Alweer een goed gevulde dag achter de rug. Vandaag waren we een ganse dag op verplaatsing op de Tour & Taxis site voor een denkdag met het management. De denkdag was goed voorbereid en iedereen had er duidelijk zin in. Spijtig genoeg moest ik de (naar ik vernam) uitstekende lunch missen voor een belangrijk overleg om 12u in de omgeving van Brussel-centraal. Ik leende een fiets voor deze verplaatsing, maar had er niet op gerekend in wegenwerken verzeild te geraken. Gelukkig had ik voldoende marge voorzien en kwam ik een paar minuten voor 12u op mijn bestemming aan. Lang leve de elektrische fiets!

De broodjes voor deze lunchvergadering vielen eerlijk gezegd tegen en ook het resultaat van de vergadering was niet wat mijn collega’s en ik gehoopt hadden. Een beetje teleurgesteld fietste ik terug naar de Tour & Taxis site. Dit keer langs een route zonder wegenwerken. Nadat ik de fiets achter gelaten had in de parkeergarage trakteerde ik mezelf op een snelle pannenkoek (stiekem, want mijn collega’s waren ondertussen al aan de volgende brainstorm bezig), kwestie van de teleurstelling met iets zoets te onderdrukken.

De verdere namiddag vloog voorbij en na in de koffiebar nog wat dringende mails weggewerkt te hebben, sloot ik me aan bij mijn collega’s die een plekje in de zon op het terras van de Zennebar hadden ingenomen. Het deed deugd om buiten te kunnen zitten en te genieten van deze mooie bijna-lentedag. Ik trakteerde mijn collega’s op wat biertjes en dronk zelf een wijntje. De wijn was niet meteen fantastisch te noemen, maar wat kan je verwachten van een brasserie die gespecialiseerd is in bier? We aten snel iets ter plaatse (de pulled pork burger was best ok), want om 19u moesten een aantal collega’s en ikzelf in het Beurscafé zijn voor een boekvoorstelling.

We deelden een Uber en waren op een zucht in het Beurscafé, mooi op tijd voor de voorstelling. In het café troffen we een hoop andere bekenden en gingen zo op in onze gesprekken dat we uiteindelijk geen plaats meer hadden om te zitten. Gelukkig duikelde iemand wat krukjes op, zodat we toch nog plaats konden nemen vlak achter de laatste rij met stoelen. De boekvoorstelling zelf was heel erg boeiend. De avond opende met een dialoog gebracht door twee actrices geïnspireerd op het boek Dodeman. Vervolgens kwam de uitgeefster aan het woord, gevolgd door een gesprek met schrijfster Uschi Cop, die het boek opdroeg aan haar tweelingzus. Na een streepje poëzie las Uschi tot slot een stuk voor uit haar eigen werk. Het onderwerp van het boek, femicide en de morele grenzen van verzet, spreekt mij alvast aan. Ik kocht meteen twee exemplaren, die ik liet signeren, en ik hoop van harte dat dit boek er eindelijk in zal slagen mij opnieuw aan het lezen te krijgen. Een hobby die ik de laatste jaren heb laten verwateren door tijdsgebrek.

Een boeiende avond met inspirerende gesprekken, ik kreeg er zowaar energie van!