Ons traditionele vriendenweekend in Libin is weer voorbij gevlogen. We waren in totaal met 37 personen, waaronder 21 kinderen. De meeste kinderen zijn ondertussen tieners en slagen er uitstekend in zich onderling bezig te houden, wat maakt dat de volwassenen meer tijd hebben om op het gemak bij te praten. De zon was volop van de partij, er werd veel gegeten (die pizza’s op vrijdagavond verdampten letterlijk), quasi geen alcohol gedronken (waardoor mijn vriend en ik nu met een stevige wijnvoorraad zitten) en in het zwembad gedobberd. Het traditionele weerwolven spel blijft de topper van het weekend, maar er werden ook veel andere spelletjes gespeeld. Ik mocht alvast een poker van de azen in vijf beurten op mijn conto schrijven. We slaagden er dit keer zelfs in het huisje twee keer achter ons te laten: één keer voor een bezoek aan een artisanaal marktje in Redu op zaterdag (waar een heer rondliep met een kerkuil op zijn hoofd) en een tweede keer om samen te genieten van de natuur tijdens de promenade des Troufferies op zondag (waarbij we onderweg een hazelworm tegen kwamen). Een laaiend succes, zou ik durven zeggen.
Author: yab
Laat de zon in je hart!
Ambiance in de Leuvense straten tijdens de traditionele jaarmarkt op de eerste maandag van september.
Graaf.
Deze ochtend nam ik de bus van Brussel-Zuid naar het mooie Kasteel van Gaasbeek. Om het succesvol afronden van een jarenlang project te vieren hadden we immers een lunch gepland in de onlangs heropende brasserie Graaf. Omdat ik voor de lunch echter een digitale stuurgroep moest voorzitten, was ik al vroeg op pad om zeker tijdig in het onthaalgebouw te zijn, waar ik een lokaaltje had gereserveerd om digitaal te kunnen vergaderen.
De busrit verliep vlotjes en na aangebeld te hebben bij het onthaalgebouw bracht een vriendelijke dame me meteen naar het voor mij gereserveerde lokaal, zodat ik in alle rust digitaal kon vergaderen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik altijd wat opzie tegen deze stuurgroep, omdat het project dat we moeten aansturen een zeer bochtig parcours kent. Maar het vooruitzicht op een fijne lunch in goed gezelschap maakte veel goed.
De stuurgroep was mooi op tijd gedaan (met dank aan de voorzitter ;-)) en ik was dus als eerste in de prachtig gerenoveerde brasserie Graaf. Er stond een gezellige tafel voor ons gedekt en terwijl ik wachtte op mijn gezelschap nam ik het interieur van de brasserie in me op. Wat een verschil met het donkere, ouderwetse interieur van de vorige uitbater. Zeer geslaagd, deze make-over!
Uiteraard bestelde ik een flesje bubbels voor ons gezelschap om te klinken op de succesvolle afronding van ons project! Een project dat zo lang gelopen heeft dat ik er zelfs niet eens van in het begin bij was! Maar het eindresultaat mag gezien worden. En ook het eten in de gloednieuwe brasserie stelde niet teleur. We gingen allemaal voor de lunchformule en dat is wat mij betreft alvast een aanrader. Al kom ik graag nog eens terug om de tapas te proberen. Bij voorkeur op een zonnige dag op het mooie terras.
Vitoria-Gasteiz – 5 augustus 2024
Het ontbijt in ons hotel is zeker lekker, met voldoende warme opties om mijn hart sneller te laten slaan, maar stiekem mis ik toch de zalm en guacamole van ons hotel in San Sebastián.
Vandaag gaan we verder op verkenning in de stad die bruist van de ambiance. De feestelijkheden die gisteren van start gingen met de afdaling van Celedón duren nog tot 9 augustus. We genieten van de optochten van de in traditionele kledij gestoken Basken begeleid door fanfares. Echt iedereen van jong tot oud is in traditionele klederdracht en overal wordt gedanst, gezongen en gevierd. Op het Plaza de la Virgen Blance treffen we opnieuw de reuzen, ditmaal in het gezelschap van kleinere figuren met grote hoofden die met een dorsvlegel met aan het uiteinde een zachte bal de kinderen schrik aan jagen. Wat soms heel grappige reacties oplevert.
Doordat er zoveel te zien is in de straten, vorderen we langzamer dan gedacht, we komen dan ook pas om 11.45u aan bij het archeologisch museum (Arabako BIBAT Arkeologia Museoa in het Baskisch) dat al om 14u blijkt te sluiten om wille van de feestelijkheden. Het archeologisch museum blijkt onverwacht interessant, met boeiende filmpjes die het prehistorische leven uitbeelden en prachtige archeologische vondsten. Uiteraard ligt ons tempo niet hoog genoeg, waardoor we in tijdsnood geraken voor ons bezoek aan het Speelkaartenmuseum (Arabako Fournier Karta Museoa), dat vlak naast het archeologisch museum ligt.
Fiestas de la Virgen Blanca in Vitoria-Gasteiz – 4 augustus 2024
De laatste keer genoten van een ontbijt met zalm en guacamole in the Social Hub. Ondanks de afstand van het centrum was dit eigenlijk best een goed hotel. Alleen jammer dat we nooit in het zwembad met de onmogelijke openingsuren geraakt zijn. Al denk ik wel dat we bij een volgend bezoek aan San Sebastián toch eerder voor een accommodatie iets dichter bij het centrum zullen kiezen.
Vandaag rijden we naar Vitoria-Gasteiz, de hoofdstad van Spaans Baskenland. Een stad waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had. Het is dus beetje een gok of een bezoek aan deze stad al dan niet zal meevallen. Nu, de zekerheid dat ze hier ook pintxos serveren, maakt dat ik mij er wel gerust in voel. Tegelijkertijd ben ik heel benieuwd wat te verwachten van de jaarlijkse Fiestas de la Virgen Blanca, die vandaag, 4 augustus, starten.
Na een vlotte rit van een uur en een kwartier parkeren we onze wagen rond 12u in een ondergrondse parking vlakbij het hotel. De parking in Silken Ciudad de Vitoria Hotela zelf is helaas helemaal volzet. We sleuren onze valiezen naar het hotel, alwaar de vriendelijke heer aan het onthaal ons meedeelt dat onze kamer jammer genoeg nog niet klaar is. Geen erg we droppen onze valiezen af en keren terug naar de parking. We hebben bij het naar buiten gekomen van de parking immers gezien dat het parkeertarief serieus vermindert als je de app van de parking installeert: 24,90 per dag versus 8,95 per dag. Daarvoor kan een mens al eens een app installeren en zijn kredietkaartgegevens achterlaten.
Nadat mijn vriend de app geïnstalleerd heeft, moeten we om van het goedkopere tarief te kunnen profiteren de parking verlaten en opnieuw binnen rijden. Uiteraard werkt de automatische nummerplaatherkenning bij het naar buiten rijden niet en moeten we ons noodgedwongen wenden tot de dame die toezicht houdt op de parking. Dat blijkt een supervriendelijke dame te zijn die ons graag uit de nood helpt en ons vervolgens van een hele uitleg in Spaans voorziet. Ze geeft ons zelfs wat toeristische info over de feestelijkheden en raad ons aan naar het Tourist Office te gaan dat vandaag al sluit om 14u.
Bij de tweede poging kunnen we onze wagen zonder problemen naar buiten rijden om vervolgens enkele seconden later dezelfde parking opnieuw binnen te rijden, ditmaal gebruik makend van de app en het lagere tarief. Mission accomplished, hoera!
Vervolgens haasten we ons naar het Tourist Office, waar we een heel vriendelijk meisje treffen dat ons graag meer uitleg verschaft over de festiviteiten. Deze avond starten de feestelijkheden met de afdaling van Celedón vanaf de toren van de Iglesia de San Miguel. De dame waarschuwt ons dat het er tijdens de afdaling heftig aan toe kan gaan, omdat jongeren op datzelfde moment met sangría naar mekaar gooien. Ok, we zullen zorgen dat we uit de buurt van feestvierende jongeren blijven. 😉
Ondertussen is het 14u geworden en rammelen onze magen van de honger. We trekken de straten van Vitoria-Gasteiz in en merken dat de stad langzaam vol loopt in aanloop naar de feestelijkheden deze avond. Alle eetgelegenheden waarlangs we passeren zitten stampvol Basken in traditionele klederdracht. Dat belooft voor vanavond… Op zoek naar wat pintxos om onze honger te stillen verwijderen we ons langzaamaan steeds verder van het centrum.
Uiteindelijk vinden we een plekje voor twee in Bar Akelarre (akelarre betekent heksensabbat). We treffen een bijzonder vriendelijke uitbater die duidelijk in zijn nopjes is dat een stelletje toeristen in zijn bar is neergestreken en ons maar al te graag het concept van pintxos uitlegt. Bar Akelarre is een onverwachte meevaller. De gefrituurde pintxos zijn heerlijk en de saté van octopus kan ook mijn goedkeuring wegdragen. Bovendien is alles er supergoedkoop.
Na de lunch gaan we op zoek naar een terras om iets te drinken. Zo belanden we op het mooie terras van Bar Los Amigos, waar we tot onze grote verbazing erin slagen ondanks de drukte nog een tafeltje te bemachtigen. Terwijl we genieten van een glaasje wijn, zien we dat de politie zich in gereedheid brengt voor het feest deze avond. Ondertussen stromen gestaag de jongeren toe die grote plastic bidons met sangría met zich meesleuren. We nemen het schouwspel in ons op en besluiten dan terug te gaan naar het hotel om van kledij te wisselen, voor het geval dat we toch een sangría douche zouden krijgen.
Mini-roadtrip langs de Costa Vasca – 3 augustus 2024
Deze nacht goed geslapen. De duizeligheid van gisteren lijkt gelukkig voorbij. We staan op om 7.30u, zodat we om 8u aan het ontbijt zijn om de drukte voor te zijn. Strak plan, want er is merkbaar meer plaats beschikbaar op dit uur en het buffet ziet er veel minder geplunderd uit dan twee dagen geleden. Het is vandaag trouwens prachtig weer. Ideaal voor onze met één dag uitgestelde roadtrip!
Onze eerste geplande stop is Zarautz, maar we vinden deze stad te groot en te druk en beslissen gewoon door te rijden. In Getaria stoppen we wel. We parkeren onze wagen langs de weg en bezoeken dit charmante dorp met vissershaven. We bewonderen de helaas gesloten 14de-eeuwse Iglesia de San Salvador langs de buitenkant, beklimmen het monument voor de gesneuvelden, zien voor het eerst een pelota spel in het echt en maken foto’s van de prachtige baai met het mooie brede zandstrand. Het dorp barst van de visrestaurants, maar het is jammer genoeg nog te vroeg om al te lunchen.
Volgende stop: Zumaia. Een bijzonder aangename ontdekking. Natuurlijk bezoeken we eerst de dorpskerk. En kijk eens aan, we hebben geluk: net op het moment dat wij er binnen stappen is er een orgelconcert aan de gang. We zetten ons op één van de achterste banken en genieten een tijdje van de muziek die ons overspoelt.

De laatste dag van de zomervakantie
Eindigden mijn vriend en ik op het terras van Van de Weyer. Tataki van tonijn (met kroketjes deze keer) is altijd een winnaar in mijn boek! En als kers op de taart werden we vanaf ons balkon getrakteerd op een fenomenale zonsondergang.
Augustus, ik ga je missen…
Thaise maaltijd in Wijgmaal!
Een mooie zomeravond, goed gezelschap, champagne als aperitief, een heerlijke afhaalmaaltijd van Jay’s Thai Take Away (voor mij graag een Tom Yam Kung alstublieft!) vergezeld van lekkere wijntjes en als afsluiter gezellig samen relaxen rond de vuurkorf met een goed glas Puertoricaanse rum die onze kameraad cadeau gekregen had op één van zijn conferenties. Meer moet dat niet zijn om mij gelukkig te maken.
En op het einde van de avond kregen we zelfs nog het gezelschap van een onverwachte bezoeker:
Voor jullie getest
En matig bevonden. De veganistische Kaneelbroodjes van Have a Roll. Ik snap de hype echt niet. Veel te zoete toppings en het gebak zelf vond ik ook niet zo lekker. Geen spek voor mijn bek, maar hey, aan de lange wachtrijen te zien, is er duidelijk een markt voor dit soort zoetigheden.
Vandaag begon ik mijn werkdag met…
Treinmiserie! En zo miste ik dus mijn eerste én tweede vergadering van de dag. Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik sowieso maar een half uur aanwezig kon zijn op die tweede vergadering. Jammer, maar niets aan te doen. Ik denk dat het woord ‘overmacht’ speciaal voor reizigers van de NMBS is uitgevonden.








































































