegd met lekker zelfgemaakt eten aan een gezellig gedekte tafel en goeie wijn. Tegen het eind van de avond haalde onze kameraad een paar exotische flesjes whisky boven waarvan mijn vriend en ik maar al te graag proefden. Die Thaise ‘whisky’ (ja, die aanhalingstekens staan daar om een reden) smaakte helemaal zo slecht nog niet! Aangezien onze kameraad blijkbaar niet zo’n fan is van whisky in het algemeen, namen we het aanbod om de whisky mee naar huis te nemen maar al te graag aan. Altijd leuk om zo’n folietje in huis te hebben als we andere whisky-liefhebbers over de vloer krijgen.
En zo werd het dus een bijzonder vrolijke treinrit terug naar Leuven.
Deze vrijdagavond had ik afgesproken met mijn vriendin om samen ramen te eten bij Umamido in de Tiensestraat. Haar oudste zoon is lid van de schaakclub in Leuven en terwijl hij zijn hoofd brak over de volgende zet, konden wij lekker eten, gezellig bijbabbelen en plannen maken voor onze nakende uitstap naar Berlijn.
Omdat ramen nu eenmaal fastfood is, hadden we nog ruimschoots tijd om een ander plekje op te zoeken voor een dessert. Aangezien mijn vriendin een grote fan is van de boeken van Jo Claes, besloot ik naar de Gambrinus te trekken, het stamcafé van hoofdpersonage Thomas Berg. Voor mij was het ook de eerste keer dat ik de Gambrinus bezocht. Het interieur is inderdaad zeer stijlvol, maar mijn dame blanche vond ik eerder matig. Een klein beetje een tegenvaller, als ik eerlijk moet zijn.
Na het dessert nam ik afscheid van mijn vriendin en trok ik naar Wijnbar Lewis, waar ik had afgesproken met mijn vriend en onze vrienden wijnliefhebbers. En verrassing: het koppel dat we leerden kennen op onze eerste wijnproefcursus daagde ook op. Een gezellig weerzien!
Net als de vorige keer schonk de sommelier ons weer allerhande heerlijke wijntjes. We maakten zelfs kennis met een heerlijke wijn opgedragen aan een Leuvense legende. Maar hét hoogtepunt van de avond was toch wel de fles Pomerol uit 2016. Alsof er een engeltje op onze tong piste. 😉
Topavond!
Ondertussen toch wel mijn favoriete restaurant op wandelafstand van mijn werk. En ja, ook vandaag werden we niet teleurgesteld. Elk menu dat afgesloten wordt met pannenkoekjes is wat mij betreft trouwens altijd een succes.
