Wereldrecordpoging kussengevecht Leuven 3 mei 2005


Enkele sfeerbeelden van het kussengevecht.

Spijtig genoeg waren mijn vriend en ik te laat om aan de actie zelf deel te nemen. Zoals jullie op de foto’s kunnen zien was er veel meer volk dan kussens. Heel erg jammer, want nu had ik eens een goed excuus om op mijn medemens te kloppen. 😉

Ik lees op verschillende plaatsen dat er maar liefst 4000 kussens verdeeld zijn en dat er daar bovenop nog eens 2000 toeschouwers waren. Ok, misschien zijn er een aantal mensen kussens komen halen en zijn die vlak daarna opnieuw vertrokken, maar toen wij rond 21.00u op het Ladeuzeplein aankwamen, waren er veel meer mensen zónder dan mét kussen te bespeuren. En ik heb wel veel kussens gezien, maar vierduizend, ik twijfel er eerlijk gezegd een beetje aan…

Gisteren

Ging ik naar de cinema (olé, ola). En wat ik daar zag heeft me blij gemaakt. Ja wat ik daar zag, heeft mij diep geraakt… En wat zijn wij daar gaan zien, zeer geliefde lezers? ….

Kinsey! Een film over het leven en dan vooral het werk van Alfred Kinsey, een Amerikaanse bioloog die door zijn op het einde van de jaren veertig gepubliceerde boeken over seksualiteit heel puriteins Amerika op zijn kop zette. Ik vond het een behoorlijk goeie film (hoe kan het ook anders, met zo’n onderwerp 😉 ) met sterke vertolkingen van zowel Liam Neeson (als professor Kinsey) als Laura Linney (als zijn liefhebbende en behoorlijk ruimdenkende vrouw).

De film heeft mij een beetje aan het denken gezet. Wat een geluk dat we nu, meer dan een halve eeuw later, een vrijere kijk op seksualiteit hebben. Hoewel seks voor sommigen nog steeds niet volledig de taboesfeer verlaten heeft, maakt men kinderen gelukkig niet meer wijs dat masturbatie een doodzonde is. En wie gaat er tegenwoordig nog maagdelijk het huwelijk in? Ook voor seks geldt, al doende leert men. En oefening baart kunst. 😉

Na de film zijn we dan met vrienden nog iets gaan drinken op ons appartementje, alwaar wij onder het genot van een lekkere cocktail nog wat hebben zitten filosoferen over de film, het leven en computers (tja, nerds, he).

En toen we dan eindelijk (veel te laat) in ons bedje lagen, konden we de nagedachtenis van professor Kinsey toch geen oneer aandoen, nietwaar? 😉

Vertragingen

Toen ik daarstraks op de trein naar huis zat, vol ongeduld uitkijkend naar een bijslaap-weekend, bleef onze trein langer dan normaal stilstaan in het station van Schaarbeek. En dat is meestal geen goed teken… Nu dus ook niet. Na een tiental minuutjes stilstaan riep de treinconducteur het “goeie” nieuws af: een ongeval in Sint-Truiden, waardoor onze trein omgeleid moest worden via Vilvoorden en ongeveer een half uur later in Leuven zou aankomen. Nu, ik snap niet goed waarom die trein over Vilvoorde omgeleid moet worden als er in Sint-Truiden een ongeluk gebeurt, maar wie ben ik om aan de professionaliteit en goeie intenties van de NMBS-verkeersleiding te twijfelen?

Maar eigenlijk wilde ik het helemaal niet over treinproblemen hebben. Ik was niet echt gehaast om op tijd in Leuven te zijn en ik had een boekje van Salman Rushdie bij om mij bezig te houden, dus mij maakte die vertraging niet zoveel uit. Het viel me alleen op hoe iedereen nog geen seconde na de mededeling van de conducteur naar zijn of haar gsm greep en druk begon te bellen of sms’en met het thuisfront. Toch ongelooflijk hoe snel dat kleine toestelletje ingeburgerd geraakt is. Iets meer dan tien jaar geleden zouden al die forenzen met vertraging gewoon knarsetandend hun lot hebben moeten ondergaan zonder ook maar iemand op de hoogte te kunnen brengen. (De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik zelf ook lang weigerachtig stond ten opzichte van de gsm. Vooral het aspect “altijd bereikbaar zijn” schrok mij af.)

Enfin, ik kijk al uit naar de dag waarop al de treinen met een internetconnectie uitgerust zullen zijn. 😉

Friends

Gisteren ben ik iets gaan eten met een goeie vriendin van mij die, net als ik, ook geen afscheid van het studentenleven kan nemen. En al gauw zaten we onder het genot van een overheerlijke paëlla en een goed glas sangria jeugdherinneringen op te halen.

Bleek dat mijn vriendin een behoorlijk onstuimige pubertijd beleefd heeft en eigenlijk een beetje een crimineeltje in de dop was. Dit in tegenstelling tot mezelf die tot mijn achttiende eigenlijk een modelkind was. Enfin, je kent het soort wel: braaf opletten in de klas, altijd goeie punten, niet drinken, niet roken, niet geïnteresseerd in de jongens,…

En toen begon ik aan de unief te studeren en toen was het allemaal om zeep. 😉 (Gelukkig rook ik nog steeds niet, een bijzonder wijze beslissing, vind ik zelf.) Met mijn vriendin is het gelukkig allemaal goed gekomen. 😉

Ugh

Je in het holst van de nacht overgeven aan je dierlijke instincten en zo nog wat afpitsen van een toch al veel te korte nacht, beklaag je je altijd pas de dag erna. Oef, mijn hersencellen hebben beslist nog slaap nodig. :-(

Grrr afwas

Laat één ding duidelijk zijn: ik háát afwassen (en bij uitbreiding alle aanverwante huishoudelijke karweitjes waarbij water en een zeepsopje te pas komt). Dit is dan ook één van de voornaamste redenen waarom mijn vriend en ik zo vaak uit eten gaan. Een totale ende complete aversie voor het schoonmaken van borden, bestek en andere potten.

Zo nu en dan krijgen we het echter in ons hoofd om vrienden te eten te vragen en tja, dan wordt er natuurlijk afwas geproduceerd. VEEEEL afwas. Afwas die we momenteel met de moed der wanhoop aan het wegwerken zijn, want morgen verwachten we opnieuw gasten. Afwas die we (het moet gezegd worden) hebben laten staan sinds het vorige etentje zo’n anderhalve week geleden. Tja, what can I say. D’r zijn nu eenmaal zoveel leukere dingen te doen… (Het begint met een s en eindigt op een x.)

Enfin, de laatste potten wegen het zwaarst. Nog even doorbijten en dan kruipen we gezellig in bed. :-)

Wereldrecordpoging kussengevecht

In het geval mijn vijf trouwe lezers op 3 mei in de buurt van het Leuvense passeren, een interessant berichtje:

Hallo !
Op 3 mei organiseer ik samen met een hoop vrienden een wereldrecordpoging kussengevecht op het Ladeuzeplein te Leuven. Hiervoor moet er een serieuze hoop volk op de been gebracht worden en hierbij komt u in het spel. Aangezien hiervoor geen publieke reclame uit onze naam mag gebeuren en aangezien persoonlijke contacten handig zijn vraag ik u concreet het volgende:
-Maak u vrij op dinsdag 3 mei (tegen 20.00u verzamelen op het Ladeuzeplein)
-Nodig zo veel mogelijk vrienden uit (van thuis, in de les, broertjes, zusjes)
-Zendt zelf een ‘persoonlijke’ mail waarin u hetzelfde doet (het kettingsysteem, maar vermijdt het nodeloos forwarden) en vraag hen ook dit systeem te blijven voortzetten

Wat krijg je in return?
-Een kussen (je hoeft geen mee te brengen, er liggen verse kussens te wachten op u 😉
-Een T-shirt als herinnering aan een spetterende avond
-Een drankje (om een droge keel tijdens het eventueel wachten te vermijden)

Bij vragen of bedenkingen: Mail naar: wereldrecordkussengevecht@gmail.com
Roeland

Ik ben alvast van plan om op 3 mei na de Italiaanse les een kijkje te gaan nemen naar de aangerichte pluimenravage. 😉