Tafelrond

Het is altijd een plezier om af te spreken met onze (ondertussen opnieuw single) vriend uit Hasselt. Hij is superintelligent, heeft een heel boeiende kijk op de wereld en is voortdurend op zoek naar manieren om zichzelf te verbeteren. Hét gespreksonderwerp van de avond was de 10-daagse meditatie-retraite waaraan hij had deelgenomen. Tien dagen om vier uur ‘s nachts opstaan om een half uur later te beginnen met mediteren, een kamer delen met twee onbekenden en een spreekverbod krijgen voor tien dagen. Ik denk dat ik na één dag al gillend de benen genomen zou hebben…

Maar kijk, ondanks het feit dat hij niet onverdeeld enthousiast was over de ervaring (vooral met de nogal esoterische overtuigingen van de lesgevers had hij problemen), had hij er naar eigen zeggen toch interessante inzichten aan over gehouden over zichzelf en de controle die hij er leerde hebben over zijn lichaam.

Ik moet zeggen dat ik in eerste instantie enorm sceptisch reageerde, maar hoe langer we praatten, hoe meer ik begon in te zien dat mijn eerste reactie er één van vooroordelen was. We hadden alleszins een enorm boeiende discussie over de subjectiviteit van rechtvaardigheid en hoe mensen bepaalde aspecten in hun leven die ze zelf niet kunnen beïnvloeden, moeten leren aanvaarden. Toen we ‘s avonds na het diner gezamenlijk naar zijn wagen liepen, had ik het gevoel dat ons gesprek nog lang niet ten einde was.

En het eten? Dat was ronduit geweldig!

Appetizers:

Bonito & oester vichyoise met tomaat – avruga – lamsoor – limoen:

Roodbaars & venkel met schaal & schelp – piment – citroen – paprika:

Zwartpootkip & ganzenlever met zandwortel – girolle – roskoff – spelt:

Framboos & sakura met cassis – schapenkaas – sesam – guanaja:

Zoetigheden voor bij de koffie/thee:

Dinner among friends

Het is een wederkerend thema op deze blog, maar er zijn weinig dingen die ik zo plezierig vindt als een avondje onder vrienden, gezellig genietend van spijs en drank. Culinaire ontdekkingen in toprestaurants doen mijn hart altijd een beetje sneller slaan, maar dat neemt niet weg dat ik een zwakke plek heb voor een met liefde bereide zelf gekookte maaltijd. Waarschijnlijk omdat ik persoonlijk niet zo’n kookwonder ben. 😉

Nog nagenietend van al dat moois in het Ursulineninstituut klonken we met een glas bijzondere biologische bubbels op de vriendschap en het goed leven. Waarna we door onze vrienden vergast werden op een fijn diner met Italiaans gerechten: van de stevig met look versierde bruschetta’s, over een flink stuk lasagne tot een supergeweldige tiramisu. Tot we geen pap meer konden zeggen. 😉

We maakten ook kennis met een heerlijke Italiaanse dessertwijn: de Vin Santo del Chianti.

Super afsluiter van het weekend.

L’air des Sens

Al maanden stond deze dinner date met onze vrienden uit Zoutleeuw in onze agenda. Want het kon toch niet zijn dat onze vrienden nog nooit waren gaan eten in L’Air des Sens! En dat terwijl dit Zoutleeuwse restaurant volgens de Groene Gault&Millau het beste groenterestaurant van Vlaanderen is! Uiteraard offerden wij ons graag op om samen met onze vrienden te beoordelen of deze titel al dan niet terecht was.

En jawel, het werd een smaakpapillenstrelende avond met groenten in de hoofdrol. Ik laat jullie mee genieten.

Degustatiemenu Leeuwse vesten:

komkommer – tarwe – kruiden
walnoot – pastinaak
wortel – kardemom/gember

wakamé – artisjok – oesterblad -waterkers

gerookte paling – rode biet – knolselderij – zuurdesem

makreel – tomaat

bloemkool – champignon – soja – savooikool

kalfswang – geroosterde knolselderij – cacao

duif – koolrabi – jus

geitenkaas – dille – venkel – karnemelk/vlierbloesem

vlierbes – yoghurt

braambes – abrikoos

chocolade – tonka – hazelnoot – rode biet

Bij dit lekkers dronken wij:

Droge mousserende Raumland uit Rheingau
Achkarren Grauburgunder uit Baden
Klumpp Auxerrois uit Baden
Arzuaga Cuvée uit Ribera del Duero
Knipser Pinot noir uit Pfalz

En dan te bedenken dat dit restaurant slechts 16 couverts heeft. Alleen daarheen, voordat het té populair wordt.

Zeilen op het Veerse Meer

De weersvoorspellingen voor deze zondag zagen er gelukkig beter uit dan die van vorige week, maar helemaal uitsluiten dat er een buitje uit de lucht zou vallen, deden ze niet. Sinds onze zeiltocht op het Grevelingenmeer voelen wij ons echter door weer en wind geharde zeebonken (enfin ja, meerbonken, eigenlijk). Een klein beetje regen zou ons beslist niet tegenhouden! De regenjassen ingepakt en op naar het Veerse Meer, alwaar we in alle vroegte afgesproken hadden met hetzelfde koppel als waarmee we een jaar eerder waren gaan zeilen.

Het Veerse Meer was een andere zeillocatie dan we gewoon waren, een mens moet al een nieuwe waterplassen verkennen, nietwaar? Watersportbedrijf de Arne straalde op het eerste gezicht echter een pak minder professionalisme uit dan Zeil- & Surfcentrum Brouwersdam en die eerste indruk werd jammer genoeg bevestigd door de nogal versleten kievit 680 die we gehuurd hadden. De jongeman die de boot voor ons klaar maakte, gaf ons doodleuk mee dat de kajuit niet schoongemaakt was. Het vuur was vettig en in de gootsteen lagen vuile glazen rond te slingeren. Niet zo aangenaam.

Gelukkig deed de zon wat van haar verwacht werd: schijnen dat het een lieve lust was en hadden we dus niets in de kajuit te zoeken. Er was voldoende wind om ons aan een gezapig tempo van zo’n zes knopen vooruit te blazen en we namen om de beurt aan het roer plaats. Het Veerse Meer is een kleiner meer, waardoor er meer tijd was om de omgeving te verkennen. We legden in totaal drie keer aan om even de benen te strekken. Een record, tot nu toe. De eerste keer legden we aan bij Jachtwerf Oostwatering, de tweede keer in de Buitenhaven van Veere en de derde keer bij de Bastiaan de Langeplaat. We hadden zelfs tijd voor een klein bezoekje aan het bijzonder charmante Veere, alwaar we iets dronken in de mooie binnentuin van In den Struyskelder. Alleen jammer dat de bediening er niks van bakte. De Bastiaan de Langeplaat had minder te bieden: eigenlijk was die gewoon een mini-eiland met wat bomen en gras erop. Niet bijzonder spannend.

De zon bleef bij ons tot we de boot opnieuw inleverden om 17u, een windwijzer armer. Blijkbaar had het onderweg zo hard gewaaid dat de windwijzer die op de mast bevestigd was, er gewoon afgewaaid was. Dat ofwel was het ding ontvoerd door aliens. Bizar!

Om de dag in stijl af te sluiten, gingen we samen iets eten in restaurant Oranjeplaat. Uitstekende mosselen en de paling van mijn vriend mocht er ook zijn! Natuurlijk konden we het niet laten om nog een dessertje te bestellen. Crème brûlée for the win! Zalig om een perfecte zeildag te kunnen afsluiten op één van de mooiste terrassen van Nederland.

Onze laatste zeiltocht van het seizoen was er alvast eentje om in te kaderen.

The Good Life

‘t Is altijd een plezier om af te spreken met vrienden die net zoals wij van het goede leven houden. Als die vrienden dan ook nog eens een fantastisch mooie tuin hebben met een lounge area die zo geplaatst is dat je er laatste zonnestralen van de dag kan meepikken, dan springen wij graag op onze fiets voor een fietstocht van een half uurtje naar Wijgmaal.

Omdat onze vriendin vorige week een beetje zielig was, omdat ze op de kinderen moest letten en daardoor niet mee op uitstap naar Zeeland kon, hadden mijn vriend en ik beloofd om ter compensatie oesters voor het aperitief mee te nemen. Helaas was onze vaste oesterleverancier De Walvis met vakantie, waardoor we bij De Vismijn terecht kwamen. Zeer lekkere oesters, het mag gezegd! Zelf hadden onze vrienden ook het één en ander voorzien, met als resultaat dat na het aperitief met oesters, tapenades en hapjes van op de barbecue ons hongergevoel volledig weggewerkt was. Voor een glaasje champagne daarentegen vonden we gelukkig nog wel een plekje. 😉

Het was in alle opzichten een fantastische avond. Heerlijk warm weertje, de jongens die samen met ons op zoek gingen naar Wookiees, zich te goed deden aan de balletjes van de AH en ploeterden in het zwembad. Warme zomeravonden die je kan delen met goede vrienden onder het genot van een hapje en een drankje, meer is er niet nodig om mij gelukkig te maken.

Dat hongergevoel keerde uiteindelijk niet meer terug, maar rond een uur of 22u besloot de gastheer toch maar de barbecue opnieuw aan te steken, want er lag nog veel vlees klaar in de koelkast. Ik hield het bij één klein stukje steak saignant en schepte verder een ganse berg groentjes op. Ter compensatie van het decadente aperitief. Zo rond elf uur zaten we aan het diner terwijl rondom ons de nacht gevallen was. Om twee uur ‘s nachts zaten we nog altijd buiten zonder dat we een trui of iets dergelijks nodig hadden. We hadden nog een druk weekend voor de boeg, dus namen we afscheid van onze sympathieke gastheer en gastvrouw om de terugtocht naar Leuven aan te vatten.

Het fietstochtje in vrij benevelde toestand deed me echt deugd. Al vreesde ik voor de kater de dag nadien.

Volgende afspraak: kreeft! 😉

Noedelsoep en blonde jongens

Hoe mooi en idyllisch Kruibeke ook moge zijn, er geraken op een weekavond is niet bepaald een lachtertje. En dan mochten we al van geluk spreken dat mijn vriend het lumineuze idee had de wagen ‘s ochtends naar het station van Mechelen te rijden en van daaruit de trein naar Brussel te nemen. Zo konden we ‘s avonds ten minste toch al de Brusselse files vermijden. Maar ja, hoe gaat dat, eerst wat vertraging met de trein en dan files rondom Antwerpen, alles bij mekaar geteld deden we toch anderhalf uur over de rit naar trotse ouders Kato en Dieter.

Gelukkig was het fileleed snel vergeten, na de kennismaking met de kleine Adriaan. Wat een brave baby! Bijna even cool als zijn grote broer Isaak! We klonken in de tuin op het nieuwe leven, bliezen bellen, bewonderden de verbouwingswerken, maakten wat gezinsfoto’s en genoten van de heerlijke zomeravond. Toen ik na de overdaad aan aperitiefhapjes een heus noedelsoepje geserveerd kreeg, kon mijn avond al niet meer stuk. De gegrilde ananas met ijs, maakte de avond helemaal perfect.

Dat er gelachen werd met mijn superwarme slaapsokken, nam ik er dan ook met graagte bij.

Die doopsuiker houden we nog wel te goed! 😉

De tijd van het jaar?

Het regent baby’s in onze kennissenkring, maar liefst drie geboortes, één zwangerschapsaankondiging én een adoptie in de voorbije twee maanden. Gisteren hebben we al een eerste babybezoekje in het Virga Jesse ziekenhuis van ons lijstje kunnen schrappen, morgen volgt het volgende. De onderhandelingen met mijn vriend zijn geopend over het bezoekje aan het schattige adoptiekindje. Singapore is niet bepaald bij de deur… 😉

Koreaanse diner bij Maru

Ter ere van mijn collega die in juli op vakantie geweest was in Zuid-Korea (ik stikjaloers natuurljk!), had ik een etentje georganiseerd in het Brusselse restaurant Maru. We waren in totaal met zes collega’s en mijn vriend (die kon aansluiten omdat zijn meerdaagse zeiltocht naar Ramsgate afgelast was). Ik had gereserveerd om 19u en het was de bedoeling om daarvoor nog iets te gaan drinken met de collega’s.

We vertrokken rond een uur op vijf op het werk (hey, op een vrijdag mag dat al eens, he!) en namen na een fikse wandeling, onder de deskundige begeleiding van onze Brusselse collega met gidsaspiraties, de tram naar het JAM hotel. Op het dak van dit hotel is onlangs een hippe bar geopend. Het uitzicht vanaf het dakterras is zeer mooi, alleen jammer dat er te weinig tafeltjes zijn op het hoogste niveau om van het uitzicht te kunnen genieten. We daalden dus langs een buitentrap een verdieping naar beneden om ons daar in de lounge chairs te nestelen. Jammer genoeg zonder uitzicht op de Brusselse skyline, maar wel mét uitzicht op het smalle zwembad. We dronken prosecco en gin-tonic om de start van het weekend te vieren.

Daarna liepen we nog even langs het gemeenschapshuis van onze jongste collega. Een prachtig gerenoveerd herenhuis waar zij met haar partner en enkele huisgenoten woont. Onze jongste collega is duidelijk niet zo goed in het inschatten van de tijd, want no way dat we om 19u in het restaurant zouden zijn, waar mijn vriend (die wel stipt is) op ons zat te wachten. Zo’n twintig minuten te laat arriveerden we in restaurant Maru.

Echt een fijn restauant trouwens voor wie zich wil verdiepen in de Koreaanse keuken. Al de klassiekers staan er op de menukaart en ze hebben ook een mooi aanbod aan Koreaanse dranken. Ik ging voor de 불고기 (bulgogi) en de Koreaanse pruimenwijn. De meeste van mijn collega’s bestelden een 비빔밥 (bibimbap). Bij het bestellen van de bulgogi vroegen ze of we dit aan tafel bereid wilden hebben. Dat leek ons te veel gedoe, maar achteraf bezien, zagen we bij andere tafels dat dit er wel tof uit zag.

Ik had als dessert Koreaanse pannenkoekjes besteld, maar besefte al gauw dat ik genoodzaakt was mijn dessert te delen met mijn tafelgenoten. Het groenetheeijs met rode bonen viel niet in de smaak bij mijn collega’s aan de overkant van de tafel, dus offerde ik mijn pannenkoeken op en at ik de overschot van het groenetheeijs op. Dat trouwens bijzonder lekker was.

Na de maaltijd keerden we terug richting Brussel-Centraal om nog iets te drinken bij de BrewDog, een bar die een bijzonder indrukwekkend bieraanbod op tap heeft. Ik ben geen bierdrinker, maar hun cava is ook niet slecht. 😉 Mijn collega vond het bier wat te duur, maar ik moet zeggen dat deze hippe plek vlak tegenover Brussel-Centraal wel bij mij in de smaak viel.

Uiteraard namen we de laatste trein richting Leuven. Plakkers, he. 😉

Spontane dinner dates

Trouwe volgers van deze blog weten het ongetwijfeld, onze agenda laat weinig tot geen ruimte voor spontaneïteit. Deze zomer had ik me echter voorgenomen om de weekavonden niet vol te plannen, kwestie van wat tijd te hebben voor spontane invallen (en ook een beetje om al mijn reisverslagen te kunnen schrijven en mijn foto’s te kunnen verwerken).

Zo konden mijn vriend en ik woensdagavond op de bots beslissen om te genieten van de prachtig zomeravond en iets te gaan eten op een terrasje. Ik denk dat ik er al eens eerder over geschreven heb, maar het is in Leuven enorm moeilijk om een terras te vinden waar je lekker kan eten en dat ‘s avonds in de zon ligt. Ik meende dat het terras van De Hoorn, midden in de nieuwe hippe stadswijk in wording wel nog avondzon zou hebben. Helaas, een recente nieuwbouw blokkeerde de laatste zonnestralen. Maar: de mosselen waren uitstekend en de locatie is zeer inspirerend. Momenteel ligt De Hoorn midden in een bouwwerf, maar het is niet moeilijk je voor te stellen hoe mooi de site zal zijn, eens de werken achter de rug zijn.

Op donderdagavond hadden we eveneens niets gepland. Tot we een berichtje kregen van onze kameraad uit Meldert dat hij voor zijn werk de ganse dag in Leuven in de Faculty Club zat. En of we al plannen hadden voor het avondmaal. Nu wel dus!

Ik was oprecht blij dat ik ditmaal geen sms moest terug sturen dat het niet paste voor ons. We spraken af rond 18u aan het station van Leuven en zochten een plekje op het terras van de Klimop. Super leuk om bij te kunnen praten. Helaas stelde het eten teleur. Ik had een kabeljauw met asperges besteld en mijn tafelgenoten een Thaise noedelsalade. De salade zag er eerlijk gezegd wat povertjes uit. Mijn gerecht was daarentegen wat van het goede te veel. Mijn portie kabeljauw was het dubbele van wat ik een normale portie beschouwd. Verder dreef de kabeljauw in een witte roomsaus en waren de asperges te hard gebakken (groene asperges moeten groen zijn, niet bruin). Het was ook gewoon echt te veel, waardoor ik genoodzaakt was een flink stuk vis te laten liggen. Teleurstellend!

Gelukkig maakte het ijsje van Decadenza achteraf veel goed. Dat zabaglione-ijs was ronduit fenomenaal. Al smullend liepen we terug naar ons appartement om daar nog een flesje Corsicaanse witte wijn te kraken en te praten tot de zon al ver onder was.

Meer van dat!

Hapje Tapje

Omdat we de voorbije jaren telkens op vakantie waren, was het al van 2013 geleden dat mijn vriend en ik nog eens op Hapje Tapje geweest waren. Om heel eerlijk te zijn, had ik het niet echt gemist. Op vakantie zijn er zoveel leuke dingen om te mee bezig te houden, maar ik merkte dat ik dit jaar echt uitkeek naar deze editie. Vorige edities waren we altijd met een fijn groepje vrienden, maar dit jaar bleef mijn facebookoproep akelig in de leegte echoën. Blijkbaar zijn de meeste van mijn vrienden Hapje Tapje ontgroeid of is iedereen dit jaar allemaal tegelijkertijd met vakantie. Gelukkig was er nog onze vriend, de schaker, die zich bereidwillig toonde om ons te vergezellen.

En het was echt een topeditie! Beetje bewolkt waardoor het niet te warm was. Een stuk Tiensestraat dat aan het parcours werd toegevoegd waardoor de mensenmassa beter verspreid werd en je bijna nergens langer dan een paar minuten moest aanschuiven om je hapje of je tapje te krijgen. (Al had ik wel de indruk dat er in het algemeen minder volk was. Iets was het comfort van de aanwezigen enkel ten goede kwam.)

Deze hapjes aten wij:

Rock ‘n Roll Oyster: Gillardeau oester met een twist bij Baracca, vergezeld van een overheerlijke Hugo uit een plastieken zakje:

Mini gourmet burger van rundvlees met pancetta, provolone, tomaat, rucola en basilicummayonaise bij Huis der Burgers (uiteraard was dit een hapje dat mijn vriend at):

Salade van mango, appel, rivierkreeftjes en pikante sinaassalsa bij M-Café (de beerpairing liet ik voor wat het was):

Grava lax bij Savoye:

Fregola Sarda: kalf, aubergine, parmezaan, ansjovis en gerookte amandel bij Baracca:

Fusilli met pesto van pistachenoten en scampi bij La Divina Commedia (het minste gerechtje van de dag, maar wel een goede bodem om al die prosecco’s en cava’s te verteren):

Dessert op basis van framboos, chocolade en karnemelk van bij Zuut (hét hoogte punt van de dag, echt subliem lekker):

Pasteis de Belém bij O Fado (heerlijk warm en mét kaneel, zo lekker dat ik niet anders kon dan terugkeren voor een tweede gebakje om de dag af te sluiten):

En een vitello tonnato bij Officina Clandestina, mosselen in de wok met pijpajuintjes, erwten, look, platte peterselie, room en tomaat bij restaurant Kokoon (overheerlijk!), een proevertje van ambachtelijke gerookte zalm bij Vishandel Wauters en een cosmopolitan bij Barcode die ik allemaal al binnen gewerkt had alvorens ik eraan dacht om een foto te nemen. En ettelijke parelende alcoholhoudende drankjes, uiteraard.

Verder was het gewoon heel prettig om door de Leuvense straten te slenteren, terrasjes te doen en met onze vriend te babbelen. Super dag!

Yet Another Blog

Life on my side

vrienden