Back in Geneva!

Na een bijzonder zonnige rit met een volgeladen koffer, een lunchpauze bij mijn favoriete Chinees Chez TchouTchou mét udon noedelsoep, een pitstop bij een wegrestaurant dat ik nog niet aangedaan had en verder héél véél eentonige kilometers, zonder problemen in Genève aangekomen. Verkeerd geparkeerd, de laatste pullen uitgeladen en de dozen random in ons appartement neergeploft. Uitpakken wordt een werkje voor de komende dagen (weken).

soupe de udon avec canard

Helaas moeten we nog één tripje op en af naar Leuven maken om de leasewagen binnen te doen en dan is al het heen-en-weer-gereis eindelijk achter de rug!

Laatste Ciné transat

Allez, voor dit seizoen dan toch. 😉 De zomer in Genève blijft maar duren en het vooruitzicht om de avond voor ons vertrek naar Leuven onderuitgezakt in strandstoelen te kunnen genieten van een film, was te aanlokkelijk om niet over te gaan tot actie.

Toegegeven, ik had nog nooit van Almost Famous gehoord, maar de hoge scores op imdb en Rotten Tomatoes in combinatie om de uitstekende cast deden het beste verhopen. De film gaat over de complexe relatie tussen rock-‘n-roll bands, hun groupies en de rockjournalisten die over dit alles schrijven. Interessant is hoe de film verteld wordt vanuit het standpunt van een vijftienjarige, hoogbegaafde scholier.

Ik ken het rock-‘n-roll wereldje niet echt, maar de kleurrijke figuren en de liederlijke uitspattingen, zijn het ideale onderwerp voor een spetterende film. Die gelukkig dieper graaft dan de oppervlakkige glamour and glitter, want uiteindelijk zijn rocksterren ook mensen met gevoelens. En het zijn net de fouten en kleine kantjes die de hoofdpersonages zo herkenbaar maken.

Prachtig meeslepend verhaal met de nodige humor in beeld gebracht.

Grand Feu d’Artifice

Als troost voor het feit dat we een maand langer moeten wachten om de kersverse uitbreiding van het gezinnetje van onze vriendin te bewonderen, gingen we deze zaterdag naar het Grand Feu d’Artifice kijken. Het grote vuurwerk op de laatste zaterdag voor het einde van de feesten is de apotheose van de Fêtes de Genève.

Aangezien het onze eerste keer was, wisten we niet goed wat de beste plek was om het vuurwerk te aanschouwen. Wat we wel wisten was dat er massaal veel volk naar de oevers van het meer zou afzakken om te genieten van het vuurwerk. We vertrokken dus anderhalf uur voordat het vuurwerk begon, maar afgaande op de massale stroom mensen die allemaal in dezelfde richting gingen, was dit wellicht nog niet vroeg genoeg. We volgden de mensenstroom in de hoop een goeie plek te vinden. Aangezien ik wist waar het vuurwerk zou afgeschoten worden, gokte ik erop dat de pier van Eaux-Vives een goeie plek zou zijn om het vuurwerk te zien. Er was al veel volk toen wij er aankwamen, maar we vonden een redelijk ok plekje. We keken wel recht op de masten van de jachthaven, maar ik ging ervan uit dat dit niet al te storend zou zijn op de foto’s.

De collega van mijn vriend waarmee we eerder al afspraken, vervoegde ons wat later (eerlijk waar, hoe vonden mensen elkaar in tijden vóór smartphones en googlemaps?) en toen was het wachten tot het vuurwerk begon. Omdat er nog wat bootjes rondvoeren in het gebied waar het vuurwerk zou afgeschoten worden, werd het begin van het vuurwerk om veiligheidsredenen uitgesteld tot de bootjes de gevaarlijke zone verlaten hadden. Deze boodschap werd door de aanwezigen op boegeroep onthaald. Toegegeven ik heb zelf ook een hekel aan wachten heb, maar veiligheid voor alles, nietwaar?

Uiteindelijk begon het vuurwerk met zo’n 25 minuten vertraging. En wat een vuurwerk was me dat! Zonder twijfel één van de meest spectaculaire vuurwerkshows die ik ooit zag. Het vuurwerk werd afgeschoten op muziek en was vergezeld van een indrukwekkende lasershow. Fenomenaal. Het was zo mooi dat ik me de vraag stelde of ik volgend jaar niet beter zou betalen voor plaatsen op de tribune. Enfin ja, de foto’s geven al dat moois maar in beperkte mate weer, maar het is wel een fijne herinnering.

IMG_0978

IMG_0979

IMG_0993

IMG_0995

IMG_1002

IMG_1005

IMG_1035

IMG_1040

IMG_1067

IMG_1071

Oja, je kan de Jet d’Eau zien in deze foto’s.

Na het vuurwerk had ik nog zin om iets te gaan drinken. Helaas was mijn gezelschap niet in optimale vorm. Mijn vriend was nog altijd heel moe en durfde het nog niet aan alcohol te drinken en de collega van mijn vriend had een kater van de dag voordien. 😉 Enfin ja, uiteindelijk hielden we het op één drankje in de gezellig tapasbar Bodega 21. Non-alcoholisch voor mijn vriend, uiteraard. 😉 Want daarna moesten we nog een flink stuk naar huis wandelen.

Op verkenning in de buurt

Zaterdagnamiddag voelde mijn vriend zich goed genoeg voor een korte wandeling in de buurt. Misschien werkt die antibiotica dan toch. 😉

Sinds we hier wonen, hebben we vooral de omgeving van het meer verkend, hoog tijd om eens een andere kant op te wandelen. We wandelden in de richting van het Viaduc de la Jonction. Wat opvalt is dat er overal in Genève kleine parkjes zijn met wat speeltuigen en de onvermijdelijke publieke barbecuestellen, waarvan bijzonder enthousiast gebruik gemaakt worden. Op veel plekken zijn er zelfs ondiepe waterbassins om in te spelen.

Het viaduct bleek jammer genoeg afgesloten voor voetgangers wegens werken. Pas eind november zullen we deze brug te voet kunnen oversteken. Aan de oever van de Rhône, vlakbij het viaduct ontdekten we een verlaten bouwwerk dat nu dienst deed als canvas voor graffiti-artiesten, we zagen zelfs een paar jongelingen enthousiast aan het werk. Tot mijn verbazing deden ze zelfs niet eens de moeite om hun gezicht te verbergen. Iets wat de straatkunstenaars die we in Londen zagen, consequent deden. We bewonderden de graffiti en verbaasden ons tegelijkertijd over het ongelooflijke kleurverschil tussen de Rhône en de Arve, die vlak voor het viaduct samenvloeiden. De Rhône prachtig helder groenblauw, terwijl de Arve een soort modderig groen was.

IMG_5243

IMG_5247

IMG_5248

We wandelden verder langs de oevers van de Rhône in de richting van het meer, langs een mooie schaduwrijk pad. Dat het water deze mooie zomerdagen als een magneet op de inwoners van Genève werkt, moge duidelijk zijn. Onderweg kwamen we talrijke vissers, barbecueënde expats en zonnekloppers tegen. We spotten zelfs wat wildlife: een rode eekhoorn in de bomen en een scharrelende rat op de oevers.

IMG_5249

IMG_5251

IMG_5252

IMG_5254

Via de Pont de Sous-Terre staken we de Rhône over en zetten we onze wandeling verder op de andere oever van de rivier langs de Sentier des Saules. We passeerden een aaneenschakeling van publieke barbecues die druk gebruikt werden. Elk groepje had zijn eigen muziek bij, wat een potpourri van muziekstijlen opleverde. We hoorden een mengelmoes van talen: Spaans, Engels, Italiaans, Portugees… Frans daarentegen hoorden we amper. Ook hier werd elk vrij plekje aan de oever en op aanlegsteigers ingenomen door zonnebaders. Huidkanker is hier blijkbaar niet echt top of mind.

IMG_5255

IMG_5257

We liepen helemaal tot aan het puntje van de Pointe de la Jonction, waar de Rhône en de Arve samenvloeien. Ik bestelde een glaasje citronade om de dorst te lessen en toen vonden we het welletjes. Tijd om terug te keren. We kozen een andere route om terug naar huis te gaan. Deze route bracht ons langs een overdekte spoorweg. De overkapping zorgt ervoor dat de treinen de buurt niet kunnen storen en tegelijkertijd is er extra ruimte voor een mooi wandelpad met groen, speeltuigen en paviljoens met plaats voor ateliers, creatieve bedrijven en start-ups.

IMG_5258

IMG_5259

Avondwandeling in Genève

Na een dagje kuisen, organiseren en opruimen, had ik gisteren wel zin in een avondwandeling. Kwestie van wat te kunnen genieten van onze mooie nieuwe woonplek. Momenteel zucht Genève onder een hittegolf. De voorbije dagen steeg het kwik hier ruim boven de 30 graden, wat maakt dat het overdag niet echt ideaal is om buiten te komen. ‘s Avonds is het echter zalig genieten van deze zwoele zomeravonden.

Mijn vriend en ik liepen naar het meer, want water, dat brengt verkoeling. Langs de oevers van het meer gonsde het van de bedrijvigheid: er werd volop gewerkt aan de opbouw van een kermis en allerlei eet- en drinkstandjes. Daar zullen we de komende dagen beslist nog eens langs gaan. 😉 We liepen tot het uiterste puntje van de pier van Les Bains de Pâquis en genoten van het uitzicht op de Jet d’Eau. Een schitterende zomeravond. Dankjewel Genève!

IMG_5086

IMG_5087

Fête Nationale – 1er août 2017

1 augustus vieren alle Zwitserse kantons de Nationale Feestdag. Deze zomerse datum werd gekozen omdat begin augustus 1291 (exacte datum is niet gekend) de drie Alpenstaatjes Uri, Schwyz en Unterwalden een overeenkomst sloten om elkaar tot in de eeuwigheid bij te staan in hun verzet tegen buitenstaanders.  Pas sinds 1994 is 1 augustus een officiële feestdag in gans Zwitserland.

Onze vrienden hadden ons uitgenodigd om samen met hen onze allereerste nationale feestdag op Zwitserse bodem te vieren en tegelijkertijd ook een beetje de verjaardag van ons petekindje, hun jongste dochter, die in juli verjaard was. Tegen de middag waren we in Aubonne om eerst ons petekindje cadeautjes te zien uitpakken en dan te genieten van een heerlijke gezamenlijke Mexicaanse lunch op hun terras met uitzicht op het meer. Ok, burrito is niet echt Zwitsers, maar op een hete dag van meer dan 30 graden wellicht beter geschikt dan kaasfondue. 😉 Als voorgerechtje serveerde onze chefkok een heerlijk boekweitpannenkoekje met gerookte zalm en zure room. Samen met een glaasje champagne de ideale manier om een feestelijk dag te beginnen.

IMG_5068

Na het verorberen van ettelijke burrito’s (helaas geen fotografisch bewijs ter illustratie), maakten we een wandeling naar het nieuwe huis van onze vrienden. Eind augustus trekken ze erin en het zag er al bijna helemaal afgewerkt uit. Na de vertering bevorderende wandeling was er weer een beetje plek voor een typisch Zwitsers dessert met meringue, room en ijs. Heerlijk!

IMG_5069

Ondertussen was de avond gevallen en was het tijd om naar het centrum van Aubonne te trekken om deel te nemen aan de feestelijkheden op het binnenplein van het kasteel van Aubonne. De binnenplaats was feestelijk versierd met vlaggen en er stonden lange tafels en banken opgesteld om aan te eten en te drinken. We dronken een glaasje wijn, aten een stukje saucisse, maakten kennis met wat dorpsbewoners en deden ons best om het Zwitserse volkslied mee te playbacken. Het enthousiasme waarop het volkslied werd meegezongen, was groot. En ook het daaropvolgende ‘prière patriotique’ werd uit volle borst mee gebeden. Het lijkt erop dat de mensen in Zwitserland iets religieuzer zijn dan in België.

IMG_0551

IMG_0602

Na het gebed trokken we in optocht door de straten van Aubonne. De kinderen kregen papieren lampionnen uitgereikt en de stoet werd begeleid door de plaatselijke fanfare.

IMG_0603

IMG_0604

IMG_0609

Daarna liepen we terug naar het huis van onze vrienden om van daaruit met de wagen naar Saint-Prex te rijden voor het grote vuurwerk dat zou afgeschoten worden vanaf twee platforms op het meer.  We waren duidelijk niet de enige mensen die van het vuurwerk wilden genieten. Het was erg druk in het centrum van Saint-Prex, maar gelukkig slaagden we er zonder al te veel moeite in om een plek te vinden aan de oever van het meer met goed zicht op het vuurwerk. We moesten even geduld uitoefenen, maar om 22.47u was het dan eindelijk zover! De vuurpijlen schoten de lucht in en ik moet zeggen: die Zwitsers kennen iets van vuurwerk maken. Behoorlijk indrukwekkend!

IMG_0648

IMG_0658

IMG_0661

IMG_0668

IMG_0687

IMG_0693

Het late uur zorgde ervoor dat ons petekindje tijdens het vuurwerk in slaap gesukkeld was in de armen van haar mama. Begrijpelijk, want het was dan ook een vermoeiende dag. 😉

Na al die feestelijkheden lagen we uiteraard veel te laat in ons bed, maar dat hadden we er graag voor over!

Verhuis naar Zwitserland

De ochtend gespendeerd aan nog wat spullen bijeen pakken, puzzelen om deze allemaal (inclusief mijn bureaustoel) in de wagen te krijgen en het appartement netjes achterlaten voor bezoeken van potentiële huurders. Tot onze eigen verbazing ging al onze bagage redelijk makkelijk in de wagen en konden we zo rond 11.30u vertrekken naar Genève. We hadden een beetje stress om wille van de gigantische files op “Zwarte Zaterdag”, maar voorlopig zag onze route er filevrij uit.

Onze rit verliep verrassend vlotjes en zelfs de stops waren, alhoewel niet zo gepland, dezelfde als de vorige keer: in het AC restaurant waar ik de vorige keer een kleine plaspauze had ingelast, aten we nu een snelle spaghetti. Het duurde een eeuwigheid voordat de spaghetti klaar was, maar ik moet zeggen dat de kwaliteit beter was dan ik van een wegrestaurant zou verwachten. De spaghetti was zelf al dente en meer dan warm genoeg!

Dat het drukker was dan de vorige keer, bleek uit de lange wachtrijen bij het damestoilet. Al een geluk dat we de grote drukte hadden weten te vermijden door pas rond 13.15u te gaan lunchen. Veel mensen waren op dat moment alweer aan het vertrekken.

Ook de volgende stop kwam ons bekend voor: L’arche, hadden we daar niet de vorige keer wat op het gras zitten uitrusten? Ik kocht er een magnum framboos, het ideale vieruurtje tijdens een lange autorit. En fijn dat de toiletten gratis waren!

Hoe meer we naar het zuiden afdalen, hoe rustiger het op de baan wordt. Geen spoor van die monsterfiles waar gisteren zoveel om te doen was. Het weer begint echter te verslechteren. We zien in de verte dikke regenwolken hangen. En dan opeens: bam, zitten we midden in een gigantische hagelbui. Een epische hagelbui die wel het einde van de wereld lijkt aan te kondigen. De hagelstenen zijn zo dik dat we nog amper boven het geroffel op het dak uitkomen.

We hebben duidelijk niet de goeie reflex gehad om meteen een brug op te zoeken om onder te gaan schuilen en nu komen we er uiteraard geen meer tegen. Het lawaai op de carrosserie doet vermoeden dat onze wagen niet ongeschonden uit dit avontuur zal komen. En dat nu de leasing bijna afgelopen is.

Wanneer de hagelbui eindelijk stopt, zien we voor ons op de weg een spoor van hagelstenen en afgerukte bladeren. Door het grote temperatuurverschil sublimeert het ijs en rijden we door een mistig landschap. Echt een beetje surreëel. Tijdens de hagelbui zagen we de temperatuur trouwens met meer dan 14 graden dalen. Spectaculair.

Rijkelijk laat, besluiten we de radio af te stemmen op frequentie 107.7 (zoals aangegeven op de infoborden boven de snelweg) om meer info te vernemen over de huidige weersomstandigheden.

Onze rit verloopt verder zonder problemen, maar natuurlijk begint het net opnieuw te regenen op het moment dat we beginnen uitladen. Gelukkig regent het niet al te hard en kunnen we fout parkeren vlak voor de inkom van ons appartementsgebouw waardoor het uitladen vrij vlot verloopt.

Helaas maakte deze rit zoals gevreesd een slachtoffer: de carrosserie van onze wagen staan vol met deuken. Niet leuk, maar goed daarvoor zijn we verzekerd, nietwaar?

Inpakken en wegwezen!

Deze zaterdag stond (uiteraard) volledig in het teken van onze nakende verhuis. Ik gaf nog wat dingen weg via GIFT Leuven, maar bij nader inzien blijkt dat er altijd meer spullen in zo’n appartement gaan dan je verwacht. Veel rommel ook waarvan je na een tijd het bestaan gewoon vergeet.

Met pijn in het hart nam ik afscheid van onze laatste grote plant, mijn favoriet, een nogal uit de kluiten gewassen hibiscus. Onze hibiscus, die we als geschenk kregen tijdens ons tien jaar samen feest en die sindsdien zo’n tien keer in omvang is toegenomen, vond een nieuw pleeggezin bij onze vrienden uit Roosbeek. Het was een hachelijke onderneming om de plant min of meer heel in de wagen van onze vrienden te krijgen, maar het lukte ons en achteraf kreeg ik een foto doorgestuurd van onze plant in zijn nieuwe leefomgeving. Hopelijk ziet hij niet te veel af van de verhuis.

Mijn vriend en ik begonnen ook met het leegmaken van de boekenkast. Al de gelezen boeken staken we in Shurgard dozen en ik maakte een selectie van een paar ongelezen boeken om mee te nemen naar Genève. Zolang ik daar nog geen job heb, hoop ik eindelijk de tijd te vinden om wat te kunnen bijlezen.

Ik zocht de kleren bijeen die ik de komende weken zou nodig hebben en vulde koffers en sportzakken met schoenen, kapstokken, computermateriaal, fotomateriaal en dergelijke. Ook mijn bureaustoel zal naar Genève meereizen. Mits wat puzzelwerk moet het lukken om alles in de wagen te krijgen.

Klaar voor het grote avontuur!

Bierbeekse barbecue

Toen mijn collega vernam dat ik na mijn laatste werkdag nog twee weken in Leuven zou vertoeven, liet hij er geen gras over groeien. Hij drong er ten stelligste op aan dat ik nog een laatste keer bij hem en zijn vrouw zou dineren. Kon ik meteen ook zijn nieuwe aankoop bewonderen: een splinternieuwe mobilhome.

Mijn collega kan nogal overtuigend zijn, bijgevolg stond de afspraak in mijn agenda voordat ik twee keer met mijn ogen had kunnen knipperen. Gisterenavond was het dan zover en begaf ik me op mijn krakkemikkige fiets naar Bierbeek, alwaar de tuintafel klaarstond voor het aperitief.

We dronken een heerlijk flesje prosecco en genoten van de zachte avond in de tuin. Ondertussen vooruitblikkend op mijn tijd in Genève. Mijn collega is een begenadigd kok en en bakte voor het voorgerecht sint-jacobsvrachten en scampi op de barbecue. Smaakte heerlijk vergezeld van een slaatje uit de eigen tuin. Meer is er alleszins niet nodig om mij in de feeststemming te krijgen.

IMG_4927

Voor het hoofdgerecht verkasten we naar de afgeschermde eettafel buiten, omdat het ondertussen wat begon af te koelen. De heerlijk dikke eendenfilets zagen er bijzonder smakelijk uit, al moesten we het nodige geduld uitoefenen voordat ze helemaal gaar waren. Uiteindelijk zat er weinig anders op dan de eend in stuken te snijden en deze apart op de barbecue te leggen. Ik moet zeggen dat ik zelden zulke lekkere eend gegeten heb. Het sausje naar grootmoeders recept dat de vrouw van mijn collega bereid had, maakte het gerecht helemaal af. Zalig! We klonken op de mooie zomeravond.

IMG_4930

Toen was het eindelijk tijd voor een rondleiding door de mobilhome. Ik was echt onder de indruk van de moderne inrichting in zwart-wit. Paste helemaal bij mijn collega en zijn vrouw. Ze waren duidelijk apetrots op hun nieuwe aanwinst. Nu ze zo’n fantastisch rijdend huis hebben, houdt niets hen tegen om mijn vriend en mij te komen opzoeken in Genève!

Om de mobilhome in te wijden, aten we er samen het dessert op: heerlijke chocoladetaartjes. Een perfecte afsluiter van een perfecte avond. De lichte kater deze ochtend nam ik er graag bij.

Europeade in Genève

Vandaag moesten we een presentatie geven in de Franse les (voor wie het nog niet wist, ik volg momenteel twee weken een zomercursus aan het CLT). De opdracht bestond erin in groepjes van drie een project uit te werken dat moest plaatsvinden in een bepaalde stad. Een beetje geïnspireerd op de kandidaatstelling van steden voor het organiseren van de Olympische spelen of de Wereldexpo. De groepjes werden willekeurig ingedeeld door het uitdelen van briefjes met de naam van een land erop. De stad waar het event zou plaatsvinden, mochten we zelf bepalen.

En jawel, het toeval zorgde ervoor dat ik het briefje ‘Suisse’ trok. De keuze voor Genève was bijgevolg een no-brainer. Het project dat we uitwerkten was een soort Olympiade voor de grote Europese talen Engels, Frans, Duits, Spaans en Italiaans. Een Europeade, dus. Ik was zelf niet echt overtuigd van het project (een beetje saai, naar mijn mening), maar bij gebrek aan inspiratie en niet veel zin om mijn vermoeide hersencellen in gang te zetten, sloot ik me aan bij dit voorstel. Uiteraard haalde onze presentatie het niet. Daarvoor was het te weinig sprankelend. Gent won overtuigend met het projectvoorstel voor de organisatie van een Groene Week (mét Elon Musk!).

Maar toch: een bijzonder grappige toevalligheid.