Vorig weekend

Jaja, ik weet dat dit weekend alweer bijna halverwege is, maar toch wil ik nog enkele zinnen wijden aan het vorige.

Mijn vriend en ik hadden dit weekend namelijk speciaal vrijgehouden voor ons tweetjes. Zaterdag uitgebreid en lekker gaan tafelen in het Land aan de Overkant. Ik twijfelde nog even of ik wel zou gaan voor de aangepaste wijnen, omdat we de dag voordien al redelijk wat cocktails verzet hadden, maar hey, een mens leeft maar één keer en we hadden per slot van rekening iets te vieren.

Zondag sliepen we uit en genoten we van enkele uurtjes quality time met z’n tweetjes in Aquaheaven. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het geweldig dat we een druk sociaal leven hebben, maar soms kan het ongelooflijk deugd doen om wat tijd voor ons twee uit te trekken. En wat is daar beter voor geschikt dan eens lekker zweten in de sauna en relaxen met een flesje champagne erbij. Decadent, but I like it!

Voor mij archief, de menu die we zaterdag aten:

  • Filet van hert kort gemarineerd hazelnoot, raap en roodlof
  • Gebakken snoekbaars, ossenstaart, wortel en selder
  • Boschampignons gebakken en in velouté, groene kruiden en petis-gris
  • Filet van wilde eend, confit van de bouten, cichorei, groenten uit volle grond
  • Bittere chocolade, ijs van kastanje, horchata
  • Baba au rhum, ijs met Sechuanpeper

En ik hol

Van de ene conferentie naar de andere (deze keer kon ik helaas niet blijven voor de receptie, ik was al te laat voor de Japanse les) en tussendoor moet ik ook nog al mijn werk gedaan krijgen. En herinner me eraan dat ik nog in ‘t kort iets moet zeggen over het fijne weekend dat jammer genoeg alweer voorbij is. Maar kijk, het is al bijna middernacht, het zal voor een andere keer zijn.

China@Bozar

Mag ik jullie deze geweldige tentoonstelling in de Bozar aanbevelen? Donderdagavond, na een walking dinner in een internationaal gezelschap (ik sprak met mensen uit Nederland, Engeland, Italië, Bulgarije en Oekraïne), kregen we de gelegenheid om deze tentoonstelling in de Bozar te bezoeken. Ik werd echt van mijn sokken geblazen door de fascinerende, duizenden jaren oude objecten.

Doordat ik in een boeiend gesprek met een collega verwikkeld was, kon ik echter niet mijn volle aandacht aan de objecten in de tentoonstelling schenken. Maar wat ik zag, smaakte naar meer. Ik zal dus zeker nog eens terug gaan. Bij voorkeur op een donderdagavond als ik geen Russisch heb, want op donderdag blijft de Bozar open tot negen uur ‘s avonds. Ideaal om op je gemak na het werk eeuwenoude kunstvoorwerpen te bewonderen.

Compliment

Deze week stuurde een persoon met aanzien een mailtje naar mijn collega om te vragen naar de naam van de “jonge blonde (en pientere)” dame met wie hij had gesproken op een receptie. Ik werd lichtelijk rood toen mijn collega mij al lachend het mailtje kwam tonen. Blijkbaar ben ik lichtelijk aangeschoten op mijn pienterst. 😉

The bitch in me

Vandaag barstte er op het werk plots een collega in tranen uit. Bleek dat haar hondje heel ziek was en het waarschijnlijk niet zou halen. En bijna had ik gezegd: “Mens, op dit zelfde moment sterven er kinderen waar niemand een traan om laat.” Maar uiteraard zei ik dat niet en bood ik een troostend woord. Het verlies van een vriend doet altijd pijn, zelfs al is het maar een hond.

Huiswerk

De nieuwe juffrouw van Russisch overdrijft. Ik heb heus niets tegen een paar oefeningetjes die je kan maken tijdens de treinrit van Leuven naar Brussel en weer terug, maar pagina’s en pagina’s oefeningen die je verondersteld wordt thuis te maken. Dat is er wat mij betreft toch wat te veel aan. Mijn vrije tijd is een bedreigde diersoort aan het worden.

Leeg

Gisteren veel te laat in bed, vandaag een ganse dag opleiding en enkele dringende zaken die ik multitaskgewijs tijdens de opleiding heb afgehandeld, een slippertje gemaakt op een natte stoeptegel, drieënhalf uur Japans en natgeregend door een regenbui om u tegen te zeggen. Ik wilde nog iets schrijven over de feestelijke opening van het festival van Gent, maar het zal voor morgen zijn.