Denkdag met het management, vroeg lenteweer en een boekvoorstelling

Alweer een goed gevulde dag achter de rug. Vandaag waren we een ganse dag op verplaatsing op de Tour & Taxis site voor een denkdag met het management. De denkdag was goed voorbereid en iedereen had er duidelijk zin in. Spijtig genoeg moest ik de (naar ik vernam) uitstekende lunch missen voor een belangrijk overleg om 12u in de omgeving van Brussel-centraal. Ik leende een fiets voor deze verplaatsing, maar had er niet op gerekend in wegenwerken verzeild te geraken. Gelukkig had ik voldoende marge voorzien en kwam ik een paar minuten voor 12u op mijn bestemming aan. Lang leve de elektrische fiets!

De broodjes voor deze lunchvergadering vielen eerlijk gezegd tegen en ook het resultaat van de vergadering was niet wat mijn collega’s en ik gehoopt hadden. Een beetje teleurgesteld fietste ik terug naar de Tour & Taxis site. Dit keer langs een route zonder wegenwerken. Nadat ik de fiets achter gelaten had in de parkeergarage trakteerde ik mezelf op een snelle pannenkoek (stiekem, want mijn collega’s waren ondertussen al aan de volgende brainstorm bezig), kwestie van de teleurstelling met iets zoets te onderdrukken.

De verdere namiddag vloog voorbij en na in de koffiebar nog wat dringende mails weggewerkt te hebben, sloot ik me aan bij mijn collega’s die een plekje in de zon op het terras van de Zennebar hadden ingenomen. Het deed deugd om buiten te kunnen zitten en te genieten van deze mooie bijna-lentedag. Ik trakteerde mijn collega’s op wat biertjes en dronk zelf een wijntje. De wijn was niet meteen fantastisch te noemen, maar wat kan je verwachten van een brasserie die gespecialiseerd is in bier? We aten snel iets ter plaatse (de pulled pork burger was best ok), want om 19u moesten een aantal collega’s en ikzelf in het Beurscafé zijn voor een boekvoorstelling.

IMG_0023

IMG_0024

We deelden een Uber en waren op een zucht in het Beurscafé, mooi op tijd voor de voorstelling. In het café troffen we een hoop andere bekenden en gingen zo op in onze gesprekken dat we uiteindelijk geen plaats meer hadden om te zitten. Gelukkig duikelde iemand wat krukjes op, zodat we toch nog plaats konden nemen vlak achter de laatste rij met stoelen. De boekvoorstelling zelf was heel erg boeiend. De avond opende met een dialoog gebracht door twee actrices geïnspireerd op het boek Dodeman. Vervolgens kwam de uitgeefster aan het woord, gevolgd door een gesprek met schrijfster Uschi Cop, die het boek opdroeg aan haar tweelingzus. Na een streepje poëzie las Uschi tot slot een stuk voor uit haar eigen werk. Het onderwerp van het boek, femicide en de morele grenzen van verzet, spreekt mij alvast aan. Ik kocht meteen twee exemplaren, die ik liet signeren, en ik hoop van harte dat dit boek er eindelijk in zal slagen mij opnieuw aan het lezen te krijgen. Een hobby die ik de laatste jaren heb laten verwateren door tijdsgebrek.

IMG_0028

IMG_0033

IMG_0035

IMG_0038

Een boeiende avond met inspirerende gesprekken, ik kreeg er zowaar energie van!

After work in Gare Maritime

Na een drukke werkdag met de officiële bekendmaking van de nieuwe ad interim teamverantwoordelijke op het teamveroverleg, twee evaluatiegesprekken, één stuurgroep, één opkrikgesprek met een gefrustreerde collega en veel te veel mails (gelukkig hadden de tegenstanders van onze bedrijfsvoetbalploeg forfait gegeven, zodat ik in de plaats van te supporteren, mij kon focussen op mijn mailachterstand), trok ik samen met nog wat laat werkende collega’s naar Gare Maritime voor de eerste after work van dit jaar.

Bij aankomst troffen we een stevige groep collega’s aan. We zochten wat extra stoelen bijeen en maakten de kring wat groter zodat iedereen een plekje had. We kwamen aan op een moment dat er wat commotie heerste in de groep. Een collega die net voor onze komst vertrokken was, had immers de foute rugzak mee naar huis genomen (wij krijgen een laptoprugzak van het werk en die zijn dus allemaal hetzelfde). Talrijke pogingen om de collega in kwestie te bellen, draaiden op niets uit. Nochtans zat zijn gsm niet in de rugzak die hij achter gelaten had, dus vermoedelijk had zijn gsm een platte batterij. De collega wiens rugzak verkeerdelijk was meegenomen, zat in zak en as. In die rugzak zaten immers haar huissleutels en aangezien zij alleen woonde, was er niemand die haar kon binnen laten. We konden dus alleen maar hopen dat de collega ergens onderweg tussen Gare Maritime en Kortrijk (!) zou merken dat hij met de foute rugzak aan de haal was gegaan.

En jawel, een dikke drie kwartier later dook de (nog geen twee weken aan de slag zijnde) collega plots op, inclusief foute rugzak. Hij had op de trein gemerkt dat hij de foute rugzak bij had en was afgestapt in Brussel-Zuid om de trein terug te nemen. Hij had duidelijk gespurt van Brussel-Noord naar Gare Maritime, want de arme jongen moest even bekomen. De collega wiens huissleutels in de rugzak zaten, was erg opgelucht en wij vonden het uiteraard allemaal bijzonder hilarisch. Ik ben er zeker van dat dit verhaal onze nieuwe collega nog lang zal achtervolgen. 😉

Reden te meer om een extra glaasje witte wijn te drinken! De Grüner Veltliner was niet helemaal mijn smaak, maar de bio Chardonnay kon ik wel appreciëren. Ik was blij dat het mij ondanks de hoge werkdruk toch gelukt was om aan te sluiten bij deze after work. Ik geniet er altijd van om op een informele manier met collega’s van gedachten te kunnen wisselen. Al kon ik ook nu niet helemaal ontspannen, omdat twee collega’s graag hun besognes met mij wilden delen. Besognes die ik niet direct kon oplossen, maar soms volstaat het dat mensen hun hart kunnen luchten tegen een leidinggevende.

IMG_0009

Drukke maandag

Om 10 uur digitaal aangesloten bij het stafoverleg van het team waarvan de teamverantwoordelijke helaas al een paar weken met een burn out thuis zit om mee te delen dat ik een ad interim teamverantwoordelijke had aangeduid en verdere afspraken te maken ter voorbereiding van het teamoverleg de dag nadien. Aangezien ik niet in ons vertrouwde kantoorgebouw zat, maar op verplaatsing was voor een aantal externe vergaderingen, was het even wat gedoe om een lokaal te vinden waar ik rustig kon digitaal vergaderen. Eerst zei de dame aan het onthaal dat externe bezoekers geen gebruik konden maken van de infrastructuur, maar ze kreeg gelukkig medelijden met mij. Wellicht zag ze aan mijn gezicht dat ik mij echt ergens moest kunnen afzonderen, dus bracht ze mij naar een vergaderzaaltje voor vier personen. Oef!

Aansluitend op mijn passage op het teamoverleg woonde ik back to back twee vergaderingen bij. Mijn lunchpauze sneuvelde helaas omdat de laatste vergadering was uitgelopen en de geplande tussendoor bespreking met mijn collega-afdelingshoofd moest daardoor ook wijken. Ik wilde immers niet te laat komen op een Heel Belangrijke Vergadering waarvoor ik als verslaggever ben aangeduid. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik die verslaggeving eerder als Chinese vrijwilliger doe, maar goed, de vergadering verliep constructief en dat was alvast een hele opluchting met zoveel ego’s aan tafel.

Na deze vergadering spurtte ik naar het station om op tijd een trein naar Leuven te nemen en thuis mijn laatste digitale vergadering van de dag bij te wonen. Een bila met een collega ter voorbereiding van een Andere Belangrijke Vergadering. Gelukkig had ik vóór die laatste vergadering wat eten te pakken gekregen, want mijn ingewanden begonnen steeds heftiger te protesteren omdat ze geen lunch gekregen hadden.

Verjaardagsdiner bij Barba

Na de gezellige verjaardagsdrink op vrijdag, zetten mijn vriend en ik de feestelijkheden ter ere van zijn verjaardag verder op zaterdag met een heerlijk diner bij Barba. We startte de avond met een lekkere cocktail en lieten ons vervolgens gewillige meevoeren langs de heerlijke gerechten die de chefkok op tafel toverde. Mét aangepaste wijntjes daarbij, uiteraard! Spijtig genoeg ben ik vergeten een foto te nemen van de menukaart, dus jullie zullen jullie verbeelding moeten gebruiken om de gerechten van een benaming te voorzien.

IMG_9979

IMG_9980

IMG_9982

IMG_9983

IMG_9985

IMG_9991

IMG_9993

IMG_9996