Vakantieherinneringen

Omdat ik vandaag een loodzware dag gehad heb op het werk (die ik uiteraard met de glimlach en de nodige klantvriendelijkheid doorstaan heb, zo professioneel zijn we wel), maak ik het mezelf even gemakkelijk. Dus pik ik dit ideetje van Tita. Enkele vraagjes over reizen, mijn favoriete hobby.

Welke landen van de wereld heb je al bezocht?

Daar heb ik even mijn Tripadvisor account voor moeten raadplegen. In alfabetische volgorde: Australië, België, Canada, Denemarken, Duitsland, Egypte, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Japan, Letland, Litouwen, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Polen, Portugal, Spanje, Thailand, Tsjechië, Tunesië, UK, USA, Vaticaanstad, Zweden, Zwitserland. Blijkt dat ik al in meer landen geweest ben dan er letters in het alfabet zijn, maar dat ik nog nooit landen die beginnen met een K, M, Q, R of W bezocht heb. Kazachstan, Marokko, Qatar, Rusland en Wit-Rusland, here I come!

Welke bestemming staat bovenaan jouw verlanglijstje? Met andere woorden: waar wil je ECHT nog een keertje heen?

Rusland. Ik moet toch eens mijn Russisch kunnen oefenen in het moederland van het communisme, he! Nu, mijn allereerste bezoekje aan Russische bodem vindt over een maand of twee plaats. Al kan je een stop van twee uren in de luchthaven van Moskou bezwaarlijk een uitgebreid bezoek noemen.

Wat is jouw meest ideale vakantie? (strandvakantie, shopping trip, culturele vakantie, etc.)

Culturele vakantie. Geen twijfel mogelijk. Nooit begrepen dat mensen hun kostbare tijd verspillen aan shoppen terwijl er zoveel te zien en te doen valt! Al zeg ik nu al een paar jaar tegen mijn vriend dat we toch echt eens een week aan het strand zouden moeten gaan liggen, om te bekomen van al de drukte, het komt er nooit van. Als puntje bij paaltje komt, wil ik toch elke kerk en elk museum in de wijde omtrek bezocht en gefotografeerd hebben. 😉

Welke plek vond je zo bijzonder dat je er nog wel eens heen zou willen?

Australië. Maar da’s niet moeilijk natuurlijk, want er is nog zoveel van dit land dat we niet gezien hebben. Nuja, land, continent is correcter. De variatie aan fauna en flora die we daar gezien hebben, het rauwe natuurschoon, de leegte, de vriendelijke mensen, de warmte, het lekkere eten. Fantastisch.

Laat je allerleukste vakantiefoto zien.

Heel moeilijk, want ik heb meer dan een terabyte aan fotografische herinneringen, maar laat ik voor deze jumping crocodile gaan. Omdat ik tot voor onze Australiëreis zelfs geen flauw idee had dat krokodillen konden springen.

En ja, ik weet dat de praktijk van het bijvoederen van deze dieren om de toeristen te plezieren niet helemaal koosjer is. Maar indrukwekkend was het wel.

Ben je al eens voor werk naar een leuke bestemming gestuurd? Zo ja, waar?

Ja hoor. Naar MadridWarschau en Kopenhagen. Luxemburg vind ik niet echt een leuke bestemming, allez eigenlijk wel, maar als ik er voor mijn werk ben kom ik ‘s avonds laat aan en vertrek ik de dag erna vlak na de vergadering. Buiten het hotel en de vergaderzaal krijg ik dus niet veel van Luxemburg te zien.

Met wie ga je meestal op reis?

Met mijn vriendje!

Met wie zou je nog wel eens op vakantie willen gaan? (dit mag iedereen zijn: familielid, vriend(in) of beroemd persoon)

Met mijn broertje en zijn vriendin. Ik vind dat onze uitstapjes naar het buitenland steeds leuker worden!

Wie of wat zou je meenemen naar een onbewoond eiland?

Mijn vriendje en een satellietverbinding om met de buitenwereld te communiceren. 😉

Ben je al eens in België op vakantie geweest? Zo ja, waar?

Zeker dat, België heeft erg veel leuke plekjes. De Condroz heeft prachtige natuur en kastelen. Ieper is boeiend vanwege haar oorlogsverleden en vervult me met respect wetende dat alles wat je rondom je ziet vanaf nul is heropgebouwd. De Oostkantons zijn leuk omdat ze daar Duits spreken. De Ardennen zijn geweldig omdat er daar zoveel leuke vakantiehuisjes zijn om in groep een weekendje weg te trekken. Bezochten we al: Brûly-de-Pesche, Durnal, la Famenne, Jevoumont, Herbeumont, Monceau-en-Ardenne, Vielsalm, en Libin (komend weekend voor de derde keer al). Spa omdat het een beetje van alles heeft: natuur, wellness en Francorchamps. En natuurlijk de Belgisch kust, waar ik als kind op vakantie ging met mijn ouders. Ik moet toegeven dat ik de Belgisch kust ondertussen al een aantal jaar niet meer bezocht heb, de Nederlandse kust is immers zoveel mooier en rustiger.

Ga je liever naar een attractiepark of naar een dierentuin?

Naar een attractiepark, want hoe mooi ik dieren ook vind, het blijft een beetje zielig, beestjes in gevangenschap. Vroeger was er geen attractie zo wild of je kon er mij wel op vinden, maar de laatste jaren is ons pretparkbezoek teruggebracht tot nul. Al wil ik ooit wel eens Disney World in Florida bezoeken.

Zou je liever een ski- of een zonvakantie willen hebben?

Zon. Het zal voor mij niet snel warm genoeg zijn. Daarom heb ik ook zo’n fantastische herinneringen aan onze roadtrip door Oost- en Noord-Europa in 2010. Fantastisch weer, vier weken lang. De twee laatste skivakanties zijn wat tegen gevallen, omdat ik telkens ziek was, maar misschien moet ik het nog eens een kans geven. Uiteindelijk vond ik dat naar beneden glijden in een witte wereld wel heel leuk. En sneeuw is de mooiste vorm van neerslag! 😉

Wat is jouw leukste vakantieherinnering?

Goh, moeilijk, moeilijk. Ik heb zoveel fantastische herinneringen verzameld, ik zal er een paar uitpikken:

  • De Yellow Water cruise: het moment waarop we de krokodil een barramundi zagen verorberen vlak voor onze neus.
  • Onze privé-gids in New Orleans.
  • Oak Alley Plantation: De magnifieke driehonderd jaar oude eiken en kleine F die tegen een dame in klederdracht met een perfect Zuiders accent zei: “You are very pretty”.
  • De Sunset Dinner Cruise in Darwin: het moment waarop we in de verte de flitsen van het onweer ons zagen naderen.
  • Praag: wodka-orange drinken met mijn beste vriendin terwijl de bliksemschichten van het onweer in de verte zagen.
  • Renesse: seksen op een bijna verlaten strand.
  • Kraków: wodka zuipen in de Shakesbeer met mijn studiegenootjes tot de drankvoorraad op was. Het huwelijk dat we bijwoonden in Kraków was anders ook wel memorabel.
  • Thailand: de trip op de rug van een olifant door het oerwoud.
  • Egypte: Karnak en Abu Simbel. Onze allereerste cruise op de Nijl. Duizenden jaren geschiedenis aan je vingertippen, impressionant.
  • Barcelona: de gigantische stortbui op Montjuïc waarin we verzeild geraakten na een zonnige dag en de toeristische bussen die ons één voor één voorbij reden, totdat ik me zo kwaad maakte dat er uiteindelijk toch eentje stopte. Daarna zijn we een cava gaan drinken om onze overwinning te vieren. :-)
  • De lifster met de schilderdoeken die we onderweg van Riga naar Tallinn oppikten en die ons een warrig verhaal over ooievaars vertelde.
  • Poznań: het vriendelijkste onthaal ooit op een toeristische dienst en het prachtigste marktplein ter wereld én ze hadden er brochures in het Nederlands.
  • Tallinn: it’s oh so pretty en we leerden er Vana Tallinn kennen, het allerlekkerste digestief ter wereld.
  • De kite die mijn broertje zijn koffiekoek stool op Miyajima.
  • Nikko: het monnikeneten op basis van sojamelk (yuba) en het feit dat we hier bijna de enige toeristen waren. Met dank aan Fukushima dat voor een drastische daling in de bezoekersaantallen had gezorgd, maar een drama voor de inwoners die voor een groot deel van het toerisme leefden.
  • Nara: de hongerige hertjes die mijn vriend ei zo na verminkten.
  • De wandeling op Margiteiland in Budapest.
  • Aperitieven op de Alte Mainbrücke in Würzburg.
  • Het Italiaanse trouwfeest in Ranco: digestieven drinken na een ganse namiddag tafelen terwijl de zon onderging met uitzicht op het Lago Maggiore.

Wat is jouw minst leuke vakantieherinnering?

Mijn bijna-beroving in Gdańsk en de gevolgen daarvan: schaafwonden die moeilijk genazen en een fototoestel dat er een paar dagen later de brui aan gaf.

Naar welk(e) land(en) ga je dit jaar op vakantie?

Ik ging dit jaar al naar Budapest, Kopenhagen (voor mijn werk) en Duitsland en er staan nog een weekendje Ardennen, een weekendje Kopenhagen, een tripje naar Japan en een weekendje in de buurt van CERN op het programma.

Waar zou je nooit op vakantie gaan?

Politiek onstabiele landen waar het niet veilig is om te reizen: Somalië, Syrië, Afghanistan, Libië,… Enfin, oorlogsgebieden in het algemeen.

En daarmee is deze blogpost veel langer geworden dan oorspronkelijk bedoeld.

Würzburg

Toch wel het hoogtepunt van onze trip naar Duitsland. Na onze vertrek uit Mainz, kwamen we zo rond de middag aan in Würzburg. We zagen meteen Festung Marienberg gelegen op een over de Main uitkijkende heuvel. We hadden tijd zat om van te genieten van de aanblik van Festung Marienberg, want we waren in een file terechtgekomen die typisch is voor een stad met te smalle straatjes om al het verkeer te slikken. We reden dan ook de eerste de beste parkeergarage binnen om de rest van de trip naar ons hotel te voet af te leggen.

Lunchen deden we in Brauerei-Gasthof Alter Kranen met een plaatselijke specialiteit Flammkuchen. Daar hadden we alletwee nog nooit van gehoord, dus de keuze was snel gemaakt. Flammkuchen hebben wat weg van een hele platte pizza en hoewel lekker, werd het deeg van zodra het afkoelde wat taaier en lastiger om te eten. Natuurlijk wierpen we ook een blik op de oude kraan waaraan het restaurant zijn naam dankte.

Vervolgens wandelden we op ons gemak naar de hoofdreden van ons bezoek aan Würburg: de Residenz. Jaja, we hebben nogal wat UNESCO werelderfgoed bewonderd tijdens onze trip. De bouw van dit fantastische paleis vond plaats tussen 1720 en 1744 en de belangrijkste architect was Balthasar Neumann. De pracht en praal van het interieur vallen haast niet te beschrijven en helaas ook niet te tonen, want fotograferen was er verboden. Jullie zullen dus zelf eens ter plekke moeten gaan kijken. Geloof me, je zal het je niet beklagen. Het verbluffende fresco van de Venetiaanse schilder Giovanni Battista Tiepolo, het grootste ter wereld, alleen al is de trip naar ginder waard. Uren kan je ernaar kijken.

Wat het allemaal nog verbluffender maakt, is dat het paleis volledig uitbrandde tijdens de Tweede Wereldoorlog. De foto’s van de vernielingen vormen een schril contrast met de gerestaureerde schoonheid. Würzburg zelf is net als Dresden bijna volledig platgelegd tijdens een bombardement op 16 maart 1945 dat twintig minuten duurde en 80 procent van de gebouwen van de stad verwoestte. Chilling.

We begonnen onze avond op de Alte Mainbrücke, de oudste brug van Würzburg die volledig autovrij is. Aan het begin van de brug zijn er twee plekken waar er goedkope (maar lekkere) Duitse wijn in royale glazen wordt verkocht. Iedereen staat dan ook te aperitieven met een glas wijn in de hand op de brug, genietend van het uitzicht op de Main en de Festung Marienberg. Uiteraard hadden we er geen probleem mee ons aan de gewoonten van de locals aan te passen. 😉

En natuurlijk eindigden we de dag met Spargel!

Mainz

De hoofdstad van Rijnland-Palts is het bekendst vanwege de prachtige laatromaanse kathedraal, symbool van de macht van de Kurfürsten. De beroemdste inwoner van Mainz moet wel Johannes Gutenberg zijn, met een standbeeld en een eigen museum. Het grootste deel van de Kaiserdom dateert van 1081-1137 en 1183-1239 maar de oudste onderdelen stammen uit het begin van de 11de eeuw. De imposante kathedraal is een absolute must see, maar ook het lieflijke Kirschgarten is niet te missen. Kirschgarten raakte tijdens de Tweede Wereldoorlog ernstig beschadigd, maar de oude huizen uit de 16de-18de eeuw in vakwerk werden mooi gerestaureerd. Toen wij er waren, was er een gezellige markt met allerlei streekproducten en uiteraard massa’s spargel. Heerlijk om rond te kuieren. Jammer dat onze tijd in Mainz zo kort was.

 

Rheintal

De Rijn. Ach, de Rijn. 1320 km lang, ontspringt in Zwitserland, vloeit door Liechtenstein, Duitsland, Luxemburg en Nederland naar de Noordzee. We verkenden maar een klein stukje van haar waterloop, maar wat een schoonheid. Wijnranken, kastelen en natuurlijk, de beroemde en beruchte Loreley. Wij groetten haar en nuttigden ons avondmaal vlak tegenover haar steile wand in restaurant Loreleyblick (origineler kan haast niet).

Stolzenfels

Aan de oevers van de Rijn ligt een sprookjesachtig Kasteel dat dateert uit de 13de eeuw. Het oorspronkelijke kasteel ging in 1688 in vlammen op. In de vroege 19de eeuw kocht de latere koning Friedrich Wilhem IV de resten op. Het huidige kasteel werd ontworpen door de Pruisische architect Karl Friedrich Schinkel en werd gebouwd tussen 1833 en 1845. Wij stopten er na ons bezoekje aan Koblenz. Beneden aan de toegangspoort stond dat de laatste bezoekers toegelaten werden om 17.00u. Het was vijf voor vijf toen we deze boodschap lazen.

Toch besloten we het erop te wagen en de steile klim naar boven aan te vangen. Bezweet kwamen we een tiental minuten later bij de kassa aan. Het geluk was aan onze kant, want de rondleiding ging net beginnen en we kochten de twee allerlaatste kaartjes voordat de kassa sloot. En zo maakten we kennis met dit magnifieke kasteel met een al even fabuleus uitzicht. Het kasteel onderging nog niet zo lang geleden een ingrijpende restauratie. In de loop der jaren was de constructie langzaam beginnen wegzakken en er waren grote stabiliteitswerken nodig om de verzakking tegen te gaan. De gids wees ons op de scheuren in de muren, die nu gelukkige gestopt zijn met groeien.

Absoluut een bezoek waard!

 

Enkele uurtjes in Koblenz

Met al die drukte rond Leuven in Scène zou een mens nog bijna vergeten dat we het verlengde Hemelvaartsweekend vier dagen in Duitsland vertoefden. Een land dat me steeds opnieuw weet te bekoren met zijn vriendelijke mensen en kraaknette toiletten. Het huwelijk van onze vrienden in Beieren was de ideale gelegenheid voor een roadtrip. Het werd een fabuleuze vierdaagse met stralend zomerweer dat echt deugd deed na al die koude en kille lentedagen. Het leek wel alsof de zon begon te schijnen vanaf het moment dat we de grens tussen Nederland en België overschreden. Het zou een absoluut perfect weekend geweest zijn, ware het niet dat we de maandag daarop mondeling examen Spaans hadden en mijn vriend daardoor niet onbezorgd kon genieten. Gelukkig blijken lange autoritten ideaal om conversaties Spaans te oefenen. 😉

Eerste halte op onze trip: Koblenz. Een stad die ik beslist langer had willen verkennen. Nu beperkten we ons bezoek tot een wandeling langs de Rijn en de Moezel en een korte verkenning van de Duitsches Eck. Alleen de auto parkeren bleek niet zo evident. Het mooie weer en het feit dat er één of ander festival aan de gang was, had hordes Duitsers naar de stad gelokt. Eén ding is zeker: de volgende keer dat we in Koblenz komen, neem ik beslist de kabelbaan!

Teva The List

Goed, de vriendelijke mensen van Echanté vroegen mij iets te schrijven over de nieuwste campagne van Teva. Ik moet daar eerlijk in zijn, ik vind Teva’s niet bepaald het meest elegante schoeisel. In het echte leven zal u mij dus eerder op hakken aantreffen dan op dit makkelijk schoeisel dat waarschijnlijk honderd keer beter is voor je voeten.

Maar! Die dingen zijn wel ongelooflijk handig als je op reis bent! Ik kocht mijn eerste paar Teva’s vlak voordat we naar Australië trokken en die sandalen zijn de komende drie weken enkel van mijn voeten gekomen om te slapen, te zwemmen en te snorkelen. Robuuste dingen die de voet toch de nodige steun en bescherming bieden om stevige wandeltochten te ondernemen.

Enfin, een nieuwe campagne dus. Ter gelegenheid van de lancering van een nieuwe sneaker die de naam Fuse-Ion kreeg. Je leest er hier alles over. Er is een Facebook app die je toelaat  jouw verhaal  in een ‘storyboard’ te gieten met foto’s, items en tekst. De campagne loopt nog tot 11 juni en deelnemers maken kans op verschillende Teva prijzen en GoPro cams. Het verhaal met de meeste stemmen wint de ultieme prijs: het avontuur beleven van een van de andere top tien verhalen, waar ook ter wereld. Welke reis dat wordt ligt in de handen van een officiële jury, de team riders van Teva.

Budapest highligts: Margiteiland

Wie Budapest bezoekt, moet zeker een wandeling maken op Margiteiland. Auto’s worden hier geweerd en het ganse eiland is een prachtig park waar je kan wandelen, sporten of de ruïnes van oude kloosters bezoeken. Er is een kleine dierentuin (nuja, eerder een kinderboerderij) en de Donau is nooit meer dan een paar meter stappen verwijderd. We hadden het geluk dit eiland te bezoeken onder een staalblauwe hemel en al was het niet veel warmer dan een graad of zes, de zon op ons gezicht deed deugd.